Lucas 1
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Kákan banta Tiofirasi oe. Pefá kokhon banta kayo ano Yisasi ma setin aúbaná afoká uádakaré ein daná baya van uvaman one one iyaren mino.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Mai yaná avúavá ma afokáin ma ontaré ein banta kayo mai Tiyarafenui yoran banta kayon bákan esé anará ma afokáin ma onein daná bayan uvaman tetin timen mino.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Máan tukhein nan mi séi yere ayá damú ina uré mai vaya ana kamaé afová uréi ma funtákein bompon uvaman amé uno.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Pefá ma siamikharé ein baya mai fura vaya ino seya yankáde afová ono van mi ma vompon uvaman amé uno.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Eroti ma Yudia kayoi kini ukhá ein damú Abiya ma monó ánon bantaí ukhan maen mana monó doran banta Sekaraiyan ne sin banta vákan ben aná Erisabeti Eronini kéká pintenan baren mino.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Békanan Tiyarafenu avorá puntáken minó man baya ánain dakhafiyáken Bafan oo yaiyen puntáden Tiyarafenu avorá baren mino.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Békanan ayokhuvini ukharen mifo Erisabeti a naniní ukhan míkanan ída iyampon kaúkaren mino.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Maná damú Sekaraiyani monó ánon banta kéká ano monó namumpin mo yorarí iyákan Sekaraiya má maifin Tiyarafenu avorá doriyaren mino.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Maí damú monó doran banta kayo ano yanka iya iya uren asíka vá ayá danka kayo vá ma yanufin nain banta anon mun monó namumpin Tiyarafenu íkun uan aminten mino sirákan Sekaraiya ano ayá danka yanú dan béin tiantan monó namumpin óden mino.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Íkun uantan áauí iyákan kokhon nanin banta ano monó barurá átaru ukhen amúkiyan mino.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Amúkiyákan Sekaraiya vaintá mana Bafani enisori ano mai ma kama aunka íkun uantan takhó ádé afoká uven ayan kurompá mantakhan mino.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Mantakharéin Sekaraiya mai enisori ma onen anú diyan akhokho van en mino.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Akhokho van íkan mai enisori ano Sekaraiyan máa sen tiamemí, “Ída vá akhokho van ono. Tiyarafenu ano eni amúkin inka inen mino. En aná Erisabeti afon iyampon kainten mifo ven avisá Yoni ne se vá aví dano.”
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Mai iyampon ma afoká inain damú éin ará ano kama intiya amusin esin maen kokhon nanin banta ano yere moéken amusin intin maen
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 béi Bafan auufen kákan bí baranten mino. Be anóen amúpin ma vantin Kantá Áunan mano ven aúpin bíkanten mifo véi ída vá uvaini vá óen non má nano.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Béi anon kokhon Isareri nanin banta ará maman baéden evaránen betí ankani Bafan Tiyarafenu vaípá aviren orinten mino.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Béi Iraiyani ákona vá avúavá bá mamaren Bafan an uanten oriven maen mo ve akhafana vá be afóeyan má ará maman manafiní uantanten mino. Máan tuantáden maen man baya ma átakharéin kékái ineine maman puntáden kama ineine ma vain kayo an daantanten mino. Béi vanasi maman arakhoku urantin Bafani erin nan ave inten mino.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Síkan Sekaraiya evaránen máa sen enisori siamemí, “Téi intesá uré mainá afoká inten mino siré éini vaya afová onte rafuno. Te síbasu afova nanin bantan bá uno.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Máa síkan mairá enisori ano máa sen tiamemí, “Téi Kebrieri uno. Téi Tiyarafenu auufen manté iyarunan bákan mi Tiyarafenu anon tisintá ma kama vaya éin tiameno van eré uno.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Ineno. Tenti vaya ma éi ída mumunan eonafá éin oo uman dantiya éi ída vaya sin basin mi mai yaná afoká inten mino. Beni yamusí ma intin mi senti vaya ano yákó inten mino.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Minó nanin banta ano Sekaraiya monó namumpin ayáká bákan ave ukhen bavakon kokhon ineine en mino.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Ínaimpáké monó namun pinté Sekaraiya ekhuven barufá eraven béi ída vaya semí. Máan tíkan betí ankan afová en ten mino. “Mai monó namumpin ben avorá ena yaná afoká ukhan ayampó ana avavé navé iyáken oo uman dan ída vaya siyan mino.”
