Lucas 2
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Sisa Okastasi ano ma Romu kamanini ánon bantaí ma ukhein pimpá Romu kamanin mano ma yafíkein barafin ma vain nanin banta minó avisá bompompin uvarano siren ákona vaya siádan oreraen mino.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Mai yaná afoká ein mai Kuiriniasi ma Sirian barafin kamaniní ukharé ein damúi esé araíen afoká en mino.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Máa siyaimpin kamani ano aví barano van minó nanin banta ano evaránen betíi varu anará oreraen mino.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Orera iyákan Devitini kéká pintena vantan Yosepi maen Kariri varafá Nasaretí barurá baren e manten Devitini varu anará Yudiá barafá Betariamú oriyáken
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 ben ma varano van tiantan ma váein arinta Maria amúbá baré íkan kamani ano aví barano van avíaren oren mino.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Békanan o varéin Maria inamun nan iniyaimpin
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 miyaní ma uren baran namun bíkakhen ída afokhan baimpin me khoen kao amápin óden mun esékena afon iyampon kauren davaráe yo úkuren kaoi yunan nan dókifin kaen mino.Maria ma Yisasin kaein mino.|alt="Mary gives birth to Jesus" src="CN01617b.tif" size="col" ref="Ruk 2.7"
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Mai inuran maen mai varu akhempá manáa sipisipirá dafisin banta kéká ano sipisipirá dafíkaré íkan
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Bafani enisori ano veti vaintá eriyain má Bafani kakhan mano vetin eúkuádan akhokho van en mino.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Akhokho van iyain má enisori ano vetí ankan máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ída vá akhokho van ono. Téi kama vaya varé tiretin tiameno van mi eré umpo mai kama vaya ma minó nanin banta ano ma ininten moéken amusin inten mino.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Tare inuran manan Devitini varufin mana nanin mano afon iyampon kaein mai iyampon manon tiretin ayainten mino. Béi Bafan mi vákan Tiyarafenu ano ven nan mi minó nanin banta evaránen avirante ne sikharen mino.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Máan tukhantiya ma yanákái véin o ódeya afováin nono. O onesin maen davaráe yo úkuren kaoi yunan nan dókifin asédantin banten mino.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Máan ma siyain má manádá ainen inaru fáké iyankaforen enisori kéká bá ano mai enisori vaintá afoká uven Tiyarafenu aví daníen máa semí,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Dan uró bain Tiyarafenu avisá daní ono.
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Máan turen mai enisori kéká ano ma inarufá evaránen ódivíkan maen sipisipirá ma yafisin banta kéká ano vetiyan ten oreraemí, “Eritifé ma ma Bafan mano ma setin tisimein baya ánain dakhafé mai yaná ma Betariamú barufin ma afoká ukhein o onátifano,” siren
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 betí ankan ainen oriven Yosepin nú Maria nú mo yosiádaren onákan mai iyampon kaoi yunan nan dókifin asédan bakharen mino.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Bakharé íkan betí ankan mai iyampon oniyáken enisori ano ma vetin tiamikhá ein baya sian páman íkan
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 mai vaya ma inein kéká ano kokhon ineine iyan maen
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Maria mai vaya kayo inian be aúpin kaúden iniyan baren mino.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Máan turen sipisipirá dafisin banta kéká ano evaránen oriyáken mai ma enisori ano siamin iniren ma onein dana san Tiyarafenu aví daní iyáken amusin uanten mino.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Dan manápá ifo afápa kanú manaú un kádan damú orivíkan mai iyampon au khaiyáken pefá ma ve anóen arápin ída afoká ukhan ma enisori ano ve anóen tiamikhá einíen Yisasin bí amen mino.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Mosesini man baya ano ma sikhá ein damú afoká íkan Yosepin nú Maria nú ano Bafan avorá avusesein doran dóan kípiyan mai iyampon Bafan mo ameno van békanan Yerusaremí barufá aviren oren mino.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Mai ma orein mai man baya ano máa sikhan mino, “Mana nanin mano ma esékena ain iyampon ma kaúden maen ná mai iyampon Bafan aníen ná eni kéká pinte ino siren ná mai iyampon mo amino.” Eks 13:2, 12
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Amiyan kankanan kukhofá nun nafi kukhun nafi varen mo íkun uan ameno van Yerusaremí monó namumpin oren mino. Riv 12:8
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Maí damú mana Simionin ne sin banta Yerusaremí báken mumunampin béi funtákan Kantá Aunan mano ven aúpin bíkakhan Isareri nanin banta ma ará kusiantáden ma evaránen aviran nain banta onano van ave ukharen mino.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Kantá Aunan mano véin pefá tiamemí, “Éi ída furin para vasin mi Bafani vanasi ma evaránen aviran nain banta yákó intiya onan nono.”
