Hebreus 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Merkisedeki maen Saremí kákan barui kin báken inká moéken dan bain Tiyarafenui monó ánon banta ino. Máan tukharen maen Abaraamu ma kokhon kin kéká bá ma kákan aruvirí uren betin aruan kíparen ma evaránen barufá orono van eriyan ma Merkisedekin má ayanafá o fókan maen béin avu amen mino.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que encontrou Abraão quando este regressava da matança dos reis, e o abençoou,
2 Máan turan maen Abaraamu ano mai ma aruvúden baren erein danasinta siyan míkampintan daíden mana masiman Merkisedekin amen mino. Merkisedekin ne ma sikhein bíi ana maen mai funtákein avúavái kin nen ten mino. Inká Saremí kin ne ma sikheini ana maen mai ará kusian tiyáken kusin baren erin kin nen tikhen mino.
2 a quem também Abraão deu a décima parte de tudo; sendo primeiramente, por interpretação do seu nome, Rei de justiça, e depois disso também Rei de Salém, que é Rei de paz.
3 Tiyarafenui vompompin ben anoifon má anafu aráon má ma afoká ukheini ana vaya ída váken inká ben ma khaein má be ma o furein mái ana vaya yere ída van mino. Béi maen Tiyarafenu Anin an daven mi fara van oriyan ban monó ánon bantaí ukhen mino.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, não tendo princípio de dias nem fim de vida, mas feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Merkisedeki ma kákan bantaí ukharé ein ná ovare me ineno. Abaraamu maen Isarerí barafin aví bain bantan baren mifo mai ma aruvin pintena varen eriyá ein danasinta ma siyan míkampintan daíden ma mana masiman Merkisedekin ma amikhein manon kákan danasí ukhen mifo afovasá ono.
4 Considerai agora o quão grande era este homem, a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus despojos.
5 Rivain anan banta finté ma monó banta kékasí ukhein nan Mosesini man baya ano máan mi sikharen mino. Minó ano siyan míkampintan daíden ná mana masiman betin amino sikhan maen betí afá aváeyan pinten nan e variyaren mifo mai Abaraamun anavasin manan baren mino.
5 E verdadeiramente aqueles dentre os filhos de Levi, que recebem o ofício do sacerdócio têm ordem de tomar os dízimos do povo, segundo a lei, isto é, de seus irmãos, ainda que estes também tenham saído dos lombos de Abraão.
6 Máan tiyaren mifo Merkisedeki maen ída Rivain anan banta anon Abaraamun pintena mana masiman barein mino. Mamaren mi mai ma Tiyarafenu ano fefá ma iyáantan baré ein banta Abaraamun ánontá ayan kaúden avu amein mino.
6 Mas aquele cuja genealogia não é contada entre eles, recebeu os dízimos de Abraão, e abençoou ao que tinha as promessas.
7 Máan tukhantin ída mana inain bantin maen avu amin ákona ma vain banta anoi mai ma avu variyain banta esantakhen mino.
7 E, sem contradição alguma, o inferior é abençoado pelo superior.
8 Purin nain monó ánon banta kéká anon Yutan kayo fintena mana masiman bariyaren mifo Merkisedeki ano mai kéká esantakhen mino. Mai fara va ino. Béin nan ma ayun para van ne ma sikhein mano ino.
8 E aqui, homens que morrem recebem dízimos; lá, porém, os recebe aquele que pode provar que está vivo.
9 Inká ena ma vain mai Rivaini anan banta kéká ano ma mana masiman máden maen betíi anáu Abaraamun pinté uaren Merkisedekin amikharen minon té tifanté uno.
9 E, assim como digo, Levi também, que recebe dízimos, pagou-os por meio de Abraão,
10 Mai fara vara seyo, Rivai ma ída afoká ukhan maen be anáu Abaraamun pinten nan Merkisedeki ano mana masiman mantaren mino.
10 porque ainda encontrava-se nos lombos de seu pai quando Melquisedeque o encontrou.
11 Rivain anan banta ano ma kanaíen Tiyarafenui yoran mo kíparen ukhantin mai fará Tiyarafenu ano Rivain nú Eronin núi kéká pintena ída siantanton ná Merkisedekin an dakhein banta siantantin erino van en nafino.
11 De modo que, se a perfeição viesse pelo sacerdócio levítico, (pois o povo recebeu a lei sob este sacerdócio), que necessidade haveria ainda de que outro sacerdote se levantasse, segundo a ordem de Melquisedeque, e que não fosse chamado segundo a ordem de Arão?
12 Para vara seyo, ena kéká ma maman monó ánon bantaí iyáken maen mai auyen man baya vá uvarano.
12 Porque ao mudar-se o sacerdócio, uma mudança na lei também se faz necessária.
13 Mai fara vara seyo, ma ma siamiyaruna vanta vá bei kéká bá maen mai ena anan pintena kékái váken mai ma onámaná karánará uádantá ma íkun uan amiyain doran pefá ída yókaren mino.
