Marcos 10
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Yisasi mai varu me ampiren Yudia varafá oriaren Yodan non e kháden ena ufá oríkan kokhon nanin banta ovaránen béi vaintá e átaru íkan béi ma iyain avúavasíen Tiyarafenui vaya vetí ankan tiamen mino.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Tiamiyákan Farasisi kayo ano véi vaintá eriven béin akhenókaen temí, “Tetinti man baya ano kanaisá intin ná mana vanta ano ve aná ifá uantanten nafino.”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan Mosesi ano intéa man bayá amikhan nafino.”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Máa síkan betí ankan temí, “Banta ano ve ábasu ma yurafurin bompon uvamá daren ná be aná ifá uantanon Mosesi sikharen mino.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan átakharé en nan mi Mosesi ma man baya siretin uvaman amikhan mino.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 PefáTiyarafenu ma araíen minó daná ma uvarein damú “béi vanta vá anasi vá uvaren mino.” Esé 1:27; 5:2
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Máan tukhan mi vanta ano ve anóe afóen ampiren be aná bá manafin kasukhen mino.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Mai vanta vá anasi vá ano mana vukhafaí ukhen mino. Esé 2:24
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Máan tukhan ma Tiyarafenu ano veyantái vanta vá anasi vá maman kasuantákein mai vanta ano ída yaimin nono.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Máa siran betí ankan ínaimpáké má naumpin oriven Yisasintá bei eyo iyampon kayo ano mai vaya van evaránen inaen mino.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Inaíkan béi vetí ankan tiamemí, “Mana vanta ano ma ve aná ifá uren ma ena nanin ma o varanten mai vanta ano mai nanin má pamúkuíi inten mino.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Inká mana nanin mano ma ve avafun ifá uren ma ena vanta ma o varanten mai nanin mano mai vanta vá pamúkuíi inten mino.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Manáa ano Yisasin nan ayan ánontá kaú antanovare siren arará iyampon arinta aviren eríkan beni eyo iyampon kayo ano vetí ankan asen mino.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Asíkan Yisasi vetí ankan onan aran kiyaimpin temí, “Tiretí ankan áesin arará iyampon arinta séi varunafá erino. Tiyarafenui Yafisin mai kayo ma einí ukhein nanin banta ina ino.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno mana nanin banta ano ma ída arará iyampon arinta anden ma Tiyarafenui Yafisin ída varanteya maifin ída kanaíeya oferan nono.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Máa siren mai iyamporinta yafayó diyan ayan ánontá kaúden avu amen mino.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Mairá Yisasi e manten oríkan mana vanta ano savaen me aron durafúden matimen temí, “Kama aru soe, séi inté ma erá ídakípan aunan barante rafuno.”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Pará éi séin nan kama e siya fono. Tiyarafenu veyáká anan kama ukhen mino.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Man baya éi afová ukha ono.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Máa síkan mai vanta ano Yisasin tiamemí, “Aru soe, séi ma iyampon táké eré tare ma e varúna mai man baya kayo máa minó bákuriyá uno.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Máa síkan Yisasi véin ódaren arunaná máden béin tiamemí, “Éi mana yaná o útúka ompo ei ona minó mo sarí ure vá ona ma ída van nanin banta mai moní ameno. Amiráka mae mai ínaimpáké inaru fáke kama yaná baran nompo eriveya séin tivákurono.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Máa síkan mai vanta ano kokhon ona kaúdákaréin ará ano uman diyaimpin me ampiren oren mino.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Orivíkan Yisasi vei eyo iyampon kayo onen eúkiyan temí, “Ona ma kokhon kain ma vain banta ano Tiyarafenui yafisimpin ída kanaíen oferanten mino.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Máa síkan bei eyo iyampon kayo mai vaya van anúden orera íkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tikhafana oe, banta ano ma Tiyarafenui yafisimpin ma oferan mai ákona yoran mino.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Kameri ano ma ufi aimpin ódin mai uman dakhen mifo kokhon ona ma yákein kéká ano ma Tiyarafenui yafisin barufin ma ódin mai moéken uman mi yakhen mino.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Máa síkan beni eyo iyampon kayo anú duren betiyan ten orera emí, “Máan ma ukhantin maen mai iye ná Tiyarafenu ano kanaíen aviranten nafino.”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Máa síkan Yisasi vetí ankan kakháben temí, “Minó danápin banta ano ída kanaí inten mifo Tiyarafenu veyáká anan kanaí inten mino.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Máa síkan Pita ano Yisasin mana vaya siamemí, “Ineno setí ankan minó daná me ifá uréi éin dakhafiyá uno.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Máa síkan Yisasi semí, “Téi fura siré tiretin tiamé uno. Manáa vanta kayo ano ma sen má tenti kama vaya va san ma iniren afá aváen má ayofin má anóe afóen má iyampon má dunan ana vá ma me ampikharen maen
