Mateus 27
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Do khakhiyain má pe ákura suron monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano Yisasin ma aruan purin nain baya sian damuáden mino.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Máan turan ínaimpáké ben ayantá damuren aviren kamanini ayafa vanta Pairotin ayampin mo khaen mino.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Namuro ayampin ma Yisasin amein banta Yudasi ano onákan kó tiantáden Yisasin aruan purono van iyaimpin béi arunan iyáken kokhon ineine uvákon mai ma monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano ma teti (30) siriva moní ma amikharé ein evaránen baren betin mo ameno van oren mino.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Mo amiyáken temí, “Ída mana aau vain bantan téi umeíéi siretin ayampin kaé uno.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Máa siyaimpin Yudasi mai siriva moní baren kákan monó namumpin mo karúdaren beyantá mo anan aren mino.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Monó ánon banta kayo ano mai siriva moní mamaren temí, “Ma moní mai vanta aruan purintáke miyan mifo setí ankan ída vá monó namunpintena moní bá manafiní erá man baya yurafuró tifano.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Máa siren betí ankan baya sian damuaren bara kave ma uvaran banta kayo fintena mana vara miyaní uren mai vara maman enafáke vanta kayoi vanta masí in baraíen mino.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Máan turákan mai van mi mai vara aví den Nare Eravukhein Bara e sikhan mi saréa yere fara máa sen aví tiyan mino.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Máan ma ein manon pefá ma sakhanampa vanta Yeremaiyan oorá ma Tiyarafenu ano siádan baré ein mi fura sen afoká en mino. Béi máan mi sikharen mino: “Isareri kéká ano mai vanta teti (30) siriva monípói miyaní onté uno siren ma yan baré ein moníi vetí ankan baren oren mi
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Bafan mano ma sisimikhá einíen mi mai monípóké bara kave uvaran banta kayoi vara o miyaníen mino.” Sek 11:12-13; Yer 19:1-13; 32:6-9
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Máan tiyákan kamanini ayafa vanta Pairotin avorá Yisasi o mantavin béin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Máa síkan monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano kokhon bayafó Yisasin aufin kuráden ten mifo véi ída mana vaya anona evaránen ten mino.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Ída mana vaya siyaimpin Pairoti ano evaránen béin inaemí, “Ara ara vaya kayofó ma éin aufin kuráden ma vetí ankan tiyain mai éi ídá iniya fono.”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Máa síkan Yisasi ída mana vaya anona evaránen Pairotin tiamiyaimpin béi kákantá anomé inen mino.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Ena ena oranará Avo Uantan Dunan ma Nan Damú ma erin maen banasi ano ma aví tein karavusin kamanini ayafa vanta ano útúantan oré iyan mino.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Maí damú mana kákan aau vanta Barabasin ne sin karavusifin bákan banasi ano afová ukharen mino.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Máan tukharé íkan banasi o átaru uvin Pairoti ano inaemí, “Iyen ná útúantékun ná tireti vaípá orino vará iya rafono. Barabasin nafi áa Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin nafino.”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Mai fara va Pairoti ano máa sen inaen naino. Béi afová ukhan monó ánon banta kéká auuyaniyáken Yisasin ará namu uantiyan kópin aviren erikhan mino.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Máa siren ma véi ma kó inin karáká kumantan maen be aná ano mana vaya máa siádan eremí, “Éi ída vá mai ma aau ída vain banta aurá mana avúavasí ono. Téi sare inuran mana kain ódákékun tirá uman diyá ineine iyá bá uno.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Máa sirákan maen Barabasin ifáesin erinti vá Yisasin aruan purono vá teya Pairotin tiameno siren monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano vanasi arápiníen mino.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Máa siyákan kamanini ayafa vanta ano vetin inaemí, “Tiretí ankani anunu ano má kan banta finte inte vantá útúantékun ná orinten nafino.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Máa síkan Pairoti ano vetin inaemí, “Mai Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin intesá ino vará iniya rafono.”