Lucas 13
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Yisasi vei vaya sian kíparan Karirifá ma manáa vanta kayo ano Tiyarafenu íkun uan amiyáin ma Pairoti ano ma vei aruvin banta kéká tiantan ma Kariri vanta kéká ma mo arein mai kayoi nare vá Tiyarafenu ma íkun uan amin tafúnai nare vá ma manafin ópé ein baya mai kéká pinté evaránen Yisasin tiamen mino.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Mai Karirí nanin banta kayo ano ma mai uman barein nan tiretí ankan ma iniyaona vetí ano ena Karirí nanin banta esantaren moéken umeíin kéká inó tiya rafono.
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ída uron mino. Tiretí ankan ma ída ará baeranteya sirétin má deren mai uman bare furin nono.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Siroamí ma ayá ayá namun baré ein mano ma varákuáken eitini (18) vanta yararan ma furein nan ma siretí iniyaona anó Yerusaremí ma vain nanin banta ano ma namu avúavá bariyain esantaren ná bariyaren nafino.
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Ída uron mino. Tiretí ankan ma ída ará baeranteya siretin má deren mai uman bare furin nono.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Máa siren béi mana ovaeran baya siamemí, “Mana vanta ano vei uvaini yunan barafin mana fiki yaa ana yódan baré íkan mai vanta ano aran intein onano van oriyan baren o onákan ída mana aran intaren mino.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Máan tukheimpin mai yunan anará ma yafíkein doran banta véi máa sen tiamemí, ‘Kanú manaú oranarái ma fiki yaa ana séi o oné erékun béi fasavifái váken bara anu variyan ban ída mana aran iriyan mifo síkaan karúdano.’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Máa síkan mai yoran banta ano véin evaránen tiamemí, ‘Kákan banta oe, mana oanará bá áesin para vantí mai anafin kanan ariyá kao ara kaúan onano.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Máan tékun ma ena oranafin ma aran iranten mai kama inten mifo ída ma aran iranti mae síkaan karúdan nono.’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Mana Sabati yamú Yisasi mana monó átaru namumpin banasi monó baya siamiyaren mino.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Tiamiyákan eitini (18) oranará mana namu aunan mano fákaan ákona uran bain nanin má dere maifin baren mino. Bákan mai namu aunan mano véin ayorun punkantan ída kanaíen béi funtáden mantiyaren mino.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Máan tiyá íkan Yisasi véin óden aran eríkan máa sen tiamemí, “Éini aí inka séi kípaanté uno.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Máa siren be ayan kain orin mai nanin ayorun aruviyain má ainen puntáben orun mantaaren Tiyarafenu aví daníen mino.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Máan tíkan monó átaru namuntá ma ánoní ukhein banta ano Yisasi ma Sabati yamú ayofiyain nan aranan uren máa sen banasi siamemí, “Dan manápá ifo afápá mana un kádan damúi yoran damú ban mifo maí damú kayofin ná eresin ayofana ifo ída vá Sabati yamú ereno.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Máa síkan Bafan mano evaránen béin tiamemí, “Tireti kampun baya sire ída mai ánain dakhafin nanin banta ono. Tiretíi vaya vá avúavá bá ano ída manaí ukhen mino. Sabati yamú tiréti ídá kao vá donkin mái má ona yiantádeyá non nano van anan utúantádeyá avire oréiya rafono.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Ma nanin maen Abaraamun araun mi Ban Anon mano eitini (18) oranará pákaádan baren mifo mai ma véin pákaádan baré ein daná ma yo varantó iyaruna mai ídá Sabati yamú barante rafuno.”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Máa síkan beni namuro kayo ano ayavevan en mifo vanasi ano mai ma kama yanasinta ma véi varein nan amusin en mino.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Máa siren Yisasi evaránen inaemí, “Tiyarafenui yafisin baru ano intéa yaná aná dakhen nafino. Intéa yanákasá tian baerante rafuno.
