Lucas 18
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Máa siren Yisasi vei eyo iyampon kayo van ída avesaraen ena ena amúkino van ovaeran baya fóké betin aní iyan tiamemí,
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 “Mana varurá mana vaya yaimin banta váken béi ída Tiyarafenu van peren inká banasi oman kaumpan iyaren mino.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Máan tiyákan mai varufin mana varé nanin báken ena ena yamú mai nanin mano mai ma vaya yaimin banta vaípá oren mo yuvunen máa siyamí, ‘Tesi namuro ano séin uman timeno van iyá umpo éi siyae mai uman puntátintano.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Máa siyákan inian aniana iyaren mifo ínaimpáké beyan ovaren me inen temí, ‘Téi ída Tiyarafenu van periyáké banasi oman kaumpan iyá umpo
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ma varé nanin mano ma me yuvunen oren ein nan mi véini uman aya urékun maen béi ma eren oren iyain mai ída sivesara simino van muno.’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Máa siren mairá Bafan mano semí, “Namu yaimin banta ano inte vayá tikhen nafi mai vá tiretí ineno.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Tiyarafenu ano ma veyan iyákein nanin banta ano ma ena ena inuran má bayan má ma ifí den oriyan bantin maen betin ída ayain ná oyan amiyan maná banten nafino.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Téi siretin tiamé uno. Béi ainen betin ayainten mifo Banta Anin ma erinten maen mumunan nanin banta ma varará bantin ná e onanten nafino.”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Manáa ano ma vetiyan nan tetí puntáké uno siren ma ena kéka san ída funtáken ne ma siyain nan Yisasi ma vaya ovaéden tiamen mino.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Kankánan banta ano amúkono van monó namumpin oren mino. Mana maen Farasisi vanta ifo ena takisi varan banta ino.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farasisi vanta ano o mantaven beyan nan máa sen amúkemí, ‘Tiyarafenu oe, séi ída manáa vanta an dé maé umoyan iyá namu avúavasí iyá inká ena vanta aná baré nó maé inká téi ída ma ma sakisi varan banta ma e vain an dakheruna van mi éin tusu siantiyá uno.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Mana uvikifin kan bayan mi séi yunan turiyáké maé téi ma varé iyaruna yanasinta minó tiyan míkan pintan daídé mana masiman éin amé iyá uno.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Máa siyákan takisi varan banta ano nentá e mantaven inarufá ída mun auu máan onan mátimen be akorá ankamiyáken máa semí, ‘Tiyarafenu oe, séi ume vanta umpo arunará usintano.’
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Máa siren Yisasi semí, “Téi siretí ankan tiamé uno. Mai ma sakisi varan banta ma ve amápin orein mai véi Tiyarafenu avorá puntákein bantan oren mifo Farasisi vanta ída ino. Máan tukhantin betiyan ma maman daní inain kéká Tiyarafenu ano vetin aví maman bara finí inten mifo vetiyan ma vara finí inain kéká Tiyarafenu ano vetin aví maman daní inten mino.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Yisasi avu amino van banasi ano véi vaintá iyampon arará kayo aviren ore ore íkan beni eyo iyampon kayo ano óden mai nanin banta ákonaen asen mino.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Asiyaimpin Yisasi mai iyampon kayo arákan be vaintá erivin máa semí, “Arará iyampon kayoi aa ída vá iyáante áesin ná téi varunafá erino. Para vara seyo, ma kéká an ma yákein nanin bantai nan Tiyarafenui yafisin baru van mino.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Téi fura uron mi sé tiretí ankan tiamé uno. Mana nanin banta ano ma ída ma iyampon arará kayo an den ma Tiyarafenui yafisin baru varanten maen mai kéká ano ída kanaíen mai varufin ódinten mino.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Mana ánon banta ano Yisasin máa sen inaemí, “Kama aru soe, séi intesá urerá para ma ayun ban oriyan ban aunan barante rafuno.”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Pará te nan kama ukha ono siya fono. Ída mana ano kama ukhen mifo Tiyarafenu veya anan kama ukhen mino.