Lucas 18

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Máa siren Yisasi vei eyo iyampon kayo van ída avesaraen ena ena amúkino van ovaeran baya fóké betin aní iyan tiamemí,
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 “Mana varurá mana vaya yaimin banta váken béi ída Tiyarafenu van peren inká banasi oman kaumpan iyaren mino.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Máan tiyákan mai varufin mana varé nanin báken ena ena yamú mai nanin mano mai ma vaya yaimin banta vaípá oren mo yuvunen máa siyamí, ‘Tesi namuro ano séin uman timeno van iyá umpo éi siyae mai uman puntátintano.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Máa siyákan inian aniana iyaren mifo ínaimpáké beyan ovaren me inen temí, ‘Téi ída Tiyarafenu van periyáké banasi oman kaumpan iyá umpo
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 ma varé nanin mano ma me yuvunen oren ein nan mi véini uman aya urékun maen béi ma eren oren iyain mai ída sivesara simino van muno.’”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Máa siren mairá Bafan mano semí, “Namu yaimin banta ano inte vayá tikhen nafi mai vá tiretí ineno.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Tiyarafenu ano ma veyan iyákein nanin banta ano ma ena ena inuran má bayan má ma ifí den oriyan bantin maen betin ída ayain ná oyan amiyan maná banten nafino.
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Téi siretin tiamé uno. Béi ainen betin ayainten mifo Banta Anin ma erinten maen mumunan nanin banta ma varará bantin ná e onanten nafino.”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Manáa ano ma vetiyan nan tetí puntáké uno siren ma ena kéka san ída funtáken ne ma siyain nan Yisasi ma vaya ovaéden tiamen mino.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Kankánan banta ano amúkono van monó namumpin oren mino. Mana maen Farasisi vanta ifo ena takisi varan banta ino.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Farasisi vanta ano o mantaven beyan nan máa sen amúkemí, ‘Tiyarafenu oe, séi ída manáa vanta an dé maé umoyan iyá namu avúavasí iyá inká ena vanta aná baré nó maé inká téi ída ma ma sakisi varan banta ma e vain an dakheruna van mi éin tusu siantiyá uno.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Mana uvikifin kan bayan mi séi yunan turiyáké maé téi ma varé iyaruna yanasinta minó tiyan míkan pintan daídé mana masiman éin amé iyá uno.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 “Máa siyákan takisi varan banta ano nentá e mantaven inarufá ída mun auu máan onan mátimen be akorá ankamiyáken máa semí, ‘Tiyarafenu oe, séi ume vanta umpo arunará usintano.’
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Máa siren Yisasi semí, “Téi siretí ankan tiamé uno. Mai ma sakisi varan banta ma ve amápin orein mai véi Tiyarafenu avorá puntákein bantan oren mifo Farasisi vanta ída ino. Máan tukhantin betiyan ma maman daní inain kéká Tiyarafenu ano vetin aví maman bara finí inten mifo vetiyan ma vara finí inain kéká Tiyarafenu ano vetin aví maman daní inten mino.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Yisasi avu amino van banasi ano véi vaintá iyampon arará kayo aviren ore ore íkan beni eyo iyampon kayo ano óden mai nanin banta ákonaen asen mino.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Asiyaimpin Yisasi mai iyampon kayo arákan be vaintá erivin máa semí, “Arará iyampon kayoi aa ída vá iyáante áesin ná téi varunafá erino. Para vara seyo, ma kéká an ma yákein nanin bantai nan Tiyarafenui yafisin baru van mino.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Téi fura uron mi sé tiretí ankan tiamé uno. Mana nanin banta ano ma ída ma iyampon arará kayo an den ma Tiyarafenui yafisin baru varanten maen mai kéká ano ída kanaíen mai varufin ódinten mino.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Mana ánon banta ano Yisasin máa sen inaemí, “Kama aru soe, séi intesá urerá para ma ayun ban oriyan ban aunan barante rafuno.”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Pará te nan kama ukha ono siya fono. Ída mana ano kama ukhen mifo Tiyarafenu veya anan kama ukhen mino.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Éi man baya kayo afová ukha ono.
