Lucas 18

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Máa siren Yisasi vei eyo iyampon kayo van ída avesaraen ena ena amúkino van ovaeran baya fóké betin aní iyan tiamemí,
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 “Mana varurá mana vaya yaimin banta váken béi ída Tiyarafenu van peren inká banasi oman kaumpan iyaren mino.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Máan tiyákan mai varufin mana varé nanin báken ena ena yamú mai nanin mano mai ma vaya yaimin banta vaípá oren mo yuvunen máa siyamí, ‘Tesi namuro ano séin uman timeno van iyá umpo éi siyae mai uman puntátintano.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Máa siyákan inian aniana iyaren mifo ínaimpáké beyan ovaren me inen temí, ‘Téi ída Tiyarafenu van periyáké banasi oman kaumpan iyá umpo
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ma varé nanin mano ma me yuvunen oren ein nan mi véini uman aya urékun maen béi ma eren oren iyain mai ída sivesara simino van muno.’”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Máa siren mairá Bafan mano semí, “Namu yaimin banta ano inte vayá tikhen nafi mai vá tiretí ineno.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Tiyarafenu ano ma veyan iyákein nanin banta ano ma ena ena inuran má bayan má ma ifí den oriyan bantin maen betin ída ayain ná oyan amiyan maná banten nafino.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Téi siretin tiamé uno. Béi ainen betin ayainten mifo Banta Anin ma erinten maen mumunan nanin banta ma varará bantin ná e onanten nafino.”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Manáa ano ma vetiyan nan tetí puntáké uno siren ma ena kéka san ída funtáken ne ma siyain nan Yisasi ma vaya ovaéden tiamen mino.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Kankánan banta ano amúkono van monó namumpin oren mino. Mana maen Farasisi vanta ifo ena takisi varan banta ino.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farasisi vanta ano o mantaven beyan nan máa sen amúkemí, ‘Tiyarafenu oe, séi ída manáa vanta an dé maé umoyan iyá namu avúavasí iyá inká ena vanta aná baré nó maé inká téi ída ma ma sakisi varan banta ma e vain an dakheruna van mi éin tusu siantiyá uno.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Mana uvikifin kan bayan mi séi yunan turiyáké maé téi ma varé iyaruna yanasinta minó tiyan míkan pintan daídé mana masiman éin amé iyá uno.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 “Máa siyákan takisi varan banta ano nentá e mantaven inarufá ída mun auu máan onan mátimen be akorá ankamiyáken máa semí, ‘Tiyarafenu oe, séi ume vanta umpo arunará usintano.’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Máa siren Yisasi semí, “Téi siretí ankan tiamé uno. Mai ma sakisi varan banta ma ve amápin orein mai véi Tiyarafenu avorá puntákein bantan oren mifo Farasisi vanta ída ino. Máan tukhantin betiyan ma maman daní inain kéká Tiyarafenu ano vetin aví maman bara finí inten mifo vetiyan ma vara finí inain kéká Tiyarafenu ano vetin aví maman daní inten mino.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Yisasi avu amino van banasi ano véi vaintá iyampon arará kayo aviren ore ore íkan beni eyo iyampon kayo ano óden mai nanin banta ákonaen asen mino.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Asiyaimpin Yisasi mai iyampon kayo arákan be vaintá erivin máa semí, “Arará iyampon kayoi aa ída vá iyáante áesin ná téi varunafá erino. Para vara seyo, ma kéká an ma yákein nanin bantai nan Tiyarafenui yafisin baru van mino.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Téi fura uron mi sé tiretí ankan tiamé uno. Mana nanin banta ano ma ída ma iyampon arará kayo an den ma Tiyarafenui yafisin baru varanten maen mai kéká ano ída kanaíen mai varufin ódinten mino.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Mana ánon banta ano Yisasin máa sen inaemí, “Kama aru soe, séi intesá urerá para ma ayun ban oriyan ban aunan barante rafuno.”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Pará te nan kama ukha ono siya fono. Ída mana ano kama ukhen mifo Tiyarafenu veya anan kama ukhen mino.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Éi man baya kayo afová ukha ono.