Lucas 1
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Kákan banta Tiofirasi oe. Pefá kokhon banta kayo ano Yisasi ma setin aúbaná afoká uádakaré ein daná baya van uvaman one one iyaren mino.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Mai yaná avúavá ma afokáin ma ontaré ein banta kayo mai Tiyarafenui yoran banta kayon bákan esé anará ma afokáin ma onein daná bayan uvaman tetin timen mino.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Máan tukhein nan mi séi yere ayá damú ina uré mai vaya ana kamaé afová uréi ma funtákein bompon uvaman amé uno.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Pefá ma siamikharé ein baya mai fura vaya ino seya yankáde afová ono van mi ma vompon uvaman amé uno.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Eroti ma Yudia kayoi kini ukhá ein damú Abiya ma monó ánon bantaí ukhan maen mana monó doran banta Sekaraiyan ne sin banta vákan ben aná Erisabeti Eronini kéká pintenan baren mino.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Békanan Tiyarafenu avorá puntáken minó man baya ánain dakhafiyáken Bafan oo yaiyen puntáden Tiyarafenu avorá baren mino.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Békanan ayokhuvini ukharen mifo Erisabeti a naniní ukhan míkanan ída iyampon kaúkaren mino.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Maná damú Sekaraiyani monó ánon banta kéká ano monó namumpin mo yorarí iyákan Sekaraiya má maifin Tiyarafenu avorá doriyaren mino.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Maí damú monó doran banta kayo ano yanka iya iya uren asíka vá ayá danka kayo vá ma yanufin nain banta anon mun monó namumpin Tiyarafenu íkun uan aminten mino sirákan Sekaraiya ano ayá danka yanú dan béin tiantan monó namumpin óden mino.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Íkun uantan áauí iyákan kokhon nanin banta ano monó barurá átaru ukhen amúkiyan mino.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Amúkiyákan Sekaraiya vaintá mana Bafani enisori ano mai ma kama aunka íkun uantan takhó ádé afoká uven ayan kurompá mantakhan mino.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Mantakharéin Sekaraiya mai enisori ma onen anú diyan akhokho van en mino.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Akhokho van íkan mai enisori ano Sekaraiyan máa sen tiamemí, “Ída vá akhokho van ono. Tiyarafenu ano eni amúkin inka inen mino. En aná Erisabeti afon iyampon kainten mifo ven avisá Yoni ne se vá aví dano.”
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Mai iyampon ma afoká inain damú éin ará ano kama intiya amusin esin maen kokhon nanin banta ano yere moéken amusin intin maen
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 béi Bafan auufen kákan bí baranten mino. Be anóen amúpin ma vantin Kantá Áunan mano ven aúpin bíkanten mifo véi ída vá uvaini vá óen non má nano.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Béi anon kokhon Isareri nanin banta ará maman baéden evaránen betí ankani Bafan Tiyarafenu vaípá aviren orinten mino.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Béi Iraiyani ákona vá avúavá bá mamaren Bafan an uanten oriven maen mo ve akhafana vá be afóeyan má ará maman manafiní uantanten mino. Máan tuantáden maen man baya ma átakharéin kékái ineine maman puntáden kama ineine ma vain kayo an daantanten mino. Béi vanasi maman arakhoku urantin Bafani erin nan ave inten mino.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Síkan Sekaraiya evaránen máa sen enisori siamemí, “Téi intesá uré mainá afoká inten mino siré éini vaya afová onte rafuno. Te síbasu afova nanin bantan bá uno.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Máa síkan mairá enisori ano máa sen tiamemí, “Téi Kebrieri uno. Téi Tiyarafenu auufen manté iyarunan bákan mi Tiyarafenu anon tisintá ma kama vaya éin tiameno van eré uno.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ineno. Tenti vaya ma éi ída mumunan eonafá éin oo uman dantiya éi ída vaya sin basin mi mai yaná afoká inten mino. Beni yamusí ma intin mi senti vaya ano yákó inten mino.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Minó nanin banta ano Sekaraiya monó namumpin ayáká bákan ave ukhen bavakon kokhon ineine en mino.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Ínaimpáké monó namun pinté Sekaraiya ekhuven barufá eraven béi ída vaya semí. Máan tíkan betí ankan afová en ten mino. “Mai monó namumpin ben avorá ena yaná afoká ukhan ayampó ana avavé navé iyáken oo uman dan ída vaya siyan mino.”
