Mateus 17
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH
1 Dan manápá ifo afápá mana un kádan damú orivíkan Yisasi ano Pitan má Yemisin nú Yonin nú anavasan má avíaren mana ayá anurá un baren mino.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Un baren betí ankan onákan Yisasin au ano enará iyain má ben auná ano áau ma kheiní íkan beni auí daná ano efanten uron en mino.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Máan tiyain má Mosesin nú Iraiya nú ano mairá afoká uven Yisasin má baya siyákan betí onen mino.Yisasin au ma enará ein mino.|alt="transfiguration" src="CN01728B.TIF" size="span" loc="Mat 17:3" ref="MAT 17.3"
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Ódaren Pita máa sen Yisasin tiamemí, “Bafan noe, setí ankan ma mará banuna mai kama ukhen mifo éi iniresirá iyon baran namun kanú manaú téi uvarano. Mana en nina vantin mana Mosesin nina vantin inká ena Iraiyan nina vantin ino.”
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Pita ma fara vaya siyákan maen mana fanu sikhein konan mano vetí ankan úkuan daran má darákan mai konan pinté mana vaya ano máa semí, “Ma sen Tanin mino. Téi ve nan moeké tinunu iyá uno. Téi venan timusin iyá uno. Ben avaya vá ineno!”
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Mai vaya ma vetí ankan iníden akhokho van iyan barará baven auná bara finíen mino.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Máan tiyákan Yisasi vetíi ádé eriven au aruviyáken temí, “Tiretí ankan ída vá akhokho van eya orun mantano.”
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Máa síkan betí ankan orun mantaven onákan Yisasi má ída mana ano van beya ana varen mino.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Betí ankan ma anuyon me ampiren eriyákan maen Yisasi ákonaen betín tiamemí, “Ma yaná ma siretí ankan oneona mai ída vá mana nanin banta siamikhesin ná Banta Anin ma van oriyan ma fúaren purin pinté e mantavinti vá tiameno.”
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Máa síkan eyo iyampon kayo ano véin inaemí, “Paraé tiren ná man baya ma afová ukhein banta kayo ano Iraiyan nare vá erivintin ná ino sé iyan nafino.”
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Máa sen ina íkan béi evaránen temí, “Mai fura vaya ino. Iraiya eriven minó daná evaránen puntáádanten mino.
11 Ele respondeu:
12 Puntáádanten mifo séi siretin tiamé uno. Iraiya fefái erikhan minó nanin banta ano ída véin afová en pasen betíi anunu ánain dakhafen béin aurá ara ara namu avúavasíen mino. Máan avúavá anan Banta Anin aurá inten mino.”
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Yisasi ma máa siyákan maen betí ankan afová en monó non péantan banta Yoni van mi siyan mantino sen inen mino.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Betí ankan ma vanasi vaintá erákan maen mana vanta ano Yisasi vaintá me aron kanan durafúden mátimen temí,
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 “Bafan noe, éi sen tanin nan arunan uantano. Béi auvayaní uaren kokhon damú irafin kákiyan non ádiyan iyá uno.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Ei eyo iyampon kayo vaípá avían morékun maen betí ankan ída kanaíen béin ayofaríen mino.”
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Tiretí ankan ída mumunan ukheona nanin bantan banan mi siretíi ineine vá avúavá bá ída funtáken mino. Nái máa yamusá téi siretin má para vante rafuno. Nái máa yádasá téi siretíi uman evaráné bariyá bante rafuno. Mai iyampon avire séi varunará ereno.”
17 Jesus respondeu:
18 Máa síkan mai iyampon avían meran Yisasi mai namu aunan ákonaen asiyain má me ampiren orivíkan beni aí kípen mino.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Máan turákan ínaimpáké beni eyo iyampon kayo ano ana aúpáké béi vaintá eriven inaemí, “Pará tetí ankan ída kanaíé namu aunan do siantiya rafuno.”
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 — ausente —
20 Jesus respondeu:
21 — ausente —
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Betí ankan ma Karirí barafá o átaru uvin maen Yisasi máa sen betin tiamemí, “Banta Anin avían namuro kayo ayampin aminten mino.
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 Amirantin ma véin arintin púkaren maen kanú manaú damusí ma intin e mantanten mino,” síkan eyo iyampon kayo ano mai vaya iniren arunan en oreraen mino.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Ínaimpáké Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano Kapeniamú barurá onóbíkan monó namun ma ayain moní ma varan banta kéká ano eren me Pitan máa sen inaemí, “Tiretíi arú ano kákan monó namun ma ayain moní amé iyan nafino.”
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Máa sen ina íkan Pita evaránen temí, “Eyo amé iyan mino.” Máa siren ma Pita mápin un pében ída vaya sikhan maen Yisasin nare véin inaemí, “Saimoni oe, éi inte é teyá iniya fono. Ma vara ráke kin kayo ano ara ara sákisi iyen pinten ná baré iyan nafino. Betíi kéká pinten ná baré iyan nafi áa ena kéká pinten ná baré iyan nafino.”
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Máa sen ina íkan Pita evaránen temí, “Ena kéká pinten nan baré iyan mino,” síkan Yisasi véin tiamemí, “Máan tukhan mi vetíi kéká ano ída vetíi sakisi amé iyan mino.
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Máan té iyan mifo vetin aran amétifa nampo araveya vá morun non akharumpin úku karúdareya esé ma arinona noyana oo yavódeya vá mai oofentena ma onanona monisá bareya kákan monó namun ma ayain ná erasantina mun ameno,” síkan mai ma seiní uren bare mun amen mino.
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.