Gálatas 2

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Fotini (14) orana orivíkái Banabasin nú Taitasin nú bá Yerusaremí evaráné ódé uno.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Tiyarafenu anon téin aní uren maifá orino síkái Yerusaremí ma oré o váké maé ena nanin bantafin ma yoriyá eruna vaya kayo mai monó ánon banta kéká anan tiamiyaré uno. Taréa ma yoriyaruna yoran má peyante yoran má ano fara savifá o afeyoran nain nan mi vetí ankan iniren ará manafiní ino van mi máan té uno.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Inká Taitasi maen Kiriki anan bantan báken téin má bákan mifo véin au khavino van betí ankan ída sen mino.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ída máa sen mifo Yisas Karaisi ano ma man bayai karavusi fintena ma setin tivíkein avúavá ma aní ukhein baya ma átaru uvé tiyá tiferunafin manáa kampun mumunan bain banta kéká ano e féken tifuriyaren mi mai karavusifin tetin evaránen tivían kaono van mino.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Máan tono van en mifo mai fara va vetin tító máa ída afokhan ame rauno. Kama vayai fura yaná ano siretin má para vano van muno.Kampun sakhanampa vanta ano ma anasi vá aúpá baya sein mino.|alt="false prophet speaking to a woman" src="cn02065B.tif" size="col" ref="Kar 2.5"
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Kokhon nanin banta ano Yerusaremí monó ánon bantaí ma ukhein kéka san kákan bí manten nen ten inikhen mifo séi ma inikheruna mai ída kákan daná ino. Mai fara vara seyo, aví bain má ída aví bain má ano Tiyarafenu avorá manaí anan ukhen mino. Mai van mi monó ánon banta kéká ano senti vayará ída manáa mo asotúen mino.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Ída manáa vaya mo asotú ukhen mifo Tiyarafenu ano ma Yutan kayofin kama vaya siamin doran ma Pitan ameiníi en ena anan nanin bantafin ma kama vaya siamin doran téin timikhen mino sen afová ukhen mino.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Mai fara vara seyo, Tiyarafenu ano ma Pitan má bákan ma Yutan kayofin doriyá einí anan en mi sen má báká ena anan nanin bantafin doriyá uno.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Yemisi, Pita, Yoni néne van ma vanasi ano monó ákona uantan banta kéká ino ma siyain kéká anon mai ma Tiyarafenu ano séin tarisari uren ma ma yoran timikhein ódaren mi Banabasi rasan nan kana ino siren e sivían betimpin kaen mino. Máan turen mi verasan ákonaen tisimiyáken tirékan ena anampin doresirá inká teti Yutan kayofin dorano sen tisimen mino.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Máa siren mana vaya ma sisimein mai ona ma ída van nanin banta aya ino van mi sen mifo séi mai yoraríi fe iyákéi ákonaé doranté uno siré timusin é uno.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Pita ma Antiokí erí maéi véi ma namu avúavá bariyain nan ben avorá asé uno.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Béi ma esé o unaven maen ena anan nanin banta ano ma monópin bain má kama avúavá en manafin kumamen dunan niyaren mino. Máan tiyaren mifo ínaimpáké Yemisini kéká ma oríkan maen au khavin avúavá ánain ma yakhafiyain kayo van péden betin má ída manafin kumamen dunan nen mino.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Máan tíkan inká Yisasintá ma mumunan iyain manáa Yutan kayo vá ano yere mai kampun avúavá barákan mai avúavá ano Banabasin má dere e avíádan maifin oren mino.Pita ino.|alt="close up of Peter" src="cn01902B.tif" size="col" ref="Kar 2.13"
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Máan tiyáken betí ankan ída kama vaya ánain puntáden dakhafiyáí téi ódaréi ena kéká avorá Pitan tiamé uno. “Éi Yutan anan banta anon ena anan banta ano ma Yutan kayoi avúavá ánain dakhafeiníi iyákeya ena anan banta ma vainíi ukha ompo fará ena anan kayo van Yutan kayoi avúavá ánain dakhafino van duvun iya fono.”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Máa siré tiamé uno. “Erasan Yutan anampin mi afoká ukhé umpo ume van ne ma siyain anampin ída afoká ukhé tiféuno.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Mosesini man baya ánain ma yakhafintá Tiyarafenu avorá ída funtákeruna nanin bantaíi ó tifanté umpo Yisas Karaisintá ma mumunan inain nanin banta ano anan Tiyarafenu avorá puntáken banten mino. Yisas Karaisintá ma mumunan iyá tiferuna mai aa sáké anan Tiyarafenu ano setin nan puntákein nanin banta e sinten mino. Mai fara vara seyo, mana nanin banta ano ída kanaíen minó man baya ánain ma yakhafin naintá Tiyarafenu ano funtákein nanin banta ino sinten mino.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 “Yisas Karaisintá ma mumunan ó tifanuna mai ano anan Tiyarafenu avorá puntákeruna nanin banta vanté tifé umpo seti Yutan kayo vá deren ena anan nanin banta an dé umeí iyá tiféuno. Yisas Karaisi anó ayaen ume ákona uanté iyan nafino. Ída uron mino.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Mai ma séi ankaman barákukhá onunan man baya ma evaráné uvaranté maé mai séi man baya yurafurein bantan bá uno senté uno.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Mai fara vara seyo, man baya ánain ma vákurékun mai ano furino sin nain nan pasé mai ánain ída vákuronté umpo Tiyarafenu vái súpá ukhé banté uno.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Máan tukhen nan mi Karaisi má téi fe fúkéi séi seyan na va raumpo Yisas Karaisi anon tempin ban mino. Tiyarafenu Anin mano ma séi nan moéken anunu uaren ma sen nan e fúkein mumunantái vá uno.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Tiyarafenui sarisari ída maman paen danasí uré do ékano van muno. Mai fara vara seyo, Mosesini man baya ano ma Tiyarafenu avorá tetin maman puntákein nanin bantaí ma intin maen mai Yisas Karaisi fasavin puren mino.”
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.