Marcos 12
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Yisasi araíen baya vaédiyan betin tiamemí, “Mana vanta ano uvaini yunan dóden dafuí uran baré íkan mai vanta ano uvaini ma yasamin nain masí uáden inká dafisin banta amá uvamá den uran baren mino. Baré íkan manáa vanta kayo ano maifin dorarí uré moní barano van íkan mai vanta kayo ayampin me ampiren béi enafá ayáká oren mino.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Orikharéin ínaimpáké uvaini aran kúdin damusí íkan béi mana vei yoran banta siantan mai ma uvaini yunampin doriyá ein banta kayo vaípá oren mino. Mai vanta kayo ano manáa uvaini aran mai yunan pintena véin amino van tiantan oren mino.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Oríkan betí ankan mai yoran banta fákaren namu arirí uren ída mana yaná amin para siantan oren mino.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Oriyaimpin mai vanta ano evaránen ena yoran banta siantan oríkan betí ankan mai vanta ánon ankáden béin máden namu uren ayave amen mino.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Máan tiyaimpin béi mana vei yoran banta siantan oríkan betí ankan mai vanta aruan puren mino. Aruan puriyaimpin béi kokhoná bei yoran banta kayo siantan oríkan betí ankan manáa ankamiyan manáa aruan puriyan en mino.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Máan turákan béi ma anunu ukheinmai ve anin mana ana en mino. Mai iyampon típá kípan uron béi siantan mai ma yunampin ma yoriyain banta kayo vaípá oríkan béi semí, “Téin tikhái vayan ininten mino.”
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Mai yunampin ma yoriyá ein banta kayo ano vetiyan ten orera emí, “Ma vanta anon minó be afóen nina yaná baranten mifo erítifé béin aruan purono. Aruan púdé maé tetí ankan mai yunan dafu varátifano.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Máa siren betí ankan mai iyampon pákaren aruan púden béin au yaiyó uan mai yunan dafu akhempá mo kharúden mino.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Karúden mifo mai yunan dafu afóe ano intesá inten nafino. Béi eriven maen mai yunan dafufin ma yoriyá ein banta kayo me aruan púden mai yunan dafu e maman ena vanta kayon aminten mino.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Tiyarafenui vompon dóki ano ma máa sikhein mai siretí ankan ídá dankáke rafono.
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Mai Bafan mánon máan turan
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Yisasi ma sian baeriyain baya mai vetí ankan nan tiyákan afová uren béin pákano van uvaen banasi van péden me ifá en oren mino.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Ínaimpáké Yisasin mákasino van betí ankan manáa Farasisi kayo vá Erotini vanta kayo vá tiantan Yisasi vaípá eren mino.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Eriven betí ankan béin tiamemí, “Aru soe, setí ankan afová ukhé uno éi fura vaya ana sin banta ono. Éi ída mana vanta van kokhon ineine in banta ono. Minó banta ano manaí ana ukhayai éi Tiyarafenui fura sikhein baya afova amé iya ompo setin tisimeno. Sisan ma takisi amin mai funtákein ná tetí amé tifante rafuno áa ída fino.”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Máa síkan Yisasi vetí ankani kampun afová ukhen betin tiamemí, “Tiretí ankan pará téin akhenóka iya rafono. Mana aran moní bareya eresí onano.”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Máa síkan betí ankan mana moní aran maman bein me amíkan betin inaemí, “Ma moníká iyen aunasá baná inká iyen avisá mairá uvanten nafino.”Yisasi ma moní aníí onano sein mino.|alt="show me the coin" src="IB04121.png" size="span" ref="MRK 12.13"
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Síkan Yisasi vetí ankan evaránen tiamemí, “Sisan nina yaná Sisan ame vá inká Tiyarafenu ina yaná Tiyarafenu vá ameno.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Sadyusi kéká ano furin nanin banta van ída e mantanten ne siyain bákan betí ankan Yisasi vaintá eriven béin inaen mino.
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Aru soe, mana vaya Mosesi ano setí ankan nan máa siren bompon uvanten mino. ‘Mana vanta ano ma iyampon ída kainton ma fúbintin ben aná ma fara váintin maen ná béin afá aváe ano vá mai nanin baré mamákená be afá aváen ayaená iyampon kaúantano.’
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano varé íkan mai finté esé banta ano nare mana nanin mamákaren ída mana iyampon kainton mai vanta furen mino.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Púbíkan béin ánaintena vanta ano mai nanin mantaren ída iyampon kaina mai vanta furen mino.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Mai nanin minó dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano mádiyan ída iyampon kaina yo fúdú uvíkan mai nanin inaimpáké puren mino.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Máan tukhen mifo ínaimpáké ma furin banta ma evaránen e mantan nain damú mai nanin iyen anasá banten nafino. Mai éi afová ukha ono mai nanin manan minó dan manápá ifo afápá kan un kádan banta ano mantaren mifo éi sétin tisiminte fono.
