Mateus 20

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Para vara seyo, inaru yafisin mai máan mi ukhen mino. Mana vanta ano vei uvaini yuna anafin dorano van banta kayo avirano van pe ákurá e manten oren mino.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Mai vanta kayo van maná damúke na miyan amenté uno síkan kana ino sin betin tiantan uvaini yunampin dorantá oren mino.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 “Nain kiroki inafá mai kákan banta ano oriyaren o onákan banasi ma átaruiyain barurá manáa vanta kéká ano fara mantakhen baren mino.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Mantakharé íkan béi máa sen betin tiamemí, “Tiretí ankan má dere oreya senti uvaini yunan anafin mo yoriyaréesí maé puntádé miyan amenté uno.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Máa sin mai kéká orivíkan mai kákan banta ano vayan bero vá inúpá kanú manaú áaurá bá evaránen máan mana en mino.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Inúpáké dan manápá áaurá béi oriyaren o onákan manáa vanta kayo fara mantakhen baré íkan béi máa sen betí ankan inaemí, ‘Náisá ukhayá ma áau ayá ayá pasavi mantakhé ba rafono.’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 “Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, ‘Mana vanta ano ída setin doran timikhái vá tiféuno.’
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 “Máa siran doriyaréin ma inúpasí íkan maen mai uvaini yunan anan afóe ano vei yorantá ma ayafaí ukhein banta máa sen tiamemí, ‘Taréa ínaimpáké ma me yorein kéká nare vá araí eya miyan ame ore ore vá esé ma me yorein kéká tasore ínaimpasá mo ameno.’
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Inúpáké dan manápá áaurá ma me yorein kéká ano nare eriven maná damúkáke miyan puntáden mana yanka mádú mádú en mino.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Mamaran pe ákurá ma me araíen dorein banta kéká ano eriven tetí ankan kokhon moní i varanté uno siren iyaren mifo vetin má dere funtáden manaí ukhein miyan manan baren mino.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Mai moní ma máden ódaren maen dunan afóen máa sen koúanten mino,
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 ‘Tare ínaimpa suron ma erein banta kéká ano mana áaurá me yódayai setin má manaí miyan amiya ompo seti fe ákura suron mi me ákonaé doriyákun kákan á tikhakhen mino.’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 “Máa síkan dunan ana afóe ano mai vaya iniren mai yoran banta kéká pintena mana vanta evaránen tiamemí, ‘Tirona oe, séi ída namu iyá uno. Esé dorano van ma iyan ná ma maná damúkáke miyan nan ina éku mae ídá kana ino sikhare fono.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Ei miyan mamareya orono. Tesi sinunurái ínaimpá ma erein banta kayo vá manaí miyan amiyá uno.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Mai sesina yaná ifo ídá tesi sinunurá tesi moní daimonte rafuno. Téi ma ma vanta kayo kama avúavá uantiyaruna vará éi ará namu uantiya fono.’
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 “Máan tukhanti mi ínain ma vain kéká ano esé un aní intin maen esé ma aní ukhein kayo ano ínainí inten mino.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Yisasi ma Yerusaremí ódiyáken maen tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) bei eyo iyampon máa aviren mo áupá kaúden betí ankan máa sen tiamemí,
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 — ausente —
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 — ausente —
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ínaimpáké Sebetin anin kanan Yemisin nú Yonin nú anóe ano vékan má Yisasi vaintá eriven me aron kan durafúden mátimiyan be anin kan nan Yisasi arunan uren ayaino van inaen mino.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Máa síkan Yisasi véin inaemí, “Éi nái nasará iya fono.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Máa síkan Yisasi mai vaya iniren evaránen tiamemí, “Tiretí ankan ma séin ina iyaona yaná ída afová ukha ono. Téi ma varanuna uman kanaisá é tiretí ankan má barante rafono.”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Máa síkan Yisasi vékanan tiamemí, “Pura ino. Tiré kanan ten ma varanuna uman baran nompo iye anó ten tiyan kurompá kumanintin ná tiyan ópá kumanintin ná inten nafi mai ída sen tina yaná bain iyáantanté uno. Mai kará ma vain mai ma Sifóe ano ma aní ukhein kéká inan puntáádan ban mino.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Be anavasan mano ma Yisasin inaein baya van tiyan míkan eyo iyampon kayo ano iniren békan anan uanten mino.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Máan tiyákan Yisasi vetin arákan be vaintá erivin máa semí, “Tiretí ankan afová ukha ono. Ena anan nanin banta kayoi kin kéká bá kákan banta kayo vá ano vei kékáká ída kama yafisirí iyáken maen betíi vaya ánain bákurino van duvun en arirí é iyan mino.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Máan té iyan mifo siretimpin ída vá mai avúavá bano. Tiretin pinté iye anó kákan bantaí ono van inten nafi mai ano vá tiretíi yoran bantaí intin ná
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 inká iye anó esesí ono van inten nafi mai ano vá tiretíi ída miyan ban doran bantaisá ino.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Máan manan en mi Banta Anin ma erikhein mai vanta ano ven ayain dorarí ino vara erikhen naifo véi ano vetin ayaen bei aunan betin amiré kokhon nanin banta evaráné miyaní ono van mino.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ma Yerikó baru me ampiren oriyain má kokhon nanin banta ano Yisasin bákuren oren mino.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Oriyákan kankanan auu yufúkukhein bantá kanan mano aa akhempá kumantaren iníkan Yisasin nan eriyan mino siyaimpin avádóden oovararen temí, “Bafan noe, Devitin Anin mompo verasan nan arunan usintano!”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Máa sen oovarákan banasi ano iniren míkan nan baya fákano síkan mifo míkanan mano moéken avádóden oovararen temí, “Bafan noe, Devitin Anin mompo verasan nan arunan usintano!”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Máa síkan Yisasi mairá o mantaven míkan nan araaren inaemí, “Téi náisá tiré kanan uantano vará iya fono.”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Máa síkan míkanan mano evaránen béin tiamemí, “Bafan noe, verasan tuu marano van muno.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Máa síkan Yisasi vékan nan arunan uren auu aruviyain má manádá auu kama uvin auu máben oniyáken Yisasin bákuren oren mino.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.