Lucas 1
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Kákan banta Tiofirasi oe. Pefá kokhon banta kayo ano Yisasi ma setin aúbaná afoká uádakaré ein daná baya van uvaman one one iyaren mino.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Mai yaná avúavá ma afokáin ma ontaré ein banta kayo mai Tiyarafenui yoran banta kayon bákan esé anará ma afokáin ma onein daná bayan uvaman tetin timen mino.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Máan tukhein nan mi séi yere ayá damú ina uré mai vaya ana kamaé afová uréi ma funtákein bompon uvaman amé uno.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Pefá ma siamikharé ein baya mai fura vaya ino seya yankáde afová ono van mi ma vompon uvaman amé uno.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Eroti ma Yudia kayoi kini ukhá ein damú Abiya ma monó ánon bantaí ukhan maen mana monó doran banta Sekaraiyan ne sin banta vákan ben aná Erisabeti Eronini kéká pintenan baren mino.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Békanan Tiyarafenu avorá puntáken minó man baya ánain dakhafiyáken Bafan oo yaiyen puntáden Tiyarafenu avorá baren mino.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Békanan ayokhuvini ukharen mifo Erisabeti a naniní ukhan míkanan ída iyampon kaúkaren mino.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Maná damú Sekaraiyani monó ánon banta kéká ano monó namumpin mo yorarí iyákan Sekaraiya má maifin Tiyarafenu avorá doriyaren mino.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Maí damú monó doran banta kayo ano yanka iya iya uren asíka vá ayá danka kayo vá ma yanufin nain banta anon mun monó namumpin Tiyarafenu íkun uan aminten mino sirákan Sekaraiya ano ayá danka yanú dan béin tiantan monó namumpin óden mino.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Íkun uantan áauí iyákan kokhon nanin banta ano monó barurá átaru ukhen amúkiyan mino.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Amúkiyákan Sekaraiya vaintá mana Bafani enisori ano mai ma kama aunka íkun uantan takhó ádé afoká uven ayan kurompá mantakhan mino.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Mantakharéin Sekaraiya mai enisori ma onen anú diyan akhokho van en mino.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Akhokho van íkan mai enisori ano Sekaraiyan máa sen tiamemí, “Ída vá akhokho van ono. Tiyarafenu ano eni amúkin inka inen mino. En aná Erisabeti afon iyampon kainten mifo ven avisá Yoni ne se vá aví dano.”
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Mai iyampon ma afoká inain damú éin ará ano kama intiya amusin esin maen kokhon nanin banta ano yere moéken amusin intin maen
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 béi Bafan auufen kákan bí baranten mino. Be anóen amúpin ma vantin Kantá Áunan mano ven aúpin bíkanten mifo véi ída vá uvaini vá óen non má nano.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Béi anon kokhon Isareri nanin banta ará maman baéden evaránen betí ankani Bafan Tiyarafenu vaípá aviren orinten mino.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Béi Iraiyani ákona vá avúavá bá mamaren Bafan an uanten oriven maen mo ve akhafana vá be afóeyan má ará maman manafiní uantanten mino. Máan tuantáden maen man baya ma átakharéin kékái ineine maman puntáden kama ineine ma vain kayo an daantanten mino. Béi vanasi maman arakhoku urantin Bafani erin nan ave inten mino.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Síkan Sekaraiya evaránen máa sen enisori siamemí, “Téi intesá uré mainá afoká inten mino siré éini vaya afová onte rafuno. Te síbasu afova nanin bantan bá uno.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Máa síkan mairá enisori ano máa sen tiamemí, “Téi Kebrieri uno. Téi Tiyarafenu auufen manté iyarunan bákan mi Tiyarafenu anon tisintá ma kama vaya éin tiameno van eré uno.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Ineno. Tenti vaya ma éi ída mumunan eonafá éin oo uman dantiya éi ída vaya sin basin mi mai yaná afoká inten mino. Beni yamusí ma intin mi senti vaya ano yákó inten mino.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Minó nanin banta ano Sekaraiya monó namumpin ayáká bákan ave ukhen bavakon kokhon ineine en mino.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Ínaimpáké monó namun pinté Sekaraiya ekhuven barufá eraven béi ída vaya semí. Máan tíkan betí ankan afová en ten mino. “Mai monó namumpin ben avorá ena yaná afoká ukhan ayampó ana avavé navé iyáken oo uman dan ída vaya siyan mino.”
