Atos 8

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sorin avorái Stivenin ma arin puriyan óden kana ino sen mino.
1 Naquele dia levantou-se grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judéia e da Samária.
2 Tiyarafenu oo yaiyin banta kayo ano Stivenin daiyen mo masí uren kákantá kuníen mino.
2 E uns homens piedosos sepultaram a Estêvão, e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Máan ten mifo Sori ano monó nanin banta máden asuse iyáken mápin peren kuven iyan banta vá anasi vá do yarifen karavusifin mo khaen mino.Mumunan nanin banta ma arein mino.|alt="church persecuted" src="CN01924B.TIF" size="col" ref="Apo 8.3"
3 Saulo porém, assolava a igreja, entrando pelas casas e, arrastando homens e mulheres, os entregava à prisão.
4 Máan tiyan ma karan orera ein kéká ano mai ma karan oreípá mo monó baya siamen mino.
4 No entanto os que foram dispersos iam por toda parte, anunciando a palavra.
5 Máan tiyákan Sameriá akhempá mana varurá Firipi mo Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantai vaya vanasi siamen mino.
5 E descendo Filipe à cidade de Samária, pregava-lhes a Cristo.
6 Tiamiyákan kokhon nanin banta ano Firipin avaya iniyáken inká be ma enará ukhein avúavá ma yákó iyain oniyan maen ádé oriven kamaen inen mino.
6 As multidões escutavam, unânimes, as coisas que Filipe dizia, ouvindo-o e vendo os sinais que operava;
7 Iniyákan Firipi ano kokhon namu aunan ma varé ein nanin banta aú pinte yo siantiyákan mai namu aunan kayo ano vádiyan orera iyan inká ai ayan ma fúkein kayofi arantan ma namu ukhein kayofi ayofiyákan banasi ano onen mino.
7 pois saíam de muitos possessos os espíritos imundos, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados;
8 Máan tiyákan mai van mai varufin kákan amusin en mino.
8 pelo que houve grande alegria naquela cidade.
9 Máan tiyan Saimonin ne sin mana uvátakhan banta mai varurá bákan Sameriá akhempá ma varé ein nanin banta ano véin nan takha iyan maen béi siyáken, “Téi kákan banta uno,” siyaren mino.
9 Ora, estava ali certo homem chamado Simão, que vinha exercendo naquela cidade a arte mágica, fazendo pasmar o povo da Samária, e dizendo ser ele uma grande personagem;
10 Máa siyan minó ona vain má ída ona vain má ano veni vaya iniren béin amo siyan temí, “Moéken enarasí ukhein ákona e ma siyain ma vantafin ban mino.”
10 ao qual todos atendiam, desde o menor até o maior, dizendo: Este é o Poder de Deus que se chama Grande.
11 Máan tiyan pefái veni uvátakhan nan takhaen eriyaren mai van béin ánain mana yakhafen mino.
11 Eles o atendiam porque já desde muito tempo os vinha fazendo pasmar com suas artes mágicas.
12 Máan tiyaréin ma Firipi ano Tiyarafenui kama yafisin baya vá inka Yisas Karaisin aví bá ma siamin iniyáken mai vayará mumunan uren minó nanin banta ano non baren mino.
12 Mas, quando creram em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus e do nome de Jesus, batizavam-se homens e mulheres.
13 Máan tiyan Saimoni veyan má mumunan uren monó non péden Firipin dakhafen nóken enará ukhein ákona vá aní daná bá ma uvariyarin oniyáken takhaen mino.
13 E creu até o próprio Simão e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e admirava-se, vendo os sinais e os grandes milagres que se faziam.
14 Máan tiyákan baya varen orin banta kayo ma Yerusaremí ma varé ein mano iníkan Sameriá barafá ma vain nanin banta ano inka Tiyarafenui vaya iniren mumunan iyané siyaimpin Pita nú Yonin nú tiantan maifá oren mino.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, tendo ouvido que os da Samária haviam recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;
15 Békanan Sameriá ma orivin maen mai kéká ano Kantá Aunan barano van Tiyarafenu vaípá amúken mino.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles, para que recebessem o Espírito Santo.
16 Para va ino Bafan Yisasin avíká anan monó non péden mana ano ída Kantá Aunan mantaréin mino.
16 Porque sobre nenhum deles havia ele descido ainda; mas somente tinham sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Máan turen Pita nú Yonin nú ano vetin ánontá ayan kaíkan Kantá Aunan baren mino.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 — ausente —
18 Quando Simão viu que pela imposição das mãos dos apóstolos se dava o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 — ausente —
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos, receba o Espírito Santo.
