Lucas 8
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Ínaimpáké Yisasi kákan baru kayo fimpá bá tító baru kayo fimpá bá nóken Tiyarafenui yafisin baru fintena kama vaya kayo vanasi siamen oriyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) beni eyo iyampon kayo vá ano véin bákuren noren mino.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Bákuren nókan pefá ma Yisasi ano ma manáa nanin kéká pintena ma namu aunan kayo ma yo siantiyan ma aí kípaantiyan ukharé ein nanin kayo ano véin má oriyaren mino. Oriyákan mai kayo fintena mana Mákdara kena Marian ne sin nanin ma yan manápá ifo afápá kan un kádan namu aunan ma véin pintena yo siantákaré ein nanin má dere maifin oriyaren mino.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Oriyákan maifin Erotin amáká ma yafisin banta Kusan aná Yoanan má Susanan má inká ena nanin kayo vá ano vákuren oren mino. Mai nanin kayo ano vetí ina yaná póké Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá aya iyákan doraríen noren mino.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Kokhon nanin banta ano minó baru fáké Yisasi vaintá e átaru uvin mana vaya véi sian baéan betí ankan amen mino.
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Mana vanta ano vei yunan barafin danayun pafaseno van oren mino. Mo fafasiyákan manáa yanayun mano aasá eravíkan banasi ano arantampó me yasamiyan nun kayo ano e aídiyan nan en mino.Danayun pafasiyan mino.|alt="the sower" src="C067.tif" size="col" ref="Ruk 8.5"
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Manáa yanayun mano ompin eravukharen orun ampamaren barai anu ída vákan mai kayo ano ainen kafuren puren mino.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Manáa yanayun mano ayankun namampin eravukharen orun ampamin ayankun naman mano úkuaren daramáden mino.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Máan tiyákan manáa yanayun mano kama varafin eravukharen e ampamaren kokhon ná antareti (100) aran iren mino.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Máa síkan beni eyo iyampon kayo ano véi ma ovaeran baya sikheini ana siamino van béin inaen mino.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Inaíkan béi máa sen temí, “Tiyarafenu ano inka aní ukha vei yafisin baru fintena aúpá baya fefá afová ukha ompo
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Máa siren Yisasi evaránen temi, “Mai vaeran bayai ana máan mi ukhen mino. Danayun mai Tiyarafenui vaya ino.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mai vaya iniren ma vetí ankan mumunan intin Tiyarafenu ano aviran nae siren ma Ban Anon mano ínaimpáké eriven betin aú pintena mai vaya ma yovariyain mai nanin banta anoi yanayun ma aasá eravé iyain an mi yakhen mino.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Mai vaya ma iniyáken amusin iyan ma variyain kéká ano on daró ma eravukharéin ma arú ída yan araviyainíi ukhen mino. Betí ankan manáa afokhantá anan mumunan iyaréin ma akhenókain damusí ma íkan betí eraven ankamen Tiyarafenu me ampiren oré iyan mino.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Ayankun namampin ma eravein danayuni ana maen mai vaya iniren ma orein kékái vampin uman má minó daná baran má bara rákena amusin má ano mai kéká pákaan ákona uran ída kama aran iré iyain mino.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Máan té iyan mifo kama varafin ma fafasein danayun an ma yakein kéká ará ano kamaen puntákein kéká anon ákonaen báken mi aran iriyan báé iyan mino.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Máa siren Yisasi ena ovaeran baya vanasi siamemí, “Mana ano ída kanaíen oon uruan takhó aránaópá kaen maen kurafin kuferen é iyan mifo sakhó darói vákan maen mi vanasi ano fanu ma siyain ódaren ódé iyan mino.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Aupá ma vain danasinta ano ínaimpáké afoká iyantin maen banasi ano ma yarariyá inain danasinta ano ínaimpáké afokasí intin minó nanin banta ano mai yanasinta afová inten mino.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Máan tukhein nan mi siretí ankan dafían ákona uveya vá kamaeya vaya ineno. Manáa nanin banta ano ma manáa afova yákantin Tiyarafenu ano manáa vá aminten mifo intéa nanin banta anó mana afova ída yáken ná mai afova van béi inen ná inká yáké uno siren ma vaya ída inin nain mai kéká ina Tiyarafenu ano minó do varanten mino.