Atos 8

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sorin avorái Stivenin ma arin puriyan óden kana ino sen mino.
1 E Saulo consentia na morte de Estêvão. Naquele dia, teve início uma grande perseguição contra a igreja em Jerusalém. Todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e da Samaria.
2 Tiyarafenu oo yaiyin banta kayo ano Stivenin daiyen mo masí uren kákantá kuníen mino.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande lamentação por ele.
3 Máan ten mifo Sori ano monó nanin banta máden asuse iyáken mápin peren kuven iyan banta vá anasi vá do yarifen karavusifin mo khaen mino.Mumunan nanin banta ma arein mino.|alt="church persecuted" src="CN01924B.TIF" size="col" ref="Apo 8.3"
3 Saulo, porém, queria destruir a igreja. Indo de casa em casa, arrastava homens e mulheres, lançando-os na prisão.
4 Máan tiyan ma karan orera ein kéká ano mai ma karan oreípá mo monó baya siamen mino.
4 Enquanto isso, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Máan tiyákan Sameriá akhempá mana varurá Firipi mo Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantai vaya vanasi siamen mino.
5 Filipe foi à cidade de Samaria e anunciava Cristo ao povo dali.
6 Tiamiyákan kokhon nanin banta ano Firipin avaya iniyáken inká be ma enará ukhein avúavá ma yákó iyain oniyan maen ádé oriven kamaen inen mino.
6 As multidões, unânimes, davam atenção às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele fazia.
7 Iniyákan Firipi ano kokhon namu aunan ma varé ein nanin banta aú pinte yo siantiyákan mai namu aunan kayo ano vádiyan orera iyan inká ai ayan ma fúkein kayofi arantan ma namu ukhein kayofi ayofiyákan banasi ano onen mino.
7 Pois os espíritos imundos, gritando em alta voz, saíam de muitos que estavam possuídos por eles; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Máan tiyákan mai van mai varufin kákan amusin en mino.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Máan tiyan Saimonin ne sin mana uvátakhan banta mai varurá bákan Sameriá akhempá ma varé ein nanin banta ano véin nan takha iyan maen béi siyáken, “Téi kákan banta uno,” siyaren mino.
9 Havia naquela cidade um homem chamado Simão, que praticava artes mágicas e deixava o povo de Samaria admirado. Dizia ser alguém muito importante,
10 Máa siyan minó ona vain má ída ona vain má ano veni vaya iniren béin amo siyan temí, “Moéken enarasí ukhein ákona e ma siyain ma vantafin ban mino.”
10 e todos lhe davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: — Este homem é o poder de Deus, chamado “o Grande Poder”.
11 Máan tiyan pefái veni uvátakhan nan takhaen eriyaren mai van béin ánain mana yakhafen mino.
11 Davam atenção a ele porque durante muito tempo os havia impressionado com as suas artes mágicas.
12 Máan tiyaréin ma Firipi ano Tiyarafenui kama yafisin baya vá inka Yisas Karaisin aví bá ma siamin iniyáken mai vayará mumunan uren minó nanin banta ano non baren mino.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, tanto homens como mulheres.
13 Máan tiyan Saimoni veyan má mumunan uren monó non péden Firipin dakhafen nóken enará ukhein ákona vá aní daná bá ma uvariyarin oniyáken takhaen mino.
13 O próprio Simão abraçou a fé e, tendo sido batizado, acompanhava Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Máan tiyákan baya varen orin banta kayo ma Yerusaremí ma varé ein mano iníkan Sameriá barafá ma vain nanin banta ano inka Tiyarafenui vaya iniren mumunan iyané siyaimpin Pita nú Yonin nú tiantan maifá oren mino.
14 Quando os apóstolos, que estavam em Jerusalém, ouviram que o povo de Samaria tinha recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João.
15 Békanan Sameriá ma orivin maen mai kéká ano Kantá Aunan barano van Tiyarafenu vaípá amúken mino.
15 Chegando ali, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo,
16 Para va ino Bafan Yisasin avíká anan monó non péden mana ano ída Kantá Aunan mantaréin mino.
16 pois o Espírito ainda não havia descido sobre nenhum deles. Tinham apenas sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Máan turen Pita nú Yonin nú ano vetin ánontá ayan kaíkan Kantá Aunan baren mino.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 — ausente —
18 Quando Simão viu que, pelo fato de os apóstolos imporem as mãos, era concedido o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 — ausente —
19 dizendo: — Deem também a mim este poder, para que a pessoa sobre a qual eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Máa síkan Pita ano Saimonin tiamemí, “Ei moní bá en masá purase o aiyorano. Para vara seyo, Tiyarafenu ano ma vei sarisarifó para amiyain ákona monípó miyaní onté unon te ine ono.
20 Mas Pedro respondeu: — Que o seu dinheiro seja destruído junto com você, pois você pensou que com ele poderia adquirir o dom de Deus!
