Atos 8

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sorin avorái Stivenin ma arin puriyan óden kana ino sen mino.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 Tiyarafenu oo yaiyin banta kayo ano Stivenin daiyen mo masí uren kákantá kuníen mino.
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Máan ten mifo Sori ano monó nanin banta máden asuse iyáken mápin peren kuven iyan banta vá anasi vá do yarifen karavusifin mo khaen mino.Mumunan nanin banta ma arein mino.|alt="church persecuted" src="CN01924B.TIF" size="col" ref="Apo 8.3"
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Máan tiyan ma karan orera ein kéká ano mai ma karan oreípá mo monó baya siamen mino.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 Máan tiyákan Sameriá akhempá mana varurá Firipi mo Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantai vaya vanasi siamen mino.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 Tiamiyákan kokhon nanin banta ano Firipin avaya iniyáken inká be ma enará ukhein avúavá ma yákó iyain oniyan maen ádé oriven kamaen inen mino.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 Iniyákan Firipi ano kokhon namu aunan ma varé ein nanin banta aú pinte yo siantiyákan mai namu aunan kayo ano vádiyan orera iyan inká ai ayan ma fúkein kayofi arantan ma namu ukhein kayofi ayofiyákan banasi ano onen mino.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Máan tiyákan mai van mai varufin kákan amusin en mino.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Máan tiyan Saimonin ne sin mana uvátakhan banta mai varurá bákan Sameriá akhempá ma varé ein nanin banta ano véin nan takha iyan maen béi siyáken, “Téi kákan banta uno,” siyaren mino.
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Máa siyan minó ona vain má ída ona vain má ano veni vaya iniren béin amo siyan temí, “Moéken enarasí ukhein ákona e ma siyain ma vantafin ban mino.”
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Máan tiyan pefái veni uvátakhan nan takhaen eriyaren mai van béin ánain mana yakhafen mino.
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Máan tiyaréin ma Firipi ano Tiyarafenui kama yafisin baya vá inka Yisas Karaisin aví bá ma siamin iniyáken mai vayará mumunan uren minó nanin banta ano non baren mino.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Máan tiyan Saimoni veyan má mumunan uren monó non péden Firipin dakhafen nóken enará ukhein ákona vá aní daná bá ma uvariyarin oniyáken takhaen mino.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Máan tiyákan baya varen orin banta kayo ma Yerusaremí ma varé ein mano iníkan Sameriá barafá ma vain nanin banta ano inka Tiyarafenui vaya iniren mumunan iyané siyaimpin Pita nú Yonin nú tiantan maifá oren mino.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 Békanan Sameriá ma orivin maen mai kéká ano Kantá Aunan barano van Tiyarafenu vaípá amúken mino.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 Para va ino Bafan Yisasin avíká anan monó non péden mana ano ída Kantá Aunan mantaréin mino.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 Máan turen Pita nú Yonin nú ano vetin ánontá ayan kaíkan Kantá Aunan baren mino.
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 — ausente —
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 — ausente —
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Máa síkan Pita ano Saimonin tiamemí, “Ei moní bá en masá purase o aiyorano. Para vara seyo, Tiyarafenu ano ma vei sarisarifó para amiyain ákona monípó miyaní onté unon te ine ono.
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Tiyarafenui yorampin eni afokhan ída vanten mino. Para vara seyo, ven avorá en ará ída funtáken mino.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Máan tukhen mifo ará baéde Bafan Tiyarafenurá amúkesin ná e aúpin ma namu avúavá inin ma ineona ume vá ampiantano.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Téi farava máa siya rauno. Éin ma oniyaruna Tiyarafenui ákona varano van moéke anunu e nan mai ano éin avíáda umei unampin báe ono.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Máa síkan Saimoni evaránen békanan tiamemí, “Bafan baípasá amúkusintesin ná mai ma sen timaniná dákó ino seona yaná ída vá dákó ino.”
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Pita nú Yonin nú ano ma Bafani vaya siamiyáken beni ana vaya maman dákó uren Yerusaremí evaránen oriyáken Sameriá akhempá ma vain baru kayo fimpá kama vaya e siamen oren mino.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Maí damú Bafani enisori ano Firipin máa sen tiamemí, “E mante sautí aravuve vá mai ma Yerusaremíké kámá barafá aravuaren ma Khasá oriyain aintá o muntave vá aravono.”
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 — ausente —
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 — ausente —
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Mai vompon onen oriyákan Kantá Aunan mano Firipin tiamemí, “Mesan karisi vaintá oriveya mai ádé orono.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Máa síkan Firipi savaen mai karisi ádé oriven iníkan mai vanta ano sakhanampa vanta Aisaiyani vompon dóki finte yankafiyaréin béin máa sen inaemí, “Mai ma yankafiyaona vomponi ana afová ukhe fono.”
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Máa sen ina íkan mai vanta ano semí, “Ída ma mana vanta ano sisimintí intesá erá téi mai vayai ana afová onte rafuno.” Máa siren mai vanta ano Firipin aran mai karisifin ben má un kumanen mino.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Mai ma kuinin ayain banta ano ma yankafiyá ein bompon mano máa mi sikhen mino,
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 Béin maman bara ana kanti ana uren ída funtákein kó tiantáden
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Mai vompon ma yankáden mai vanta ano Firipin inaemí, “Tisimeno, mai sakhanampa vanta ano ma sikhein beyan nará tikhen nafi áa ena vanta vará tikhen nafino.”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Máa sen ina íkan mai ma yankafein baya ana Firipi araíen tian dákó iyan inká kama vaya ma Yisasin nan tikhein nan tiamen mino.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 — ausente —
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 — ausente —
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Máa siren mai vanta ano síkan mai ma oriyarein karisi ma fákaran Firipi má mai vanta vá nompin aravuven Firipi ano mai vanta monó non péanten mino.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Péantáden békanan non me ampiren aifá édákan Bafani Kantá Aunan mano Firipin do aviren enafá orivin ída véin onen mifo mai vanta ano amusin en bei varufá oren mino.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Firipi maen intesá eipáke safi Asotusí barufin o afoká uven mai ráké araíen Yisasini kama vaya minó baru kayofin e siamen oriyan baren Sisariá e unen mino.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.