João 18

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisasi mai vaya siren bei eyo iyampon kayo vá Kidaroní ava e kháden ena ufá ódiaren orifí dunan anafin oferen mino.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Yisasi kokhon damú bei eyo iyampon kayo vá mai yunan anafin o átaru iyain bákan béin ma namuro kayo ayampin avían amin nain banta Yudasi mairá afová ukharen mino.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Afová ukharen Yudasi ano aruvin banta kayo vá monó ánon banta kayoi yafisin kéká bá Farasisi kayoi yafisin banta kéká bá avíaran mai kayo ano aruvin danasinta vá oon má uruaran Orifí dunan anafin oren mino.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Oríkan Yisasi ve aurá ma afoká ono van iyain danasinta afová ukhen béi e afánen mai kéká ádé oriven máa sen inaemí, “Tiretí ankan iyen nará dosiya rafono.”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Máa síkan betí ankan evaránen temí, “Nasaretíke vanta Yisasin nan mi yosiyá tiféuno.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Betí ankan iníkan ma Yisasi sen, “Mai séi uno,” ma siyain má mai vanta kayo ano e afánen oyampáké oro senten eraven barará ankamen oreraen mino.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Máan tiyain má Yisasi evaránen betí ankan inaemí, “Tiretí ankan iyen nará dosiya rafono.”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Máa síkan Yisasi evaránen temi, “Mai séin bái siretí ankan tiamikhé umpo sen nan ma yosiyanteya mai ma vanta kayo áesin ná orino.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 “Máan ma sein manon pefá ma máa sikhá ein bayan kanaíen mino. “Mai ma séin timikháeona nanin banta finté mana ano ída afeyoranten mino.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Máa siyain má Pita mana vaenati yákaren orun danúaren monó ánon bantai ánon banta kékái yoran banta Marákusin ne sin ayan kuron pákena átaren do síkaan karúdan barará eraven mino.Marákusin ma átaren evaránen daampantein mino.|alt="Jesus heals ear of high priest’s slave." src="cn01813B.tif" size="col" ref="Yon 18.10"
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Máan tiyain má Yisasi Pitan tiamemí, “Baenati evaráneya veni anamumpin kain orino. Te Sifóe ano ma simikhein non kápi sen nan ída nan novara fono.”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Máan tiyain má aruvin banta kayo vá betí ankani ayafa vá Yutan kayoi kákan monó namuntá ma yafíkein kéká bá ano Yisasin pákaren ayantá ákona anampó damen mino.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Kaiafasin anan Aanasin ne sin banta vaintá nare vetí ankan ben aviren oren mino. Mai oranafin Kaiafasi monó ánon bantai ánon bantaí ukharen
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 béi Yutan kayo fefá tiamikharemí, “Minó nanin banta ayaen ma mana vanta ano ma furin nain mai kama inten mino.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Pitan má ena eyo iyampon má ano Yisasin bákuren oríkan monó ánon banta kékái ánon banta ano mai eyo iyampon afová ukhan pasen áíkan Yisasin avákuren monó anon bantai yafufin óden mino.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ódivíkan Pita onará mantakharéin mai ma monó ánon banta kékái ánon banta ano ma afová ukhein eyo iyampon mano onará ma yafisin nanin tiamíkan Pitan áin dafufin éden mino.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Édiyain má mai ma onará dafisin nanin mano Pitan máa sen inaemí, “Éin má mai vantai eyo iyampon na fono.” Síkan Pita semí, “Ída ino. Téi ída veni eyo iyampon bá uno.”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Dafisin banta kéká bá doran banta kayo vá ano iyon eimpin ira sáden mantakhen kaniyákan Pitan má maifin mantakharen mino.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Mantakhan monó ánon banta kékái ánon banta ano Yisasi ma siyá ein baya kayo vá beni eyo iyampon kayo va san béin inaen mino.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ina íkan Yisasi evaránen tiamemí, “Téi afokái vanasi vaya siamiyaré uno. Monó átaru namumpin nafi kákan monó namumpin nafi ma Yutan nanin banta átaru uví téi afokái vetí ankan baya siamiyaré umpo ída aúpá tiamiyaré uno.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Pará éi inaiya fono. Téi ma vaya siamiyá eruna mai vanta kayo vá ina ono. Betí ankan mi mai vaya afová ukhen mino.