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Ínaimpáké Sekaraiyani yoran kípan be amá barufá oren mino.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Orikharé íkan ínaimpáké be aná Erisabeti amú basí en mino. Amú basí uven dan manápá biyontá umeraren baren Erisabeti sian páman en mino,
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 “Bafan mano séin avábá usinten mino. Mai avábá ano vanasi avorá ten tiyave yo arútinten mino.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Erisabetin dan manápá ifo afápá mana un kádan biyon esantavin Tiyarafenu ano enisori Kebrierin tiantan Kariri varafá Nasaretí barufá oren mino.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Oren mana Kin Devitini anan pintena vanta Yosepin ne sin banta amikharé ein arinta Marian ne sin ída mana vanta vá bakharé ein arinta vaípá enisori ano oren mino.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Mairá Kebrieri véi vaintá onó ben máa semí, “Anasi oe, bayan mino. Bafan mano éin má ban mino. Tiyarafenu ano éin moékentá avu uren éin kama uanten mino.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Síkan Maria mai vaya iniren anú duren mai nái vayá ten nafino siren kokhon ineine en mino.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Máan tíkan mairá enisori ano máa sen Marian tiamemí, “Maria oe, ída vá éi akhokho van ono. Tiyarafenui anunu ano éi má ban mino.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Ineno. Éi amúbasí ukhareya mana afon iyampon kain nono. Kaúde vá mai iyampon avisá Yisasi ne vá teno.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Béi ayafa vanta vantin béi nan Moéken Dan Bain Tiyarafenu Anin mino siyantin Bafan Tiyarafenu ano véin maman be anafu Devitin an den kiní uantanten mino.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Kiní uantádantin béi Isareri kékái kin bantin maen beni yafisin doran mano fara van oriyan ban ída kípanten mino.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Máa síkan Maria evaránen enisori inaemí, “Intesá uren ná mai ná afoká intéi vae séi ída vanta manté uno.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Máa síkan enisori ano evaránen béin tiamemí, “Kantá Aunan mano éimpin erivintin Moéken Dan Bain Tiyarafenui ákona ano éi má banten mino. Máan tukhantin mai iyampon ma ínaimpá kainona ano kantasí ukhein bantan bantin ben nan Tiyarafenu Anin ne sinten mino.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Afová ukha ono ei kéká pintena nanin Erisabetin nan ma a nanin báken iyampon ída kainten mino siyan mifo mai saréa véi afovaí uvein pimpá amú basí ukharéin dan manápá ifo afápá mana un kádan biyon orikhein afon iyampon mi kainten mino.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Para vara seyo, minó danápin Tiyarafenu ano kanaí inten mino.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Máa síkan Maria evaránen temí, “Téi fura sé Bafani yoran nanin muno. Éi ma sisimeona mai veni anunu ifo vá maina sá dákó ino,” síkan enisori ano Marian me ampiren oren mino.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Manáa yamú orivin Maria e manten Yudiá barafá anu yompin bain barufin oriven
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Sekaraiyan amápin ódiven Erisabetin nan mo vayan ne sen mino.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Erisabetin nan ma vayan mino ma sein baya ma Erisabeti iniyain má ana ven amúpin ma vain iyampon mano káusen ódiven eraven iyain má Kantá Aunan mano véin aúpin bíken mino.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Máan tíkan béi avádóden oovaren temí, “Tiyarafenu ano éin kama uanten mi ena nanin kayo ano ma variyain mai avu moéken esantakhein avun éin amen mino. Máan tukhein mi en amúpin ma vain mai iyampon má ano yere Tiyarafenui avu varen mino.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Téi iyé bákun ná tenti Bafan anóe ano se varunafá eriyan nafino.
