Marcos 10
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Yisasi mai varu me ampiren Yudia varafá oriaren Yodan non e kháden ena ufá oríkan kokhon nanin banta ovaránen béi vaintá e átaru íkan béi ma iyain avúavasíen Tiyarafenui vaya vetí ankan tiamen mino.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Tiamiyákan Farasisi kayo ano véi vaintá eriven béin akhenókaen temí, “Tetinti man baya ano kanaisá intin ná mana vanta ano ve aná ifá uantanten nafino.”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan Mosesi ano intéa man bayá amikhan nafino.”
3 Jesus respondeu:
4 Máa síkan betí ankan temí, “Banta ano ve ábasu ma yurafurin bompon uvamá daren ná be aná ifá uantanon Mosesi sikharen mino.”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan átakharé en nan mi Mosesi ma man baya siretin uvaman amikhan mino.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 PefáTiyarafenu ma araíen minó daná ma uvarein damú “béi vanta vá anasi vá uvaren mino.” Esé 1:27; 5:2
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Máan tukhan mi vanta ano ve anóe afóen ampiren be aná bá manafin kasukhen mino.
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 Mai vanta vá anasi vá ano mana vukhafaí ukhen mino. Esé 2:24
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Máan tukhan ma Tiyarafenu ano veyantái vanta vá anasi vá maman kasuantákein mai vanta ano ída yaimin nono.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Máa siran betí ankan ínaimpáké má naumpin oriven Yisasintá bei eyo iyampon kayo ano mai vaya van evaránen inaen mino.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Inaíkan béi vetí ankan tiamemí, “Mana vanta ano ma ve aná ifá uren ma ena nanin ma o varanten mai vanta ano mai nanin má pamúkuíi inten mino.
11 E Jesus lhes disse:
12 Inká mana nanin mano ma ve avafun ifá uren ma ena vanta ma o varanten mai nanin mano mai vanta vá pamúkuíi inten mino.”
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Manáa ano Yisasin nan ayan ánontá kaú antanovare siren arará iyampon arinta aviren eríkan beni eyo iyampon kayo ano vetí ankan asen mino.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Asíkan Yisasi vetí ankan onan aran kiyaimpin temí, “Tiretí ankan áesin arará iyampon arinta séi varunafá erino. Tiyarafenui Yafisin mai kayo ma einí ukhein nanin banta ina ino.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno mana nanin banta ano ma ída arará iyampon arinta anden ma Tiyarafenui Yafisin ída varanteya maifin ída kanaíeya oferan nono.”
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Máa siren mai iyamporinta yafayó diyan ayan ánontá kaúden avu amen mino.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Mairá Yisasi e manten oríkan mana vanta ano savaen me aron durafúden matimen temí, “Kama aru soe, séi inté ma erá ídakípan aunan barante rafuno.”
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Pará éi séin nan kama e siya fono. Tiyarafenu veyáká anan kama ukhen mino.
18 Jesus respondeu:
19 Man baya éi afová ukha ono.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Máa síkan mai vanta ano Yisasin tiamemí, “Aru soe, séi ma iyampon táké eré tare ma e varúna mai man baya kayo máa minó bákuriyá uno.
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Máa síkan Yisasi véin ódaren arunaná máden béin tiamemí, “Éi mana yaná o útúka ompo ei ona minó mo sarí ure vá ona ma ída van nanin banta mai moní ameno. Amiráka mae mai ínaimpáké inaru fáke kama yaná baran nompo eriveya séin tivákurono.”
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Máa síkan mai vanta ano kokhon ona kaúdákaréin ará ano uman diyaimpin me ampiren oren mino.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Orivíkan Yisasi vei eyo iyampon kayo onen eúkiyan temí, “Ona ma kokhon kain ma vain banta ano Tiyarafenui yafisimpin ída kanaíen oferanten mino.
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Máa síkan bei eyo iyampon kayo mai vaya van anúden orera íkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tikhafana oe, banta ano ma Tiyarafenui yafisimpin ma oferan mai ákona yoran mino.
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Kameri ano ma ufi aimpin ódin mai uman dakhen mifo kokhon ona ma yákein kéká ano ma Tiyarafenui yafisin barufin ma ódin mai moéken uman mi yakhen mino.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Máa síkan beni eyo iyampon kayo anú duren betiyan ten orera emí, “Máan ma ukhantin maen mai iye ná Tiyarafenu ano kanaíen aviranten nafino.”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Máa síkan Yisasi vetí ankan kakháben temí, “Minó danápin banta ano ída kanaí inten mifo Tiyarafenu veyáká anan kanaí inten mino.”
