Lucas 13
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Yisasi vei vaya sian kíparan Karirifá ma manáa vanta kayo ano Tiyarafenu íkun uan amiyáin ma Pairoti ano ma vei aruvin banta kéká tiantan ma Kariri vanta kéká ma mo arein mai kayoi nare vá Tiyarafenu ma íkun uan amin tafúnai nare vá ma manafin ópé ein baya mai kéká pinté evaránen Yisasin tiamen mino.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Mai Karirí nanin banta kayo ano ma mai uman barein nan tiretí ankan ma iniyaona vetí ano ena Karirí nanin banta esantaren moéken umeíin kéká inó tiya rafono.
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Ída uron mino. Tiretí ankan ma ída ará baeranteya sirétin má deren mai uman bare furin nono.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Siroamí ma ayá ayá namun baré ein mano ma varákuáken eitini (18) vanta yararan ma furein nan ma siretí iniyaona anó Yerusaremí ma vain nanin banta ano ma namu avúavá bariyain esantaren ná bariyaren nafino.
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ída uron mino. Tiretí ankan ma ída ará baeranteya siretin má deren mai uman bare furin nono.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Máa siren béi mana ovaeran baya siamemí, “Mana vanta ano vei uvaini yunan barafin mana fiki yaa ana yódan baré íkan mai vanta ano aran intein onano van oriyan baren o onákan ída mana aran intaren mino.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Máan tukheimpin mai yunan anará ma yafíkein doran banta véi máa sen tiamemí, ‘Kanú manaú oranarái ma fiki yaa ana séi o oné erékun béi fasavifái váken bara anu variyan ban ída mana aran iriyan mifo síkaan karúdano.’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Máa síkan mai yoran banta ano véin evaránen tiamemí, ‘Kákan banta oe, mana oanará bá áesin para vantí mai anafin kanan ariyá kao ara kaúan onano.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Máan tékun ma ena oranafin ma aran iranten mai kama inten mifo ída ma aran iranti mae síkaan karúdan nono.’”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Mana Sabati yamú Yisasi mana monó átaru namumpin banasi monó baya siamiyaren mino.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Tiamiyákan eitini (18) oranará mana namu aunan mano fákaan ákona uran bain nanin má dere maifin baren mino. Bákan mai namu aunan mano véin ayorun punkantan ída kanaíen béi funtáden mantiyaren mino.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Máan tiyá íkan Yisasi véin óden aran eríkan máa sen tiamemí, “Éini aí inka séi kípaanté uno.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Máa siren be ayan kain orin mai nanin ayorun aruviyain má ainen puntáben orun mantaaren Tiyarafenu aví daníen mino.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Máan tíkan monó átaru namuntá ma ánoní ukhein banta ano Yisasi ma Sabati yamú ayofiyain nan aranan uren máa sen banasi siamemí, “Dan manápá ifo afápá mana un kádan damúi yoran damú ban mifo maí damú kayofin ná eresin ayofana ifo ída vá Sabati yamú ereno.”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Máa síkan Bafan mano evaránen béin tiamemí, “Tireti kampun baya sire ída mai ánain dakhafin nanin banta ono. Tiretíi vaya vá avúavá bá ano ída manaí ukhen mino. Sabati yamú tiréti ídá kao vá donkin mái má ona yiantádeyá non nano van anan utúantádeyá avire oréiya rafono.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Ma nanin maen Abaraamun araun mi Ban Anon mano eitini (18) oranará pákaádan baren mifo mai ma véin pákaádan baré ein daná ma yo varantó iyaruna mai ídá Sabati yamú barante rafuno.”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Máa síkan beni namuro kayo ano ayavevan en mifo vanasi ano mai ma kama yanasinta ma véi varein nan amusin en mino.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Máa siren Yisasi evaránen inaemí, “Tiyarafenui yafisin baru ano intéa yaná aná dakhen nafino. Intéa yanákasá tian baerante rafuno.