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Bafani man baya ano ma sikheiníen Yosepin nú Maria nú ano Yisasin aviren monó namumpin ódiyákan Kantá Aunan mano Simionin aviren maifin múdan
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 mai iyampon un daumaren Tiyarafenu aví daní iyáken máa semí,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Bafan noe, fefá éi ma siáden nan baré einí eya
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Banasi ma ayaino van ma aní ukhá eona mai inka se suu fóké oné uno.
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 Mai minó nanin banta ano onano van utaan kaúkare ono.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Mai véi mana on mi vain ena anan nanin banta kakhaan táden maen
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Máa síkan mai iyampon nan ma Simioni sein baya van be anóe afóe ano anú diyan kokhon ineine iyákan
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Simioni vetin avu uantáden mai iyampon anóe Marian máa sen tiamemí, “Tiyarafenu ano ma iyampon nan mi siyan béi anon kokhon Isareri nanin bantai eraven ankamin má ena kokhon Isareri nanin bantai e mantan mái mana aní banta vantin banasi ano véin oyampá baya sinten mino.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Máa siyantin béi ano vanasii aúpá ineine maman dákó intin éin dere vaenati ano arápin kéká inten mino.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Asani anan pinte Fanuerin araun mana sakhanampa nanin Ana varen afovaí ukharen mino. Béi ve avafun má dan manápá ifo afápá kan un kádan oranará baré íkan
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 be avafu fúbin eiti fo (84) oranará baré báken ena ena inuran má bayan má ída monó namun baru me ampiyan maen manáa yamú dunan auraren Tiyarafenurá amúkiyáken beni yoran pákaren baren mino.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Maí damú ana véi má dere vetíi ádé eriven Tiyarafenu susu siantiyan Yerusaremí nanin banta ma Tiyarafenu ano evaráné aviranté uno sikhan ma afoká intí onano van ma iyá ein nanin banta kayofin mai iyamponi vaya sian dákóen mino.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Bafani man baya ano ma sikharé einíen Yosepin nú Maria nú ano mai yoran dóan kíparen bei varufá Karirí barafin Nasaretí oren mino.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 O vákan mai iyampon ákona vá e anoní iyákan Tiyarafenui avábá ano ve má bákan kama ineine ano véimpin bíken mino.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Minó oranafin ma Avo Uantan Dunan Nan Damú ma erin maen be anóe afóe Yerusaremí oriyaren mino.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) oranaí Yisasi ukharen betin anóe afóen má anafu aráoni avúavá ánain dakhafen Avo Uantan Dunan Nan Damú oren mino.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Orikhá íkan Avo Uantan Dunan ma Nan Damú kípavíkan Yisasi ma Yerusaremí bain ída afová en onanton be anóe afóe evaránen barufá oren mino.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Oriyáken be anóe afóe ma inein mano Yisasin nan be arona kayo vái oriyan mino ana siren ída ve nan dosin mana vayan orivíkan ínaimpá be nan mo yose me yose iyan mana varuráké ma orikharé einta safi arona kayora safi me inae inae en mino.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Békanan dosivaen ída onarí iyaimpin evaránen Yerusaremí mo yoseno van oren mino.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Békanan dosiyan kanú manaú damú orivíkan béi monó namuni yafufin arú kayo aúbaná kumanten betí ankan ma sein baya iniyáken manáa vaya evaránen betimpin inauren iniyan baré íkan o onen mino.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Beni vaya ma inein banta kéká ano veni afova vá inain baya vá ma evaránen tiyain ma san anúden oreraen mino.Yisasi ma kákan monó namumpin afova vaya sein mino.|alt="Jesus teaches in the temple." src="CN01648B.tif" size="col" ref="Ruk 2.47"
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Békanan ma Yisasin o onen kákantá anú diyáken be anóe máa sen béin tiamemí, “Tanin noe, éi fará ma avúavá afóe rasan usintenará berasan tirá ano uman diyasá éin nan dosiyare rafuno.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Máa síkan béi evaránen békanan tiamemí, “Pará te nan dosé no vae séi se sifóen amái vanté umpo ídá tiré kanan afová ukhe fono.”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Máa síkan mai ma véi siyain baya ana ída vékanan afová en mino.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Máan turen ben avíaren betí evaránen Nasaretí oren o váken be anóe afóe ma sein baya máa iniren oo yaiyiyákan inká Yisasi ma sein baya máa ve anóe ano maman aúká kaúden pákaan ákonaen mino.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Máan tiyáken Yisasi e anoní íkan beni afova ano mo kákaní íkan Tiyarafenu vá minó barará nanin banta vá ano moéken béin nan anunuen mino.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.