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Ínaimpáké Sekaraiyani yoran kípan be amá barufá oren mino.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Orikharé íkan ínaimpáké be aná Erisabeti amú basí en mino. Amú basí uven dan manápá biyontá umeraren baren Erisabeti sian páman en mino,
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Bafan mano séin avábá usinten mino. Mai avábá ano vanasi avorá ten tiyave yo arútinten mino.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Erisabetin dan manápá ifo afápá mana un kádan biyon esantavin Tiyarafenu ano enisori Kebrierin tiantan Kariri varafá Nasaretí barufá oren mino.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Oren mana Kin Devitini anan pintena vanta Yosepin ne sin banta amikharé ein arinta Marian ne sin ída mana vanta vá bakharé ein arinta vaípá enisori ano oren mino.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Mairá Kebrieri véi vaintá onó ben máa semí, “Anasi oe, bayan mino. Bafan mano éin má ban mino. Tiyarafenu ano éin moékentá avu uren éin kama uanten mino.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Síkan Maria mai vaya iniren anú duren mai nái vayá ten nafino siren kokhon ineine en mino.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Máan tíkan mairá enisori ano máa sen Marian tiamemí, “Maria oe, ída vá éi akhokho van ono. Tiyarafenui anunu ano éi má ban mino.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Ineno. Éi amúbasí ukhareya mana afon iyampon kain nono. Kaúde vá mai iyampon avisá Yisasi ne vá teno.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Béi ayafa vanta vantin béi nan Moéken Dan Bain Tiyarafenu Anin mino siyantin Bafan Tiyarafenu ano véin maman be anafu Devitin an den kiní uantanten mino.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Kiní uantádantin béi Isareri kékái kin bantin maen beni yafisin doran mano fara van oriyan ban ída kípanten mino.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Máa síkan Maria evaránen enisori inaemí, “Intesá uren ná mai ná afoká intéi vae séi ída vanta manté uno.”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Máa síkan enisori ano evaránen béin tiamemí, “Kantá Aunan mano éimpin erivintin Moéken Dan Bain Tiyarafenui ákona ano éi má banten mino. Máan tukhantin mai iyampon ma ínaimpá kainona ano kantasí ukhein bantan bantin ben nan Tiyarafenu Anin ne sinten mino.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Afová ukha ono ei kéká pintena nanin Erisabetin nan ma a nanin báken iyampon ída kainten mino siyan mifo mai saréa véi afovaí uvein pimpá amú basí ukharéin dan manápá ifo afápá mana un kádan biyon orikhein afon iyampon mi kainten mino.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Para vara seyo, minó danápin Tiyarafenu ano kanaí inten mino.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Máa síkan Maria evaránen temí, “Téi fura sé Bafani yoran nanin muno. Éi ma sisimeona mai veni anunu ifo vá maina sá dákó ino,” síkan enisori ano Marian me ampiren oren mino.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Manáa yamú orivin Maria e manten Yudiá barafá anu yompin bain barufin oriven
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Sekaraiyan amápin ódiven Erisabetin nan mo vayan ne sen mino.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Erisabetin nan ma vayan mino ma sein baya ma Erisabeti iniyain má ana ven amúpin ma vain iyampon mano káusen ódiven eraven iyain má Kantá Aunan mano véin aúpin bíken mino.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Máan tíkan béi avádóden oovaren temí, “Tiyarafenu ano éin kama uanten mi ena nanin kayo ano ma variyain mai avu moéken esantakhein avun éin amen mino. Máan tukhein mi en amúpin ma vain mai iyampon má ano yere Tiyarafenui avu varen mino.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Téi iyé bákun ná tenti Bafan anóe ano se varunafá eriyan nafino.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Para vara seyo, éi ma sen nan bayan mino sená ma iniyaruna vá anan ten timúpin ma vain iyampon mano amusin iyáken káusen ódiven eraven en mino.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Mai ná Bafan mano afoká inten mino siyáke mumunan e ompo mai vará éi amusin nono.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Máa síkan Maria máa sen ídemí,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 ten taunan mano moéken Ten Tiyain Tiyarafenu van amusin iyákái
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 séi veni yoran nanin mi váké paen danái vaken mifo
