Hebreus 7

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Merkisedeki maen Saremí kákan barui kin báken inká moéken dan bain Tiyarafenui monó ánon banta ino. Máan tukharen maen Abaraamu ma kokhon kin kéká bá ma kákan aruvirí uren betin aruan kíparen ma evaránen barufá orono van eriyan ma Merkisedekin má ayanafá o fókan maen béin avu amen mino.
1 Este Melquisedec, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da derrota dos reis e o abençoou,
2 Máan turan maen Abaraamu ano mai ma aruvúden baren erein danasinta siyan míkampintan daíden mana masiman Merkisedekin amen mino. Merkisedekin ne ma sikhein bíi ana maen mai funtákein avúavái kin nen ten mino. Inká Saremí kin ne ma sikheini ana maen mai ará kusian tiyáken kusin baren erin kin nen tikhen mino.
2 ao qual Abraão ofereceu o dízimo de todos os seus despojos, é, conforme seu nome indica, primeiramente "rei de justiça" e, depois, rei de Salém, isto é, "rei de paz".
3 Tiyarafenui vompompin ben anoifon má anafu aráon má ma afoká ukheini ana vaya ída váken inká ben ma khaein má be ma o furein mái ana vaya yere ída van mino. Béi maen Tiyarafenu Anin an daven mi fara van oriyan ban monó ánon bantaí ukhen mino.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, a sua vida não tem começo nem fim; comparável sob todos os pontos ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Merkisedeki ma kákan bantaí ukharé ein ná ovare me ineno. Abaraamu maen Isarerí barafin aví bain bantan baren mifo mai ma aruvin pintena varen eriyá ein danasinta ma siyan míkampintan daíden ma mana masiman Merkisedekin ma amikhein manon kákan danasí ukhen mifo afovasá ono.
4 Considerai, pois, quão grande é aquele a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus mais ricos espólios.
5 Rivain anan banta finté ma monó banta kékasí ukhein nan Mosesini man baya ano máan mi sikharen mino. Minó ano siyan míkampintan daíden ná mana masiman betin amino sikhan maen betí afá aváeyan pinten nan e variyaren mifo mai Abaraamun anavasin manan baren mino.
5 Os filhos de Levi, revestidos do sacerdócio, na qualidade de filhos de Abraão, têm por missão receber o dízimo legal do povo, isto é, de seus irmãos.
6 Máan tiyaren mifo Merkisedeki maen ída Rivain anan banta anon Abaraamun pintena mana masiman barein mino. Mamaren mi mai ma Tiyarafenu ano fefá ma iyáantan baré ein banta Abaraamun ánontá ayan kaúden avu amein mino.
6 Naquele caso, porém, foi um estrangeiro que recebeu os dízimos de Abraão e abençoou o detentor das promessas.
7 Máan tukhantin ída mana inain bantin maen avu amin ákona ma vain banta anoi mai ma avu variyain banta esantakhen mino.
7 Ora, é indiscutível: é o inferior que recebe a. bênção do que é superior.
8 Purin nain monó ánon banta kéká anon Yutan kayo fintena mana masiman bariyaren mifo Merkisedeki ano mai kéká esantakhen mino. Mai fara va ino. Béin nan ma ayun para van ne ma sikhein mano ino.
8 De mais, aqui, os levitas que recebem os dízimos são homens mortais; lá, porém, se trata de alguém do qual é atestado que vive.
9 Inká ena ma vain mai Rivaini anan banta kéká ano ma mana masiman máden maen betíi anáu Abaraamun pinté uaren Merkisedekin amikharen minon té tifanté uno.
9 Por fim, por assim dizer, também Levi, que recebe os dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão,
10 Mai fara vara seyo, Rivai ma ída afoká ukhan maen be anáu Abaraamun pinten nan Merkisedeki ano mana masiman mantaren mino.
10 pois ele já estava em germe no íntimo deste, quando aconteceu o encontro com Melquisedec.
11 Rivain anan banta ano ma kanaíen Tiyarafenui yoran mo kíparen ukhantin mai fará Tiyarafenu ano Rivain nú Eronin núi kéká pintena ída siantanton ná Merkisedekin an dakhein banta siantantin erino van en nafino.
11 Se a perfeição tivesse sido realizada pelo sacerdócio levítico {porque é sobre este que se funda a legislação dada ao povo}, que necessidade havia ainda de que surgisse outro sacerdote segundo a ordem de Melquisedec, e não segundo a ordem de Aarão?
12 Para vara seyo, ena kéká ma maman monó ánon bantaí iyáken maen mai auyen man baya vá uvarano.
12 Pois, transferido o sacerdócio, forçoso é que se faça também a mudança da lei.
13 Mai fara vara seyo, ma ma siamiyaruna vanta vá bei kéká bá maen mai ena anan pintena kékái váken mai ma onámaná karánará uádantá ma íkun uan amiyain doran pefá ída yókaren mino.
13 De fato, aquele ao qual se aplicam estas palavras é de outra tribo, da qual ninguém foi encarregado do serviço do altar.
