João 13
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta Avo Uantan Damú ádé iyákan Yisasi veyan ma ma vara me ampiren ma ve Afóe vaípá orin nain damu inká afoká en mino sen béi afová en mino. Bei vanasi ma ma varará bain nan anunun iyaren mi véi ma furin nain manon mai anunu maman dákó inten mino.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Inúpáké betí ankan kumanten dunan niyákan mai ma Yisasin avían namuro ayampin kaintin ma arin nain banta Saimonin anin Yudas Iskariotin aúpin Ban Ano mano fében ineine amen mino.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Yisasi afová ukhan be Afóe ano minó daná ben ayampin mana amikhan béi Tiyarafenu vaípáké erikhein mai véi evaránen Tiyarafenu vaípá orinten pasen
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 dunan nan takhókáké orun mantaaren bei ayá au anamun do yavaman kaúden tauri maman avisafin damen mino.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Damuren mana yókifin non banaan kaúden bei eyo iyampon kayo arantan tesé uriyan mai ma avisafin damukhá ein taurifó arúantádú en mino.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Máan ten oriyaren Pita vaintá oríkan béi semí, “Bafan noe, pará éi sen tirantan tesé into fono.”Yisasi ma Pitan arantan tesé ein mino.|alt="Jesus washes Peter’s feet" src="cn01800B.tif" size="col" ref="Yon 13.6"
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Taréa ma séi variyaruna yaná éi ída afová ukha ompo ínaimpái afová inono.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Téin tirantan ída vá tesé ono,” síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éin arantan ma ída sesé ékuya mae éi ída kanaíeya senti eyo iyampon ban nono.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Máa síkan Pita evaránen temí, “Máan ma inte mae ída vá tirantan máa ana sesé iyáke siyan má tínon má dere vá tesé ono.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Non ma fékein banta ano avusese ukhen mai van ída enádá non peré iyan mifo arantan máan tesé é iyan mino. Tiretí ankan inka avusese ukha ompo ída minó ano avusese ukha ono.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Para va máa sen naino. Namuro ayampin ma véin avían kain nain banta Yisasi fe afová ukhen mai van mi minó ano ída avusese ukha ono sen mino.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Yisasi vetí ankan arantan ma sesé uan kíparen bei ayá au anamun maman uren takhoká kumamen máa sen betin inaemí, “Ma ma séi vareruna yanái ana siretí ankan afová ukhe fono.
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Tiretí ankan ma Aru soe Bafan noe ma se séin tariyaona mai furan tiya ono. Para vara seyo, séi siretí ankani Arú bá Bafan mái vá uno.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Téi Bafan má Arú bá ma váké arantan tesé uanterunaí e vá ena nanin banta vasá arantan teséin maran ono.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Téi ma avúavái siretí ankan aní é umpo ma ma sirétintá ma aníeruna mai avúavá ana vá dakhafono.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Doran banta ano ída vei ayafa esantakhan inká baya ma varen orin banta ano ven ma siantein banta ída esantakhen mino.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Ma ma séi ma siameruna vayai ana inka siretí ankan afová e ompo mai vaya ánain ná kama e vákuriya sin ná maen mi avábá banti van nono.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Téi ma avían tesinaí ukheruna mai minó kayo vara siya rauno. Tiyarafenui vompon dókifin ma máa sikhá ein mai fura sen afoká inten mino. ‘Téin má ma mana yókifin dunan niyain banta anon ten tínon dasamono van arantan daní iyan mino.’ Íbo 41:9
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 “Mai yaná ída afoká ukhái saréa siretí ankan tiamiyaruna ínaimpá ma afoká intiya séin nan mai ma Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ino seya afová ure mumunan inono.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Tenti vaya ma varen orin nain banta ma kama inteya mai sen má deren kama inono. Téin ma kama inteya mai sen ma sisintá erikheruna Sifóen má deren kama inono.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Máa sirákan Yisasin ará ano uman deimpin mairá béi semí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Tiretí ankan pinté mana ano sentin namuro ayampin tivían kain nono.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano iye nará tiyan nafi siren beraran onan maran uren amino en mino.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Amino en orera iyákan mana Yisasi ma anunu ukhein mai eyo iyampon mano veni ádé kumantaren mino.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Kumantaré íkan Pita ano ánon póké tiamemí, “Iye anó máan tinté iná tiyan nafi mai véin ina ure ineno.”
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Máa síkan mai eyo iyampon mano Yisasin ádé e afánen o súpá uven inaemí, “Bafan noe, éi iyen nará tiya fono.”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen tiamemí, “Dunan anufin ma vereti yaré orun maman amenuna mai vanta ino,” siyáken bereti máden dunan anu yókifin daaren Saimonin anin Yudas Iskariotin amen mino.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Amikan Yudasi ma mai vereti naran maen Ban Anon mano véin aúpin un periyain má Yisasi véin tiamemi, “Éi ma varano van ineine iyaona yaná aine varano.”
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Yisasi ma mai vaya Yudasin tiamiyákan mai yunan nan takhó akhempá ma kumanen eúkukharé ein kéká ano mai vaya ana ída afová en mino.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Yudasi vetí ankani moníká dafisin bantan bákan manáa ano ma inein mano véin nan mai ma Avo Uantan Damú ma nan nain dunan ná baranten nafi áa ona ma ída van kayo amino vará Yisasi véin tiamiyan nafi sen beti inikharen mino.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Máa siyain má Yudasi ma mai vaya iniren ainen e manten dunteimpin barufá araven mino.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Yudasi ma e manten barufá aravuvin maen Yisasi semí, “Taréa Vanta Anin mano kákan bí barantin maen Tiyarafenu ano Vanta Anintá kákan bí baranten mino.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Máan ten ma Tiyarafenu ano kákan bí ma mamaren maen Banta Anin ainen kákan bí aminten mino.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Tikhafana oe, séi sító máarái siretin má barééku mae sireti sen nan dosin nompo Yutan kayo ma siameruna mai vaya anan tiretí ankan tiamiyá uno. Téi ma oronuna varufá tiretí ankan ída kanaíeya orin nono.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Máan tukhein nan mi saréa auyen man bayan tiretin amiyá uno. Téi ma siretin nan ma sinunu iyarunaí ana eya vá ena van anunu ono.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Ben nan anunuin maran ma esin ma minó nanin banta ano afová uren maen mi siretí ankan nan tenti eyo iyampon kayo ino sinten mino.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Máa síkan Saimon Pita ano Yisasin inaemí, “Bafan noe, éi intefasá orinte vae.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Máa síkan Pita evaránen béin inaemí, “Bafan noe, séi en nan purono van mi útakhé umpo náisá ukhantirá taréa séi ída éin avákurontéku vae.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Máa síkan Yisasi evaránen temí, “Éi kanaisáeyá téin nan purinté tiya vae. Téi fura siré éin tiamiyá uno. Inuran kúkarópasí iyantin ma kokore ída asíkantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.