João 18

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yisasi mai vaya siren bei eyo iyampon kayo vá Kidaroní ava e kháden ena ufá ódiaren orifí dunan anafin oferen mino.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Yisasi kokhon damú bei eyo iyampon kayo vá mai yunan anafin o átaru iyain bákan béin ma namuro kayo ayampin avían amin nain banta Yudasi mairá afová ukharen mino.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Afová ukharen Yudasi ano aruvin banta kayo vá monó ánon banta kayoi yafisin kéká bá Farasisi kayoi yafisin banta kéká bá avíaran mai kayo ano aruvin danasinta vá oon má uruaran Orifí dunan anafin oren mino.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Oríkan Yisasi ve aurá ma afoká ono van iyain danasinta afová ukhen béi e afánen mai kéká ádé oriven máa sen inaemí, “Tiretí ankan iyen nará dosiya rafono.”
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Máa síkan betí ankan evaránen temí, “Nasaretíke vanta Yisasin nan mi yosiyá tiféuno.”
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Betí ankan iníkan ma Yisasi sen, “Mai séi uno,” ma siyain má mai vanta kayo ano e afánen oyampáké oro senten eraven barará ankamen oreraen mino.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Máan tiyain má Yisasi evaránen betí ankan inaemí, “Tiretí ankan iyen nará dosiya rafono.”
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Máa síkan Yisasi evaránen temi, “Mai séin bái siretí ankan tiamikhé umpo sen nan ma yosiyanteya mai ma vanta kayo áesin ná orino.”
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 “Máan ma sein manon pefá ma máa sikhá ein bayan kanaíen mino. “Mai ma séin timikháeona nanin banta finté mana ano ída afeyoranten mino.”
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Máa siyain má Pita mana vaenati yákaren orun danúaren monó ánon bantai ánon banta kékái yoran banta Marákusin ne sin ayan kuron pákena átaren do síkaan karúdan barará eraven mino.Marákusin ma átaren evaránen daampantein mino.|alt="Jesus heals ear of high priest’s slave." src="cn01813B.tif" size="col" ref="Yon 18.10"
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Máan tiyain má Yisasi Pitan tiamemí, “Baenati evaráneya veni anamumpin kain orino. Te Sifóe ano ma simikhein non kápi sen nan ída nan novara fono.”
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Máan tiyain má aruvin banta kayo vá betí ankani ayafa vá Yutan kayoi kákan monó namuntá ma yafíkein kéká bá ano Yisasin pákaren ayantá ákona anampó damen mino.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Kaiafasin anan Aanasin ne sin banta vaintá nare vetí ankan ben aviren oren mino. Mai oranafin Kaiafasi monó ánon bantai ánon bantaí ukharen
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 béi Yutan kayo fefá tiamikharemí, “Minó nanin banta ayaen ma mana vanta ano ma furin nain mai kama inten mino.”
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Pitan má ena eyo iyampon má ano Yisasin bákuren oríkan monó ánon banta kékái ánon banta ano mai eyo iyampon afová ukhan pasen áíkan Yisasin avákuren monó anon bantai yafufin óden mino.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Ódivíkan Pita onará mantakharéin mai ma monó ánon banta kékái ánon banta ano ma afová ukhein eyo iyampon mano onará ma yafisin nanin tiamíkan Pitan áin dafufin éden mino.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Édiyain má mai ma onará dafisin nanin mano Pitan máa sen inaemí, “Éin má mai vantai eyo iyampon na fono.” Síkan Pita semí, “Ída ino. Téi ída veni eyo iyampon bá uno.”
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Dafisin banta kéká bá doran banta kayo vá ano iyon eimpin ira sáden mantakhen kaniyákan Pitan má maifin mantakharen mino.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Mantakhan monó ánon banta kékái ánon banta ano Yisasi ma siyá ein baya kayo vá beni eyo iyampon kayo va san béin inaen mino.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Ina íkan Yisasi evaránen tiamemí, “Téi afokái vanasi vaya siamiyaré uno. Monó átaru namumpin nafi kákan monó namumpin nafi ma Yutan nanin banta átaru uví téi afokái vetí ankan baya siamiyaré umpo ída aúpá tiamiyaré uno.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Pará éi inaiya fono. Téi ma vaya siamiyá eruna mai vanta kayo vá ina ono. Betí ankan mi mai vaya afová ukhen mino.”
