Marcos 12

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yisasi araíen baya vaédiyan betin tiamemí, “Mana vanta ano uvaini yunan dóden dafuí uran baré íkan mai vanta ano uvaini ma yasamin nain masí uáden inká dafisin banta amá uvamá den uran baren mino. Baré íkan manáa vanta kayo ano maifin dorarí uré moní barano van íkan mai vanta kayo ayampin me ampiren béi enafá ayáká oren mino.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Orikharéin ínaimpáké uvaini aran kúdin damusí íkan béi mana vei yoran banta siantan mai ma uvaini yunampin doriyá ein banta kayo vaípá oren mino. Mai vanta kayo ano manáa uvaini aran mai yunan pintena véin amino van tiantan oren mino.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Oríkan betí ankan mai yoran banta fákaren namu arirí uren ída mana yaná amin para siantan oren mino.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Oriyaimpin mai vanta ano evaránen ena yoran banta siantan oríkan betí ankan mai vanta ánon ankáden béin máden namu uren ayave amen mino.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Máan tiyaimpin béi mana vei yoran banta siantan oríkan betí ankan mai vanta aruan puren mino. Aruan puriyaimpin béi kokhoná bei yoran banta kayo siantan oríkan betí ankan manáa ankamiyan manáa aruan puriyan en mino.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Máan turákan béi ma anunu ukheinmai ve anin mana ana en mino. Mai iyampon típá kípan uron béi siantan mai ma yunampin ma yoriyain banta kayo vaípá oríkan béi semí, “Téin tikhái vayan ininten mino.”
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Mai yunampin ma yoriyá ein banta kayo ano vetiyan ten orera emí, “Ma vanta anon minó be afóen nina yaná baranten mifo erítifé béin aruan purono. Aruan púdé maé tetí ankan mai yunan dafu varátifano.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Máa siren betí ankan mai iyampon pákaren aruan púden béin au yaiyó uan mai yunan dafu akhempá mo kharúden mino.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Karúden mifo mai yunan dafu afóe ano intesá inten nafino. Béi eriven maen mai yunan dafufin ma yoriyá ein banta kayo me aruan púden mai yunan dafu e maman ena vanta kayon aminten mino.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Tiyarafenui vompon dóki ano ma máa sikhein mai siretí ankan ídá dankáke rafono.
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Mai Bafan mánon máan turan
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Yisasi ma sian baeriyain baya mai vetí ankan nan tiyákan afová uren béin pákano van uvaen banasi van péden me ifá en oren mino.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Ínaimpáké Yisasin mákasino van betí ankan manáa Farasisi kayo vá Erotini vanta kayo vá tiantan Yisasi vaípá eren mino.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Eriven betí ankan béin tiamemí, “Aru soe, setí ankan afová ukhé uno éi fura vaya ana sin banta ono. Éi ída mana vanta van kokhon ineine in banta ono. Minó banta ano manaí ana ukhayai éi Tiyarafenui fura sikhein baya afova amé iya ompo setin tisimeno. Sisan ma takisi amin mai funtákein ná tetí amé tifante rafuno áa ída fino.”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Máa síkan Yisasi vetí ankani kampun afová ukhen betin tiamemí, “Tiretí ankan pará téin akhenóka iya rafono. Mana aran moní bareya eresí onano.”
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Máa síkan betí ankan mana moní aran maman bein me amíkan betin inaemí, “Ma moníká iyen aunasá baná inká iyen avisá mairá uvanten nafino.”Yisasi ma moní aníí onano sein mino.|alt="show me the coin" src="IB04121.png" size="span" ref="MRK 12.13"
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Sisan nina yaná Sisan ame vá inká Tiyarafenu ina yaná Tiyarafenu vá ameno.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Sadyusi kéká ano furin nanin banta van ída e mantanten ne siyain bákan betí ankan Yisasi vaintá eriven béin inaen mino.
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Aru soe, mana vaya Mosesi ano setí ankan nan máa siren bompon uvanten mino. ‘Mana vanta ano ma iyampon ída kainton ma fúbintin ben aná ma fara váintin maen ná béin afá aváe ano vá mai nanin baré mamákená be afá aváen ayaená iyampon kaúantano.’