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Mai ano mana Mastati yaa aran ma ein an dakhan mi mana vanta ano varen bei yunan barafin mo yódákaréin mai ano e ampamaren kákan daaí uvíkan ayompin ma noin nun kayo ano mai yaa ayan kayorá mo nan uvaren mino.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Máa siren Yisasi evaránen inaemí, “Téi intéa yanákasá Tiyarafenui yafisin baru sian baéádante rafuno.
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Mai ano yisi ma ein an dakhan mi mana nanin mano ma máden kokhon paravá bá manafin opé uren ma upí uran maen mai ano mai faravápin oreraen pameiníi ukhen mino.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Máa siren Yisasi Yerusaremí aayana oriyáken mai akhempá ma sító baru vá kákan baru kayo vá ma vain pimpá e monó baya siamen oriyaren mino.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 E siamen oriyákan manáa kéká ano véin máa sen inaemí, “Bafan noe, manáa nanin banta aná Tiyarafenu ano evaránen aviranten nafino.”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Ayampa máareya vá tító onafin ódono. Kokhon mano ódono van iyái séi sirétin tiamiyá umpo vetí ída kanaíen ódinten mino.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Maná damusí ma intin má afóe ano e mantaaren má ona ma munkurantiya siretí ankan barufá e mantaveya verai siyáke onará ankamesin maen béi evaránen tiretin máa sen tiaminten mino, ‘Tiréti inte fákesá eriya vae. Mai séi ída siretin afová ukhé uno.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 “Máa ma sintiya siretí ankan evaráne véin máa se siamin nono, ‘Tetí ankan éin má manafin dunan má non má niyákuya setisi aasá éi oriveya monó baya sisimiya ono.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 “Máa sesin maen béi evaránen tinten mino, ‘Tiretí inte fákena kékasá ere vae. Mai séi ída afová ukhé umpo siretí namu avúavá baran kéká ompo minó ano sifó ono.’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 “Máa ma siren tirétin tiantantiya mai ma uman baren berai sin barufin orun bákeya Tiyarafenui yafisin barufin onesin maen Abaraamun má Aisakin má Yekopun má minó sakhanampa vanta kayo vá ma maifin bantiya siretí ankan kákan ífí diyákeya aveantuntá inkekípa nono.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Máan ma iyasin maen ma varai áau e uní pákena vá áau orun perá pákena vá saotíke vá notíke nanin banta ano ere ere uven maen Tiyarafenui yafisin barufin ma vain omápin e varu varen kumamen mai yunan nanten mino.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Máan tukhein nan mi saréa ma ínainí ukhein kéká ano un aní intin maen aní ma ukháin nain kéká ano evaránen ínainí inten mino.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Maí damú ana manáa Farasisi kéká ano Yisasi vaintá eriven béin máa sen tiamemí, “Eroti ano éin arono van iyan mifo éi ma varu me ampireya ena akhempá orono.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiretí ankan oreya mai afá iyan mo máa sevá tiameno, ‘Taréa vá inuran má téi namu aunan kayo yo siantiyáké maé aí nanin banta kéká ayofanté umpo kanú manaú damusí ma intíi sesi yoran kípanté uno.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Máan tontéi saréa vá inuran má ídamú bá téi fara oronté uno. Mai fara vara seyo, sakhanampa vanta ano ída Yerusaremí ankinafá o furinte mifo véi Yerusaremí anan purinten mino.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Yerusaremi oe, Yerusaremi oe, éi ano sakhanampa vanta kayo arureya Tiyarafenu ano ma éi vaípá tiantein banta kéká onámaná ankádeya iyan ná náimáa yádasá téi enan tirun nan urerá en akhafana o éke e éke uan anasi kókore ano ma ve ayampin deiní iyáku ompo siretí ída anunu iya ono.Anasi kókore ayan aránaópá arará kayo van mino.|alt="Chicken with little ones." src="LB00061B.TIF" size="col" ref="Ruk 13.34"
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Onano. Tiretí ankani varu saréa ída yafisé toyan amirékun namu ukhen para vanten mino. Téin ída evaráne son nan bareya máa sin nono, ‘Bafan avíká ma eriyain banta vá Tiyarafenu ano avu ino.’” Íbo 118:26
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.