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Yisasi máa síkan mana kákan monó namuntá dafisin banta ano mairá mantakharen Yisasin aunápin ankamiyan temí, “Monó ánon banta kékái ánon banta avorá mai inté ein bayá evaráne siamiya fono.”
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Téi ma namu vaya ma siyákeya mai vayai ana sian amá inompo séi ma kama vaya siyákeya éi fará ten tinkamiya fono.”
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Máa sirákan mai ma Yisasin ayantá ma ákona anan damukharé ein para vákan Aanasin ne sin banta ano véin tiantan monó ánon banta kékái ánon banta Kaiafasi vaípá aviren oren mino.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Máan tiyákan Pita irará mantakhen kaniyáin manáa ano véin inaemí, “Éin má beni eyo iyampon nafono.” Síkan béi semí, “Ída ino. Téi ída veni eyo iyampon muno.”
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Máa siyain má monó ánon banta kékái ánon bantai yoran banta ma Pita ano ma átaren tíkein bantai kéká pinté mana ano semí, “Éi ven má orifí dunan anafin ban ná onte rafunon té iniyá uno.”
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Máa síkan Pita enádá “ída ino,” siyain má ana kokore asen mino.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Kaiafasi ano Yisasin inaen eriyan me kípiyákan do kakhan ákurasí iyain má aruvin banta kéká ano véin do aviren Romú kayoi ánon kamanin amá oren mino. Mai namun ódíkan béin ma namuroí uantiyain Yutan kayo ano maifin ódikharé ékun Tiyarafenu auufen painí eono siren are usintantí mai ma Avo Uantan Omasí ma inain pinte yunan ída nan nae siren maifin ída óden mino.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Máan siren barufá baré íkan Pairoti ano eraven morun betin inaemí, “Nái anarasá ma vanta kó tian tiya rafono.”
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Máa síkan béin evaránen tiamemí, “Béi ída aau vanta varé intí ída véin aviré éi vaonafá eré tifanunaren mino.”
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Máa síkan Pairoti ano vetin tiamemí, “Béin avire mo siretíi man bayafó puntarano.”
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Máan ma sein manon Yisasi ma veyan purin nain avúava san ma fefá tikharé ein mi fura sen afoká en mino.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Máa síkan Pairoti ano evaránen kamanin amápin ódiven Yisasin aran ódikan máa sen inaemí, “Éi Yutan kayoi Kin nafono.”
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Máa síkan Yisasi evaránen béin inaemí, “Éi ei ineine fosá mai vaya siya fo áa ena vanta kayo anó tiamikhayá tiya fono.”
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Máa síkan Pairoti ano evaránen béin tiamemí, “Téi Yutan bantá báku vae. Ei kéká bá betíi monó ánon banta kayo vá anon éin avían téi varunará mera va ompo éi nái aaú manten nan nafino.”
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tenti yafisin ída ma vara rákena van mino. Tenti yafisin ma vara rákena varé intin tenti yoran banta kayo ano kanaíen aruvintin ída mana vanta ano kanaíen Yutan kayo ayampin téin aminté ein mifo senti yafisin mai ena vara fákenan ban mino.”
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Máa síkan Pairoti ano véin inaemí, “Mai fura ifo éi mana Kin ná ba vae.” Síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Téin nan ma Kin ne seona mai éi furan te ono. Pura sikhein baya sian banasi amin doraríin anarái sinóe ano séin kaen mino. Pura sikhein baya ma iniren mai ánain dakhafin nanin banta anon tenti vaya iné iyan mino.”
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Máa síkan Pairoti ano véin inaemí, “Pura sikhein baya mai nái yana safino,” siren evaránen Yutan kayo vaípá aravuven betin tiamemí, “Ma vanta ma kó tiantan aau ída van mino.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Ída van mifo ena ena oranafin Avo Uantan Damú ma eri mae mana karavusi ma útúantan avúavá afová ukheya sireti ma seona mai vantan karavusi útúdékun oré iyain mifo Yutan kayoi Kin ná útúantantin orino vará iniya rafono.”
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Máa síkan betí ankan evaránen oovararen temí, “Ída ino. Mai vanta ída ifo Barabasi ino.” (Barabasi mai kamanin má aruvin duváden banta aruan púká ein banta ino.)
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.