João 13
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta Avo Uantan Damú ádé iyákan Yisasi veyan ma ma vara me ampiren ma ve Afóe vaípá orin nain damu inká afoká en mino sen béi afová en mino. Bei vanasi ma ma varará bain nan anunun iyaren mi véi ma furin nain manon mai anunu maman dákó inten mino.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Inúpáké betí ankan kumanten dunan niyákan mai ma Yisasin avían namuro ayampin kaintin ma arin nain banta Saimonin anin Yudas Iskariotin aúpin Ban Ano mano fében ineine amen mino.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Yisasi afová ukhan be Afóe ano minó daná ben ayampin mana amikhan béi Tiyarafenu vaípáké erikhein mai véi evaránen Tiyarafenu vaípá orinten pasen
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 dunan nan takhókáké orun mantaaren bei ayá au anamun do yavaman kaúden tauri maman avisafin damen mino.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Damuren mana yókifin non banaan kaúden bei eyo iyampon kayo arantan tesé uriyan mai ma avisafin damukhá ein taurifó arúantádú en mino.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Máan ten oriyaren Pita vaintá oríkan béi semí, “Bafan noe, pará éi sen tirantan tesé into fono.”Yisasi ma Pitan arantan tesé ein mino.|alt="Jesus washes Peter’s feet" src="cn01800B.tif" size="col" ref="Yon 13.6"
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Taréa ma séi variyaruna yaná éi ída afová ukha ompo ínaimpái afová inono.”
7 Jesus respondeu:
8 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Téin tirantan ída vá tesé ono,” síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Éin arantan ma ída sesé ékuya mae éi ída kanaíeya senti eyo iyampon ban nono.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Máa síkan Pita evaránen temí, “Máan ma inte mae ída vá tirantan máa ana sesé iyáke siyan má tínon má dere vá tesé ono.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Non ma fékein banta ano avusese ukhen mai van ída enádá non peré iyan mifo arantan máan tesé é iyan mino. Tiretí ankan inka avusese ukha ompo ída minó ano avusese ukha ono.”
10 Jesus respondeu:
11 Para va máa sen naino. Namuro ayampin ma véin avían kain nain banta Yisasi fe afová ukhen mai van mi minó ano ída avusese ukha ono sen mino.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Yisasi vetí ankan arantan ma sesé uan kíparen bei ayá au anamun maman uren takhoká kumamen máa sen betin inaemí, “Ma ma séi vareruna yanái ana siretí ankan afová ukhe fono.
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Tiretí ankan ma Aru soe Bafan noe ma se séin tariyaona mai furan tiya ono. Para vara seyo, séi siretí ankani Arú bá Bafan mái vá uno.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Téi Bafan má Arú bá ma váké arantan tesé uanterunaí e vá ena nanin banta vasá arantan teséin maran ono.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Téi ma avúavái siretí ankan aní é umpo ma ma sirétintá ma aníeruna mai avúavá ana vá dakhafono.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Doran banta ano ída vei ayafa esantakhan inká baya ma varen orin banta ano ven ma siantein banta ída esantakhen mino.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Ma ma séi ma siameruna vayai ana inka siretí ankan afová e ompo mai vaya ánain ná kama e vákuriya sin ná maen mi avábá banti van nono.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Téi ma avían tesinaí ukheruna mai minó kayo vara siya rauno. Tiyarafenui vompon dókifin ma máa sikhá ein mai fura sen afoká inten mino. ‘Téin má ma mana yókifin dunan niyain banta anon ten tínon dasamono van arantan daní iyan mino.’ Íbo 41:9
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 “Mai yaná ída afoká ukhái saréa siretí ankan tiamiyaruna ínaimpá ma afoká intiya séin nan mai ma Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ino seya afová ure mumunan inono.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Tenti vaya ma varen orin nain banta ma kama inteya mai sen má deren kama inono. Téin ma kama inteya mai sen ma sisintá erikheruna Sifóen má deren kama inono.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Máa sirákan Yisasin ará ano uman deimpin mairá béi semí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Tiretí ankan pinté mana ano sentin namuro ayampin tivían kain nono.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano iye nará tiyan nafi siren beraran onan maran uren amino en mino.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Amino en orera iyákan mana Yisasi ma anunu ukhein mai eyo iyampon mano veni ádé kumantaren mino.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Kumantaré íkan Pita ano ánon póké tiamemí, “Iye anó máan tinté iná tiyan nafi mai véin ina ure ineno.”
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Máa síkan mai eyo iyampon mano Yisasin ádé e afánen o súpá uven inaemí, “Bafan noe, éi iyen nará tiya fono.”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen tiamemí, “Dunan anufin ma vereti yaré orun maman amenuna mai vanta ino,” siyáken bereti máden dunan anu yókifin daaren Saimonin anin Yudas Iskariotin amen mino.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Amikan Yudasi ma mai vereti naran maen Ban Anon mano véin aúpin un periyain má Yisasi véin tiamemi, “Éi ma varano van ineine iyaona yaná aine varano.”
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Yisasi ma mai vaya Yudasin tiamiyákan mai yunan nan takhó akhempá ma kumanen eúkukharé ein kéká ano mai vaya ana ída afová en mino.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Yudasi vetí ankani moníká dafisin bantan bákan manáa ano ma inein mano véin nan mai ma Avo Uantan Damú ma nan nain dunan ná baranten nafi áa ona ma ída van kayo amino vará Yisasi véin tiamiyan nafi sen beti inikharen mino.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Máa siyain má Yudasi ma mai vaya iniren ainen e manten dunteimpin barufá araven mino.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Yudasi ma e manten barufá aravuvin maen Yisasi semí, “Taréa Vanta Anin mano kákan bí barantin maen Tiyarafenu ano Vanta Anintá kákan bí baranten mino.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Máan ten ma Tiyarafenu ano kákan bí ma mamaren maen Banta Anin ainen kákan bí aminten mino.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Tikhafana oe, séi sító máarái siretin má barééku mae sireti sen nan dosin nompo Yutan kayo ma siameruna mai vaya anan tiretí ankan tiamiyá uno. Téi ma oronuna varufá tiretí ankan ída kanaíeya orin nono.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Máan tukhein nan mi saréa auyen man bayan tiretin amiyá uno. Téi ma siretin nan ma sinunu iyarunaí ana eya vá ena van anunu ono.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Ben nan anunuin maran ma esin ma minó nanin banta ano afová uren maen mi siretí ankan nan tenti eyo iyampon kayo ino sinten mino.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Máa síkan Saimon Pita ano Yisasin inaemí, “Bafan noe, éi intefasá orinte vae.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Máa síkan Pita evaránen béin inaemí, “Bafan noe, séi en nan purono van mi útakhé umpo náisá ukhantirá taréa séi ída éin avákurontéku vae.”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Máa síkan Yisasi evaránen temí, “Éi kanaisáeyá téin nan purinté tiya vae. Téi fura siré éin tiamiyá uno. Inuran kúkarópasí iyantin ma kokore ída asíkantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.”
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.