14 Mai van téi máan mi siyá uno. Tetisi Bafan maen mai Yutan anan pintéi afoká ukhan mai anan pinté ída monó ánon bantaí inten ne sen Mosesi ano sian amá ukharen mino.
14 E é notório que nosso Senhor nasceu da tribo de Judá, tribo à qual Moisés nada encarregou ao falar do sacerdócio.
15 Merkisedekin an dakhein banta ma maman monó ánon bantaí urantin ma ena avúaváká doran nain nan ma Tiyarafenui auyen man baya ano sikheí pákenan tian amá iyá tiferuna mai afová inono.
15 Isto se torna ainda mais evidente se se tem em conta que este outro sacerdote, que surge à semelhança de Melquisedec,
16 Béi ma monó ánon bantaí ein mai Rivaini kéká ano ma variyá ein avúavá kasa ifo mai ma fara van oriyan ban aunani ákonará ino.
16 foi constituído não por prescrição de uma lei humana, mas pela sua imortalidade.
17 Máan tukhan mi Karaisin nan Í Bompon pin máa sikhen mino.
17 Porque está escrito: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedec.
18 Peyante man bayará ma monó dorarí iyá ein mai ída ákona vákan mo namu ukheimpin do maman akhempá kaen mino.
18 Com isso, está abolida a antiga legislação, por causa de sua ineficácia e inutilidade.
19 Mai fara va ino. Man baya ano ída mana yaná maman kama íkan mi moéken kama ukhein danáká ma inin onan kaúden ave ukhein ban manon beni varu varen mino. Mai aa sákéi setin e sivían Tiyarafenu ádé mo khaiyan mino.
19 Pois a lei nada levou à perfeição. Apenas foi portadora de uma esperança melhor que nos leva a Deus.
20 Tiyarafenu ano Karaisin nan mi ayan befiyó uren pura ódino siren mi fara van oriyan ban monó ánon bantaíi inono sikhen mifo ena monó ánon banta kayo van ída máa sikhen mino.
20 E isso não foi feito sem juramento. Os outros sacerdotes foram instituídos sem juramento.
21 Tiyarafenu ano Yisasin manan máa sen tiamen mino.
21 Para ele, ao contrário, interveio o juramento daquele que disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: tu és sacerdote eternamente.
22 Tiyarafenu ano ma ayan befiyó uren ma fura ódino sikhá ein nan mi mai ma manafin kasen ban avúavá Yisasi ano me yóan kanaí uren mi maman kama uáden mino.
22 E esta aliança da qual Jesus é o Senhor, é-lhe muito superior.
23 Inká ena ma vain mai feyante avúavákái kokhon monó ánon banta kéká ano yoriyaren mino. Mana vanta ano ma monó doraríen oriyaren ma fúbin maen ena anon beni varu variyaren mino.
23 Além disso, os primeiros sacerdotes deviam suceder-se em grande número, porquanto a morte não permitia que permanecessem sempre.
24 Máan tiyaren mifo Yisasi maen para van oriyan ban monó ánon bantan bantin mai yoran mano ída mo kípanten mino.
24 Este, porque vive para sempre, possui um sacerdócio eterno.
25 Máan tukhein nan mi intéa kéká anó béin pinté uaren ná Tiyarafenu vaintá erinten nafi mai vetin aya uré evaránen avídantin para van oriyan bano van mi inikhen mino. Béin para van oriyan báken mi setisi ume ampisintano van Tiyarafenun tiamiyan ban mino.
25 É por isso que lhe é possível levar a termo a salvação daqueles que por ele vão a Deus, porque vive sempre para interceder em seu favor.
26 Béimpin ída mana ume vákan kantasíen avusese ukhen baréin mi ume nanin banta finte véin avían dan bain barurá kaúden inarufá kákan bí amiran báken ma siya iyain monó ánon banta ino.
26 Tal é, com efeito, o Pontífice que nos convinha: santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e elevado além dos céus,
27 Béi ída ena monó ánon banta kékái ánon banta ano ma minó damú Tiyarafenun íkun uan amiyá ein an danten mino. Mai kéká ano vetíi ume van naren íkun uan amiren mi ínaimpáké banasii ume van íkun uan amiyaren mino. Máan tiyaren mifo Yisasi maen manádái minó nanin bantai ume van íkun uan amen daa unkamádantá púken mino.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro pelos pecados próprios, depois pelos do povo; pois isto o fez de uma só vez para sempre, oferecendo-se a si mesmo.
28 Bara ráke vantai ákona ída vákan mi Mosesini man baya ánain dakhafen monó ánon banta kékái ánon bantaí iyaren mino. Máan tiyaréin ma man baya amiren maen mai oyampákéi Tiyarafenu ano ve Anintá ayan befiyó uren pura ódino siren mi véin nan puntákein avúavá baren oriyan bante ne sen aníen mino.
28 Enquanto a lei elevava ao sacerdócio homens sujeitos às fraquezas, o juramento, que sucedeu à lei, constitui o Filho, que é eternamente perfeito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.