Lucas 11
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Maná damú Yisasi mana akhempá amúkiyan baren kíparan mana vei eyo iyampon mano máa sen béin tiamemí, “Bafan noe, fefá ma Yoni ano ma vei eyo iyampon kayo ma amúkin afova ma amikharé einí eya éi setin afova simeno.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ma amúkinte vá máan ná teno,
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Mana mana yamúkáke yunan ná timeno.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Éi setinti ume vá ampisintano.
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Máa siren betí ankan evaránen tiamemí, “Tiretin aúbanáké mana ano ma vei arona varé intin ma mai vanta vaípá inuran aúban oriven ‘kanú manaú bereti anamun timikaréesí anona evaráné ameno’ sinten mino.
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Para vara seyo, mana sirona ano ayá káké eriyan baren te simá e vaká béin ma amenuna yunan ída vá uno.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 “Máa sin maen mápin ma vain banta ano evaránen tiamemí, ‘Ten má te sikhafana vá bakhékun ona fefái munkukhein téi ída kanaíe e mantavé éin mana yaná amenté umpo ída vá téin uman timeno.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Téi siretí ankan tiamé uno, béi ve arona ifo má afóe ano ída kanaíen orun mantaven bereti aminté ein mifo véi ma ínanen onará ankamiyan bain nan mi má afóe ano orun mantaven minó béi ma inantiyaré ein daná máa aminten mino.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Máan tukhein nan mi siretí ankan tiamé uno. Inantesin maen Tiyarafenu ano kanaíen aminten mino. Dosiyaré esin maen Tiyarafenu ano kanaíen aní intiya ona nono. Onará ma ankamiyaré esin Tiyarafenu ano kanaíen ona yiantanten mino.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Para vara seyo, iye anó inantéiya nafi mai anon baré iyan mino. Iye anó dosé iyan nafi mai ano oman dákó é iyan mino. Onará ma ankamein dianté iyan mino.Banta ano ma Tiyarafenu vaípá amúkein mino.|alt="Man praying to God." src="LB00271B.TIF" size="col" ref="Ruk 11.10"
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Tiretí iyampon afóe yan ma vaonafá ma e anin mano mana noyana van ma inan tintiya éi kaná mana osafáe aminte fono.
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Áa éi vaípá ma kokore amú timeno ma sinti mae iyavan ná dauman aminte fono.
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Tireti namu vanta kéká báke ompo sireti akhafana ma kama yaná amin ma afová ukhante mae mai Kantá Aunan nan ma inantinona kékái inaru fáké Afóe ano moéken aminten mino.”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Mana vantafin namu aunan báken béin oorá iyádan ída vaya sin baré ein Yisasi ano mai namu aunan do siantan orivin mai vanta ano vaya siyákan banasi ano anúden oreraen mino.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Máan tiyákan manáa kéká ano semí, “Béi namu aunani ánon banta Beseburini ákonarái namu aunan do siantiyan mino.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Máa síkan manáa vanta ano inaru fáke aní daná aní ino van Yisasin akhenókaen mino.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Máa siyákan Yisasi vetíi ineine fefá afová iyáken máa sen tiamemí, “Mana vantai yafisin aúpin ma aúban daiminten maen mai avúavá ano kákan uman maman dákó intin inka mana namunté ma aúban daimintin maen mai namun mákúken eravinten mino.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Máan tinten mifo Ban Anon mano ma veyan daimintin maen inté ená beni yafisin ákonaen mantanten nafino. Para vara séi máa siya rauno. Tiretí ankan mano siyáke Beseburini ákonarái namu aunan do siantiyan minon tiyan ná uno.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Tare ma namu aunani ánon banta avíká ma séi namu aunan do siantiyáku mae mai siretíi ánain ma yakhafin nain kayo ano iyen avíkasá namu aunan kayo yo siantanten nafino. Mai kayo ano vá tiretíi avúavá daimino.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Máan tinten mifo Tiyarafenui ákonafó ma namu aunan do siantiyáku maen Tiyarafenui yafisin ákona ano inka sirétimpin erikhen mino.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Mana ákona vanta ano ma aruvin danasinta utaaren ma ve amáká dafíkantin maen ben nina yanasinta kamaen banten mino.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Banten mifo mana veni ákona esantakhan nain banta ano ma eriven mai vanta vá aruvúden ma véin aruren maen mi veni aruvin danasinta vá ona vá máden béi ma anunu iyain kékái yaiman aminten mino.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Éi iye anó téin má ída vante fono mai éi senti namuro ono. Inka éi iye anó téin ída siyaé banasi avían átaru inte fono mai éi anon banasi intan ne sin orera inten mino.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Mana vanta ma namu aunan mano me ampiren kámá barafá oren maen bei avíkan baru van dosen orin ma avíkan baru ma ída van máa sé iyan mino, ‘Evaráné mai ma me ampiré ereruna namun oronté uno.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Máa siren o onákan mai namun bakhari uren puntaádan baren mino.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Bantin ma ódaren maen béi evaránen oren dan manápá ifo afápá kan un kádan namu aunan kayo vetíi namu avúavá ano veni namu avúavá esantakhein kayo o avían morantin mai namumpin o vanten mino. Pefá mai vanta ano namu ukharen mifo saréa véi moéken namu uron inten mino.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Mai vaya Yisasi siyákan banasi aúbanáké mana nanin mano oovaren temí, “Éin ma kaúden nan amein nanin mano vá amusin ino.”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Máa síkan béi evaránen temí, “Tiyarafenui vaya ma iniren oo yaiyen bákuriyain kéká ano vá amusin ino.”