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Maí damú ana Yisasin anóen má be afá kayo vá ano véin onano van eríkan kokhon nanin banta ano víkavin ída afokhaní ukhan beti ída kanaíen beni ádé oriríen mino.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Máan tiyákan manáa ano Véin tiamemí, “E anóen má e afá kayo vá éin onano van barurá e ave ukhen mino.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiyarafenui vaya ma iniren dakhafiyain nanin banta mai séin tinóen má tifá tiváen má ino.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Maná damú Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Eritifé ma non ekhádé mesan ufá oró tifano,” siren betí ankan botifin un kumanen oren mino.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Oriyákan Yisasi mai votifin auun bakharen mino. Bavíkan mairá kákan uva uaren békon unen non karantó en mai votifin un bíkaaren ádé anantá banairí íkan betí umampin oriríen mino.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Máan tíkan betí ankan Yisasin mo avoriyan temí, “Bafan noe, Bafan noe, setí ankan ádé anantá non ufurirí iyá uno,” síkan béi orun mantaven mai uva vá kákan non ma karantó iyain má kípano van ákonaen asíkan mai uva vá kákan non ma karantó iyá ein má kípaaren ída evaránen kayaen mino.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Kípavíkan béi máa sen betin inaemí, “Tiretíi mumunan intesá ukhen nafino.”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Máan turen Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá Karirí non ankinafá bain Kerasá barufá oren mino.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Oriven mai voti finté ma káusen non akhempá ma araviyain má ana mana namu aunana pákakhein banta ayá damú avápa váken ída mápin barana vanta masí ukhein pimpá ana varen noré ein má o fóken mino.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 O fókavíkan mai vanta ano Yisasin oniyan avádóden bádiyan ben arantan ádé o vaven oovararen máa semí, “Yisasi oe, éi yan bain Tiyarafenu Anin mompo éi náisá téin into fono. Téin ída vá namu usintano van mi éin tiamiyá uno.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Béi farava vádenaino mai vanta namu aunan mano me ampiren orino van Yisasi fefá tiamíkhan mino. Kokhon dádá mai vanta ayan arantantá seni ananpoké damuan ákona uren ma kaúdan maen béi mai seni anan bempáké antádan maen namu aunan kayo ano véin do avíádan kámá barufá oriyaren mino.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Máan tiyaréin Yisasi véin máa sen inaemí, “E aví iye fino,” síkan pefái mai vanta aúpin kokhon namu aunan kayo varé íkan mai vanta ano máa semí, “Ten tiví kokhon ná aruvin banta kayo ino.”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Máa síkan namu aunan kayo ano váden berai siyan Yisasin tiamemí, “Éi ída vá tetí ankan aron ída van masípin tisintano.”
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Máa siyan mo onákan ayo fákena fon kayo iyukhen dunan niyaré íkan mai namu aunan kayo ano verai siyan ákonaen Yisasin inaemí, “Éi áesirá mesan pon kayo aúpin oferá tifano,” síkan béi “kana ino” siren ifáin oren mino.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 “Kana ino” síkan namu aunan kayo ano mai vanta me ampiren pon kayo aúpin ofébíkan mai fon kayo ano ayampaíen tava uaren ayafin araven nompin orun áduven ufuren puren mino.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Máan tíkan mai fon kayorá ma yafíkaré ein kéká ano mai yaná ma afoká ein ódaren betí ankan karan oriaren mai vaya e siádan ádé ma vain kákan barufin má akhempá ma vain baru kayo fimpá bá dere oreraen mino.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Mai vaya orera íkan banasi ano iniren mai ma afoká ukhein daná onano siren minó nanin banta ano evúten oriyaren o onákan mai ma namu aunan kayo ano ma me ampiren orein bantai ineine kama uvíkan auí daná uren Yisasin arantan ádá kumantan betí ankan akhokho van en mino.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Akhokho van iyákan mai yaná ma afokáin ontaré ein kéká ano eriven intesá ená mai vanta aú pinté namu aunan mano me ampiren orivin ná kamaen nafi mai vaya vanasi siamin inen mino.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Tiamíkan Karasá baru rákena nanin banta ano Yisasi ma ákona yorarí ukhein nan betí ankan akhokho van uren betin me ampiren orino van ákonaen tiyaimpin Yisasi votifin káusen ódiven evaránen oren mino.