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Éi man baya kayo afová ukha ono.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Máa síkan mai ánon banta ano semí, “Téi sirará iyampon tákéi mai man baya kayo minó dakhaké uno.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Máa síkan Yisasi mai vaya iniren mai ánon banta siamemí, “Mana yana san éi fara o afasí ukha ono. E ina yanasinta minó sarí ureya minó daná ma i vain nanin banta ameno. Máan ma inte éi inarufá kama yanasinta khaesin banten mino. Máan ture éi ere sen tínain bákurono.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Máa síkan mai ánon banta ano kokhon daná dákaren pasin mai vaya iníkan ará uman den mino.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Uman den iniyaimpin Yisasi véin oniyáken máa semí, “Moní bá kokhon ona vá ma yan bain kéká ano ma Tiyarafenui yafisin aúpin ma orin uman dakhen mino.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Pura ino, kameri ano ma ufi aimpin ma ódin mai uman dakhen mifo kokhon ona ma yákein kéká ano ma Tiyarafenui yafisin barufin ma ódin mai moéken uman mi yakhen mino.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Máa síkan mai vaya ma inein kéká ano semí, “Máan ma ukhantin maen mai iye ná Tiyarafenu ano kanaíen aviranten nafino.”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Máa sen ina íkan Yisasi semí, “Banta ano ma ída kanaíen bararen daná Tiyarafenu ano kanaíen baranten mino.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Éin ánain bákurono van pefái setisi minó danasinta me ampikhé uno.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Máa siren Yisasi vei sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo aviren mo kaúden máa sen tiamemí, “Pefá ma sakhanampa vanta kayo ano ma Banta Anin amaniná afoká inain dana san ma vompon uvamádan ma varé ein taréa Yerusaremí orétifékun maen pura sen afoká inten mino.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Afoká ma intin maen banta kayo ano véin pákaan ena anan nanin banta kéká amintin mai kéká ano véin máká maáká en oyampá baya siyan dafiyó ankáden auufen akhare siren aruan purinten mino.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Púkaren maen kanú manaú damusí intin béi evaránen orun mantanten mino.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano mai vayai ana ída uron afová en mino. Mai vaya ana ano aúpá bákan inte vará béi siyan nafi mai vetí ída afová en mino.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Yisasi ma Yerikó barurá e unen oriyan maen mana auu yufúkukhein banta ano aa akhempá kumanten banasi vaípá moni san inantiyaren mino.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Máan tiyaren iníkan banasi ano mai aasá tisuvo sen entaviyaimpin náisá iyan nafino sen inaen mino.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ina íkan mai ma oriyá ein kéká ano véin tiamemí, “Nasaretí banta Yisasin entaviyan mino.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Máa síkan mai vanta ano mai vaya iniyáken oovaren temí, “Devitin anin Yisasi oe, éi se nan arunan usintano.”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Máa síkan an ma oriyá ein nanin banta ano mai vanta asiyan temí, “E avaya fákano,” síkan béi moékentá oovaren temí, “Devitin anin noe, séin nan arunan usintano.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Máa síkan Yisasi o mantaven temí, “Mai vanta avire mará ereno”, síkan aviren ádé meran Yisasi véin inaemí,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Éi sen nan náisá uantano vará iniya fono,” síkan mai vanta ano evaránen temí, “Bafan noe, séi suu mábé onano van muno.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Síkan Yisasi véin tiamemí, “Eni mumunan manon éin ayofein auu maran nono.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Máa siyain má ana mai vanta auu kama uvíkan Yisasin ánain bákuren oriyan Tiyarafenu aví daní iyákan minó nanin banta ano mai ódaren betin má dere Tiyarafenu aví daníen mino.Auu yufúkukhein banta ma Yisasi kama uantein mino.|alt="Jesus heals the blind man." src="CN01683B.TIF" size="col" ref="Ruk 18.43"
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.