Mateus 26
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Yisasi ma mai vaya kayo sian kíparen maen bei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí,
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Tiretí ankan afová ukha ono. Avo Uantan Damú ma afoká inain mai kan damú ana ein mi vetí ankan Banta Anin avían namuro ayampin kaintin béin daa unkamádantá arinten mino.”
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Máan ma siyákan maen monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kéká bá ano mana monó ánon banta kékái ánon banta Kaiafasin amá átaru ukhen
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Yisasin ma kampun tiren pákaren aruan purin nain aa van aúpáké ten inen iyaren mino.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Máan tiyáken beti semí, “Banasi ano ódaren aruvin dákó inafo Avo Uantan Damú teti ída vá ma yanasí ó tifano.”
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Betaní amon dana aí bain banta Saimonin amá Yisasi varé íkan
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 mana nanin mano kama auna iyain uveri kákan miyantá bain mamaren mai namun un pében Yisasi yunan nan takhó akhempá kumanten dunan niyaré íkan auna uveri ánompin mun banaen mino.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Máan tíkan eyo iyampon kayo ano ódaren ará namuen oreraen temí, “Pará béi auna uveri savifá afe iyan nafino.
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Ma kama aunka ma iyain uveri anan ma sarí uré moní mádé ona ma ída vain kéká ma ameren mino.”
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Betí ma siyain baya Yisasi afová uren máa sen tiamemí, “Tiretí ankan pará ma nanin kakhirun ariyá ba rafono. Béi kama avúavasíi usintiyan mino.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Ena ena yamúi ona ída van kéká tiretin má banten mifo séi ída siretin má ena ena vanté uno.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Anasi ano ma auna uveri ma sen turá bana iyain mai senti masípin orin mi úta sintiyan mino.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Téi fura siré tiretin tiamiyá uno. Ínaimpá ma kama vaya ma varen minó bara akhempá ma orera intin ma nanin ma varein avúava san tiren ininten mino.”
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Maí damú tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo fintena mana Yudas Iskariotin ne sin banta ano monó ánon banta kayo vaípá onóben
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 betin máa sen mo inaemí, “Téi ma Yisasin avían amirékuya mae séin nái yanasá timinte rafono.” Máa síkan teti (30) siriva moní dankáan ben amen mino.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Amirákan betí ayampin ma Yisasin avían amin nain aa van Yudasi araíen dosen mino.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú kayoi esé araí in damú eyo iyampon kayo ano Yisasi vaintá eriven máa sen inaemí, “Intefasá mo funtáádesá tetí Avo Uantan Dunan mo nanté tiferafuno.”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tireti kákan Yerusaremí barufin orive mana vanta ma onante máa se vá mai vanta siameno, ‘Tesi yamú inka ádé iyái sesi eyo iyampon kayo vá en amápin mo Avo Uantan Dunan naran muno sen arú ano semantino’ vá teno.
18 E ele lhes respondeu:
19 Máa siran mai ma Yisasi siameiníen beni eyo iyampon kayo ano mo Avo Uantan dunan puntááden mino.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 — ausente —
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 — ausente —
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Máa síkan minó eyo iyampon kayo ano mai vaya iníden arunan en orera iyáken mana mana ano máa sen Yisasin inaemí, “Bafan noe, ída sen ne sin nono.”
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Máa sen orera iyákan béi evaránen temí, “Ma ma sen má ma ayan kain ma yunan dókifin araviyain mai anon téin namuro ayampin tivían kainten mino.
23 Jesus respondeu:
24 Tiyarafenu ano vompon dókifin tikharé einíen Banta Anin mano furinten mifo Banta Anin ma namuro ayampin ma avían amin nain banta ano kákan uman uron mi varanten mino. Be anóe ano véin ída kaen baré intin mai kama inté ein mino.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Mai ma namuro ayampin ma Yisasin kain nain banta Yudasi ano máa sen béin inaemí, “Aru soe, séin nará tiya fono.”
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Betí ankan ma niyákan Yisasi mana vereti orun máden Tiyarafenu susu siantáden kisiren eyo iyampon kayo amiyan temí, “Ma séin tu ifo siretí ankan máde nano.”
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Niyákan mana uvaini kápi orun máden Tiyarafenu susu siantáden temí, “Tiretí ankan minó ano ma finte vá nano.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Para vara seyo, senti nare ma vanain nain manon minó nanin bantai ume arúantáden tiretin má ma manafin kasen ban maman ákona inten mino.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Téi siretin tiamiyá uno. Marákéi séi ída uvaini anu nan oriyaré maéi Sifóeni yafisimpin mi siretin má manafin auyen uvaini anu nanté uno.”