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Tiyarafenu Minó Ákona Vain mano kákan danasintan ten turá afoká uren ten tiyaen mifo
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Beni aránaópá ma orein nanin banta ma avábá uanté iyain mano
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 béin ayan mano kákan dorarí ukhantin
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 ákona kin kéká maman bara finí uren
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Nanante vanante ma iyá ein kayo véi kokhon kama yaná póké kanaí uanten
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 — ausente —
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Máa sen ídaren béi Erisabetin má kanú manaú biyontá baren me afaen bei varufá oren mino.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Erisabetini iyampon kain damú afoká íkan béi afon iyampon kaen mino.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Kaúdákan mana varu ráke nanin banta vá bei kékábá ano Tiyarafenu ma Erisabetin avábá uantein nan iniyáken béin má minó ano amusin en mino.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Amusin urákan dan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damú orivíkan mai iyampon au khaviyan be afóen avavaníden Sekaraiya ne seno van aviran eríkan
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 be anóe ano, “Ída ino. Ben aví Yoni ne vá teno,” semí.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Máa síkan minó ano véin tiamemí, “Ída Yonin bí tetimpin bain mino.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Máa siren betí ankan ayampó ana avavé nave iyáken be afóentá mai iyampon avi san inaen mino.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Inaíkan béi vetí ankan nan mana vompon ma uvaran dóki vare ereno síkan baren meran mairá bompon máa sen uvaremí, “Ma iyampon aví Yoni ino,” sirákan betí ankan anú duren kokhon ineine en mino.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Máan tiyain má Sekaraiya oo saferen baya siyan Tiyarafenu aví daníen mino.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Máan tiyain má beni varu ráke kayo ano mai yaná ma afoká ein ódaren akhokho van uren e siádan Yudiá barafin anufá ma vain barufimpá oreraen mino.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Bafani ákona ano véin má bákan minó nanin banta ano mai vaya iníden anúden orera iyan temí, “Mai iyampon ínaimpá interená inten nafino.”
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Mai iyampon afóe Sekaraiyan aúpin Kantá Aunan mano vikavíkan sakhanampa vaya máa sen mino:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Bafan avisá daní ó tifano. Béi Isareri nanin bantai Ayarafenu ino.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Tetin evaránen tivirano van bei yoran banta Devitini kéká pintena
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Pefá ma vei kantasí ukhein sakhanampa vanta kayo oorá ma sikhá einíi en mino.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Béi ma siyáken namuro ayan pintena vá tetin ma ará namu usintiyain kéká ayan pintena vá ma evaráné tivirano van ma sikhá ein mi yákó en mino.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Tetin tináuyan arunan uren aya ukharen mino. Pefá ma manafin kasukhen ban kantasí ukhein baya ma veyantá tikharé ein mai van béi ovaren me inen mino.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Tetin tinafu Abaraamun avorá ma ayan befiyó uren ódino fura sé uno ma véi sikharé ein danái saréa setimpin afoká en mino.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Ma mai ma véi iyáantan baré ein mino. Béi ano namuro ayan pintena setin tivían ádun kaintí báké
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Ena ena yamú béin avorá teti kantasí é puntáké ana vá bá tifano.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Mai van mi se sanin noe, ínaimpá éi nan Moéken Dan Bain Tiyarafenui sakhanampa vanta ino siyantiya
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Bei vanasi evaránen aviran nain afova amiresin
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Para vara seyo, Tiyarafenu ano vei sarisarifói máan tinten mino.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Minó nanin banta ma anukheimpin báken
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Ínaimpá mai iyampon e anoní íkan Kantá Aunan mano véin aúpin bikhavíkan kámá barafá o van damú afoká íkan e unen Isareri nanin bantafin dákó eren mino.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.