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Ínaimpáké Sekaraiyani yoran kípan be amá barufá oren mino.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Orikharé íkan ínaimpáké be aná Erisabeti amú basí en mino. Amú basí uven dan manápá biyontá umeraren baren Erisabeti sian páman en mino,
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Bafan mano séin avábá usinten mino. Mai avábá ano vanasi avorá ten tiyave yo arútinten mino.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Erisabetin dan manápá ifo afápá mana un kádan biyon esantavin Tiyarafenu ano enisori Kebrierin tiantan Kariri varafá Nasaretí barufá oren mino.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Oren mana Kin Devitini anan pintena vanta Yosepin ne sin banta amikharé ein arinta Marian ne sin ída mana vanta vá bakharé ein arinta vaípá enisori ano oren mino.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Mairá Kebrieri véi vaintá onó ben máa semí, “Anasi oe, bayan mino. Bafan mano éin má ban mino. Tiyarafenu ano éin moékentá avu uren éin kama uanten mino.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Síkan Maria mai vaya iniren anú duren mai nái vayá ten nafino siren kokhon ineine en mino.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Máan tíkan mairá enisori ano máa sen Marian tiamemí, “Maria oe, ída vá éi akhokho van ono. Tiyarafenui anunu ano éi má ban mino.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Ineno. Éi amúbasí ukhareya mana afon iyampon kain nono. Kaúde vá mai iyampon avisá Yisasi ne vá teno.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Béi ayafa vanta vantin béi nan Moéken Dan Bain Tiyarafenu Anin mino siyantin Bafan Tiyarafenu ano véin maman be anafu Devitin an den kiní uantanten mino.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Kiní uantádantin béi Isareri kékái kin bantin maen beni yafisin doran mano fara van oriyan ban ída kípanten mino.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Máa síkan Maria evaránen enisori inaemí, “Intesá uren ná mai ná afoká intéi vae séi ída vanta manté uno.”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Máa síkan enisori ano evaránen béin tiamemí, “Kantá Aunan mano éimpin erivintin Moéken Dan Bain Tiyarafenui ákona ano éi má banten mino. Máan tukhantin mai iyampon ma ínaimpá kainona ano kantasí ukhein bantan bantin ben nan Tiyarafenu Anin ne sinten mino.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Afová ukha ono ei kéká pintena nanin Erisabetin nan ma a nanin báken iyampon ída kainten mino siyan mifo mai saréa véi afovaí uvein pimpá amú basí ukharéin dan manápá ifo afápá mana un kádan biyon orikhein afon iyampon mi kainten mino.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Para vara seyo, minó danápin Tiyarafenu ano kanaí inten mino.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Máa síkan Maria evaránen temí, “Téi fura sé Bafani yoran nanin muno. Éi ma sisimeona mai veni anunu ifo vá maina sá dákó ino,” síkan enisori ano Marian me ampiren oren mino.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Manáa yamú orivin Maria e manten Yudiá barafá anu yompin bain barufin oriven
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Sekaraiyan amápin ódiven Erisabetin nan mo vayan ne sen mino.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Erisabetin nan ma vayan mino ma sein baya ma Erisabeti iniyain má ana ven amúpin ma vain iyampon mano káusen ódiven eraven iyain má Kantá Aunan mano véin aúpin bíken mino.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Máan tíkan béi avádóden oovaren temí, “Tiyarafenu ano éin kama uanten mi ena nanin kayo ano ma variyain mai avu moéken esantakhein avun éin amen mino. Máan tukhein mi en amúpin ma vain mai iyampon má ano yere Tiyarafenui avu varen mino.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Téi iyé bákun ná tenti Bafan anóe ano se varunafá eriyan nafino.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Para vara seyo, éi ma sen nan bayan mino sená ma iniyaruna vá anan ten timúpin ma vain iyampon mano amusin iyáken káusen ódiven eraven en mino.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Mai ná Bafan mano afoká inten mino siyáke mumunan e ompo mai vará éi amusin nono.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Máa síkan Maria máa sen ídemí,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ten taunan mano moéken Ten Tiyain Tiyarafenu van amusin iyákái
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 séi veni yoran nanin mi váké paen danái vaken mifo