21 Tiyarafenui yorampin eni afokhan ída vanten mino. Para vara seyo, ven avorá en ará ída funtáken mino.
21 Não existe porção nem parte para você neste ministério, porque o seu coração não é reto diante de Deus.
22 Máan tukhen mifo ará baéde Bafan Tiyarafenurá amúkesin ná e aúpin ma namu avúavá inin ma ineona ume vá ampiantano.
22 Portanto, arrependa-se desse mal e ore ao Senhor. Talvez ele o perdoe por esse intento do seu coração.
23 Téi farava máa siya rauno. Éin ma oniyaruna Tiyarafenui ákona varano van moéke anunu e nan mai ano éin avíáda umei unampin báe ono.”
23 Pois vejo que você está cheio de inveja e preso em sua maldade.
24 Máa síkan Saimoni evaránen békanan tiamemí, “Bafan baípasá amúkusintesin ná mai ma sen timaniná dákó ino seona yaná ída vá dákó ino.”
24 Simão disse aos apóstolos: — Peço que vocês orem ao Senhor por mim, para que não me sobrevenha nada do que vocês disseram.
25 Pita nú Yonin nú ano ma Bafani vaya siamiyáken beni ana vaya maman dákó uren Yerusaremí evaránen oriyáken Sameriá akhempá ma vain baru kayo fimpá kama vaya e siamen oren mino.
25 Eles, porém, tendo dado o seu testemunho e pregado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Maí damú Bafani enisori ano Firipin máa sen tiamemí, “E mante sautí aravuve vá mai ma Yerusaremíké kámá barafá aravuaren ma Khasá oriyain aintá o muntave vá aravono.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Levante-se e vá para o Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto.
27 — ausente —
27 Filipe se levantou e foi. Havia um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro. Ele tinha vindo adorar em Jerusalém
28 — ausente —
28 e estava regressando ao seu país. E, assentado na sua carruagem, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Mai vompon onen oriyákan Kantá Aunan mano Firipin tiamemí, “Mesan karisi vaintá oriveya mai ádé orono.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: — Aproxime-se dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Máa síkan Firipi savaen mai karisi ádé oriven iníkan mai vanta ano sakhanampa vanta Aisaiyani vompon dóki finte yankafiyaréin béin máa sen inaemí, “Mai ma yankafiyaona vomponi ana afová ukhe fono.”
30 Correndo para lá, Filipe ouviu que o homem estava lendo o profeta Isaías. Então perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Máa sen ina íkan mai vanta ano semí, “Ída ma mana vanta ano sisimintí intesá erá téi mai vayai ana afová onte rafuno.” Máa siren mai vanta ano Firipin aran mai karisifin ben má un kumanen mino.
31 Ele respondeu: — Como poderei entender, se ninguém me explicar? E convidou Filipe a subir e sentar-se ao seu lado.
32 Mai ma kuinin ayain banta ano ma yankafiyá ein bompon mano máa mi sikhen mino,
32 Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo diante do seu tosquiador, ele não abriu a boca.
33 Béin maman bara ana kanti ana uren ída funtákein kó tiantáden
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem poderá falar da sua descendência? Porque a vida dele é tirada da terra.”
34 Mai vompon ma yankáden mai vanta ano Firipin inaemí, “Tisimeno, mai sakhanampa vanta ano ma sikhein beyan nará tikhen nafi áa ena vanta vará tikhen nafino.”
34 Então o eunuco disse a Filipe: — Peço que você me explique a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de outra pessoa?
35 Máa sen ina íkan mai ma yankafein baya ana Firipi araíen tian dákó iyan inká kama vaya ma Yisasin nan tikhein nan tiamen mino.
35 Então Filipe explicou. E, começando com esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a mensagem de Jesus.
36 — ausente —
36 Seguindo pelo caminho, chegaram a certo lugar onde havia água. Então o eunuco disse: — Eis aqui água. O que impede que eu seja batizado?
37 — ausente —
37 [Filipe respondeu: — É lícito, se você crê de todo o coração. Então ele disse: — Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Máa siren mai vanta ano síkan mai ma oriyarein karisi ma fákaran Firipi má mai vanta vá nompin aravuven Firipi ano mai vanta monó non péanten mino.
38 Então mandou parar a carruagem, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Péantáden békanan non me ampiren aifá édákan Bafani Kantá Aunan mano Firipin do aviren enafá orivin ída véin onen mifo mai vanta ano amusin en bei varufá oren mino.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de alegria.
40 Firipi maen intesá eipáke safi Asotusí barufin o afoká uven mai ráké araíen Yisasini kama vaya minó baru kayofin e siamen oriyan baren Sisariá e unen mino.
40 Mas Filipe foi visto outra vez em Azoto; e, seguindo viagem, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.