Atos 7

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Máan turan mairá monó ánon banta kékái ánon banta ano Stivenin inaemí, “Ma ma éin nan tiyain baya kayo mai furá tiyan nafino.”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Máa síkan Stiveni evaránen temí, “Tifá tiváeyan má tifóeyan ma soe, siretí ankan ná ineno. Teti sinafu Abaraamu ma Mesopotemiá barafá ban ma Araní barufá ída orikhan maen inarufá ma minó ákona vain Tiyarafenu ano Abaraamu vaintá dákó en mino.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Dakó uven Tiyarafenu ano véin tiamemí, ‘E antun má ei vara vá ampireya séi ma aní onuna varafasá orono.’ Esé 12:1
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 “Máa síkan Abaraamu Saridia vara me ampiren Arani varufá o varéin be afóe ma fúbíkan Tiyarafenu ano véin tiantan ma ma saréa vaóna vara e varen mino.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Maí damú Abaraamun ída manáa vara amikhan inká ída iyampon kaúkan maen Tiyarafenu ano siyáken, ‘Ma vara ínaimpáké e má en ana akhá bá amenté uno,’ sen iyáantákan mino.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Tiyarafenu ano Abaraamun máa sen tiamemí, ‘En ana akhá ano ma ena varafá o soya ma vainí ukhantin kami kamí antareti (400) oranarái vetin uman amiyantin miyan ída van dorarí inten mino.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Máan tinten mifo mai ma ída miyan ban dorarí uantiyaré inona kéká téi uman amirékun maen ínaimpáké betí mai vara me ampiren ma varará e váken téintá monó tinten mino.’ Esé 15:13-14
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Máa siren mairá Tiyarafenu ano Abaraamun má ma kasen báken au ma kaí pákena siamídan mairá Abaraamu ano Aisakin afóení uven béin kaúdan ma yan manápá ifo afápá kanú manaú damusí ma iyan maen béin au kharan ínaimpáké Aisaki ano Yekopun kaúdan inka Yekopu ano siyan míkan mifo sirantan kan orun kákan (12) banta setin tináuyan kaen mino.Stiveni ma Kanisori kayofin monó baya sein mino.|alt="Stephen preaches to the Sanhedrin" src="cn01915B.tif" size="col" ref="Apo 7.8"
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Kaúdan mai sináuyan mano Yosepin ará namu uantáden avían ena kékápin mo sarí uran béin miyaní uren aviren Isipi morun kain baren mifo Tiyarafenu véin má báken
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 beni uman kayo aya iyaren mino. Aya iyan Yosepi ma Isipíké Kin Fero má ma vaya siyákan Tiyarafenu véin kama afova amiyan kin mano véin nan moéken anunu uren mai van mi kin mano véin maman kamaniní urákan Isipí dafíaren ben amáká dafisen mino.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “Dafikaréin ínaimpáké Isipi vá Kenani vái varafin kákan anan eríkan kákan uman baren tetin tináuyan mano arafan nan ída kanaíen dunan doseren en mino.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Mai umampin ban maen Yekopu iníkan Isipí dunan ban ne siyain baya iniren tetin tináuyan tiantan ída aravin táké araíen araven mino.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Aravukharen ma evaránen kan dádasí en Isipi aravíkan mairái Yosepi veyan maman páman en be afá aváeyan tiamemí, ‘Téi Yosepi uno,’ ma siyain baya ínaimpá kin mano afová en be antun mi varéin mino sen mino.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Mai oyampáké Yosepi ma siantan be afóe Yekopun má bei kéká minó ma o aviren erein mai seventi-faipi (75) nanin banta ino.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Yekopu ma Isipi orun baren ínaimpáké béi fúbin inká setin tináuyan má dere furen mino.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Púbíkan ínaimpáké mai kéká daiyó en evaránen Sekemú barufá ma fefá Abaraamu ano manáa monípó Amorin akhafana finte miyaní ukhá ein barafin ma varé ein masípin mo masíen mino.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Kokhon orana orivin maen Tiyarafenu ano ma fefá Abaraamun tiamen éin avu onté uno ma sikhá ein damú ádesí iyákan Isareri nanin banta ma Isipí baré ein mano mo ampan kauren kokhoníen mino.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Máan tiyákan Yosepin ída afová ukhein banta ano Isipii kiníen mino.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Mai kin mano setisi kéká bá tináuyan má máká maáká en namu uantáden aase ma kaúdan iyampon arará kayo vá arin purino siren betin duvunin baren mo karúden mino.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Maí damú ana Mosesin ma ve anóe ano kaúden onan Tiyarafenui avorá avorú iyampon baimpin be anóe afóe ano kanú manaú biyontá mápin aúpá dafisiyaren mino.