Hebreus 3
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Máan tukhein nará kantasí ukheona sifá tiváeyan má tiyó má bá ano ma inarufá orono van iyaona kéká ano vá ineno. Tiyarafenui vaya varen orin banta Yisasi ma monó ánon banta kayoi ánon bantaí ukhen mino ma siyáeruna vará ineno.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Mai fara vara seyo, Mosesi ma Tiyarafenu oo yaiyen puntáken beni vanasirá dafíká ein an mi yen Karaisi ano mai ma véin aní uren tiantan erikhá ein Tiyarafenu oo yaiyen puntáden doren mino.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Mana vanta ano ma kama ukhein namun uváden maen mai vanta anon kákan bí baré iyan mifo mai namun mano ída kákan bí baré iyan mino. Máan manan en mi Yisasi anon Mosesin esantaren kákan bí baren mino.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Mai fara vara seyo, mana mana namun ma vain mai mana mana vanta anon uvanten mifo Tiyarafenu anon minó danasinta uvanten mino.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Mosesi ano Tiyarafenui yoran bantaí ukhen mi véin oo yaiyen puntáden beni vanasirá dafíken maen inká ínaimpáké ma Tiyarafenu ano fura vaya ma maman dákó inain avúavái aman manon an mi yakharen mino.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Máan tiyaren mifo Tiyarafenun Anin Yisas Karaisi anon ben oo yaiyen puntáden báken ben amáká dafíken mino. Máan tukhái mai ma Karaisi ano e siviran nain nan ma simusin iyáké ákonaé ave ukhé tiferuna kéká ano ven amá an mi yakhé tiféuno.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Máan tukhein nan mi Kantá Aunan mano máa siyan mino,
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 Mai ma kámá barafá ma vanasi ano Tiyarafenui vaya átakharé uren,
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Tiretí ankan anáuyan mai foti (40) oranarái enará ukhein daná aní ékun oniyáken mifo
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Máan tiyaimpin betin nan tiran nan uantádé máa sé uno,
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Máa siré tiran má ákona vayafó máa sé uno.
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Máa seruna ifo mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, máan tiyare mana ano aúkáké ída mumunan esin mai avúavá ano siretí ankan aviren tavi aípá orintiya aunan bain Tiyarafenun me ampin nampo yafían ná ákona ono.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Máan tin nompo “Saréa” ana e ma sikhantiya ena ena yamu sá ben ákona uantan maran iyasin ná ume avúavá ano siretíi ineine ída e yarifanti vá Tiyarafenun ída me oyan ameno.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Mai fara vara seyo, mai ma esé araíé mumunan é tiferunaí é ma Tiyarafenurá ákona inin kauré ma oriyá maé mai Karaisin mái manafin dorá tifanté uno.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Máan tonté tifé umpo ákona vaya ma sikhein ída vá áun ono.
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Intéa kéká anó Tiyarafenui vaya inikhen mifo mai vaya átakharé ukharen nafino. Mai ma Mosesi ano Isipíké iyanen erein kéka ino.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Inká intéa kékasá Tiyarafenu ano foti (40) oranará aranan uantákaren nafino. Mai ma kámá barafá umei uren ma fúan kípein nanin banta ino.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Inká Tiyarafenu ano intéa kéka sará ída senti sivíkan barufin o feran nono sen ákona vaya sein nafino. Mai ma veni vaya átakharé iyá ein kéka san mi sein mino.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Máan tukhá in mi veti ma ída mumunan ein avúava san bei avíkan barufin ída orinten ne sikhái afová ukhé tiféuno.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.