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Yisasi máa síkan mana kákan monó namuntá dafisin banta ano mairá mantakharen Yisasin aunápin ankamiyan temí, “Monó ánon banta kékái ánon banta avorá mai inté ein bayá evaráne siamiya fono.”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Téi ma namu vaya ma siyákeya mai vayai ana sian amá inompo séi ma kama vaya siyákeya éi fará ten tinkamiya fono.”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Máa sirákan mai ma Yisasin ayantá ma ákona anan damukharé ein para vákan Aanasin ne sin banta ano véin tiantan monó ánon banta kékái ánon banta Kaiafasi vaípá aviren oren mino.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Máan tiyákan Pita irará mantakhen kaniyáin manáa ano véin inaemí, “Éin má beni eyo iyampon nafono.” Síkan béi semí, “Ída ino. Téi ída veni eyo iyampon muno.”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Máa siyain má monó ánon banta kékái ánon bantai yoran banta ma Pita ano ma átaren tíkein bantai kéká pinté mana ano semí, “Éi ven má orifí dunan anafin ban ná onte rafunon té iniyá uno.”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Máa síkan Pita enádá “ída ino,” siyain má ana kokore asen mino.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Kaiafasi ano Yisasin inaen eriyan me kípiyákan do kakhan ákurasí iyain má aruvin banta kéká ano véin do aviren Romú kayoi ánon kamanin amá oren mino. Mai namun ódíkan béin ma namuroí uantiyain Yutan kayo ano maifin ódikharé ékun Tiyarafenu auufen painí eono siren are usintantí mai ma Avo Uantan Omasí ma inain pinte yunan ída nan nae siren maifin ída óden mino.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Máan siren barufá baré íkan Pairoti ano eraven morun betin inaemí, “Nái anarasá ma vanta kó tian tiya rafono.”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Máa síkan béin evaránen tiamemí, “Béi ída aau vanta varé intí ída véin aviré éi vaonafá eré tifanunaren mino.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Máa síkan Pairoti ano vetin tiamemí, “Béin avire mo siretíi man bayafó puntarano.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Máan ma sein manon Yisasi ma veyan purin nain avúava san ma fefá tikharé ein mi fura sen afoká en mino.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Máa síkan Pairoti ano evaránen kamanin amápin ódiven Yisasin aran ódikan máa sen inaemí, “Éi Yutan kayoi Kin nafono.”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Máa síkan Yisasi evaránen béin inaemí, “Éi ei ineine fosá mai vaya siya fo áa ena vanta kayo anó tiamikhayá tiya fono.”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Máa síkan Pairoti ano evaránen béin tiamemí, “Téi Yutan bantá báku vae. Ei kéká bá betíi monó ánon banta kayo vá anon éin avían téi varunará mera va ompo éi nái aaú manten nan nafino.”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tenti yafisin ída ma vara rákena van mino. Tenti yafisin ma vara rákena varé intin tenti yoran banta kayo ano kanaíen aruvintin ída mana vanta ano kanaíen Yutan kayo ayampin téin aminté ein mifo senti yafisin mai ena vara fákenan ban mino.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Máa síkan Pairoti ano véin inaemí, “Mai fura ifo éi mana Kin ná ba vae.” Síkan Yisasi evaránen tiamemí, “Téin nan ma Kin ne seona mai éi furan te ono. Pura sikhein baya sian banasi amin doraríin anarái sinóe ano séin kaen mino. Pura sikhein baya ma iniren mai ánain dakhafin nanin banta anon tenti vaya iné iyan mino.”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Máa síkan Pairoti ano véin inaemí, “Pura sikhein baya mai nái yana safino,” siren evaránen Yutan kayo vaípá aravuven betin tiamemí, “Ma vanta ma kó tiantan aau ída van mino.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ída van mifo ena ena oranafin Avo Uantan Damú ma eri mae mana karavusi ma útúantan avúavá afová ukheya sireti ma seona mai vantan karavusi útúdékun oré iyain mifo Yutan kayoi Kin ná útúantantin orino vará iniya rafono.”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Máa síkan betí ankan evaránen oovararen temí, “Ída ino. Mai vanta ída ifo Barabasi ino.” (Barabasi mai kamanin má aruvin duváden banta aruan púká ein banta ino.)
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.