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Dafisiyaren béin ma avían barufá kaúdan maen kin araun mano véin aviren mo ve akhasí uran baren mino.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Báken maen Mosesi ano Isipi kayoi kama afova variyáken e anoníen baya vantaí iyan ákona yoraríen mino.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Máan ten oriyan ma Mosesi e anoníen foti (40) oranaí ma iyáken mairá be afá aváeyan Isareri kéká o onano van en mino.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ineine uren oriyan o onákan mana Isipi vanta ano Isareri vanta aruren namu uantiyá íkan mai anonafá mai vanta mo ayaen Isipi vanta aruádan puren mino.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Mosesi ma inikhá ein Tiyarafenu anon tiantan tetin me siya iyan mino sen bei kéká ano ovaren me ininten mino sen mifo vetí ída afová ukharen mino.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Máan turákaren ena ákurá Mosesi oriyan o onákan Isareri vantá kan mano aruviyaréin béi mo yódá iyáken temí, ‘Tire anavasan mompo fará tirékan aruvianta fono.’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 “Máa síkan mifo mai aruvin ma araí uren ena vanta vá aruviyá ein banta ano Mosesin do ékiyáken máa semí, ‘Iye ano éin nan ánon bantaí ukheya setin daimono sikhaya fono.
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Éi ma inuran ma mana Isipi vanta ma aruan pureonaí eyá téin tiruan purono vara fono.’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Máa síkan mairá Mosesi mai vaya iniren me onen karan Midianí barafá o soya vanta an dakhen baren maifá anasi mamáken kankanan afon iyampon kaen mino.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Kaúden baréin foti (40) orana esantari íkan banta i van kámá barafá Sainaí anuyon ádé o varé íkan mana enisori ano ira khiyain daa finté uaren Mosesi vaintá dákó en mino.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Mai ira ma khiyan Mosesi ódaren kokhon ineine iyáken mai ma yákó iyain daná onano van ádé oriven iníkan Bafan amen avaya ano máa semí,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Téi en afóeyan ma vain Abaraamu Aisaki Yekopuni Ayarafenu uno,’ ma síkan Mosesin akhokhofen avinantan diyaimpin ída mo onen mino.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Máan tiyaimpin Bafan mano véin tiamemí, ‘Mai ma éi mantakhaona vara mai kantasí ukhein bara yontá ifo ei arantan anamun ná do ayufono.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Intéa uman ná tenti vanasi ma Isipí bain amaniná kaiyan nafi inka séi ódaré vetíi ifí inéi mai umanpinte utúantano siréi eré umpo varéa erikhesirá éin tiantéku evaránen Isipisá orono.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Mai ma vetí ankan Mosesi nan tiyáken, ‘Iye anó éi nan tetintasá dafisiyáke vá daimono sirákaya fono’ siren ma veni vaya ída inen do ékein mai Tiyarafenu anon daa ana ma ira khiyain pinté béin nan ore vá betíi yafisiní ukhe mai uman pinte utúde vá avirano siren tiantein mino.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Mosesi ano Isipíke yo iyanen oriyáken maen Isipi varafin má Nare Non má inká foti (40) oranará banta i van kámá barafá bái enará ukhein ákona vá aní danasinta vá uvaren dararen ukharen mino.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 “Mai Mosesi anon Isarerin nanin banta máa sen tiamikharen mino. ‘Tiyarafenu ano sen ma erunaí ukhein mana sakhanampa vanta eni vanasi aúbanáke siantékun orinten mino,’ sen tiamikharen mino. Diu 18:15
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 “Béi anon banta ída van kámá barafá banasi iyukhein aúbaná tetin tifóeyan má báken Sainaí anuyompin óden enisori vá un bákan Tiyarafenui aun bain baya siamikharéin taréa setimpin e van mino.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Tiamíkan mifo setin tináuyan mano veni vaya átakharé en oyan amiren betin ma iniyá ein pura sen evaránen Isipí orono van mi inikharen mino.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Mai kéká ano Eronin tiamemí, ‘Mai ma Isipíke setin tiviren erein Mosesin amaniná nái yanasá dákó ukhen nafi seti ída afová ukhétifé umpo éi ena ayarafenu kayo uvádesin ná tetin tufá oriyan aa aníen tiviren orintisá orono.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Máa siren maí damú anan arará burumakaó aman manon uváden betiyantá ma ayampóké uvarein danáká íkun uan amiyan amusin en maináká monosí uanten mino.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Máan tiyaimpin Tiyarafenu ano vetí ankan me oyan amiran maen ayontá ma vain danasintará betí araíen monó tianten mino. Máan ma ein manon sakhanampa vanta kéká ano ma vompon uvamádan baré einíen mino.