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano varé íkan mai finté esé banta ano nare mana nanin mamákaren ída mana iyampon kainton mai vanta furen mino.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Púbíkan béin ánaintena vanta ano mai nanin mantaren ída iyampon kaina mai vanta furen mino.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Mai nanin minó dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano mádiyan ída iyampon kaina yo fúdú uvíkan mai nanin inaimpáké puren mino.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Máan tukhen mifo ínaimpáké ma furin banta ma evaránen e mantan nain damú mai nanin iyen anasá banten nafino. Mai éi afová ukha ono mai nanin manan minó dan manápá ifo afápá kan un kádan banta ano mantaren mifo éi sétin tisiminte fono.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tirarafenui vaya vá ákona vá tiretí ankan ídá afová ukheyá baya namu iya rafono.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Purin nanin banta ma masí pinté ma evaránen e mantan nain damú ída vanasi ano ábasuí inten mifo vetí ankan enisori kayo ma inarufá bain an mi yen banten mino.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Banten mifo furin nanin banta ma evaránen e mantan nain baya ma Moseni vompon dókifin ma sító daa anan ma ira kiyan ma Tiyarafenu ano ma Mosen tiamen ma, ‘Téi Abaraamuni Ayarafenu uno. Téi Aisakini Ayarafenu uno. Téi Yekopuni Ayarafenu uno,’ Eks 3:2, 6
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Purin nanin bantai Ayarafenu vaino. Ída ino. Para ma vain nanin bantai Ayarafenun bákaya siretí ankan tavi aaimpin mi oriya rono.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Máa siyákan mana man tinbanta ano eriven iníkan betí ankan baya fóké aruviyákan béi inin Yisasi kama vaya fóké evaránen betí ankan tiamiyákan iniren béi Yisasin inaemí, “Intéa man baya anó minó man baya esantaren ná esesí ukhen nafino.”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Esésí ma ukhein mai ma man baya ino: ‘Tiretí ankan Isareri nanin banta oe, setisi Bafan Tiyarafenuveyáká anan Bafan ban mino.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Ban mifo vá ei Bafan Tiyarafenu vá ei aú amafon má ei ineine vá ei ákona vasá minó o éke e éke ureya vá anunu ono.’ Diu 6:4-5
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Mai man baya ánai ma vain man baya mai ma man baya ino. ‘Eyan nan ma anunu iyaonaíe vá ena van anunu ono.’ Ída ena kákan man baya váken mai ano má kanan man baya esantakhen mino.” Riv 19:18
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Máa síkan mai man baya ma afová ukhein banta ano máa sen Yisasin tiamemí, “Aru soe, éini vaya kamaen mino. Pura ino. Tiyarafenu veyákái Bafan ban mino.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Ban mifo seti vá minó tú timafon má minó ineine vá minó ákona vá pókesá béin nan tiran ná tifano. Tetí ankan ma seyan nan ma iyarúna máan ná esá enavan tiran ná tifano. Tetí ankan ma maí kanan man baya ánain ma vákurékun maen mai avúavá anon ira ma sáden minó akonte iyain má ara ara akonte vá esantakhen mino.”
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Máa síkan Yisasi inin mai vanta ano ma evaránen tein baya van mai mana kama afova vain banta ano ma seiní íkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éi ída Tiyarafenui yafisimpin nentá ba ono.” Máa síkan minó nanin banta kayo ano akhokho van uren Yisasin ída enádá bá mana vaya inaen mino.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Yisasi átaru namumpin báken banasi vaya siamiyaren béi semí, “Intesá ukhan ná man baya ma afová ukhein banta kayo ano Karaisi nan Devitin akhá ino siyan nafino.”
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Mai van Kantá Aunan mano Devitin ineine amíkan Deviti veyantá máa semí,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Deviti veyantá béin nan Bafan ne sikhen mifo véi intesá urená bei anin bavae.”
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Iniyákan Yisasi vanasi afova amen temí, “Tiretí ankan man baya ma afová ukhein banta kayo vará dafiseno. Betí ankan kama ukhein ayá au anamun ma uren orin má átaru varu ráke ma vanasi ano ódaren bayan mino ma sin ma san aranakhen mino.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Betí ankan monó átaru namun kayofin banasi avorá ma kumamen inká kákan dunan nan damú ma esé karáká ana ma kumanin nan mi aranakhen mino.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Betí ankan baré nanin kayo kampun tiriyan betíi ona umoyan iyáken au khákan en ayáká amúké iyan mifo mai kéká anon Tiyarafenui kópin kákan uman baranten mino.
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Maná damú kákan monó namumpin Yisasi moní kain anan ádé kumanten oniyákan banasi ano susu sin moní mai anampin kuferiyákan kokhon moní ma yákein kayo ano kokhon ná moní kuferiyan mino.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Máan ten kuferiyákan mana ve avafu fúkein baré nanin ída kokhon ona vain mano eren me kankanan tító moní kanan mana ten toeya ma (10t) eini ukhein kuferen mino.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Kuferiyákan Yisasi vei eyo iyampon kayo aran eríkan betí ankan tiamemí, “Téi fura siré tiretin tiamé uno. Ma ma ona ída van ma ve avafu fúkein baré nanin mano kákan moní kuferen mino. Béi ma átaru namumpin bain anampin ma kuferein moní ano minó nanin banta esanten mino.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Esanten mifo ona ma yákein nanin banta ano kokhoná dáken mai finténa manáan anafin kufé dan araviyan mifo ma nanin mano ona ída van o útúken mi yunan ma nan nain moní ída antan á inton minói kuferen mino.”
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.