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tirarafenui vaya vá ákona vá tiretí ankan ídá afová ukheyá baya namu iya rafono.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Purin nanin banta ma masí pinté ma evaránen e mantan nain damú ída vanasi ano ábasuí inten mifo vetí ankan enisori kayo ma inarufá bain an mi yen banten mino.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Banten mifo furin nanin banta ma evaránen e mantan nain baya ma Moseni vompon dókifin ma sító daa anan ma ira kiyan ma Tiyarafenu ano ma Mosen tiamen ma, ‘Téi Abaraamuni Ayarafenu uno. Téi Aisakini Ayarafenu uno. Téi Yekopuni Ayarafenu uno,’ Eks 3:2, 6
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Purin nanin bantai Ayarafenu vaino. Ída ino. Para ma vain nanin bantai Ayarafenun bákaya siretí ankan tavi aaimpin mi oriya rono.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Máa siyákan mana man tinbanta ano eriven iníkan betí ankan baya fóké aruviyákan béi inin Yisasi kama vaya fóké evaránen betí ankan tiamiyákan iniren béi Yisasin inaemí, “Intéa man baya anó minó man baya esantaren ná esesí ukhen nafino.”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Esésí ma ukhein mai ma man baya ino: ‘Tiretí ankan Isareri nanin banta oe, setisi Bafan Tiyarafenuveyáká anan Bafan ban mino.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Ban mifo vá ei Bafan Tiyarafenu vá ei aú amafon má ei ineine vá ei ákona vasá minó o éke e éke ureya vá anunu ono.’ Diu 6:4-5
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Mai man baya ánai ma vain man baya mai ma man baya ino. ‘Eyan nan ma anunu iyaonaíe vá ena van anunu ono.’ Ída ena kákan man baya váken mai ano má kanan man baya esantakhen mino.” Riv 19:18
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Máa síkan mai man baya ma afová ukhein banta ano máa sen Yisasin tiamemí, “Aru soe, éini vaya kamaen mino. Pura ino. Tiyarafenu veyákái Bafan ban mino.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Ban mifo seti vá minó tú timafon má minó ineine vá minó ákona vá pókesá béin nan tiran ná tifano. Tetí ankan ma seyan nan ma iyarúna máan ná esá enavan tiran ná tifano. Tetí ankan ma maí kanan man baya ánain ma vákurékun maen mai avúavá anon ira ma sáden minó akonte iyain má ara ara akonte vá esantakhen mino.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Máa síkan Yisasi inin mai vanta ano ma evaránen tein baya van mai mana kama afova vain banta ano ma seiní íkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éi ída Tiyarafenui yafisimpin nentá ba ono.” Máa síkan minó nanin banta kayo ano akhokho van uren Yisasin ída enádá bá mana vaya inaen mino.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Yisasi átaru namumpin báken banasi vaya siamiyaren béi semí, “Intesá ukhan ná man baya ma afová ukhein banta kayo ano Karaisi nan Devitin akhá ino siyan nafino.”
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Mai van Kantá Aunan mano Devitin ineine amíkan Deviti veyantá máa semí,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Deviti veyantá béin nan Bafan ne sikhen mifo véi intesá urená bei anin bavae.”
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Iniyákan Yisasi vanasi afova amen temí, “Tiretí ankan man baya ma afová ukhein banta kayo vará dafiseno. Betí ankan kama ukhein ayá au anamun ma uren orin má átaru varu ráke ma vanasi ano ódaren bayan mino ma sin ma san aranakhen mino.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Betí ankan monó átaru namun kayofin banasi avorá ma kumamen inká kákan dunan nan damú ma esé karáká ana ma kumanin nan mi aranakhen mino.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Betí ankan baré nanin kayo kampun tiriyan betíi ona umoyan iyáken au khákan en ayáká amúké iyan mifo mai kéká anon Tiyarafenui kópin kákan uman baranten mino.
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Maná damú kákan monó namumpin Yisasi moní kain anan ádé kumanten oniyákan banasi ano susu sin moní mai anampin kuferiyákan kokhon moní ma yákein kayo ano kokhon ná moní kuferiyan mino.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Máan ten kuferiyákan mana ve avafu fúkein baré nanin ída kokhon ona vain mano eren me kankanan tító moní kanan mana ten toeya ma (10t) eini ukhein kuferen mino.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Kuferiyákan Yisasi vei eyo iyampon kayo aran eríkan betí ankan tiamemí, “Téi fura siré tiretin tiamé uno. Ma ma ona ída van ma ve avafu fúkein baré nanin mano kákan moní kuferen mino. Béi ma átaru namumpin bain anampin ma kuferein moní ano minó nanin banta esanten mino.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Esanten mifo ona ma yákein nanin banta ano kokhoná dáken mai finténa manáan anafin kufé dan araviyan mifo ma nanin mano ona ída van o útúken mi yunan ma nan nain moní ída antan á inton minói kuferen mino.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.