Mateus 26
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Yisasi ma mai vaya kayo sian kíparen maen bei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí,
1 — ausente —
2 “Tiretí ankan afová ukha ono. Avo Uantan Damú ma afoká inain mai kan damú ana ein mi vetí ankan Banta Anin avían namuro ayampin kaintin béin daa unkamádantá arinten mino.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Máan ma siyákan maen monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kéká bá ano mana monó ánon banta kékái ánon banta Kaiafasin amá átaru ukhen
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Yisasin ma kampun tiren pákaren aruan purin nain aa van aúpáké ten inen iyaren mino.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Máan tiyáken beti semí, “Banasi ano ódaren aruvin dákó inafo Avo Uantan Damú teti ída vá ma yanasí ó tifano.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Betaní amon dana aí bain banta Saimonin amá Yisasi varé íkan
6 — ausente —
7 mana nanin mano kama auna iyain uveri kákan miyantá bain mamaren mai namun un pében Yisasi yunan nan takhó akhempá kumanten dunan niyaré íkan auna uveri ánompin mun banaen mino.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Máan tíkan eyo iyampon kayo ano ódaren ará namuen oreraen temí, “Pará béi auna uveri savifá afe iyan nafino.
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Ma kama aunka ma iyain uveri anan ma sarí uré moní mádé ona ma ída vain kéká ma ameren mino.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Betí ma siyain baya Yisasi afová uren máa sen tiamemí, “Tiretí ankan pará ma nanin kakhirun ariyá ba rafono. Béi kama avúavasíi usintiyan mino.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Ena ena yamúi ona ída van kéká tiretin má banten mifo séi ída siretin má ena ena vanté uno.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Anasi ano ma auna uveri ma sen turá bana iyain mai senti masípin orin mi úta sintiyan mino.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Téi fura siré tiretin tiamiyá uno. Ínaimpá ma kama vaya ma varen minó bara akhempá ma orera intin ma nanin ma varein avúava san tiren ininten mino.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Maí damú tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo fintena mana Yudas Iskariotin ne sin banta ano monó ánon banta kayo vaípá onóben
14 — ausente —
15 betin máa sen mo inaemí, “Téi ma Yisasin avían amirékuya mae séin nái yanasá timinte rafono.” Máa síkan teti (30) siriva moní dankáan ben amen mino.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Amirákan betí ayampin ma Yisasin avían amin nain aa van Yudasi araíen dosen mino.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú kayoi esé araí in damú eyo iyampon kayo ano Yisasi vaintá eriven máa sen inaemí, “Intefasá mo funtáádesá tetí Avo Uantan Dunan mo nanté tiferafuno.”
17 — ausente —
18 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tireti kákan Yerusaremí barufin orive mana vanta ma onante máa se vá mai vanta siameno, ‘Tesi yamú inka ádé iyái sesi eyo iyampon kayo vá en amápin mo Avo Uantan Dunan naran muno sen arú ano semantino’ vá teno.
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Máa siran mai ma Yisasi siameiníen beni eyo iyampon kayo ano mo Avo Uantan dunan puntááden mino.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 — ausente —
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 — ausente —
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Máa síkan minó eyo iyampon kayo ano mai vaya iníden arunan en orera iyáken mana mana ano máa sen Yisasin inaemí, “Bafan noe, ída sen ne sin nono.”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Máa sen orera iyákan béi evaránen temí, “Ma ma sen má ma ayan kain ma yunan dókifin araviyain mai anon téin namuro ayampin tivían kainten mino.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Tiyarafenu ano vompon dókifin tikharé einíen Banta Anin mano furinten mifo Banta Anin ma namuro ayampin ma avían amin nain banta ano kákan uman uron mi varanten mino. Be anóe ano véin ída kaen baré intin mai kama inté ein mino.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Mai ma namuro ayampin ma Yisasin kain nain banta Yudasi ano máa sen béin inaemí, “Aru soe, séin nará tiya fono.”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Betí ankan ma niyákan Yisasi mana vereti orun máden Tiyarafenu susu siantáden kisiren eyo iyampon kayo amiyan temí, “Ma séin tu ifo siretí ankan máde nano.”
