Filipenses 2

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yisas Karaisin nina yaná pinte ídá mana ákona mantare fono. Inká beni avábá pinte ídá ará kusin mantare fono. Inká Kantá Aunan má ída ará manafiní ukhare rafono. Inká aúkáke sá ena nanin banta kama ure yafisiyare fono.
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 Máan ma iyaré inte mae ará manafin ure vá ben anunuin maran iyáke inká inin onan manafin kaúde vaya sian damuare vá téin timusin in dorarisá ono.
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 Ída vá eyan nan inireya ena oman kaumpan ono. Ará barará desin erafuvinti vá ena nanin banta vará moéke ineno.
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 Tiretí ina yanasinta ma yafisinona van mana ída vá iyákeya ena ina yanasinta vá dere vá dafíantano.
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Yisas Karaisi ma variyaré ein mai avúavá ana vá tiretimpin bano.
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 Pefá béi Tiyarafenu vá manaí ukharen mifo
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Beyan maman bararasí uren
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 Inká Tiyarafenui vaya iniren bei au maman bararasí uren
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Mai van mi Tiyarafenu ano véin maman dan uron bain barurá kaúden
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Amikhein mai inarufá ma vain kayo vá inká barará ma vain kayo vá ma vara aránaópá ma vain kayo vasá
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 Máan tintin minó ano Yisas Karaisin nan ma Bafan mino sinain manon
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 Téi ma sinunu ukheruna sirona kéka soe, séi ma siretin má báku mae séi ma seruna vaya ánain ena ena yamú kama e yakhafiyaré en nái saréa siretin má ída vá umpo ákona e vá mai ma siamiyaré eruna vaya ánain ná dakhafono. Tiyarafenu ano ma siretin evaránen avíkein nará purase veni aránaópá bákeya ven nan periya vá beni yoran posá banasi aní ono.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Mai fara vara seyo, Tiyarafenu anon tiretimpin doriyáken beyan ma amusin amé iyain mai ákona vá anunu vái siretin amiyan mino.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 Minó dorarí ma inonafin ída vá ena oyampá baya seya inká asive asive iya vano.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 Máan tesin ná ída vá tiretin oyampá baya sen kakhirun arino. Puntákein nanin banta váke vá ma varará ma kampun avúavá ana ma varen oriyan bain kékápin ná Tiyarafenu akhafana an dakhe vá betin aúbaná ofu kayo ano ma kiyan bainisá ono.
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 Aun bain baya ma fákaan ákona ukharé esí maé Yisas Karaisi ma ovaránen erin nain damúi séi ma yoriyaré eruna yoran ída fa savifá o afeyoren mino siré timusin onté uno.
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Timusin onté umpo se saunan mano Tiyarafenurá ma íkun uan amin non ma vanaein an ma yanten maen tireti ma yoriyaona mai moéken ákona uantanten mino. Tiretin naro siré ma fúkaré maé tiretin má manafin timusin ono van muno.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 Máan tukhanti siretin má dere vá mai van amusin esi sá ten má timusin ono.
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 Bafan Yisas Karaisi ma anunu inain nan mi ainé Timotin tiantékun tireti ma monó dorarí iyaona o ódaren intesá é doriya fo mai me sisimintí timusin onté uno.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 Timoti ma einí ukhein banta ída ena sen má báken tiretin ayaen dorano van inikhen mino.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 Para vara seyo, ena kéká ano vetiyan ma ayain doran nan manan iniren Yisas Karaisi ma amikhein doran nan ída iniyan mino.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Máan tiyan mifo Timoti ma ákonaen doriyain doran tireti afová ukhen nan mi ve anin mano ma ve afóe má túpá uven doriyainíen mi séin tiyaen Tiyarafenui kama vaya vanasi siamiyan mino.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Mará ma séin timaniná intéa yanasá afoká inten nafi mai ma afová uré maé ída ayáká báké béin tiantékun tireti vaonafá orinten mino.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 Máan tukhái séi ma Bafantá inin kaiyaruna véi ma aaí intí ída ayáká báké teyantái siretin o onanté uno.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Máan tukhá umpo saréa Epafroditusin tiantékun tiretí baonafá orino van mi séi inikhé uno. Béi funtákein tifá tiváen báken mi séi ma o afasí eruna yaná tiya é iyan mino. Inká béi siretíi vaya varen orin bantan báken monó baya simpin ma séi uman barékun maen ída feranton tiya é iyan mino.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 Béin nan aí iyan ban mino se ma sireti ineona van mi véi anomé iniyáken tiretin o onano van iyáká mai van mi véin tiantano van iyá uno.
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 Béi aí mamaren pura sen purinté ein mifo Tiyarafenu ano verasan nan arunan uren mi séin nan moékan arun naná baranae siren mi véin ayain asefaen mino.
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 Mai van mi véin tiantékun tireti vaonafá orino van mi séi moéké tinunu ukhé uno. Mai fara vara seyo, séi ma afová ukheruna sireti ma véin oniyáke kákan amusin esí maé téi siretin nan ída sirunan uré kokhon ineine onté uno.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Béi ma orinti mae amusin iyáke vá monó avúavá posá kama ureya e avían kaúde mae máan banta kama uresin ná bano.
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 Mai fara vara seyo, siretí nentá báke ída kanaíe siya oren ukhen nan mi véi ída ve au van ininton téin tiyaen Yisas Karaisini yorarí iyaren mi furin avídoren mino.
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.