Lucas 11
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF
1 Maná damú Yisasi mana akhempá amúkiyan baren kíparan mana vei eyo iyampon mano máa sen béin tiamemí, “Bafan noe, fefá ma Yoni ano ma vei eyo iyampon kayo ma amúkin afova ma amikharé einí eya éi setin afova simeno.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ma amúkinte vá máan ná teno,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Mana mana yamúkáke yunan ná timeno.
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Éi setinti ume vá ampisintano.
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Máa siren betí ankan evaránen tiamemí, “Tiretin aúbanáké mana ano ma vei arona varé intin ma mai vanta vaípá inuran aúban oriven ‘kanú manaú bereti anamun timikaréesí anona evaráné ameno’ sinten mino.
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Para vara seyo, mana sirona ano ayá káké eriyan baren te simá e vaká béin ma amenuna yunan ída vá uno.’
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 “Máa sin maen mápin ma vain banta ano evaránen tiamemí, ‘Ten má te sikhafana vá bakhékun ona fefái munkukhein téi ída kanaíe e mantavé éin mana yaná amenté umpo ída vá téin uman timeno.’
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Téi siretí ankan tiamé uno, béi ve arona ifo má afóe ano ída kanaíen orun mantaven bereti aminté ein mifo véi ma ínanen onará ankamiyan bain nan mi má afóe ano orun mantaven minó béi ma inantiyaré ein daná máa aminten mino.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Máan tukhein nan mi siretí ankan tiamé uno. Inantesin maen Tiyarafenu ano kanaíen aminten mino. Dosiyaré esin maen Tiyarafenu ano kanaíen aní intiya ona nono. Onará ma ankamiyaré esin Tiyarafenu ano kanaíen ona yiantanten mino.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Para vara seyo, iye anó inantéiya nafi mai anon baré iyan mino. Iye anó dosé iyan nafi mai ano oman dákó é iyan mino. Onará ma ankamein dianté iyan mino.Banta ano ma Tiyarafenu vaípá amúkein mino.|alt="Man praying to God." src="LB00271B.TIF" size="col" ref="Ruk 11.10"
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 “Tiretí iyampon afóe yan ma vaonafá ma e anin mano mana noyana van ma inan tintiya éi kaná mana osafáe aminte fono.
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Áa éi vaípá ma kokore amú timeno ma sinti mae iyavan ná dauman aminte fono.
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Tireti namu vanta kéká báke ompo sireti akhafana ma kama yaná amin ma afová ukhante mae mai Kantá Aunan nan ma inantinona kékái inaru fáké Afóe ano moéken aminten mino.”
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Mana vantafin namu aunan báken béin oorá iyádan ída vaya sin baré ein Yisasi ano mai namu aunan do siantan orivin mai vanta ano vaya siyákan banasi ano anúden oreraen mino.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Máan tiyákan manáa kéká ano semí, “Béi namu aunani ánon banta Beseburini ákonarái namu aunan do siantiyan mino.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Máa síkan manáa vanta ano inaru fáke aní daná aní ino van Yisasin akhenókaen mino.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Máa siyákan Yisasi vetíi ineine fefá afová iyáken máa sen tiamemí, “Mana vantai yafisin aúpin ma aúban daiminten maen mai avúavá ano kákan uman maman dákó intin inka mana namunté ma aúban daimintin maen mai namun mákúken eravinten mino.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Máan tinten mifo Ban Anon mano ma veyan daimintin maen inté ená beni yafisin ákonaen mantanten nafino. Para vara séi máa siya rauno. Tiretí ankan mano siyáke Beseburini ákonarái namu aunan do siantiyan minon tiyan ná uno.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Tare ma namu aunani ánon banta avíká ma séi namu aunan do siantiyáku mae mai siretíi ánain ma yakhafin nain kayo ano iyen avíkasá namu aunan kayo yo siantanten nafino. Mai kayo ano vá tiretíi avúavá daimino.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Máan tinten mifo Tiyarafenui ákonafó ma namu aunan do siantiyáku maen Tiyarafenui yafisin ákona ano inka sirétimpin erikhen mino.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “Mana ákona vanta ano ma aruvin danasinta utaaren ma ve amáká dafíkantin maen ben nina yanasinta kamaen banten mino.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Banten mifo mana veni ákona esantakhan nain banta ano ma eriven mai vanta vá aruvúden ma véin aruren maen mi veni aruvin danasinta vá ona vá máden béi ma anunu iyain kékái yaiman aminten mino.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Éi iye anó téin má ída vante fono mai éi senti namuro ono. Inka éi iye anó téin ída siyaé banasi avían átaru inte fono mai éi anon banasi intan ne sin orera inten mino.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Mana vanta ma namu aunan mano me ampiren kámá barafá oren maen bei avíkan baru van dosen orin ma avíkan baru ma ída van máa sé iyan mino, ‘Evaráné mai ma me ampiré ereruna namun oronté uno.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Máa siren o onákan mai namun bakhari uren puntaádan baren mino.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Bantin ma ódaren maen béi evaránen oren dan manápá ifo afápá kan un kádan namu aunan kayo vetíi namu avúavá ano veni namu avúavá esantakhein kayo o avían morantin mai namumpin o vanten mino. Pefá mai vanta ano namu ukharen mifo saréa véi moéken namu uron inten mino.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Mai vaya Yisasi siyákan banasi aúbanáké mana nanin mano oovaren temí, “Éin ma kaúden nan amein nanin mano vá amusin ino.”
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Máa síkan béi evaránen temí, “Tiyarafenui vaya ma iniren oo yaiyen bákuriyain kéká ano vá amusin ino.”