20 Máa síkan Pita ano Saimonin tiamemí, “Ei moní bá en masá purase o aiyorano. Para vara seyo, Tiyarafenu ano ma vei sarisarifó para amiyain ákona monípó miyaní onté unon te ine ono.
20 Mas disse-lhe Pedro: Vá tua prata contigo à perdição, pois cuidaste adquirir com dinheiro o dom de Deus.
21 Tiyarafenui yorampin eni afokhan ída vanten mino. Para vara seyo, ven avorá en ará ída funtáken mino.
21 Tu não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Máan tukhen mifo ará baéde Bafan Tiyarafenurá amúkesin ná e aúpin ma namu avúavá inin ma ineona ume vá ampiantano.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua maldade, e roga ao Senhor para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Téi farava máa siya rauno. Éin ma oniyaruna Tiyarafenui ákona varano van moéke anunu e nan mai ano éin avíáda umei unampin báe ono.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura, e em laços de iniqüidade.
24 Máa síkan Saimoni evaránen békanan tiamemí, “Bafan baípasá amúkusintesin ná mai ma sen timaniná dákó ino seona yaná ída vá dákó ino.”
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha sobre mim.
25 Pita nú Yonin nú ano ma Bafani vaya siamiyáken beni ana vaya maman dákó uren Yerusaremí evaránen oriyáken Sameriá akhempá ma vain baru kayo fimpá kama vaya e siamen oren mino.
25 Eles, pois, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltando para Jerusalém, evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Maí damú Bafani enisori ano Firipin máa sen tiamemí, “E mante sautí aravuve vá mai ma Yerusaremíké kámá barafá aravuaren ma Khasá oriyain aintá o muntave vá aravono.”
26 Mas um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai em direção do sul pelo caminho que desce de Jerusalém a Gaza, o qual está deserto.
27 — ausente —
27 E levantou-se e foi; e eis que um etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adorar,
28 — ausente —
28 regressava e, sentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Mai vompon onen oriyákan Kantá Aunan mano Firipin tiamemí, “Mesan karisi vaintá oriveya mai ádé orono.”
29 Disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Máa síkan Firipi savaen mai karisi ádé oriven iníkan mai vanta ano sakhanampa vanta Aisaiyani vompon dóki finte yankafiyaréin béin máa sen inaemí, “Mai ma yankafiyaona vomponi ana afová ukhe fono.”
30 E correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes, porventura, o que estás lendo?
31 Máa sen ina íkan mai vanta ano semí, “Ída ma mana vanta ano sisimintí intesá erá téi mai vayai ana afová onte rafuno.” Máa siren mai vanta ano Firipin aran mai karisifin ben má un kumanen mino.
31 Ele respondeu: Pois como poderei entender, se alguém não me ensinar? e rogou a Filipe que subisse e com ele se sentasse.
32 Mai ma kuinin ayain banta ano ma yankafiyá ein bompon mano máa mi sikhen mino,
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como a ovelha ao matadouro, e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim ele não abre a sua boca.
33 Béin maman bara ana kanti ana uren ída funtákein kó tiantáden
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; quem contará a sua geração? porque a sua vida é tirada da terra.
34 Mai vompon ma yankáden mai vanta ano Firipin inaemí, “Tisimeno, mai sakhanampa vanta ano ma sikhein beyan nará tikhen nafi áa ena vanta vará tikhen nafino.”
34 Respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? de si mesmo, ou de algum outro?
35 Máa sen ina íkan mai ma yankafein baya ana Firipi araíen tian dákó iyan inká kama vaya ma Yisasin nan tikhein nan tiamen mino.
35 Então Filipe tomou a palavra e, começando por esta escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 — ausente —
36 E indo eles caminhando, chegaram a um lugar onde havia água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 — ausente —
37 {E disse Felipe: é lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Máa siren mai vanta ano síkan mai ma oriyarein karisi ma fákaran Firipi má mai vanta vá nompin aravuven Firipi ano mai vanta monó non péanten mino.
38 mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e Filipe o batizou.
39 Péantáden békanan non me ampiren aifá édákan Bafani Kantá Aunan mano Firipin do aviren enafá orivin ída véin onen mifo mai vanta ano amusin en bei varufá oren mino.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco, que jubiloso seguia o seu caminho.
40 Firipi maen intesá eipáke safi Asotusí barufin o afoká uven mai ráké araíen Yisasini kama vaya minó baru kayofin e siamen oriyan baren Sisariá e unen mino.
40 Mas Filipe achou-se em Azoto e, indo passando, evangelizava todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.