Marcos 7

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Farasisi kayo vá manáa Yerusaremi fáké man baya ma afová ukhein banta kayo vá Yisasi vaintá e átaru
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 uven onákan manáa Yisasini eyo iyampon kayo ano Yutan nanin bantai avúavá durafuren ída ayan nare sesé inton dunan pákaren nen mino.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Minó Farasisi kayo vá Yutan kayo vá be anafu aráoni avúavá dakhafen ayan ma ída kamaen tesé ukhen maen ída yunan pákaren né iyan mino.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Betí ankan ma máketifá noren ma ovaránen eriven ma ída non péken maen mai yunan ída né iyan mino. Kokhon avúavá daná ma vetíi anafu aráopintena ma mantein mai ánain mi yakafen betíi kápi, kura, yóki, takhó tesé é iyan mino.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Máan tiyain mi vakan Farasisi kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá Yisasin inaen temí, “Éini eyo iyampon kayo ano ma ída ve anafu aráoni avúavá dakhafen ayan ída sesé iyain mai intesá ukhen nafino.”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Máa síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Tiretí ankan kampun banta kayon banan mi fura sen tiretin nan mi sakhanampa vanta Aisaiya ano máa siren bompon uvamádan baren mino.
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Betí ankan bantai man baya ma siamiyain mai van mi ‘Tiyarafenui vaya ino’ sé iyan mino. Máan tiyáken betí ankan téinta faran monó máan tiyan mino.’
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Tiretí ankan Tiyarafenui man baya me ifá ureya vantai avúavá máa anan ákona e fákare va ono.” Ais 29:13
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Mairá Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Tiretí anafu aráoni avúavá ánain dakhafono van mi kama aafáke Tiyarafenui man baya yo ékiya ono.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Para vara seyo, Mosesi sikhen mino, ‘Éi e anóe afóeni vaya ánain ná dakhafono.’ Eks 20:12; Diu 5:16
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Purinten mifo siretí máa sé iya ono, ‘Mana vanta ano ma ve anóe afóen ayain moní dákaren békanan tiamé iyan mino, “Téi ma moní Tiyarafenu ameno van derúna ino.” ’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Mai máan ma inten béi ída vá be anóe afóen kama ino.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Tiretí ankan ma anafu aráon pintena vareona mai avúavá ánain dakhafiyákeya Tiyarafenui vaya ma kantifin karú dareya siretí ma avúavá daná kokhon mano variya ono.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Máa siren evaránen Yisasi vanasi aran erin tiamemí, “Tiretí ankan téinti vaya inere vá afová ono.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Mana yaná ma mafá baren banta aúpin ma aravin mai ano ída vanta fainí é iyan mifo vanta aupinté má édan mai yaná kayo ano anan banta fainí é iyan mino.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Átaren ma van nain banta ano vá ineno.”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Béi ma mai nanin banta me ampiren má naumpin orivíkan bei eyo iyampon kayo mai vaya ma sian baé ádeini anavan béintá inaen mino.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ina íkan béi vetin tiamemí, “Tiretí bá dere ídá inikhe fono. Minó daná ma mafá bare ma vanta aúpin aravin mai ano ída vanta faini é iyan mino. Ída ino!
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Mai yaná ano ída vanta amafompin oré iyan mino. Mai yaná ano arápin araven arái íkan ara masípin mo karákan aravé iyan mino.” Ma vaya fókéi Yisasi minó dunanan avusese ukhen ne sen mino.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Mairá béi máa semí, “Mana yaná ma vanta aúpin varen ma édiyain manon banta maman painí é iyan mino.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Minó daná ma ineine finté afoká é iyain mai yana sinta ino. Minó namu ineine in avúavá, pamúkuí in, umoyan in, banta aruan purin,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ábasu yurafurin, ena ina yana san kampun tin, ara ara namu avúavasí in, baya atákaré en kampuntin avúavá bá Tiyarafenu ará namu uanten béin oyampá baya sin avúavá bá baya átakharé uren be au kákaní in avúavá bá óen in avúavá bá
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 minó mai namu avúava sinta anon banta aúpin baren ma éden maen mai anon maman banta fainí é iyan mino.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Yisasi mai varu me ampiren Taiyá barafá e manten oren mino. Oriven béi mana namumpin un pében ída mana vanta ano afová ino van en mifo véi ída kanaíen aúpá baren mino.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Mana nanin mano véi ma o vain baya iniren be araun namu aunan mano fákakhan baré in mai nanin mano Yisasin arantampin mo aron kanan durafú den matimen mino.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Siriá barafin Fonisiá kaein Kiriki váken béi Yisasin nan be araun aufin ma namu aunan bain do siantano van tiamen mino.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tetí iyampon nare vá dunan amékun ná kanaí en nano. Ída vá iyamponi yunan tetí maman iyan oofen karú dá tifano.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Máa síkan mai nanin mano evaránen béin tiamemí, “Bafan noe! Pura siya ompo sakhó aránaópá bain iyan kayo ano iyamponi yunan antan ma eravein mi né iyan mino.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éi ma máa seona rá namu aunan mano inka e araun aú pinté me ampiren oren mifo éi evaráne orono.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Máa síkan mai nanin mano evaránen be amápin o onákan namu aunan mano ve akhá me ampiren orivíkan béi sakhópin bakhen baren mino.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Mai ráké Yisasi e mantaaren Taiyai vara me ampiren Saidonii vara aúbana oriaren Kariri non akhempá orun nóben Dekaporisi varafá oren mino.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Oríkan manáa ano mana átaren kontan ída kamaen baya siyain banta avían Yisasi vaintá meren, “Béin nan ayan kaú antano,” sen mino.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Máa síkan Yisasi mai vanta avíaren minó nanin banta me ampiren manáa nentá békan mana oriven mai vanta átarempin Yisasi ayantá akhare siren mai vanta amafintá kaen mino.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Máan turen Yisasi inarufá kakháben avádóden aunan mamaren mai vantavan Aramaiki vaya finté temí, “Efata.” Mai máan ma semí, “Divono.”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Máa siyain má mai vanta amafintá ma yampakhen uman diyá ein daná orivin átaren inen baya kamaen ten mino.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Máan turen Yisasi vetí ankan airo ananí uantá den ída vá ma avúavá baya ena nanin banta siamero. Máa siren béi ákonaen airo ananí urákan betí ankan mai avúavá moéken tian afoká en mino.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Máan tíkan minó ano anúden oreraen temí, “Átaren ma kontaré ein mano kamaen iníkan inká baya ma ída siyaré ein mano vaya síkan Yisasi ma minó avúavá barein mano kamaen mino.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.