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Máa siran betí ankan mana monó ií daren kákan baru me ampiren Orifí anufá oren mino.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Oriven Yisasi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí, “Tare inuran manan minó daná ten turá afoká intiya ma oniyasin mi siretíi mumunan eravinten mino. Mai van Tiyarafenui vompon dókifin máa sikhen mino:
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Máan tinten mifo séi evaráné e mantaaré tiretin an uanté Karirifá oronté uno.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Máa síkan Pita evaránen béin tiamemí, “Éin aurá ma mai yaná afoká intin ma vetíi mumunan eravintin ma éin me ampiren karan orera intí maé téi ída uron mi éin me ampenté uno.”
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamiyá uno. Tare inuran manan kokore ída asikhantiya kanú manaú dádá ten nan ída afová ukhé uno sin nono.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Ída ino. Téi en má purono van pasé ída éin afová ukhé uno, sé ída uron mi senté uno,” síkan minó eyo iyampon kayo ano máan baya ana sen oreraen mino.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá mana Ketsemani se siyain dunan anafin oriven maen betin tiamemí, “Tiretí ankan mará kumante sirá téi mesápá orivé mo simúkono.”
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Máa siren Pita má Sebetin anin kanan má avíaren oriyáken be au kasiyan avádúan onákan ará uman den ben aufá ída kamaen mino.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Máan tiyáken betin tiamemí, “Téin tirá ma uman diyain mano ádé anantá téin tiruan purirí iyá umpo siretí ankan mará ten má ba vá dafiseno.”
38 Então lhes disse:
39 Máa siren béi manáa nentá oriven barará o mátimen auná bara finí uren máa sen amúkemí, “Téin Tifóe oe, éi kanaí ma ukhantiya mai kápi sen pintena yo varano van mi séi iyá umpo éi ída vá tenti sinunu yakhafono. Ei anunu ana vá dakhafono.”Eyo iyampon kayo ma aun bakharéin Yisasi avorein mino.|alt="Jesus waking up his disciples" src="CN01811B.TIF" size="span" ref="MAT 26.39"
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Máa sen amúkuren Yisasi evaránen kanú manaú eyo iyampon baintá oriven onan auun bakharé íkan Pitan inaemí, “Ídá mana áau rá ten má dafíke onante rafono.
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Akhenókain tiretimpin afoká intiya erave ankamin nampo siretí ankan dafíke vá amúkiya vano. Aú ano mai yana san asese ukhan mifo yan bukhafafin ída ákona van mino.”
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Máa siren béi evaránen oriven máa sen amúkemí, “Tifóe oe, mai kápi ma ída yo vararí intí maé téi nanté umpo mai ei anunu ánain ná bákurono.”Yisasi ma Ketsemaní dunan anafin amúkein mino.|alt="Jesus prays in the garden" src="cn01810B.tif" size="span" loc="Mat 26:42" ref="MAT 26.42"
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Máa sen amúkuren ovaránen bei eyo iyampon kayo vaintá eriven onákan betin auunan ai eimpin auun bakharen mino.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Bakhan béi evaránen kanú manaú dádasí en oriven mo mai ma amúkein amúkirí anaen mino.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Amúkuren béi evaránen eyo iyampon kayo vaintá oriven máa sen betin tiamemí, “Tiretí ankan aun ná bakhé bayá avíkiyá ba rafono. Onano. Ume vanta kayo ayampin ma Banta Anin ma kain nain áauí inka en mino.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Mantá oró tifano. Namuro ayampin ma séin tivían kain nain banta masi inka eriyan mino.”
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Yisasi mai vaya fara siyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte Yudasin ne sin banta eren mino. Monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano siantan kokhon banta ano sópe vá karápuna vá bariyan uaren béin má eren mino.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yudasi ano ma Yisasin aní intin pákan nain nan pefá máa sen tiamikharen mino, “Téi ma mo amónanuna vanta mai Yisasi ifo vá mai vanta vá pákano.”
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Máa sirákaren béi manádá ainen Yisasi vaintá oriven temí, “Aru soe, inuran mino.” Siyan béin amónen mino.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Dafayoriyain má Yisasi máa sen béin tiamemí, “Tirona oe, éi ma varano van ereona yaná aine varano.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Pákiyain má mana vanta ano Yisasin má baren tópe orun danúaren mana monó ánon banta kékái ánon bantai yoran banta átaren tíkaan kurúdan barará eraven mino.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Eravíkan Yisasi máa sen béin tiamemí, “Ei sópe evaráneya veni anamumpin kuferano. Tópefó ma aruvin banta kéká tópe anon arintin purinten mino.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Téin nan ída kanaíen Tifóe vaípá ina intin kokhon tauseni enisori kayo siantantin eriven téin tiya inten minó té tiretí iniya rafono.
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Téi ma máan tékun maen Tiyarafenui vompon dókifin ma séin turá afoká ino van ma siká ein baya ano ída kanaíen afoká inten mino.