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Máa síkan Pairoti ano vetin inaemí, “Para vae. Béi nái auisá ukhen nafino.”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Avádóden oovariyáken Pairotin avaya ída iniríen banasi ano aruvin ádé eimpin béi manáa non dáden betin avorá be ayan tesé uren temí, “Ma vantai nare ano ída sen tiyantá banten mifo mai siretin nina yaná ino.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Máa síkan minó nanin banta ano evaránen oovararen tiamemí, “Béini nare ano áesin ná tetin tina yanasá baren ná tetin tikhafanafin ná bano.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Máan turen Pairoti ano Barabasin útúantan betí baípá oríkan inká aruvin banta kayo van tíkan Yisasin anan dafiyópó ankádan daa unkamádantá arino van betin ayampin amen mino.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Amíkan kamanini ayafa vantai aruvin banta kéká ano kamanin amápin Yisasin aviren múden minó ano ven maman aúban kaúden iyen eúken mino.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Iyuven beni au anamun do yaváden mana nararé au anamun maman uanten mino.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Uantáden betí ankan mana ayankun anan máden anouren damuan kini kamamó ma einí uren ben ánontá afu uanten mino. Afu uantáden mana ayonta maman ayan kurompá pákaantáden aron kanan durafúden mátimiyan máa sen ben máká maáká iyan temí, “Yutan kayoi ákona kin noe, en aví daní iyá tiféuno!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Máan turen ben aufen akhare siren mai ma véin ayampin pákaantan baré ein ayonta máden ben ánontá kokhon dádá ankamen mino.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Betí ankan minó ano véin máká maáká uren mai ma nararé au anamun ma uantákaré ein do yaváden beni au anamun evaránen uantáden daa unkamádantá aruan purono van aviren oren mino.Aruvin banta ma Yisasin máka maáká ein mino.|alt="Jesus before Pilate" src="cn01827B.tif" size="span" loc="Mat 27:31" ref="MAT 27.31"
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Aviren oriyaren Sairiní baru rákeSaimonin ne sin banta ano aasá eriyá íkan aruvin banta kéká ano ódaren béin duvun íkan Yisasini yaa unkamádan ayaen baren oren mino.Sairiníke Saimoni ano ma Yisasini yaa unkamádan ayaein mino.|alt="Simon of Cyrene carrying the cross" src="CN01835B.TIF" size="span" ref="MAT 27.32"
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Baren Korkota e ma siyain barurá o unen mino. (Mai ví ma yákein mai Ánon Dampai Varu inon tikhen mino).
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Mairá moren betí ankan aí barasin uvarano van uvaini non máden mana íta yaná bá opé uren Yisasin amíkan béi naan óden mai non ifá en mino.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Aruvin banta kéká ano Yisasin daa unkamádantá antópó aruren maen beni au anamun barano van mairá kati sen mino.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Máan turen mairá kumanten bentá dafíken baren mino.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Béin ma kó tiantein baya máa ven ánontá bompon uvaman kain baren mino. Mai vaya máa sen uvantaren mino: “MA YUTAN KAYOI KIN YISASI INO.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Yisasini ádé umoyan bantá kanan arukharen mino. Mana anon ayan kurompá ma vain daa unkamádantá aren inká ena anon ayan ópá ma vain daa unkamádantá aren ukharen mino.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Máan turákan banasi ano ma onóbe enóbe iyáken béin ayanavan baya siyáken maen ánon karú darú iyan
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 temí, “Éi eyantá eyan aya ono. Éi kákan monó namun barákureya kanú manaú damú ana evaráne uvaran banta ono. Éi fura seya Tiyarafenu Anin ma vanteya mai yaa unkamádan táké me ampire varará erano.”Yisasi ma yaa unkamádantá arein mino.|alt="Jesus crucified" src="CN01836B.TIF" size="span" loc="Mat 27:40" ref="MAT 27.40"
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kayo vá banasii ánon banta kéká bá ano yere máan mana sen ayanavan baya semí,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Béi ena kayo anan aya iyaren mifo véi ída kanaíen beyan aya iyan mino. Béi Isarerii kin ma vanten maen áesin daa unkamádan me ampiren erantí maéi setí ankan bentá mumunan ó tifantéuno.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Béi Tiyarafenurá mumunan iyáken mi sen téi Tiyarafenu Anin muno siyaren mifo Tiyarafenu ano ma ven nan ma anunu ukhanten maen áesin mai saréa véin kanaíen aya ino.