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Máa síkan mai ánon banta ano semí, “Téi sirará iyampon tákéi mai man baya kayo minó dakhaké uno.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Máa síkan Yisasi mai vaya iniren mai ánon banta siamemí, “Mana yana san éi fara o afasí ukha ono. E ina yanasinta minó sarí ureya minó daná ma i vain nanin banta ameno. Máan ma inte éi inarufá kama yanasinta khaesin banten mino. Máan ture éi ere sen tínain bákurono.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Máa síkan mai ánon banta ano kokhon daná dákaren pasin mai vaya iníkan ará uman den mino.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Uman den iniyaimpin Yisasi véin oniyáken máa semí, “Moní bá kokhon ona vá ma yan bain kéká ano ma Tiyarafenui yafisin aúpin ma orin uman dakhen mino.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Pura ino, kameri ano ma ufi aimpin ma ódin mai uman dakhen mifo kokhon ona ma yákein kéká ano ma Tiyarafenui yafisin barufin ma ódin mai moéken uman mi yakhen mino.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Máa síkan mai vaya ma inein kéká ano semí, “Máan ma ukhantin maen mai iye ná Tiyarafenu ano kanaíen aviranten nafino.”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Máa sen ina íkan Yisasi semí, “Banta ano ma ída kanaíen bararen daná Tiyarafenu ano kanaíen baranten mino.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Éin ánain bákurono van pefái setisi minó danasinta me ampikhé uno.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 — ausente —
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 — ausente —
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Máa siren Yisasi vei sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo aviren mo kaúden máa sen tiamemí, “Pefá ma sakhanampa vanta kayo ano ma Banta Anin amaniná afoká inain dana san ma vompon uvamádan ma varé ein taréa Yerusaremí orétifékun maen pura sen afoká inten mino.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Afoká ma intin maen banta kayo ano véin pákaan ena anan nanin banta kéká amintin mai kéká ano véin máká maáká en oyampá baya siyan dafiyó ankáden auufen akhare siren aruan purinten mino.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Púkaren maen kanú manaú damusí intin béi evaránen orun mantanten mino.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano mai vayai ana ída uron afová en mino. Mai vaya ana ano aúpá bákan inte vará béi siyan nafi mai vetí ída afová en mino.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Yisasi ma Yerikó barurá e unen oriyan maen mana auu yufúkukhein banta ano aa akhempá kumanten banasi vaípá moni san inantiyaren mino.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Máan tiyaren iníkan banasi ano mai aasá tisuvo sen entaviyaimpin náisá iyan nafino sen inaen mino.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ina íkan mai ma oriyá ein kéká ano véin tiamemí, “Nasaretí banta Yisasin entaviyan mino.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Máa síkan mai vanta ano mai vaya iniyáken oovaren temí, “Devitin anin Yisasi oe, éi se nan arunan usintano.”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Máa síkan an ma oriyá ein nanin banta ano mai vanta asiyan temí, “E avaya fákano,” síkan béi moékentá oovaren temí, “Devitin anin noe, séin nan arunan usintano.”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Máa síkan Yisasi o mantaven temí, “Mai vanta avire mará ereno”, síkan aviren ádé meran Yisasi véin inaemí,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Éi sen nan náisá uantano vará iniya fono,” síkan mai vanta ano evaránen temí, “Bafan noe, séi suu mábé onano van muno.”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Síkan Yisasi véin tiamemí, “Eni mumunan manon éin ayofein auu maran nono.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Máa siyain má ana mai vanta auu kama uvíkan Yisasin ánain bákuren oriyan Tiyarafenu aví daní iyákan minó nanin banta ano mai ódaren betin má dere Tiyarafenu aví daníen mino.Auu yufúkukhein banta ma Yisasi kama uantein mino.|alt="Jesus heals the blind man." src="CN01683B.TIF" size="col" ref="Ruk 18.43"
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.