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Máa síkan mai ánon banta ano semí, “Téi sirará iyampon tákéi mai man baya kayo minó dakhaké uno.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Máa síkan Yisasi mai vaya iniren mai ánon banta siamemí, “Mana yana san éi fara o afasí ukha ono. E ina yanasinta minó sarí ureya minó daná ma i vain nanin banta ameno. Máan ma inte éi inarufá kama yanasinta khaesin banten mino. Máan ture éi ere sen tínain bákurono.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Máa síkan mai ánon banta ano kokhon daná dákaren pasin mai vaya iníkan ará uman den mino.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Uman den iniyaimpin Yisasi véin oniyáken máa semí, “Moní bá kokhon ona vá ma yan bain kéká ano ma Tiyarafenui yafisin aúpin ma orin uman dakhen mino.
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Pura ino, kameri ano ma ufi aimpin ma ódin mai uman dakhen mifo kokhon ona ma yákein kéká ano ma Tiyarafenui yafisin barufin ma ódin mai moéken uman mi yakhen mino.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Máa síkan mai vaya ma inein kéká ano semí, “Máan ma ukhantin maen mai iye ná Tiyarafenu ano kanaíen aviranten nafino.”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Máa sen ina íkan Yisasi semí, “Banta ano ma ída kanaíen bararen daná Tiyarafenu ano kanaíen baranten mino.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Éin ánain bákurono van pefái setisi minó danasinta me ampikhé uno.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 — ausente —
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Máa siren Yisasi vei sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo aviren mo kaúden máa sen tiamemí, “Pefá ma sakhanampa vanta kayo ano ma Banta Anin amaniná afoká inain dana san ma vompon uvamádan ma varé ein taréa Yerusaremí orétifékun maen pura sen afoká inten mino.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Afoká ma intin maen banta kayo ano véin pákaan ena anan nanin banta kéká amintin mai kéká ano véin máká maáká en oyampá baya siyan dafiyó ankáden auufen akhare siren aruan purinten mino.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Púkaren maen kanú manaú damusí intin béi evaránen orun mantanten mino.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano mai vayai ana ída uron afová en mino. Mai vaya ana ano aúpá bákan inte vará béi siyan nafi mai vetí ída afová en mino.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Yisasi ma Yerikó barurá e unen oriyan maen mana auu yufúkukhein banta ano aa akhempá kumanten banasi vaípá moni san inantiyaren mino.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Máan tiyaren iníkan banasi ano mai aasá tisuvo sen entaviyaimpin náisá iyan nafino sen inaen mino.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Ina íkan mai ma oriyá ein kéká ano véin tiamemí, “Nasaretí banta Yisasin entaviyan mino.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Máa síkan mai vanta ano mai vaya iniyáken oovaren temí, “Devitin anin Yisasi oe, éi se nan arunan usintano.”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Máa síkan an ma oriyá ein nanin banta ano mai vanta asiyan temí, “E avaya fákano,” síkan béi moékentá oovaren temí, “Devitin anin noe, séin nan arunan usintano.”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Máa síkan Yisasi o mantaven temí, “Mai vanta avire mará ereno”, síkan aviren ádé meran Yisasi véin inaemí,
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Éi sen nan náisá uantano vará iniya fono,” síkan mai vanta ano evaránen temí, “Bafan noe, séi suu mábé onano van muno.”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Síkan Yisasi véin tiamemí, “Eni mumunan manon éin ayofein auu maran nono.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Máa siyain má ana mai vanta auu kama uvíkan Yisasin ánain bákuren oriyan Tiyarafenu aví daní iyákan minó nanin banta ano mai ódaren betin má dere Tiyarafenu aví daníen mino.Auu yufúkukhein banta ma Yisasi kama uantein mino.|alt="Jesus heals the blind man." src="CN01683B.TIF" size="col" ref="Ruk 18.43"
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.