13 Porque aquele sobre quem estas coisas são ditas pertence a uma outra tribo, a qual nenhum homem assistiu ao altar,
14 Mai van téi máan mi siyá uno. Tetisi Bafan maen mai Yutan anan pintéi afoká ukhan mai anan pinté ída monó ánon bantaí inten ne sen Mosesi ano sian amá ukharen mino.
14 pois é evidente que o nosso Senhor procedeu de Judá, tribo da qual Moisés nada falou acerca de sacerdotes.
15 Merkisedekin an dakhein banta ma maman monó ánon bantaí urantin ma ena avúaváká doran nain nan ma Tiyarafenui auyen man baya ano sikheí pákenan tian amá iyá tiferuna mai afová inono.
15 E isto é ainda mais evidente; pois que após a semelhança de Melquisedeque, se levanta um outro sacerdote,
16 Béi ma monó ánon bantaí ein mai Rivaini kéká ano ma variyá ein avúavá kasa ifo mai ma fara van oriyan ban aunani ákonará ino.
16 que não foi feito conforme a lei de um mandamento carnal, mas segundo o poder de uma vida infinita.
17 Máan tukhan mi Karaisin nan Í Bompon pin máa sikhen mino.
17 Porque ele testifica: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 Peyante man bayará ma monó dorarí iyá ein mai ída ákona vákan mo namu ukheimpin do maman akhempá kaen mino.
18 Porque há, verdadeiramente, uma anulação do mandamento anterior por conta de sua fraqueza e ineficácia.
19 Mai fara va ino. Man baya ano ída mana yaná maman kama íkan mi moéken kama ukhein danáká ma inin onan kaúden ave ukhein ban manon beni varu varen mino. Mai aa sákéi setin e sivían Tiyarafenu ádé mo khaiyan mino.
19 Porque a lei não aperfeiçoou coisa alguma, mas a introdução de uma melhor esperança, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Tiyarafenu ano Karaisin nan mi ayan befiyó uren pura ódino siren mi fara van oriyan ban monó ánon bantaíi inono sikhen mifo ena monó ánon banta kayo van ída máa sikhen mino.
20 Mas não foi na ausência de um juramento que ele foi feito sacerdote.
21 Tiyarafenu ano Yisasin manan máa sen tiamen mino.
21 (Porque aqueles foram feitos sacerdotes sem juramento, mas este com um juramento daquele que lhe disse: Jurou o Senhor, e não se arrependerá: Tu és um sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque).
22 Tiyarafenu ano ma ayan befiyó uren ma fura ódino sikhá ein nan mi mai ma manafin kasen ban avúavá Yisasi ano me yóan kanaí uren mi maman kama uáden mino.
22 Portanto, Jesus foi feito fiador de um testamento superior.
23 Inká ena ma vain mai feyante avúavákái kokhon monó ánon banta kéká ano yoriyaren mino. Mana vanta ano ma monó doraríen oriyaren ma fúbin maen ena anon beni varu variyaren mino.
23 E eles realmente eram muitos sacerdotes, porque não podiam permanecer, porque a morte os impedia.
24 Máan tiyaren mifo Yisasi maen para van oriyan ban monó ánon bantan bantin mai yoran mano ída mo kípanten mino.
24 Mas este homem, porque permanece para sempre, possui um sacerdócio intransferível.
25 Máan tukhein nan mi intéa kéká anó béin pinté uaren ná Tiyarafenu vaintá erinten nafi mai vetin aya uré evaránen avídantin para van oriyan bano van mi inikhen mino. Béin para van oriyan báken mi setisi ume ampisintano van Tiyarafenun tiamiyan ban mino.
25 Portanto, ele também é capaz de salvar perfeitamente os que vêm a Deus por ele, pois vive sempre para interceder por eles.
26 Béimpin ída mana ume vákan kantasíen avusese ukhen baréin mi ume nanin banta finte véin avían dan bain barurá kaúden inarufá kákan bí amiran báken ma siya iyain monó ánon banta ino.
26 Pois tal sumo sacerdote nos convinha, porque é santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores, e elevado acima dos céus.
27 Béi ída ena monó ánon banta kékái ánon banta ano ma minó damú Tiyarafenun íkun uan amiyá ein an danten mino. Mai kéká ano vetíi ume van naren íkun uan amiren mi ínaimpáké banasii ume van íkun uan amiyaren mino. Máan tiyaren mifo Yisasi maen manádái minó nanin bantai ume van íkun uan amen daa unkamádantá púken mino.
27 Que não necessita, como aqueles sumos sacerdotes, oferecer diariamente sacrifícios, primeiramente por seus próprios pecados, e depois pelos pecados das pessoas; porque isto ele fez uma vez, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Bara ráke vantai ákona ída vákan mi Mosesini man baya ánain dakhafen monó ánon banta kékái ánon bantaí iyaren mino. Máan tiyaréin ma man baya amiren maen mai oyampákéi Tiyarafenu ano ve Anintá ayan befiyó uren pura ódino siren mi véin nan puntákein avúavá baren oriyan bante ne sen aníen mino.
28 Porque a lei constitui como sumos sacerdotes homens que têm fraquezas, mas a palavra do juramento, que veio desde a lei, constitui o Filho, consagrado para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.