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Máa síkan Pita ano Yisasin mana vaya siamemí, “Ineno setí ankan minó daná me ifá uréi éin dakhafiyá uno.”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Máa síkan Yisasi semí, “Téi fura siré tiretin tiamé uno. Manáa vanta kayo ano ma sen má tenti kama vaya va san ma iniren afá aváen má ayofin má anóe afóen má iyampon má dunan ana vá ma me ampikharen maen
29 Jesus respondeu:
30 betí ankan ena mana antaretivá (100) baranten mino. Betí ankan ma varará para vantin Tiyarafenu ano vetí ankan ma fefa mantá ein danasinta esantaren kokhon daná aminten mino. Betí ankan kokhon má bá afá aváen má ayofin má anóe afóen má iyampon má dunan ana vá barantin maen manáa vanta kayo ano vetin namu avúavá uantanten mino. Máan uantiyaré intin ínaimpá ma yamú afoká intin ída kípan para oriyan ban aunan baranten mino.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Baranten mifo aní maen oriyain nanin banta kayo ano ínainí intin ínainí maen oriyain nanin banta kayo ano anona aní inten mino.
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Máa siren ínaimpáké betí ankan e manten Yarusaremí ódono van aayana oren mino. Yisasin nare an oríkan beni eyo iyampon kayo ano kokhon ineine iyákan betí ankan ma avákuren noré ein nanin banta ano akhokho van en mino. Máan tíkan Yisasi sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo ádun avían kaúden be ané ma afoká inain baya enádá evaránen tiamen mino.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 “Yerusaremí ódé tifékun maen mana vanta ano Banta Anin maman monó ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ayampin kaintin béin aruan purono van betí ankan kó tiantanten mino. Béin ída Yutan banta anampin aminten mifo ena anan bantafin mi aminten mino.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Amintin maen betí ankan mano véin ayanavan baya sen akhare sen dafiyó ankamen uren béin aruan purinten mino. Aruan púdantin kanú manaú damú orivintin maen béi evaránen e mantanten mino.”
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Máa sirákan Sebetin anin kanan Yemisin nú Yonin nú ano véi vaintá eriven temí, “Aru soe, berasan mana yana san ina urékuya éimai yanasí berasan usintano van muno.”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Máa síkan béi evaránen békanan tiamemí, “Tiré kanan téi nái yanasisá uantano vará iya fono.”
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Máa síkan béin tiamemí, “Ínaimpáké ma éi ma kákan Kiní uvesí berasan pintena mana ano éin ayan kurompá kumanintin mana ano ayan ópá kumanintí ono van muno.”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Máa síkan Yisasi evaránen békanan tiamemí, “Tiré kanan ma séi ma inaiyaona mai yaná ída siré kanan afová ukhe ono. Téi ma saréa ma nanuna kápifin tiré kanan kanaí neyá inká téi ma feranuna non pereyá inte rafono.”
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Máa síkan békanan béin tiamemí, “Berasan kanaí onte uno.”
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Máan tin nompo séin tiyan kurompá kumanintin tiyan ópá kumanintin ma in mai ída sen tina yaná ino. Tiyarafenu veyantái mai kumanin manáa vanta kayo aminten béi fefái vetin nina funtáadan ban mino.”
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Máa síkan tiyan míkan eyo iyampon kayo ano iniren Yemisin nú Yonin nú anan uanten mino.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Anan uantákan Yisasi vetí ankan arákan béi vaintá eríkan betin tiamemí, “Tiretí ankan afová ukha ono ánon banta kayo ma ída Tiyarafenurá ma mumunan iyain nanin banta kayorá ma yafisé iyain mai vetí ankani ákona vákan mi yafisé iyan mino.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Dafisiyan mifo siretí ankampin ída vá ma avúavá bano. Tiretí pinté ma kákaní ma ono van béi vá tiretíi yoran banta vá bano.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Mana ano ma siretíi ánon bantaí ma ono van béi vá minói miyan ída van doran banta vá bano.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Mai fara vara seyo, Banta Anin ma erikhein mai véin ayaen dóantano vará erikhen naino. Ída ino. Béi vanasi ayaen doren be aunan amintin mai ano kokhon nanin banta miyaní uren avirano van mino.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Betí ankan Yerikó barurá oren mino. Béi Yerikó me ampiren oríkan bei eyo iyampon kayo vá kokhon nanin banta kayo vá béi oriyákan Timeasin anin Batimeasin auu yufúkukhan aa akhempá kumanten banasi vaípá moni san inantiyaren mino.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Inantiyaren iníkan Nasaretíké Yisasi eriyan mino síkan béi avádóden oovaren temí, “Devitin anin Yisasi oe, séin nan éi arunan usintano.”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Máa síkan kokhoná banta ano véin asen temí, “Ei vaya fákano.”
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Máa síkan mairá Yisasi o mantaven temí, “Béin aresin erino.”
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Máa síkan béi vei au anamun me karúdaren e manten Yisasi vaintá oren mino.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Oríkan Yisasi véin tiamemí, “Éin náisá téi uantano vará inikhe fono.”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Éini mumunan mano éin evaránen kama uanten mifo orono.” Máa siyain má manádá ano ainen béin auu kama uvin oniyáken Yisasin bákuren ayanafá oren mino.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.