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Máa siyákan banasi e átaru en kokhoní iyain má Yisasi máa sen betin tiamemí, “Tare má damú ma vain nanin banta mai namu nanin banta ino. Enará ukhein avúavá aní intí onano van ina inten mifo vetí ankan ída kanaíen mana aní daná onanten mino. Mana sakhanampa vanta Yonani aní daná anan betí onanten mino.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Máan tukhein nan mi Yona maen Ninivé nanin bantai aní danasí ukháintin pasen Banta Anin mano yere sare ma vain nanin bantai aní danasí inten mino.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Saotíkena Kuini ano vanasii yaimin damú ma yákó intin maen e mantaven má damú ma vain nanin bantai avúavá daíden uman aminten mino. Para vara seyo, mai kuini maen bara akhen páké Soromonini kama afova vaya ineno siren eriven inein mifo saréa Soromonin esantakhein mano e van mino.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ninivé nanin banta ano orun mantaven maen má damú kena nanin bantai avúavá daíden uman aminten mino. Para vara seyo, Yona ano ma monó baya vetí ankan tiamin maen mai kéká ano ará baeren mifo saréa mana Yonan esantakhein mi eren mino.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Ída mana vanta ano yaamu uruan aúpa safi kavefin nafi kaé iyan mifo yan takhókái kain báken panu sen kakhiyan mi maifin ma ódiyain kayo ano kamaen oné iyan mino.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Éin auu ma vain mai eni aufin ma kakhantan on mi van mifo en auu ma kama ukhan maen minó bukhafafin panu sikha vá ompo auu ma namu intin maen mai minó bukhafan títípa inten mino.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Máan tinten mifo éin aúpin ma vain kakhan mano sítípa inafo vá dafían ná ákona ono.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Máan tukhein nan mi eni minó bukhafa ma fanu sikhantin ma mana akhempá ída sítípa ukhantin maen mai fanu ano en aufá daamu ma kheiní inten mino.”
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Yisasi ma vaya sian kíparan maen mana Farasisi vanta ano véin má mo yunan nano van ina íkan mai vanta amápin óden dunan kaúden nan takhóká un kumanen mino.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Un kumamen Yisasi ída ayan tesé inton dunan niyákan mai Farasisi ano kokhon ineine en mino.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Kokhon ineine iyákan Bafan mano máa sen tiamemí, “Tiretí Farasisi kayo ano kápi vá disi vá dante anan teséiya ompo siretin aúpin ída avarí avúavá bá namu avúavá bái vikakhen mino.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Tiretí óen kéka soe! Ídá mai ma yan bukhafa uvarein mano aú bukhafa vá uvanten nafino.
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Máan tukhen mifo mai ma disifin bain danasá ona i van nanin banta amesin ná tiretíi minó danasinta avusese ukhen bano.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Tiretí Farasisi kayo ano vá dafiseno. Tiretí ankan tiyan míkampintan ma yaídeya Tiyarafenun mana masin man ma yunan ana fintena sító daná ma safofin ase amin dana kayo amiya ompo ída véin anunu iyáke namu avúavá anan bariya ompo kama avúavá banasi uantiya vá Tiyarafenu van anunu ono.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 “Tiretí Farasisi kayo ano vá dafíseno. Tiretí esé an bain kará mádé monó átaru namun kayofin kumaneno van anunú iyákeya átaru varurá banasi ano kama uren amo sino van manan éiya ono.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 “Tiretí ankan dafíke vá bano. Para vara seyo, furin banta kayo ma aúpá barafin masí uran bákan banasi ano ída onanton ma mai yaró onóbe enóbe iyan ma Tiyarafenu avorá painí ein an mi yakharono.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Mana man baya ma afová ukhein banta ano mai vaya iníden Yisasin evaránen tiamemí, “Aru soe, éi ma mai vaya seona mai sétin má inan tinkayan te ono.”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Tiretí man baya ma afová ukheona vanta kéká basá dafiseno. Tiretí ankan ma afova amiyaona ano vanasi amaniná kákan uman amenan bariya ompo ída mana yáman kaureya ayaiya ono.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 “Tiretí ankan dafiseno. Tiretin anafu yan mano sakhanampa vanta kéká arin púkaréiyai mai masí kayoi siretí úádiya ono.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Pefá ma siretin anafu aráo ano ma varein danái sare siretin avúavá ano aní iyan mifo mai kéká ano sakhanampa vanta kayo aruan púdákái siretí ano mai kayoi masíi kama iya va ono.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Mai van mi Tiyarafenu ano vei inimpin tiyáken, ‘Téi sakhanampa vanta kayo vá baya varen orin banta kéká bá tiantékun betí baípá orintin maen manáa kéká aruan puriyáken inká manáa kéká para uman aminten mino.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Mai anarái ma vara ma araíen uvarein táké ma furen eriyan baré ein sakhanampa vanta kayoi nare miyan ná tare ma vaona nanin banta ano vá barano.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Eborin táké araí uren eriyan maen íkun uan amin takhó bá monó namun aúbaná ma Sekaraiyan eman aruan purein mai kékái nare miyan tare ma vaona nanin banta amaninái afoká intéíi séi siretin tiamiyá uno.
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 “Tireti man baya ma afová ukheona vanta kéká ano yafíke vá bano. Mai aasá ma ódiyain kayoi aa iyariya vákeya veti ma kamaen afová uren ódono van iyain do maman karúdiya va ompo siretiyantá ída mai aasá ódikha ono.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 — ausente —
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 — ausente —
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.