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Mai ma umoyan bantá kan ma yaa unkamádantá ben má aruran baré ein kanan mano yere vá béin ayanavan baya ana sen mino.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Bayan aúbanasí íkan ma vara minó dun maren títipa ukhen ban áau eraven kanú manaú áauíen mino.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Kanú manaú áauí irí iyákan Yisasi avádóden ovaraaren máa semí, “Eri, Eri rema sabaktani?” Mai vayai ana máan mi ukhen mino. “Tenti Tiyarafenu oe, senti Tiyarafenu oe, éi fará téin oyan timiya fono.
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Manáa vanta ma mairá ádé mantakhá ein kéká ano mai vaya iniren temí, “Ma vanta ano Iraiyan mi ariyan mantino.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Máa siren mana ano savaen oren mómofen ma einí ukhein daná o máden uvainifin kain maifin pébin mana yankará damuren Yisasi nano van kain óden mino.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Kain ma ódiyákan manáa ano semí, “Iraiya ano véin me aya inain pimpá ifo áúke ódaré ono.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yisasi enádá avádóden oovariyain má beni aunan kípan puren mino.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Mai áaurá ana kákan monó namumpin ma kuran baré ein davaráe ano yanté kafasen barápá morúden maman kaníen mino. Máan tíkan bara khaya iyain má kákan onámaná kayo ma varé ein kauren oreraen mino.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Máan tiyain má banta masí kayo khayosen oriaren duvavin Tiyarafenui kantasí ukhein nanin bantai ma fefá púkaré ein kéká ano e manten mino.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Ínaimpáké Yisasi ma evaránen e mantavíkan maen betí ankan masí me ampiren kantasí ukhein baru Yerusaremí afoká íkan kokhon mano vetin onen mino.Kákan monó namun pinte yavaráe ma aúban kafasein mino.|alt="Temple curtain is torn" src="CN01843B.TIF" size="span" loc="Mat 27:53" ref="MAT 27.51"
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Aruvin banta kayoi ayafa vanta vá aruvin banta kéká bá ano Yisasintá dafíkaren onákan bara khayain minó danasí iyaimpin moéken kákantá akhokho van uren beti máa semí, “Ma vanta fura sen Tiyarafenu Anin mi varen mino.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Kokhon nanin kayo ano ma Yisasin aya ono van ma Kariri fáké béin bákuren erikharé ein nanin kayo ano manáa nentá mantakhen oniyan baren mino.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Maifin ma mantakharé ein nanin kéká mai kákan baru Makdaráke Marian má Yemisin nú Yosepin nú anóe Maria má inká Sebeti anin kanan anóen mái varen mino.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Inupasí iyákan Aramatiá baru rákena moní banta Yosepin ne sin mano eren mino. Béin má mai mana Yisasini eyo iyampon mi varen mino.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Baren mi Yisasin au amintí barano van béi oren mo Pairotintá ina íkan Pairoti ano aruvin banta kayo van Yisasin au Yosepin ameno sen mino.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Yosepi ano Yisasin au máden avusese en efanten ukhein davaráe fóké úke en mino.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Mai masí Yosepi ano manáa vanta kéká tíkan ompin boraádan baré íkan mai aimpin mo khauren mana kákan onámaná baébaé uan ain oyirá iyáden oren mino.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Makdaráke Marian má ena Maria má ano mai masí ádé kumanten oniyan baren mino.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Sabati rákena yaná ma Útavin Damú orivíkan ená damú monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano Pairotin o onen mino.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 O ódaren betí ankan máa sen ben tiamemí, “Kákan banta oe, mai kampun banta ano ma fara váken maen kanú manaú damú ma orivintí téi evaráné e mantanté uno ma sikharé ein baya van mi seti ovaré me ineine iyá tiféuno.
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Máa sikhan mifo éi sesin ná masí oyirá ákonaen áta urantin ná kanú manaú damú orino. Ída ma máan tesin maen beni eyo iyampon kayo ano ven au e umoyan uaren béi inka evaránen purin pinté e manten mino sintin mai kampun baya ano fefá ma véi sikharé ein kampun baya esantaren mo kákaní inten mino.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Máa síkan Pairoti ano evaránen betin tiamemí, “Tiretí ankan aruvin banta kéká tesin ná mai masíká dafisino. Tiretí oreya vá mai masíká ma ákona ono ma se iniyaona yanasisá mo ono.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Máa sirákan betí ankan oren mo mai masí oyirá ákonaen áta uren aruvin banta kayo síkan mai masíká dafisen mino.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.