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Mai ano mana Mastati yaa aran ma ein an dakhan mi mana vanta ano varen bei yunan barafin mo yódákaréin mai ano e ampamaren kákan daaí uvíkan ayompin ma noin nun kayo ano mai yaa ayan kayorá mo nan uvaren mino.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Máa siren Yisasi evaránen inaemí, “Téi intéa yanákasá Tiyarafenui yafisin baru sian baéádante rafuno.
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Mai ano yisi ma ein an dakhan mi mana nanin mano ma máden kokhon paravá bá manafin opé uren ma upí uran maen mai ano mai faravápin oreraen pameiníi ukhen mino.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Máa siren Yisasi Yerusaremí aayana oriyáken mai akhempá ma sító baru vá kákan baru kayo vá ma vain pimpá e monó baya siamen oriyaren mino.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 E siamen oriyákan manáa kéká ano véin máa sen inaemí, “Bafan noe, manáa nanin banta aná Tiyarafenu ano evaránen aviranten nafino.”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Ayampa máareya vá tító onafin ódono. Kokhon mano ódono van iyái séi sirétin tiamiyá umpo vetí ída kanaíen ódinten mino.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Maná damusí ma intin má afóe ano e mantaaren má ona ma munkurantiya siretí ankan barufá e mantaveya verai siyáke onará ankamesin maen béi evaránen tiretin máa sen tiaminten mino, ‘Tiréti inte fákesá eriya vae. Mai séi ída siretin afová ukhé uno.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 “Máa ma sintiya siretí ankan evaráne véin máa se siamin nono, ‘Tetí ankan éin má manafin dunan má non má niyákuya setisi aasá éi oriveya monó baya sisimiya ono.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 “Máa sesin maen béi evaránen tinten mino, ‘Tiretí inte fákena kékasá ere vae. Mai séi ída afová ukhé umpo siretí namu avúavá baran kéká ompo minó ano sifó ono.’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 “Máa ma siren tirétin tiantantiya mai ma uman baren berai sin barufin orun bákeya Tiyarafenui yafisin barufin onesin maen Abaraamun má Aisakin má Yekopun má minó sakhanampa vanta kayo vá ma maifin bantiya siretí ankan kákan ífí diyákeya aveantuntá inkekípa nono.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Máan ma iyasin maen ma varai áau e uní pákena vá áau orun perá pákena vá saotíke vá notíke nanin banta ano ere ere uven maen Tiyarafenui yafisin barufin ma vain omápin e varu varen kumamen mai yunan nanten mino.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Máan tukhein nan mi saréa ma ínainí ukhein kéká ano un aní intin maen aní ma ukháin nain kéká ano evaránen ínainí inten mino.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Maí damú ana manáa Farasisi kéká ano Yisasi vaintá eriven béin máa sen tiamemí, “Eroti ano éin arono van iyan mifo éi ma varu me ampireya ena akhempá orono.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiretí ankan oreya mai afá iyan mo máa sevá tiameno, ‘Taréa vá inuran má téi namu aunan kayo yo siantiyáké maé aí nanin banta kéká ayofanté umpo kanú manaú damusí ma intíi sesi yoran kípanté uno.’
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Máan tontéi saréa vá inuran má ídamú bá téi fara oronté uno. Mai fara vara seyo, sakhanampa vanta ano ída Yerusaremí ankinafá o furinte mifo véi Yerusaremí anan purinten mino.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Yerusaremi oe, Yerusaremi oe, éi ano sakhanampa vanta kayo arureya Tiyarafenu ano ma éi vaípá tiantein banta kéká onámaná ankádeya iyan ná náimáa yádasá téi enan tirun nan urerá en akhafana o éke e éke uan anasi kókore ano ma ve ayampin deiní iyáku ompo siretí ída anunu iya ono.Anasi kókore ayan aránaópá arará kayo van mino.|alt="Chicken with little ones." src="LB00061B.TIF" size="col" ref="Ruk 13.34"
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Onano. Tiretí ankani varu saréa ída yafisé toyan amirékun namu ukhen para vanten mino. Téin ída evaráne son nan bareya máa sin nono, ‘Bafan avíká ma eriyain banta vá Tiyarafenu ano avu ino.’” Íbo 118:26
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.