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Para vara seyo, éi ma sen nan bayan mino sená ma iniyaruna vá anan ten timúpin ma vain iyampon mano amusin iyáken káusen ódiven eraven en mino.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Mai ná Bafan mano afoká inten mino siyáke mumunan e ompo mai vará éi amusin nono.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Máa síkan Maria máa sen ídemí,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ten taunan mano moéken Ten Tiyain Tiyarafenu van amusin iyákái
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 séi veni yoran nanin mi váké paen danái vaken mifo
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Tiyarafenu Minó Ákona Vain mano kákan danasintan ten turá afoká uren ten tiyaen mifo
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Beni aránaópá ma orein nanin banta ma avábá uanté iyain mano
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 béin ayan mano kákan dorarí ukhantin
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 ákona kin kéká maman bara finí uren
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Nanante vanante ma iyá ein kayo véi kokhon kama yaná póké kanaí uanten
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Máa sen ídaren béi Erisabetin má kanú manaú biyontá baren me afaen bei varufá oren mino.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Erisabetini iyampon kain damú afoká íkan béi afon iyampon kaen mino.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Kaúdákan mana varu ráke nanin banta vá bei kékábá ano Tiyarafenu ma Erisabetin avábá uantein nan iniyáken béin má minó ano amusin en mino.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Amusin urákan dan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damú orivíkan mai iyampon au khaviyan be afóen avavaníden Sekaraiya ne seno van aviran eríkan
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 be anóe ano, “Ída ino. Ben aví Yoni ne vá teno,” semí.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Máa síkan minó ano véin tiamemí, “Ída Yonin bí tetimpin bain mino.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Máa siren betí ankan ayampó ana avavé nave iyáken be afóentá mai iyampon avi san inaen mino.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Inaíkan béi vetí ankan nan mana vompon ma uvaran dóki vare ereno síkan baren meran mairá bompon máa sen uvaremí, “Ma iyampon aví Yoni ino,” sirákan betí ankan anú duren kokhon ineine en mino.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Máan tiyain má Sekaraiya oo saferen baya siyan Tiyarafenu aví daníen mino.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Máan tiyain má beni varu ráke kayo ano mai yaná ma afoká ein ódaren akhokho van uren e siádan Yudiá barafin anufá ma vain barufimpá oreraen mino.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Bafani ákona ano véin má bákan minó nanin banta ano mai vaya iníden anúden orera iyan temí, “Mai iyampon ínaimpá interená inten nafino.”
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Mai iyampon afóe Sekaraiyan aúpin Kantá Aunan mano vikavíkan sakhanampa vaya máa sen mino:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Bafan avisá daní ó tifano. Béi Isareri nanin bantai Ayarafenu ino.
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Tetin evaránen tivirano van bei yoran banta Devitini kéká pintena
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Pefá ma vei kantasí ukhein sakhanampa vanta kayo oorá ma sikhá einíi en mino.
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Béi ma siyáken namuro ayan pintena vá tetin ma ará namu usintiyain kéká ayan pintena vá ma evaráné tivirano van ma sikhá ein mi yákó en mino.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Tetin tináuyan arunan uren aya ukharen mino. Pefá ma manafin kasukhen ban kantasí ukhein baya ma veyantá tikharé ein mai van béi ovaren me inen mino.
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Tetin tinafu Abaraamun avorá ma ayan befiyó uren ódino fura sé uno ma véi sikharé ein danái saréa setimpin afoká en mino.
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 Ma mai ma véi iyáantan baré ein mino. Béi ano namuro ayan pintena setin tivían ádun kaintí báké
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Ena ena yamú béin avorá teti kantasí é puntáké ana vá bá tifano.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Mai van mi se sanin noe, ínaimpá éi nan Moéken Dan Bain Tiyarafenui sakhanampa vanta ino siyantiya
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Bei vanasi evaránen aviran nain afova amiresin
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Para vara seyo, Tiyarafenu ano vei sarisarifói máan tinten mino.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 Minó nanin banta ma anukheimpin báken
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ínaimpá mai iyampon e anoní íkan Kantá Aunan mano véin aúpin bikhavíkan kámá barafá o van damú afoká íkan e unen Isareri nanin bantafin dákó eren mino.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.