26 — ausente —
27 Niyákan mana uvaini kápi orun máden Tiyarafenu susu siantáden temí, “Tiretí ankan minó ano ma finte vá nano.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Para vara seyo, senti nare ma vanain nain manon minó nanin bantai ume arúantáden tiretin má ma manafin kasen ban maman ákona inten mino.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Téi siretin tiamiyá uno. Marákéi séi ída uvaini anu nan oriyaré maéi Sifóeni yafisimpin mi siretin má manafin auyen uvaini anu nanté uno.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Máa siran betí ankan mana monó ií daren kákan baru me ampiren Orifí anufá oren mino.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Oriven Yisasi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí, “Tare inuran manan minó daná ten turá afoká intiya ma oniyasin mi siretíi mumunan eravinten mino. Mai van Tiyarafenui vompon dókifin máa sikhen mino:
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Máan tinten mifo séi evaráné e mantaaré tiretin an uanté Karirifá oronté uno.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Máa síkan Pita evaránen béin tiamemí, “Éin aurá ma mai yaná afoká intin ma vetíi mumunan eravintin ma éin me ampiren karan orera intí maé téi ída uron mi éin me ampenté uno.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamiyá uno. Tare inuran manan kokore ída asikhantiya kanú manaú dádá ten nan ída afová ukhé uno sin nono.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Ída ino. Téi en má purono van pasé ída éin afová ukhé uno, sé ída uron mi senté uno,” síkan minó eyo iyampon kayo ano máan baya ana sen oreraen mino.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá mana Ketsemani se siyain dunan anafin oriven maen betin tiamemí, “Tiretí ankan mará kumante sirá téi mesápá orivé mo simúkono.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Máa siren Pita má Sebetin anin kanan má avíaren oriyáken be au kasiyan avádúan onákan ará uman den ben aufá ída kamaen mino.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Máan tiyáken betin tiamemí, “Téin tirá ma uman diyain mano ádé anantá téin tiruan purirí iyá umpo siretí ankan mará ten má ba vá dafiseno.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Máa siren béi manáa nentá oriven barará o mátimen auná bara finí uren máa sen amúkemí, “Téin Tifóe oe, éi kanaí ma ukhantiya mai kápi sen pintena yo varano van mi séi iyá umpo éi ída vá tenti sinunu yakhafono. Ei anunu ana vá dakhafono.”Eyo iyampon kayo ma aun bakharéin Yisasi avorein mino.|alt="Jesus waking up his disciples" src="CN01811B.TIF" size="span" ref="MAT 26.39"
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Máa sen amúkuren Yisasi evaránen kanú manaú eyo iyampon baintá oriven onan auun bakharé íkan Pitan inaemí, “Ídá mana áau rá ten má dafíke onante rafono.
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Akhenókain tiretimpin afoká intiya erave ankamin nampo siretí ankan dafíke vá amúkiya vano. Aú ano mai yana san asese ukhan mifo yan bukhafafin ída ákona van mino.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Máa siren béi evaránen oriven máa sen amúkemí, “Tifóe oe, mai kápi ma ída yo vararí intí maé téi nanté umpo mai ei anunu ánain ná bákurono.”Yisasi ma Ketsemaní dunan anafin amúkein mino.|alt="Jesus prays in the garden" src="cn01810B.tif" size="span" loc="Mat 26:42" ref="MAT 26.42"
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Máa sen amúkuren ovaránen bei eyo iyampon kayo vaintá eriven onákan betin auunan ai eimpin auun bakharen mino.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Bakhan béi evaránen kanú manaú dádasí en oriven mo mai ma amúkein amúkirí anaen mino.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Amúkuren béi evaránen eyo iyampon kayo vaintá oriven máa sen betin tiamemí, “Tiretí ankan aun ná bakhé bayá avíkiyá ba rafono. Onano. Ume vanta kayo ayampin ma Banta Anin ma kain nain áauí inka en mino.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Mantá oró tifano. Namuro ayampin ma séin tivían kain nain banta masi inka eriyan mino.”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Yisasi mai vaya fara siyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte Yudasin ne sin banta eren mino. Monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano siantan kokhon banta ano sópe vá karápuna vá bariyan uaren béin má eren mino.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Yudasi ano ma Yisasin aní intin pákan nain nan pefá máa sen tiamikharen mino, “Téi ma mo amónanuna vanta mai Yisasi ifo vá mai vanta vá pákano.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Máa sirákaren béi manádá ainen Yisasi vaintá oriven temí, “Aru soe, inuran mino.” Siyan béin amónen mino.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Dafayoriyain má Yisasi máa sen béin tiamemí, “Tirona oe, éi ma varano van ereona yaná aine varano.”
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Pákiyain má mana vanta ano Yisasin má baren tópe orun danúaren mana monó ánon banta kékái ánon bantai yoran banta átaren tíkaan kurúdan barará eraven mino.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Eravíkan Yisasi máa sen béin tiamemí, “Ei sópe evaráneya veni anamumpin kuferano. Tópefó ma aruvin banta kéká tópe anon arintin purinten mino.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Téin nan ída kanaíen Tifóe vaípá ina intin kokhon tauseni enisori kayo siantantin eriven téin tiya inten minó té tiretí iniya rafono.
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Téi ma máan tékun maen Tiyarafenui vompon dókifin ma séin turá afoká ino van ma siká ein baya ano ída kanaíen afoká inten mino.