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 betí ankan ena mana antaretivá (100) baranten mino. Betí ankan ma varará para vantin Tiyarafenu ano vetí ankan ma fefa mantá ein danasinta esantaren kokhon daná aminten mino. Betí ankan kokhon má bá afá aváen má ayofin má anóe afóen má iyampon má dunan ana vá barantin maen manáa vanta kayo ano vetin namu avúavá uantanten mino. Máan uantiyaré intin ínaimpá ma yamú afoká intin ída kípan para oriyan ban aunan baranten mino.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Baranten mifo aní maen oriyain nanin banta kayo ano ínainí intin ínainí maen oriyain nanin banta kayo ano anona aní inten mino.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Máa siren ínaimpáké betí ankan e manten Yarusaremí ódono van aayana oren mino. Yisasin nare an oríkan beni eyo iyampon kayo ano kokhon ineine iyákan betí ankan ma avákuren noré ein nanin banta ano akhokho van en mino. Máan tíkan Yisasi sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo ádun avían kaúden be ané ma afoká inain baya enádá evaránen tiamen mino.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 “Yerusaremí ódé tifékun maen mana vanta ano Banta Anin maman monó ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ayampin kaintin béin aruan purono van betí ankan kó tiantanten mino. Béin ída Yutan banta anampin aminten mifo ena anan bantafin mi aminten mino.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Amintin maen betí ankan mano véin ayanavan baya sen akhare sen dafiyó ankamen uren béin aruan purinten mino. Aruan púdantin kanú manaú damú orivintin maen béi evaránen e mantanten mino.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Máa sirákan Sebetin anin kanan Yemisin nú Yonin nú ano véi vaintá eriven temí, “Aru soe, berasan mana yana san ina urékuya éimai yanasí berasan usintano van muno.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Máa síkan béi evaránen békanan tiamemí, “Tiré kanan téi nái yanasisá uantano vará iya fono.”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Máa síkan béin tiamemí, “Ínaimpáké ma éi ma kákan Kiní uvesí berasan pintena mana ano éin ayan kurompá kumanintin mana ano ayan ópá kumanintí ono van muno.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Máa síkan Yisasi evaránen békanan tiamemí, “Tiré kanan ma séi ma inaiyaona mai yaná ída siré kanan afová ukhe ono. Téi ma saréa ma nanuna kápifin tiré kanan kanaí neyá inká téi ma feranuna non pereyá inte rafono.”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Máa síkan békanan béin tiamemí, “Berasan kanaí onte uno.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Máan tin nompo séin tiyan kurompá kumanintin tiyan ópá kumanintin ma in mai ída sen tina yaná ino. Tiyarafenu veyantái mai kumanin manáa vanta kayo aminten béi fefái vetin nina funtáadan ban mino.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Máa síkan tiyan míkan eyo iyampon kayo ano iniren Yemisin nú Yonin nú anan uanten mino.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Anan uantákan Yisasi vetí ankan arákan béi vaintá eríkan betin tiamemí, “Tiretí ankan afová ukha ono ánon banta kayo ma ída Tiyarafenurá ma mumunan iyain nanin banta kayorá ma yafisé iyain mai vetí ankani ákona vákan mi yafisé iyan mino.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Dafisiyan mifo siretí ankampin ída vá ma avúavá bano. Tiretí pinté ma kákaní ma ono van béi vá tiretíi yoran banta vá bano.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Mana ano ma siretíi ánon bantaí ma ono van béi vá minói miyan ída van doran banta vá bano.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Mai fara vara seyo, Banta Anin ma erikhein mai véin ayaen dóantano vará erikhen naino. Ída ino. Béi vanasi ayaen doren be aunan amintin mai ano kokhon nanin banta miyaní uren avirano van mino.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Betí ankan Yerikó barurá oren mino. Béi Yerikó me ampiren oríkan bei eyo iyampon kayo vá kokhon nanin banta kayo vá béi oriyákan Timeasin anin Batimeasin auu yufúkukhan aa akhempá kumanten banasi vaípá moni san inantiyaren mino.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Inantiyaren iníkan Nasaretíké Yisasi eriyan mino síkan béi avádóden oovaren temí, “Devitin anin Yisasi oe, séin nan éi arunan usintano.”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Máa síkan kokhoná banta ano véin asen temí, “Ei vaya fákano.”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Máa síkan mairá Yisasi o mantaven temí, “Béin aresin erino.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Máa síkan béi vei au anamun me karúdaren e manten Yisasi vaintá oren mino.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Oríkan Yisasi véin tiamemí, “Éin náisá téi uantano vará inikhe fono.”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Éini mumunan mano éin evaránen kama uanten mifo orono.” Máa siyain má manádá ano ainen béin auu kama uvin oniyáken Yisasin bákuren ayanafá oren mino.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.