Marcos 12

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisasi araíen baya vaédiyan betin tiamemí, “Mana vanta ano uvaini yunan dóden dafuí uran baré íkan mai vanta ano uvaini ma yasamin nain masí uáden inká dafisin banta amá uvamá den uran baren mino. Baré íkan manáa vanta kayo ano maifin dorarí uré moní barano van íkan mai vanta kayo ayampin me ampiren béi enafá ayáká oren mino.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Orikharéin ínaimpáké uvaini aran kúdin damusí íkan béi mana vei yoran banta siantan mai ma uvaini yunampin doriyá ein banta kayo vaípá oren mino. Mai vanta kayo ano manáa uvaini aran mai yunan pintena véin amino van tiantan oren mino.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Oríkan betí ankan mai yoran banta fákaren namu arirí uren ída mana yaná amin para siantan oren mino.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Oriyaimpin mai vanta ano evaránen ena yoran banta siantan oríkan betí ankan mai vanta ánon ankáden béin máden namu uren ayave amen mino.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Máan tiyaimpin béi mana vei yoran banta siantan oríkan betí ankan mai vanta aruan puren mino. Aruan puriyaimpin béi kokhoná bei yoran banta kayo siantan oríkan betí ankan manáa ankamiyan manáa aruan puriyan en mino.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Máan turákan béi ma anunu ukheinmai ve anin mana ana en mino. Mai iyampon típá kípan uron béi siantan mai ma yunampin ma yoriyain banta kayo vaípá oríkan béi semí, “Téin tikhái vayan ininten mino.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Mai yunampin ma yoriyá ein banta kayo ano vetiyan ten orera emí, “Ma vanta anon minó be afóen nina yaná baranten mifo erítifé béin aruan purono. Aruan púdé maé tetí ankan mai yunan dafu varátifano.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Máa siren betí ankan mai iyampon pákaren aruan púden béin au yaiyó uan mai yunan dafu akhempá mo kharúden mino.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Karúden mifo mai yunan dafu afóe ano intesá inten nafino. Béi eriven maen mai yunan dafufin ma yoriyá ein banta kayo me aruan púden mai yunan dafu e maman ena vanta kayon aminten mino.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Tiyarafenui vompon dóki ano ma máa sikhein mai siretí ankan ídá dankáke rafono.
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Mai Bafan mánon máan turan
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Yisasi ma sian baeriyain baya mai vetí ankan nan tiyákan afová uren béin pákano van uvaen banasi van péden me ifá en oren mino.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Ínaimpáké Yisasin mákasino van betí ankan manáa Farasisi kayo vá Erotini vanta kayo vá tiantan Yisasi vaípá eren mino.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Eriven betí ankan béin tiamemí, “Aru soe, setí ankan afová ukhé uno éi fura vaya ana sin banta ono. Éi ída mana vanta van kokhon ineine in banta ono. Minó banta ano manaí ana ukhayai éi Tiyarafenui fura sikhein baya afova amé iya ompo setin tisimeno. Sisan ma takisi amin mai funtákein ná tetí amé tifante rafuno áa ída fino.”
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Máa síkan Yisasi vetí ankani kampun afová ukhen betin tiamemí, “Tiretí ankan pará téin akhenóka iya rafono. Mana aran moní bareya eresí onano.”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Máa síkan betí ankan mana moní aran maman bein me amíkan betin inaemí, “Ma moníká iyen aunasá baná inká iyen avisá mairá uvanten nafino.”Yisasi ma moní aníí onano sein mino.|alt="show me the coin" src="IB04121.png" size="span" ref="MRK 12.13"
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Sisan nina yaná Sisan ame vá inká Tiyarafenu ina yaná Tiyarafenu vá ameno.”
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Sadyusi kéká ano furin nanin banta van ída e mantanten ne siyain bákan betí ankan Yisasi vaintá eriven béin inaen mino.
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Aru soe, mana vaya Mosesi ano setí ankan nan máa siren bompon uvanten mino. ‘Mana vanta ano ma iyampon ída kainton ma fúbintin ben aná ma fara váintin maen ná béin afá aváe ano vá mai nanin baré mamákená be afá aváen ayaená iyampon kaúantano.’
