Marcos 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Farasisi kayo vá manáa Yerusaremi fáké man baya ma afová ukhein banta kayo vá Yisasi vaintá e átaru
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 uven onákan manáa Yisasini eyo iyampon kayo ano Yutan nanin bantai avúavá durafuren ída ayan nare sesé inton dunan pákaren nen mino.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Minó Farasisi kayo vá Yutan kayo vá be anafu aráoni avúavá dakhafen ayan ma ída kamaen tesé ukhen maen ída yunan pákaren né iyan mino.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Betí ankan ma máketifá noren ma ovaránen eriven ma ída non péken maen mai yunan ída né iyan mino. Kokhon avúavá daná ma vetíi anafu aráopintena ma mantein mai ánain mi yakafen betíi kápi, kura, yóki, takhó tesé é iyan mino.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Máan tiyain mi vakan Farasisi kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá Yisasin inaen temí, “Éini eyo iyampon kayo ano ma ída ve anafu aráoni avúavá dakhafen ayan ída sesé iyain mai intesá ukhen nafino.”
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Máa síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Tiretí ankan kampun banta kayon banan mi fura sen tiretin nan mi sakhanampa vanta Aisaiya ano máa siren bompon uvamádan baren mino.
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Betí ankan bantai man baya ma siamiyain mai van mi ‘Tiyarafenui vaya ino’ sé iyan mino. Máan tiyáken betí ankan téinta faran monó máan tiyan mino.’
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Tiretí ankan Tiyarafenui man baya me ifá ureya vantai avúavá máa anan ákona e fákare va ono.” Ais 29:13
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Mairá Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Tiretí anafu aráoni avúavá ánain dakhafono van mi kama aafáke Tiyarafenui man baya yo ékiya ono.
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Para vara seyo, Mosesi sikhen mino, ‘Éi e anóe afóeni vaya ánain ná dakhafono.’ Eks 20:12; Diu 5:16
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Purinten mifo siretí máa sé iya ono, ‘Mana vanta ano ma ve anóe afóen ayain moní dákaren békanan tiamé iyan mino, “Téi ma moní Tiyarafenu ameno van derúna ino.” ’
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Mai máan ma inten béi ída vá be anóe afóen kama ino.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Tiretí ankan ma anafu aráon pintena vareona mai avúavá ánain dakhafiyákeya Tiyarafenui vaya ma kantifin karú dareya siretí ma avúavá daná kokhon mano variya ono.”
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Máa siren evaránen Yisasi vanasi aran erin tiamemí, “Tiretí ankan téinti vaya inere vá afová ono.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Mana yaná ma mafá baren banta aúpin ma aravin mai ano ída vanta fainí é iyan mifo vanta aupinté má édan mai yaná kayo ano anan banta fainí é iyan mino.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 Átaren ma van nain banta ano vá ineno.”
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Béi ma mai nanin banta me ampiren má naumpin orivíkan bei eyo iyampon kayo mai vaya ma sian baé ádeini anavan béintá inaen mino.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Ina íkan béi vetin tiamemí, “Tiretí bá dere ídá inikhe fono. Minó daná ma mafá bare ma vanta aúpin aravin mai ano ída vanta faini é iyan mino. Ída ino!
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Mai yaná ano ída vanta amafompin oré iyan mino. Mai yaná ano arápin araven arái íkan ara masípin mo karákan aravé iyan mino.” Ma vaya fókéi Yisasi minó dunanan avusese ukhen ne sen mino.
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Mairá béi máa semí, “Mana yaná ma vanta aúpin varen ma édiyain manon banta maman painí é iyan mino.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Minó daná ma ineine finté afoká é iyain mai yana sinta ino. Minó namu ineine in avúavá, pamúkuí in, umoyan in, banta aruan purin,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 ábasu yurafurin, ena ina yana san kampun tin, ara ara namu avúavasí in, baya atákaré en kampuntin avúavá bá Tiyarafenu ará namu uanten béin oyampá baya sin avúavá bá baya átakharé uren be au kákaní in avúavá bá óen in avúavá bá
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 minó mai namu avúava sinta anon banta aúpin baren ma éden maen mai anon maman banta fainí é iyan mino.”
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Yisasi mai varu me ampiren Taiyá barafá e manten oren mino. Oriven béi mana namumpin un pében ída mana vanta ano afová ino van en mifo véi ída kanaíen aúpá baren mino.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Mana nanin mano véi ma o vain baya iniren be araun namu aunan mano fákakhan baré in mai nanin mano Yisasin arantampin mo aron kanan durafú den matimen mino.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Siriá barafin Fonisiá kaein Kiriki váken béi Yisasin nan be araun aufin ma namu aunan bain do siantano van tiamen mino.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tetí iyampon nare vá dunan amékun ná kanaí en nano. Ída vá iyamponi yunan tetí maman iyan oofen karú dá tifano.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Máa síkan mai nanin mano evaránen béin tiamemí, “Bafan noe! Pura siya ompo sakhó aránaópá bain iyan kayo ano iyamponi yunan antan ma eravein mi né iyan mino.”
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éi ma máa seona rá namu aunan mano inka e araun aú pinté me ampiren oren mifo éi evaráne orono.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Máa síkan mai nanin mano evaránen be amápin o onákan namu aunan mano ve akhá me ampiren orivíkan béi sakhópin bakhen baren mino.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Mai ráké Yisasi e mantaaren Taiyai vara me ampiren Saidonii vara aúbana oriaren Kariri non akhempá orun nóben Dekaporisi varafá oren mino.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Oríkan manáa ano mana átaren kontan ída kamaen baya siyain banta avían Yisasi vaintá meren, “Béin nan ayan kaú antano,” sen mino.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Máa síkan Yisasi mai vanta avíaren minó nanin banta me ampiren manáa nentá békan mana oriven mai vanta átarempin Yisasi ayantá akhare siren mai vanta amafintá kaen mino.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Máan turen Yisasi inarufá kakháben avádóden aunan mamaren mai vantavan Aramaiki vaya finté temí, “Efata.” Mai máan ma semí, “Divono.”
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Máa siyain má mai vanta amafintá ma yampakhen uman diyá ein daná orivin átaren inen baya kamaen ten mino.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Máan turen Yisasi vetí ankan airo ananí uantá den ída vá ma avúavá baya ena nanin banta siamero. Máa siren béi ákonaen airo ananí urákan betí ankan mai avúavá moéken tian afoká en mino.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Máan tíkan minó ano anúden oreraen temí, “Átaren ma kontaré ein mano kamaen iníkan inká baya ma ída siyaré ein mano vaya síkan Yisasi ma minó avúavá barein mano kamaen mino.”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.