Lucas 14

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mana Sabati yamú Yisasi ano mana Farasisi kayoi ánon banta amá mo yunan niyákan betí ankan mano véintá dafían ákonaen mino.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Máan tiyákan mana au famin aí bain banta ano maifin béin ádé baren mino.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Bákan Yisasi máa sen Farasisi kéká bá man baya ma afová ukhein kayo vá inaemí, “Sabati yamú kaná aí nanin banta ayofanten nafino áa ída fino.”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Máa síkan betí ankan púkekhaven ída mana vaya siamiyaimpin Yisasi mai vanta au fákaren beni aí kípaantáden tiantan oren mino.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Orivíkan béi máa sen betí ankan inaemí, “Tiretí ankan pinté mana ano ma mana ain iyampon nafi burumákao fi ma yaká esin Sabati yamú ma non bain masípin ma áduvintiya éi ída aineya orun darifaádan akhempá édanten nafino.”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Máa sen ina íkan betí ankan ída mana vaya sen mino.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Máan tiyákan mai omápin ma erikharé ein kayo onákan dunan nan takhói an karáká ana kumaniyaimpin béi máa sen betin ma vaya ovaéden tiamen mino.
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Mana vanta ano ma anasi iran omápin ma éin arantiya ma orinte ída vá esé karáká o khumaneno. Éin esantakhein banta vá deren arakhanten mino.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Máan tukhá esin maen tirekánan ma arein banta ano ma ínaimpáké erintin ei kará ma vanta ameno sintiya éi kákan ayave van iyáke ínaintena karáká o khumanin nono.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Máan tinafo vá omáká ma aranti orikhe mae oyampá ma vain karakasá o khumantá esin ná mai omá afóe ano ma onanten maen ‘tirona oe, manteya an bain karáká un kumaneno’ sinti ma un kuman esin maifin ma varé inain kéká ano ma onanti vá kákan bí barano.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Baran nompo ve aví ma maman daní inain kéká Tiyarafenu ano maman bararasí inte mifo ve aví ma maman bararasí in nain kéká Tiyarafenun ano kákan bí aminten mino.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Máa siren dunan me nano van ma ven arein banta máa sen tiamemí, “Éi ma mana omasí iyákeya éi ída vá e arona fi e afá aváe fi e anóe afóeni kéka safi e ádé ma moní nanin banta vain nafi arano. Éi ma arakharé esin maen éin e araan betí ankani omápin kaúden anona evaránen dunan aminten mino.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Máan tinten mifo éi ma kákan omasí ma inte vá minó daná ma ída van nanin banta vá au ma namu ukhein kayo vá arantan ma namu ukhein kayo vá auu yufúkukhein kayo vá ana vá arakháesin
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 ma éin ída evaránen amintiya vá éi amusin ná ono ínaimpá ma funtákein nanin banta ma orun mantan nain damúi Tiyarafenu ano éin evaránen amusin aminten mino.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Máa síkan mai ma véin má dunan niyaré ein kayo finté mana vanta ano mai vaya iniren máa sen Yisasin tiamemí, “Tiyarafenui yafisin barufin ma omasí inaimpin ma o khumamen dunan nan nain nanin banta ano vá amusin ino.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Mana vanta ano kákan dunan taranton iyáken mai omápin kokhon nanin bantan aren mino.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Arakharen mai ma kákan dunan taran damusíin pefá ma arakhá ein nanin banta van inka minó dunan taman úbefaráken ariyan ne sen tiamino van mai vanta ano vei yoran banta siantan oren mino.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Oríkan minó nanin banta ano ída ino ana sen orera en mino. Máa siyákan mana vanta ano máa sen tiamemí, ‘Téi saréa anan mana yunan ana miyaní uádákéi mai o onantó umpo sirun noe, séi ída oronté uno.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Síkan inká ena ano máa semí, ‘Téi saréan tiyan míkan doran burumákao kéká miyaní uakéi mai kéká mo yóan onano van oriyá umpo sirun noe, séi ída oronté uno.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Síkan inká ena vá ano máa sen tiamemí, ‘Taréa uron mi anasi iman timikhein téi ída oronté uno.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Máa síkan mai yoran banta ano evaránen bei kákan banta vaintá oriven mai ma vetí ankan téin baya kayo véin tiamíkan kákan aranan uren bei yoran banta máa sen duvun emí, ‘Éi aineya kákan barui kákan aasá bá tító aasá bá oriveya minó daná ma ída vain nanin banta vá arantan ma namu ukhein kéká bá auu ma yufúkukhein kayo vá au ma namu ukhein kéká bá avire vá ereno.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Máa síkan mai yoran banta ano mai ma seiní uren béi evaránen bei kákan banta vaintá oriven béin máa sen tiamemí, ‘Kákan banta oe, mai ma éi seonaí urékun má naumpin manáa afokhan para van mino.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Síkan kákan banta ano evaránen bei yoran banta siamemí, ‘Ten timápin bíkano van mi séi sununuiyá umpo éi kákan baru me ampireya minó kákan aa kayo vá dunan anafimpá bá oriveya éi ma onanona nanin banta siamesin ten timápin erino.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Téi siretí ankan tiamiyá uno. Mai ma séi fefá ayusikhá eruna kayo finté mana nanin banta ano ída kanaíen tenti omá pinte yunan me nanten mino.’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Kokhon nanin banta ano Yisasin má oriyá íkan béi yovaéaren betin máa sen tiamemí,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Téi vaípá ma ereno van inona ano ma e anóe afóen má e aná akhafana vá e afá aváen má ayofin má ei vampin má ma namuroí iyanona ano ída kanaíeya senti eyo iyamponí in nono.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Inká ei yaa unkamádan ma ída mamareya ma séin tínain ma vákurin nona ano ída kanaíeya senti eyo iyamponí in nono.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Tiretí ankan pinté mana ano ma kákan ayá namun ma uvarano van inten maen ná esé béi ídá kumanten ná bei moní kaná bain ná mai namun uvaman kípanté rafuno siren ná daíden afová inten nafino.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Mai fara vara seyo mai vanta ano ma ída mai yanasinta átaruin ma varu avantaren simeni upí uren kaen orera uren ma namádan daféden ma mai namun ída uvaman kípan me ifá urantin maen ena nanin banta ano ma oniyáken ída kama ineine vain banta ino siren oyampá baya sen
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 máa sintemí, ‘Mai vanta ano má uvarano siren uvaman araí uren ída mai namun uvaman kípen mino.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Inká mana kin mano ma ena kin má mo aruvono siren maen ídá béi kumanten ná bei siyan míkan tauseni (10,000) aruvin banta ano kanaisá ená tuenti tauseni (20,000) aruvin banta ma namuro kin mano ma iyanen eriyain má aruvinten nafino siren ná daiminten nafino.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Daíden inintin ma ída kanaí ukhantin maen namuro kin ma nentá eriyantin mi vei yoran banta siantantin oren mi namuro kin mo ará kusin baya sen inainten mino.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 “Máan mana en mi mana ano ma ída ve ina yanasinta ma me ifá inten maen mai ano ída kanaíen tenti eyo iyamponí inten mino.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Un maen kama yana ifo veni ase ma kípavinti mae intesá uresin ná evaránen ase inten nafino.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Mai un maen ída varafin mo kama inti inká ída kanaíeya vurumákao ara vá upí ure varafin kain nompo savifái maman karúdan nono.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.