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano varé íkan mai finté esé banta ano nare mana nanin mamákaren ída mana iyampon kainton mai vanta furen mino.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Púbíkan béin ánaintena vanta ano mai nanin mantaren ída iyampon kaina mai vanta furen mino.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Mai nanin minó dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano mádiyan ída iyampon kaina yo fúdú uvíkan mai nanin inaimpáké puren mino.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Máan tukhen mifo ínaimpáké ma furin banta ma evaránen e mantan nain damú mai nanin iyen anasá banten nafino. Mai éi afová ukha ono mai nanin manan minó dan manápá ifo afápá kan un kádan banta ano mantaren mifo éi sétin tisiminte fono.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tirarafenui vaya vá ákona vá tiretí ankan ídá afová ukheyá baya namu iya rafono.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Purin nanin banta ma masí pinté ma evaránen e mantan nain damú ída vanasi ano ábasuí inten mifo vetí ankan enisori kayo ma inarufá bain an mi yen banten mino.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Banten mifo furin nanin banta ma evaránen e mantan nain baya ma Moseni vompon dókifin ma sító daa anan ma ira kiyan ma Tiyarafenu ano ma Mosen tiamen ma, ‘Téi Abaraamuni Ayarafenu uno. Téi Aisakini Ayarafenu uno. Téi Yekopuni Ayarafenu uno,’ Eks 3:2, 6
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Purin nanin bantai Ayarafenu vaino. Ída ino. Para ma vain nanin bantai Ayarafenun bákaya siretí ankan tavi aaimpin mi oriya rono.”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Máa siyákan mana man tinbanta ano eriven iníkan betí ankan baya fóké aruviyákan béi inin Yisasi kama vaya fóké evaránen betí ankan tiamiyákan iniren béi Yisasin inaemí, “Intéa man baya anó minó man baya esantaren ná esesí ukhen nafino.”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Esésí ma ukhein mai ma man baya ino: ‘Tiretí ankan Isareri nanin banta oe, setisi Bafan Tiyarafenuveyáká anan Bafan ban mino.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Ban mifo vá ei Bafan Tiyarafenu vá ei aú amafon má ei ineine vá ei ákona vasá minó o éke e éke ureya vá anunu ono.’ Diu 6:4-5
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Mai man baya ánai ma vain man baya mai ma man baya ino. ‘Eyan nan ma anunu iyaonaíe vá ena van anunu ono.’ Ída ena kákan man baya váken mai ano má kanan man baya esantakhen mino.” Riv 19:18
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Máa síkan mai man baya ma afová ukhein banta ano máa sen Yisasin tiamemí, “Aru soe, éini vaya kamaen mino. Pura ino. Tiyarafenu veyákái Bafan ban mino.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Ban mifo seti vá minó tú timafon má minó ineine vá minó ákona vá pókesá béin nan tiran ná tifano. Tetí ankan ma seyan nan ma iyarúna máan ná esá enavan tiran ná tifano. Tetí ankan ma maí kanan man baya ánain ma vákurékun maen mai avúavá anon ira ma sáden minó akonte iyain má ara ara akonte vá esantakhen mino.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Máa síkan Yisasi inin mai vanta ano ma evaránen tein baya van mai mana kama afova vain banta ano ma seiní íkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éi ída Tiyarafenui yafisimpin nentá ba ono.” Máa síkan minó nanin banta kayo ano akhokho van uren Yisasin ída enádá bá mana vaya inaen mino.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Yisasi átaru namumpin báken banasi vaya siamiyaren béi semí, “Intesá ukhan ná man baya ma afová ukhein banta kayo ano Karaisi nan Devitin akhá ino siyan nafino.”
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Mai van Kantá Aunan mano Devitin ineine amíkan Deviti veyantá máa semí,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Deviti veyantá béin nan Bafan ne sikhen mifo véi intesá urená bei anin bavae.”
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Iniyákan Yisasi vanasi afova amen temí, “Tiretí ankan man baya ma afová ukhein banta kayo vará dafiseno. Betí ankan kama ukhein ayá au anamun ma uren orin má átaru varu ráke ma vanasi ano ódaren bayan mino ma sin ma san aranakhen mino.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Betí ankan monó átaru namun kayofin banasi avorá ma kumamen inká kákan dunan nan damú ma esé karáká ana ma kumanin nan mi aranakhen mino.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Betí ankan baré nanin kayo kampun tiriyan betíi ona umoyan iyáken au khákan en ayáká amúké iyan mifo mai kéká anon Tiyarafenui kópin kákan uman baranten mino.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Maná damú kákan monó namumpin Yisasi moní kain anan ádé kumanten oniyákan banasi ano susu sin moní mai anampin kuferiyákan kokhon moní ma yákein kayo ano kokhon ná moní kuferiyan mino.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Máan ten kuferiyákan mana ve avafu fúkein baré nanin ída kokhon ona vain mano eren me kankanan tító moní kanan mana ten toeya ma (10t) eini ukhein kuferen mino.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Kuferiyákan Yisasi vei eyo iyampon kayo aran eríkan betí ankan tiamemí, “Téi fura siré tiretin tiamé uno. Ma ma ona ída van ma ve avafu fúkein baré nanin mano kákan moní kuferen mino. Béi ma átaru namumpin bain anampin ma kuferein moní ano minó nanin banta esanten mino.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Esanten mifo ona ma yákein nanin banta ano kokhoná dáken mai finténa manáan anafin kufé dan araviyan mifo ma nanin mano ona ída van o útúken mi yunan ma nan nain moní ída antan á inton minói kuferen mino.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.