Mateus 20

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Para vara seyo, inaru yafisin mai máan mi ukhen mino. Mana vanta ano vei uvaini yuna anafin dorano van banta kayo avirano van pe ákurá e manten oren mino.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Mai vanta kayo van maná damúke na miyan amenté uno síkan kana ino sin betin tiantan uvaini yunampin dorantá oren mino.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 “Nain kiroki inafá mai kákan banta ano oriyaren o onákan banasi ma átaruiyain barurá manáa vanta kéká ano fara mantakhen baren mino.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Mantakharé íkan béi máa sen betin tiamemí, “Tiretí ankan má dere oreya senti uvaini yunan anafin mo yoriyaréesí maé puntádé miyan amenté uno.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Máa sin mai kéká orivíkan mai kákan banta ano vayan bero vá inúpá kanú manaú áaurá bá evaránen máan mana en mino.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Inúpáké dan manápá áaurá béi oriyaren o onákan manáa vanta kayo fara mantakhen baré íkan béi máa sen betí ankan inaemí, ‘Náisá ukhayá ma áau ayá ayá pasavi mantakhé ba rafono.’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 “Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, ‘Mana vanta ano ída setin doran timikhái vá tiféuno.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Máa siran doriyaréin ma inúpasí íkan maen mai uvaini yunan anan afóe ano vei yorantá ma ayafaí ukhein banta máa sen tiamemí, ‘Taréa ínaimpáké ma me yorein kéká nare vá araí eya miyan ame ore ore vá esé ma me yorein kéká tasore ínaimpasá mo ameno.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Inúpáké dan manápá áaurá ma me yorein kéká ano nare eriven maná damúkáke miyan puntáden mana yanka mádú mádú en mino.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Mamaran pe ákurá ma me araíen dorein banta kéká ano eriven tetí ankan kokhon moní i varanté uno siren iyaren mifo vetin má dere funtáden manaí ukhein miyan manan baren mino.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Mai moní ma máden ódaren maen dunan afóen máa sen koúanten mino,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ‘Tare ínaimpa suron ma erein banta kéká ano mana áaurá me yódayai setin má manaí miyan amiya ompo seti fe ákura suron mi me ákonaé doriyákun kákan á tikhakhen mino.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Máa síkan dunan ana afóe ano mai vaya iniren mai yoran banta kéká pintena mana vanta evaránen tiamemí, ‘Tirona oe, séi ída namu iyá uno. Esé dorano van ma iyan ná ma maná damúkáke miyan nan ina éku mae ídá kana ino sikhare fono.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Ei miyan mamareya orono. Tesi sinunurái ínaimpá ma erein banta kayo vá manaí miyan amiyá uno.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Mai sesina yaná ifo ídá tesi sinunurá tesi moní daimonte rafuno. Téi ma ma vanta kayo kama avúavá uantiyaruna vará éi ará namu uantiya fono.’
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “Máan tukhanti mi ínain ma vain kéká ano esé un aní intin maen esé ma aní ukhein kayo ano ínainí inten mino.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Yisasi ma Yerusaremí ódiyáken maen tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) bei eyo iyampon máa aviren mo áupá kaúden betí ankan máa sen tiamemí,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 — ausente —
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 — ausente —
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ínaimpáké Sebetin anin kanan Yemisin nú Yonin nú anóe ano vékan má Yisasi vaintá eriven me aron kan durafúden mátimiyan be anin kan nan Yisasi arunan uren ayaino van inaen mino.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Máa síkan Yisasi véin inaemí, “Éi nái nasará iya fono.”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Máa síkan Yisasi mai vaya iniren evaránen tiamemí, “Tiretí ankan ma séin ina iyaona yaná ída afová ukha ono. Téi ma varanuna uman kanaisá é tiretí ankan má barante rafono.”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Máa síkan Yisasi vékanan tiamemí, “Pura ino. Tiré kanan ten ma varanuna uman baran nompo iye anó ten tiyan kurompá kumanintin ná tiyan ópá kumanintin ná inten nafi mai ída sen tina yaná bain iyáantanté uno. Mai kará ma vain mai ma Sifóe ano ma aní ukhein kéká inan puntáádan ban mino.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Be anavasan mano ma Yisasin inaein baya van tiyan míkan eyo iyampon kayo ano iniren békan anan uanten mino.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Máan tiyákan Yisasi vetin arákan be vaintá erivin máa semí, “Tiretí ankan afová ukha ono. Ena anan nanin banta kayoi kin kéká bá kákan banta kayo vá ano vei kékáká ída kama yafisirí iyáken maen betíi vaya ánain bákurino van duvun en arirí é iyan mino.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Máan té iyan mifo siretimpin ída vá mai avúavá bano. Tiretin pinté iye anó kákan bantaí ono van inten nafi mai ano vá tiretíi yoran bantaí intin ná
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 inká iye anó esesí ono van inten nafi mai ano vá tiretíi ída miyan ban doran bantaisá ino.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Máan manan en mi Banta Anin ma erikhein mai vanta ano ven ayain dorarí ino vara erikhen naifo véi ano vetin ayaen bei aunan betin amiré kokhon nanin banta evaráné miyaní ono van mino.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ma Yerikó baru me ampiren oriyain má kokhon nanin banta ano Yisasin bákuren oren mino.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Oriyákan kankanan auu yufúkukhein bantá kanan mano aa akhempá kumantaren iníkan Yisasin nan eriyan mino siyaimpin avádóden oovararen temí, “Bafan noe, Devitin Anin mompo verasan nan arunan usintano!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Máa sen oovarákan banasi ano iniren míkan nan baya fákano síkan mifo míkanan mano moéken avádóden oovararen temí, “Bafan noe, Devitin Anin mompo verasan nan arunan usintano!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Máa síkan Yisasi mairá o mantaven míkan nan araaren inaemí, “Téi náisá tiré kanan uantano vará iya fono.”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Máa síkan míkanan mano evaránen béin tiamemí, “Bafan noe, verasan tuu marano van muno.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Máa síkan Yisasi vékan nan arunan uren auu aruviyain má manádá auu kama uvin auu máben oniyáken Yisasin bákuren oren mino.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.