João 13
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH
1 Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta Avo Uantan Damú ádé iyákan Yisasi veyan ma ma vara me ampiren ma ve Afóe vaípá orin nain damu inká afoká en mino sen béi afová en mino. Bei vanasi ma ma varará bain nan anunun iyaren mi véi ma furin nain manon mai anunu maman dákó inten mino.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Inúpáké betí ankan kumanten dunan niyákan mai ma Yisasin avían namuro ayampin kaintin ma arin nain banta Saimonin anin Yudas Iskariotin aúpin Ban Ano mano fében ineine amen mino.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yisasi afová ukhan be Afóe ano minó daná ben ayampin mana amikhan béi Tiyarafenu vaípáké erikhein mai véi evaránen Tiyarafenu vaípá orinten pasen
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 dunan nan takhókáké orun mantaaren bei ayá au anamun do yavaman kaúden tauri maman avisafin damen mino.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Damuren mana yókifin non banaan kaúden bei eyo iyampon kayo arantan tesé uriyan mai ma avisafin damukhá ein taurifó arúantádú en mino.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Máan ten oriyaren Pita vaintá oríkan béi semí, “Bafan noe, pará éi sen tirantan tesé into fono.”Yisasi ma Pitan arantan tesé ein mino.|alt="Jesus washes Peter’s feet" src="cn01800B.tif" size="col" ref="Yon 13.6"
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Taréa ma séi variyaruna yaná éi ída afová ukha ompo ínaimpái afová inono.”
7 Jesus respondeu:
8 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Téin tirantan ída vá tesé ono,” síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éin arantan ma ída sesé ékuya mae éi ída kanaíeya senti eyo iyampon ban nono.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Máa síkan Pita evaránen temí, “Máan ma inte mae ída vá tirantan máa ana sesé iyáke siyan má tínon má dere vá tesé ono.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Non ma fékein banta ano avusese ukhen mai van ída enádá non peré iyan mifo arantan máan tesé é iyan mino. Tiretí ankan inka avusese ukha ompo ída minó ano avusese ukha ono.”
10 Aí Jesus disse:
11 Para va máa sen naino. Namuro ayampin ma véin avían kain nain banta Yisasi fe afová ukhen mai van mi minó ano ída avusese ukha ono sen mino.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yisasi vetí ankan arantan ma sesé uan kíparen bei ayá au anamun maman uren takhoká kumamen máa sen betin inaemí, “Ma ma séi vareruna yanái ana siretí ankan afová ukhe fono.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Tiretí ankan ma Aru soe Bafan noe ma se séin tariyaona mai furan tiya ono. Para vara seyo, séi siretí ankani Arú bá Bafan mái vá uno.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Téi Bafan má Arú bá ma váké arantan tesé uanterunaí e vá ena nanin banta vasá arantan teséin maran ono.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Téi ma avúavái siretí ankan aní é umpo ma ma sirétintá ma aníeruna mai avúavá ana vá dakhafono.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Doran banta ano ída vei ayafa esantakhan inká baya ma varen orin banta ano ven ma siantein banta ída esantakhen mino.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ma ma séi ma siameruna vayai ana inka siretí ankan afová e ompo mai vaya ánain ná kama e vákuriya sin ná maen mi avábá banti van nono.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Téi ma avían tesinaí ukheruna mai minó kayo vara siya rauno. Tiyarafenui vompon dókifin ma máa sikhá ein mai fura sen afoká inten mino. ‘Téin má ma mana yókifin dunan niyain banta anon ten tínon dasamono van arantan daní iyan mino.’ Íbo 41:9
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 “Mai yaná ída afoká ukhái saréa siretí ankan tiamiyaruna ínaimpá ma afoká intiya séin nan mai ma Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ino seya afová ure mumunan inono.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Tenti vaya ma varen orin nain banta ma kama inteya mai sen má deren kama inono. Téin ma kama inteya mai sen ma sisintá erikheruna Sifóen má deren kama inono.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Máa sirákan Yisasin ará ano uman deimpin mairá béi semí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Tiretí ankan pinté mana ano sentin namuro ayampin tivían kain nono.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano iye nará tiyan nafi siren beraran onan maran uren amino en mino.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Amino en orera iyákan mana Yisasi ma anunu ukhein mai eyo iyampon mano veni ádé kumantaren mino.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Kumantaré íkan Pita ano ánon póké tiamemí, “Iye anó máan tinté iná tiyan nafi mai véin ina ure ineno.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Máa síkan mai eyo iyampon mano Yisasin ádé e afánen o súpá uven inaemí, “Bafan noe, éi iyen nará tiya fono.”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen tiamemí, “Dunan anufin ma vereti yaré orun maman amenuna mai vanta ino,” siyáken bereti máden dunan anu yókifin daaren Saimonin anin Yudas Iskariotin amen mino.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Amikan Yudasi ma mai vereti naran maen Ban Anon mano véin aúpin un periyain má Yisasi véin tiamemi, “Éi ma varano van ineine iyaona yaná aine varano.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Yisasi ma mai vaya Yudasin tiamiyákan mai yunan nan takhó akhempá ma kumanen eúkukharé ein kéká ano mai vaya ana ída afová en mino.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Yudasi vetí ankani moníká dafisin bantan bákan manáa ano ma inein mano véin nan mai ma Avo Uantan Damú ma nan nain dunan ná baranten nafi áa ona ma ída van kayo amino vará Yisasi véin tiamiyan nafi sen beti inikharen mino.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Máa siyain má Yudasi ma mai vaya iniren ainen e manten dunteimpin barufá araven mino.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Yudasi ma e manten barufá aravuvin maen Yisasi semí, “Taréa Vanta Anin mano kákan bí barantin maen Tiyarafenu ano Vanta Anintá kákan bí baranten mino.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Máan ten ma Tiyarafenu ano kákan bí ma mamaren maen Banta Anin ainen kákan bí aminten mino.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Tikhafana oe, séi sító máarái siretin má barééku mae sireti sen nan dosin nompo Yutan kayo ma siameruna mai vaya anan tiretí ankan tiamiyá uno. Téi ma oronuna varufá tiretí ankan ída kanaíeya orin nono.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Máan tukhein nan mi saréa auyen man bayan tiretin amiyá uno. Téi ma siretin nan ma sinunu iyarunaí ana eya vá ena van anunu ono.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ben nan anunuin maran ma esin ma minó nanin banta ano afová uren maen mi siretí ankan nan tenti eyo iyampon kayo ino sinten mino.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Máa síkan Saimon Pita ano Yisasin inaemí, “Bafan noe, éi intefasá orinte vae.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Máa síkan Pita evaránen béin inaemí, “Bafan noe, séi en nan purono van mi útakhé umpo náisá ukhantirá taréa séi ída éin avákurontéku vae.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Máa síkan Yisasi evaránen temí, “Éi kanaisáeyá téin nan purinté tiya vae. Téi fura siré éin tiamiyá uno. Inuran kúkarópasí iyantin ma kokore ída asíkantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.