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Mai áaurá ana Yisasi mai vanta kéká máa sen tiamemí, “Téi mana aau vantá bákuyá tiretí ankan téin pákano van tópe vá karápuna vá mamareyá ere rafono. Ena ena yamú ma séi monó dafufin báké banasi monó baya siamiyákeya fará mai rákena séin ída fáke rafono.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Sakhanampa vanta ano ma vompon uvamádan baré ein mai kanái ino van mi mai yanasinta afoká en mino,” Yisasi ma máa sirákan maen minó eyo iyampon kayo ano Yisasin me ampiren karan oreraen mino.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Yisasi ma fákein banta kayo ano véin aviren monó ánon banta kékái ánon banta Kaiafasin amápin mo khaen mino. Mai namumpin man baya ma afová ukhein banta kayo vá banasii ánon banta kéká bá ano átaru ukharen mino.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Átaru ukhan Pita ano Yisasin bákuren oren mifo ída áde orinton nen táké en oriaren monó ánon banta kékái ánon bantai yafufin ódiven inte yanasá Yisasin aurá afoká inten nafi mai onano van dafisin banta kéká bá un kumanen mino.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Monó ánon banta kayo vá Kanisori kéká bá ano Yisasini mana aau yosiré mai anará béin aruan purono van kampun baya sin banta kéka san dosen mino.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Dosiyákan kokhon banta kayo ano eriven kampun baya kayofó ben aufin kurádiyan ten mifo ída mana aau kanaíen tian afoká uren mairá béin aruan purin nainíen mino. Máan tiyákan ínaimpáké kan banta ano eriven
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 máa semí, “Ma vanta ano Tiyarafenui kákan monó namun nan ‘téi kasaé barákuré kanú manaú damú ana evaráné uvaranté uno,’ sikharen mino.”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Máa síkan monó ánon banta kékái ánon banta ano e mantaven Yisasin máa sen inaemí, “Ma ma éin aufin kuráden tiyain baya kayo van éi náiesá tinte fono. Éi ídá mana vaya anona evaráne sinte fono.”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Máa síkan Yisasi ída mana vaya seimpin monó ánon banta kékái ánon banta ano véin tiamemí, “Para ma ayun ban oriyan bain Tiyarafenu avíkasá éi fura seya setin tisimeno. Éi Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantá bákeyá Ben Anin ná ba fono.”
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Mai inka eyantái se ompo séi siretin tiamiyá uno. Ínaimpáké Banta Anin mano Minó Ákona Vain Tiyarafenui ayan kurompá kumamen inaru fáke konan daró erintiya onan nono.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Máa siyain má monó ánon banta kékái ánon banta ano anú diyan bei au anamun bararó iyáken temí, “Béi Tiyarafenui varun bariyan mino. Tiretin má inikhen nan mi véi Tiyarafenui varun barein beyantái aau varanten mifo nái vará tetí ankan enádá bá manáa vanta arékun ná béini aau me sian amá inten nafino.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Ída ino! Tiretí ankan inte esá té iniya rafono.”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Máa siren Yisasin aufen akhare siyan ayan daná ankamen mino. Inká ena kéká ano ápa ankamiyáken temí,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 “Éi seya Tiyarafenu ano aní ukhein banta uno séiya ompo inte vanta kayo anó éin ankamiyan nafi mai kayo aví éi sakhanampaí eya setin tisimeno.”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Máan tiyákan mai yafufin Pita kumantaré in mana yoran arinta ano veni áde eriven máa semí, “Kariri fáke vanta Yisasin má éi nore ono.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Máa síkan Pita minó banta avorá temí, “Ída ino. Mai ma éi siyaona vaya séi ída afová ukhé uno.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Máa siren ínaimpáké béi yafu onará oríkan ena yoran arinta ano ven ódaren mairá ma varé ein nanin banta máa sen tiamemí, “Ma vanta maen Nasaretíke Yisasin má baré ein banta ino.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Máa síkan Pita evaránen asiká ayan befio uren temí, “Pura ódino! Téi ída mai vanta afová ukhé uno!”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Máa siren manáa vákan mairá ádé ma mantakharé ein banta kayo ano Pita vaintá eriven máa sen tiamemí, “Pura seya éi mai kéká pintena vantan banan en amen avaya ano éin inka maman dákó en mino.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Máa síkan Pita ákonaen tiyáken, “Téi ída mai vanta afova ukhé umpo séi ma ída fura sékun maen ná Tiyarafenu ano séin uman timino,” ma siyain má ana kókore asen mino.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Kókore ma asiyain má Yisasi ma sikhá ein baya Pita ovaren me inen mino, “Kokore ma ída asikhantiya éi kanú manaú dádái sen nan ída afová ukhé uno sin nono.” Pita mai vaya ovaren me iniren barufá aravuven kákan ifíden mino.Pita ma ifí dein mino.|alt="Peter weeps" src="cn01821B.tif" size="col" loc="Mat 26:75" ref="MAT 26.75"
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.