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Máa siyákan banasi e átaru en kokhoní iyain má Yisasi máa sen betin tiamemí, “Tare má damú ma vain nanin banta mai namu nanin banta ino. Enará ukhein avúavá aní intí onano van ina inten mifo vetí ankan ída kanaíen mana aní daná onanten mino. Mana sakhanampa vanta Yonani aní daná anan betí onanten mino.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Máan tukhein nan mi Yona maen Ninivé nanin bantai aní danasí ukháintin pasen Banta Anin mano yere sare ma vain nanin bantai aní danasí inten mino.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Saotíkena Kuini ano vanasii yaimin damú ma yákó intin maen e mantaven má damú ma vain nanin bantai avúavá daíden uman aminten mino. Para vara seyo, mai kuini maen bara akhen páké Soromonini kama afova vaya ineno siren eriven inein mifo saréa Soromonin esantakhein mano e van mino.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ninivé nanin banta ano orun mantaven maen má damú kena nanin bantai avúavá daíden uman aminten mino. Para vara seyo, Yona ano ma monó baya vetí ankan tiamin maen mai kéká ano ará baeren mifo saréa mana Yonan esantakhein mi eren mino.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Ída mana vanta ano yaamu uruan aúpa safi kavefin nafi kaé iyan mifo yan takhókái kain báken panu sen kakhiyan mi maifin ma ódiyain kayo ano kamaen oné iyan mino.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Éin auu ma vain mai eni aufin ma kakhantan on mi van mifo en auu ma kama ukhan maen minó bukhafafin panu sikha vá ompo auu ma namu intin maen mai minó bukhafan títípa inten mino.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Máan tinten mifo éin aúpin ma vain kakhan mano sítípa inafo vá dafían ná ákona ono.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Máan tukhein nan mi eni minó bukhafa ma fanu sikhantin ma mana akhempá ída sítípa ukhantin maen mai fanu ano en aufá daamu ma kheiní inten mino.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Yisasi ma vaya sian kíparan maen mana Farasisi vanta ano véin má mo yunan nano van ina íkan mai vanta amápin óden dunan kaúden nan takhóká un kumanen mino.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Un kumamen Yisasi ída ayan tesé inton dunan niyákan mai Farasisi ano kokhon ineine en mino.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Kokhon ineine iyákan Bafan mano máa sen tiamemí, “Tiretí Farasisi kayo ano kápi vá disi vá dante anan teséiya ompo siretin aúpin ída avarí avúavá bá namu avúavá bái vikakhen mino.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Tiretí óen kéka soe! Ídá mai ma yan bukhafa uvarein mano aú bukhafa vá uvanten nafino.
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Máan tukhen mifo mai ma disifin bain danasá ona i van nanin banta amesin ná tiretíi minó danasinta avusese ukhen bano.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Tiretí Farasisi kayo ano vá dafiseno. Tiretí ankan tiyan míkampintan ma yaídeya Tiyarafenun mana masin man ma yunan ana fintena sító daná ma safofin ase amin dana kayo amiya ompo ída véin anunu iyáke namu avúavá anan bariya ompo kama avúavá banasi uantiya vá Tiyarafenu van anunu ono.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Tiretí Farasisi kayo ano vá dafíseno. Tiretí esé an bain kará mádé monó átaru namun kayofin kumaneno van anunú iyákeya átaru varurá banasi ano kama uren amo sino van manan éiya ono.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 “Tiretí ankan dafíke vá bano. Para vara seyo, furin banta kayo ma aúpá barafin masí uran bákan banasi ano ída onanton ma mai yaró onóbe enóbe iyan ma Tiyarafenu avorá painí ein an mi yakharono.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Mana man baya ma afová ukhein banta ano mai vaya iníden Yisasin evaránen tiamemí, “Aru soe, éi ma mai vaya seona mai sétin má inan tinkayan te ono.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Máa síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Tiretí man baya ma afová ukheona vanta kéká basá dafiseno. Tiretí ankan ma afova amiyaona ano vanasi amaniná kákan uman amenan bariya ompo ída mana yáman kaureya ayaiya ono.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 “Tiretí ankan dafiseno. Tiretin anafu yan mano sakhanampa vanta kéká arin púkaréiyai mai masí kayoi siretí úádiya ono.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Pefá ma siretin anafu aráo ano ma varein danái sare siretin avúavá ano aní iyan mifo mai kéká ano sakhanampa vanta kayo aruan púdákái siretí ano mai kayoi masíi kama iya va ono.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Mai van mi Tiyarafenu ano vei inimpin tiyáken, ‘Téi sakhanampa vanta kayo vá baya varen orin banta kéká bá tiantékun betí baípá orintin maen manáa kéká aruan puriyáken inká manáa kéká para uman aminten mino.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Mai anarái ma vara ma araíen uvarein táké ma furen eriyan baré ein sakhanampa vanta kayoi nare miyan ná tare ma vaona nanin banta ano vá barano.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Eborin táké araí uren eriyan maen íkun uan amin takhó bá monó namun aúbaná ma Sekaraiyan eman aruan purein mai kékái nare miyan tare ma vaona nanin banta amaninái afoká intéíi séi siretin tiamiyá uno.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Tireti man baya ma afová ukheona vanta kéká ano yafíke vá bano. Mai aasá ma ódiyain kayoi aa iyariya vákeya veti ma kamaen afová uren ódono van iyain do maman karúdiya va ompo siretiyantá ída mai aasá ódikha ono.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 — ausente —
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 — ausente —
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.