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Mai áaurá ana Yisasi mai vanta kéká máa sen tiamemí, “Téi mana aau vantá bákuyá tiretí ankan téin pákano van tópe vá karápuna vá mamareyá ere rafono. Ena ena yamú ma séi monó dafufin báké banasi monó baya siamiyákeya fará mai rákena séin ída fáke rafono.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Sakhanampa vanta ano ma vompon uvamádan baré ein mai kanái ino van mi mai yanasinta afoká en mino,” Yisasi ma máa sirákan maen minó eyo iyampon kayo ano Yisasin me ampiren karan oreraen mino.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Yisasi ma fákein banta kayo ano véin aviren monó ánon banta kékái ánon banta Kaiafasin amápin mo khaen mino. Mai namumpin man baya ma afová ukhein banta kayo vá banasii ánon banta kéká bá ano átaru ukharen mino.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Átaru ukhan Pita ano Yisasin bákuren oren mifo ída áde orinton nen táké en oriaren monó ánon banta kékái ánon bantai yafufin ódiven inte yanasá Yisasin aurá afoká inten nafi mai onano van dafisin banta kéká bá un kumanen mino.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Monó ánon banta kayo vá Kanisori kéká bá ano Yisasini mana aau yosiré mai anará béin aruan purono van kampun baya sin banta kéka san dosen mino.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Dosiyákan kokhon banta kayo ano eriven kampun baya kayofó ben aufin kurádiyan ten mifo ída mana aau kanaíen tian afoká uren mairá béin aruan purin nainíen mino. Máan tiyákan ínaimpáké kan banta ano eriven
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 máa semí, “Ma vanta ano Tiyarafenui kákan monó namun nan ‘téi kasaé barákuré kanú manaú damú ana evaráné uvaranté uno,’ sikharen mino.”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Máa síkan monó ánon banta kékái ánon banta ano e mantaven Yisasin máa sen inaemí, “Ma ma éin aufin kuráden tiyain baya kayo van éi náiesá tinte fono. Éi ídá mana vaya anona evaráne sinte fono.”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Máa síkan Yisasi ída mana vaya seimpin monó ánon banta kékái ánon banta ano véin tiamemí, “Para ma ayun ban oriyan bain Tiyarafenu avíkasá éi fura seya setin tisimeno. Éi Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantá bákeyá Ben Anin ná ba fono.”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Mai inka eyantái se ompo séi siretin tiamiyá uno. Ínaimpáké Banta Anin mano Minó Ákona Vain Tiyarafenui ayan kurompá kumamen inaru fáke konan daró erintiya onan nono.”
64 Jesus respondeu:
65 Máa siyain má monó ánon banta kékái ánon banta ano anú diyan bei au anamun bararó iyáken temí, “Béi Tiyarafenui varun bariyan mino. Tiretin má inikhen nan mi véi Tiyarafenui varun barein beyantái aau varanten mifo nái vará tetí ankan enádá bá manáa vanta arékun ná béini aau me sian amá inten nafino.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ída ino! Tiretí ankan inte esá té iniya rafono.”
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Máa siren Yisasin aufen akhare siyan ayan daná ankamen mino. Inká ena kéká ano ápa ankamiyáken temí,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 “Éi seya Tiyarafenu ano aní ukhein banta uno séiya ompo inte vanta kayo anó éin ankamiyan nafi mai kayo aví éi sakhanampaí eya setin tisimeno.”
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Máan tiyákan mai yafufin Pita kumantaré in mana yoran arinta ano veni áde eriven máa semí, “Kariri fáke vanta Yisasin má éi nore ono.”
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Máa síkan Pita minó banta avorá temí, “Ída ino. Mai ma éi siyaona vaya séi ída afová ukhé uno.”
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Máa siren ínaimpáké béi yafu onará oríkan ena yoran arinta ano ven ódaren mairá ma varé ein nanin banta máa sen tiamemí, “Ma vanta maen Nasaretíke Yisasin má baré ein banta ino.”
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Máa síkan Pita evaránen asiká ayan befio uren temí, “Pura ódino! Téi ída mai vanta afová ukhé uno!”
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Máa siren manáa vákan mairá ádé ma mantakharé ein banta kayo ano Pita vaintá eriven máa sen tiamemí, “Pura seya éi mai kéká pintena vantan banan en amen avaya ano éin inka maman dákó en mino.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Máa síkan Pita ákonaen tiyáken, “Téi ída mai vanta afova ukhé umpo séi ma ída fura sékun maen ná Tiyarafenu ano séin uman timino,” ma siyain má ana kókore asen mino.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Kókore ma asiyain má Yisasi ma sikhá ein baya Pita ovaren me inen mino, “Kokore ma ída asikhantiya éi kanú manaú dádái sen nan ída afová ukhé uno sin nono.” Pita mai vaya ovaren me iniren barufá aravuven kákan ifíden mino.Pita ma ifí dein mino.|alt="Peter weeps" src="cn01821B.tif" size="col" loc="Mat 26:75" ref="MAT 26.75"
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.