Marcos 2
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Manáa yamú ma orivíkan Yisasi evaránen Kapeniamú barurá o van mai vaya ano ainen mai varufin oreraen mino.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Orera íkan banasi ano o vúten mai ma váein namun e víkaaren onará ina ída afokhan bákan Yisasi monó baya siamen mino.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Tiamiyákan kamí kamí banta ano ayan arantan púká ein banta kúkútafin kaúden aviren eren mino.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Eríkan banasi ano víkakhan ída kanaíen Yisasi vaintá aviren orin nainí iyaimpin má nantá ódiven amompin kápóden anan póké kúkútará damuren mai aí banta Yisasi vaintá kain araven mino.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Aravíkan Yisasi ma mai máa vantai mumunan ódaren maen mai ma ayan arantan púká ein banta siamemí, “Te sanin noe, eni ume ampianten mino.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Máan tiyan maen maifin manáa man baya ma afová ukhein banta kéká ina kumantaren máan ineine en oreraen mí,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Ma vanta ano fará máa siyan nafino. Béi Tiyarafenui oyampá baya siyan mino! Mana vanta ano ída kanaíen ume ampiantanten mifo Tiyarafenu veyafin mi mai ákona van mino!”Ai ayan púkein banta ma má amompin kápóden dan aravein mino.|alt="paralyzed man through roof" src="UBSC-05A.TIF" size="span" ref="MRK 2.7"
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Máan ineine en orera iyákan Yisasi afová uren betin tiamemí, “Ma avúavá ma variyaruna van tiretí ankan pará Tiyarafenui oyampá baya siyan mino sé iniyara fono.
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Ayan arantan púká ein banta van inte vaya ma seruna anó teso sikhen nafino. Eni ume ampianté uno ma seruna ano fi áa orun mantave ei kúkúta mamare orono ma seruna ano fino.”
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Mai avúavá ma variyaruna anon Banta Animpin ma varará ákona vákan ume ampiantiyan mino sé aní iyá uno.” Máa siren Yisasi mai ma ai ayan púká ein banta van temí,
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 Aí daná kípen mifo mantave ei yuvasí mamare varufá orono.”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Máan ma siyain má mai vanta ano orun mantaaren duvasí mamaren mai ma oniyaré ein nanin banta yo éka náka iyáken oren mino. Mai ma iyukhá ein nanin banta ano mai avúavá ma oniyáken, “Máan avúavá tetí ankan pefá ída ontaré eruna yanái afoká en mino!” siyáken Tiyarafenu aví daníen mino.
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Máan turen Yisasi evaránen non akhempá oríkan banasi ano ve vaintá o iyuvin monó baya siamen mino.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Tiamíden oriyaren ma Arafiusin anin Rivain onákan takisi varan namumpin kumantaréin maen béin ariyan temí, “Tesi eyo iyamponí in nompo ereno.” Síkan béi e mantaaren Yisasin bákuren oren mino.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Mai inúpá Rivai ano Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá arákan be amápin mo yunan niyan maifin takisi varan banta kéká bá ume nanin banta vá inan baren mino. Máan avúavá bá bain nanin banta vá dere anon Yisasi ma oreipá bákuren noren mino.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Mai kéká bá ma Yisasi yunan niyákan man baya afová ukhein Farasi khayo ano Yisasini eyo iyampon kayo ina iyan temí, “Para Yisasi sakisi varan banta kayo vá ume nanin banta vá manafin dunan niyan nafino.”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Mai ma ina iyain baya ma Yisasi iniyáken betin tiamemí, “Aí ma vain nanin banta ano anan ayofan banta vaípá oré iyan mifo ída ma aí bain nanin banta ano ída ayofan banta vaípá oré iyan mino. Puntákein nanin banta arano vara erikhe raumpo ume nanin banta arano van mi eriké uno.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Yonini eyo iyampon kayo vá Farasisi kayo vá ano yunan auraren bákan maná damú manáa nanin banta ano Yisasi vaintá eriven béin inaemí, “Yonini eyo iyampon kayo vá Farasisi kayo vá ano yunan auraren ban mifo fará ei eyo iyampon kayo ano ída yunan auriyan nafino.”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Mana vanta ma anasi iman ameno van iyan maen mai omápin ma arakhá ein kéká ano yunan auré iyan nafino. Anasi iman amin banta vá ma váken ída kanaíen duna auranten mino.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Maná damusí intin anasi iman amin banta ma aviren orivintin maen dunan auranten mino.”
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Máa siren temí, “Mana vanta ano ída auyen davaráe kafádan póké peyante yavaráe ma yákakheimpin mo yamparen amu é iyan mino. Auyen davaráe fóké ma yamparen amu urantin o fáke e fáke uaren kákantái yáken orera inten mino.”
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Inká auyen uvaini anu kháan peyante memé aufin ída khaé iyan mino. Peyante memé aufin ma auyen uvaini anu khaintin maen paútiaren eravin nain nan mino. Auyen uvaini anu káan auyen memé aufin mi khaé iyan mino.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Mana Sabati yamú ma Yisasi má bei eyo iyampon kayo vá arokhú dunampin oriyan maen bei eyo iyampon kayo ano arokhú ankanen oriyaren mino.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Máan tiyákan Farasisi kayo ano ódaren Yisasin tiamemí, “Sabati yamú ma arokhú ankaniyain mai ída vá doran barano sikhein damúi vakan man bayan durafuriyan mino. Mai ída ma máan toren mino.”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Deviti má bei kéká bá arafan puríkan ma mantá ein avúavá tiretí ankan bompon dóki finte ídá dankádé afová ukhe fono.
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Abiata ma monó ánon doran pákakhein damú béi Tiyarafenui mápin un pében monó ánon doran pákakhein kéká ano ana kantasí ukhein bereti niyain un máden niyáken bei kéká amin nakhen mino. Máan ma ein mai man baya yeren durafunten mino.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Máa siren betin tiamemí, “Banasi aya ino van mi Sabati uvádan ban mifo vanasi ano Sabati aya ono vara uvamádan ban naino. Ída ino.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Mai van mi Banta Anin mano Sabatii Bafan ban mino.”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.