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Mai ma yavaráe fóké ma uvaran namun ma kampun ayarafenu Moreki nina ma vare nóke ma
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Tiyarafenu ano ma Mosesin tiamíden béin aníin onein mai avúaváká ten mi yavaráe fóké Tiyarafenui má uváden maifin Tiyarafenu ano vetin má manafin ban baya kaúdan mi setin tináuyan mano vanta ída van kámá barafá baren noren mino.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Mai ma yavaráe fóké uvaran namun ma setin tifóeyan amin mamaren maen mai vá baren Yosua má enai vara varano siren oríkan Tiyarafenu ano vetin avorá mai kéká aren tain orivin mai namun mo khain mai varafá para van oriyan Devitini yamú mo kanaíen mino.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Tiyarafenu ano Devitin kama uantan béi amusin uaren Yekopuni Ayarafenu ma van nain namun uvarano siren béin inaúan inen mino.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Máa sen inaen mifo Soromoni anoi véin amá uvaren mino.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Máan ten mifo vanta fóké ma uvaran namumpin Dan Bain Tiyarafenu ano ída vákan sakhanampa vanta ano sikhen mino.
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “‘Bafan mano siyáken
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Téin tiyan mano mai ídá minó danasinta uvante rafuno.’ Ais 66:1-2
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 “Tiretí ankan monó baya átakharéin nanin banta ma vainí ukheya ída vaya iniyáke Tiyarafenun ída ará amiya ono. Tiretí afóeyan ma iyaré einí eya minó damú Kantá Aunan mano ma siamiyain baya átakharé iya ono.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Intéa sakhanampa vantá tiretí afóeyan mano fefá betin amaniná ídá uman amikharen nafino. Mai ma Funtákein Avúavá Baran Banta erinten ne sen tian dákó iyaré ein banta kéká inan aruan púkaré íkan mai vanta ma yákói mae saréa siretí anon avían namuro ayampin amen nan béin aruan puren mino.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Tireti anan Tiyarafenui man baya enisori kayo finte vareona ifo mai ánain ída yakhafe ono.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Máa síkan mai yafisin banta kayoi ánon banta kéká ano Stivenini vaya ma iniren maen béin nan aranan iyáken avayanan uanten mino.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Máan uantiyákan Kantá Aunan mano Stivenin aúpin bíkavin inarufá mun onan Tiyarafenui kakhan má Yisasi véin ayan kurompá mantakharen mino.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Mantakhan béi máa semí, “Inaru ona yiví téi oniyá umpo onano. Vanta Anin mano Tiyarafenui ayan kurompá mantakhen mino.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Máa siyain má betíi atarentá iyáden avádóden bádiyáken Stiveni vaintá tavaen oren mino.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Oren béin e yarifen kákan baru akhempá morun kaúden araíen onámanápó ankamiyáken mai ma esé araíen béin au finté ma iyá ein kéká ano vetíi ayá buí dana ayúariyan Sorin ne sin pumara arantampin kaen mino.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Stivenin ma onámanápó ankamiyan maen béi máa sen amúkemí, “Bafan Yisasi oe, séin taunan barano.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Máa siren aron kan daféden oovariyáken temí, “Bafan noe, vetí ankani ume vá ampiantano.” Máa siren aun ma vareiníen puren mino.Stivenin ma onámaná ankamein mino.|alt="stoning of Stephen" src="C094.tif" size="col" ref="Apo 7.60"
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.