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Tiyarafenu Minó Ákona Vain mano kákan danasintan ten turá afoká uren ten tiyaen mifo
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Beni aránaópá ma orein nanin banta ma avábá uanté iyain mano
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 béin ayan mano kákan dorarí ukhantin
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 ákona kin kéká maman bara finí uren
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Nanante vanante ma iyá ein kayo véi kokhon kama yaná póké kanaí uanten
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Máa sen ídaren béi Erisabetin má kanú manaú biyontá baren me afaen bei varufá oren mino.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Erisabetini iyampon kain damú afoká íkan béi afon iyampon kaen mino.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Kaúdákan mana varu ráke nanin banta vá bei kékábá ano Tiyarafenu ma Erisabetin avábá uantein nan iniyáken béin má minó ano amusin en mino.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Amusin urákan dan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damú orivíkan mai iyampon au khaviyan be afóen avavaníden Sekaraiya ne seno van aviran eríkan
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 be anóe ano, “Ída ino. Ben aví Yoni ne vá teno,” semí.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Máa síkan minó ano véin tiamemí, “Ída Yonin bí tetimpin bain mino.”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Máa siren betí ankan ayampó ana avavé nave iyáken be afóentá mai iyampon avi san inaen mino.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Inaíkan béi vetí ankan nan mana vompon ma uvaran dóki vare ereno síkan baren meran mairá bompon máa sen uvaremí, “Ma iyampon aví Yoni ino,” sirákan betí ankan anú duren kokhon ineine en mino.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Máan tiyain má Sekaraiya oo saferen baya siyan Tiyarafenu aví daníen mino.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Máan tiyain má beni varu ráke kayo ano mai yaná ma afoká ein ódaren akhokho van uren e siádan Yudiá barafin anufá ma vain barufimpá oreraen mino.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Bafani ákona ano véin má bákan minó nanin banta ano mai vaya iníden anúden orera iyan temí, “Mai iyampon ínaimpá interená inten nafino.”
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Mai iyampon afóe Sekaraiyan aúpin Kantá Aunan mano vikavíkan sakhanampa vaya máa sen mino:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Bafan avisá daní ó tifano. Béi Isareri nanin bantai Ayarafenu ino.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Tetin evaránen tivirano van bei yoran banta Devitini kéká pintena
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Pefá ma vei kantasí ukhein sakhanampa vanta kayo oorá ma sikhá einíi en mino.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Béi ma siyáken namuro ayan pintena vá tetin ma ará namu usintiyain kéká ayan pintena vá ma evaráné tivirano van ma sikhá ein mi yákó en mino.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Tetin tináuyan arunan uren aya ukharen mino. Pefá ma manafin kasukhen ban kantasí ukhein baya ma veyantá tikharé ein mai van béi ovaren me inen mino.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Tetin tinafu Abaraamun avorá ma ayan befiyó uren ódino fura sé uno ma véi sikharé ein danái saréa setimpin afoká en mino.
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 Ma mai ma véi iyáantan baré ein mino. Béi ano namuro ayan pintena setin tivían ádun kaintí báké
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Ena ena yamú béin avorá teti kantasí é puntáké ana vá bá tifano.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Mai van mi se sanin noe, ínaimpá éi nan Moéken Dan Bain Tiyarafenui sakhanampa vanta ino siyantiya
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Bei vanasi evaránen aviran nain afova amiresin
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Para vara seyo, Tiyarafenu ano vei sarisarifói máan tinten mino.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Minó nanin banta ma anukheimpin báken
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ínaimpá mai iyampon e anoní íkan Kantá Aunan mano véin aúpin bikhavíkan kámá barafá o van damú afoká íkan e unen Isareri nanin bantafin dákó eren mino.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.