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Tiantan Yisasi me onen oriyákan mai ma namu aunan ma fákakharé ein banta ano ven má orono siren iyaní íkan béin evaránen tiantiyan máa semi,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Éi evaráne ei varufá oriveya vá mai ma Tiyarafenu ano ma éin ayaen kama uantein baya vá tesin banasi inino,” síkan mai vanta ano vei varufin oriven eúkiyáken Yisasi ano ma véin ayaen kama uantein baya e siamen oren mino.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Yisasi non ekháden ena ufá oríkan banasi ano véi ma oriyain ave ukharen ben onen amusin en mino.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Amusin iyákan mana monó átaru namuntá dafíkein ánon banta Yairasin ne sin mano mairá eriven Yisasin arantampin aron kanan mo yurafúden ben má orino van béin ákonaen inaen mino.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Parava véin inaen naino véi mana arinta anan dan baren tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) oranaí ukharen aí baren ádé anantá purono van iyan mino. Máa sen ina íkan Yisasi ven má orin kokhon nanin banta ano véin dakhafen mákáka suron uven oren mino.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Oriyákan maifin mana nanin tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) oranará ena ena yamú biyon aí daná bariyákan mana vanta ano ída kanaíen béin ayofiyaren mino.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Máan tiyaré íkan mai nanin mano Yisasin ayompá oriven ayan dan orin beni ayá au anamun áton aruvíkan manádá beni nare kípen mino.Aí nanin mano ma Yisasini ayá au anamun aton aruvin ma aí kípein mino.|alt="A woman touches the edge of Jesus’ robe and he heals her." src="LB00310B.TIF" size="col" ref="Ruk 8.44"
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Máan tíkan Yisasi máa sen inaemí, “Iye anó téin tiruviya fono,” síkan minó nanin banta ano “ída ino” sen orera íkan Pita semí, “Bafan noe, kokhon ná nanin banta anon éin amáden manten eúkukhen mi avékiyan mino.”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Máa síkan Yisasi semí, “Mana ano séin tiruvin mi senti ákona ano sen me ampiren oriyái afová iyá uno.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Máa síkan mai nanin mano iníkan avinantan den ída umerarí eimpin Yisasin arantampin mo aron kan durafúden mátimen minó nanin banta avorá pará ben aruvin ná bei aí ainen kípen nafi mai yaná tiamen mino.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Máa síkan Yisasi semí, “Tiraun noe, éini mumunan manon éin ayofen mifo ará kusin masá orono.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Máa siren Yisasi fara vaya siyan bákan monó átaru namuni ánon banta Yairasin amá pinté mana vanta ano eren me véin tiamemí, “E araun inka furen mifo éi ída vá enádá bá arú banta uman ameno.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Máa síkan Yisasi mai vaya iniren mai ánon banta evaránen tiamemí, “Éi ída vá akhokho van eya vá mumunan mana vá ono e araun asefa inten mino.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Máa siren Yisasi mai ánon banta amápin ódiyáken Pitan má Yonin má Yemisin má mai arinta anóe afóen má ana avíaren banasi ída áíkan maifin béin má óden mino.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ódíkan pefá ma mápin baré ein nanin banta ano mai arinta van arunaná baren ifí diyan baréin Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Béi ída fúken paran auun bakhen mifo sireti ída vá ifí daro.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Máa síkan betí ankan mai arinta ma fúkein afová ukhen béin nan inten mino.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Intiyákan Yisasi mai arinta ayan pákaaren máa semí, “Tiraun noe, orun mantano.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Máa síkan mai arinta aunan mano ovaránen béimpin eríkan ainen orun mantavin mai arinta yunan amino van Yisasi vetin tiamen mino.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Tiamirákan mai arinta anóen má afóen má ano anú duren akhokho van íkan Yisasi vékanan ákonaen tiamemí, “Tiré kanan ída vá ma yaná ma afoká ein ena nanin banta siameno.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.