Atos 26
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Máa siran Kin Akhripa ano Porin tiamemí, “Ei vaya seno van afokhan amé uno,” síkan Pori ve ayan daní uren bei vaya araíen temí,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Kin Akhripa oe, mai ma ei vaya seno van muno ma seona van timusin iyá Yutan kayo ano ara ara vaya kayo ma sen nan tiyaí pákena saréa en avorá mantakheruna sian amáéku vá ineno.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Yutan kayoi minó avúavá bá aruven asivein má éi afova suron ukheona vantan baná mai éi ineno van tiamenté umpo vempáké bake vá tenti vaya kama e ineno.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 “Téi ma sirará iyampon táké ma sesi vara anará baré ma Yerusaremí barurá o váké intéa sivútivá basá ee sinoní erafu mai minó Yutan kayo ano afova suron ukhen mino.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Téi Farasisi vanta ma váké betíi ákona man baya kayo aránaó eriyaré umpo Yutan kayoi monó avúavá bá ída manaí ukhein pasen tenti sivútivá ma siameno sinten maen kasaen tiaminten mino.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Mai ma fefá tetinti sináuyan ma Tiyarafenu ano iyáantan baré ein mai yaná maman dákó intí onano van mi mumunan iyákun mai van mi saréa séin kó tisintiyan mino.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Mai ma setinti kéká tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) anan banta kéká ma Tiyarafenu ano iyáantan báken mai yaná dákó intí onano van inuran má bayan má Tiyarafenun monó tiantiyaré ein mai mumunan mi iyá uno. Kin noe, mai van mi Yutan kayo ano séin kó tisintiyan mino.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Paraé tiré Tiyarafenu ano ma fefá puká ein nanin banta kayo evaránen avían purin pinte mantiyain nan tiretin pinté ída mumunan iya rafono.
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 “Pefá téi má dere Nasaretíke vanta Yisasin aviká ma yoriyain doran mádé namu ono van iniré kasaé ara ara avúavá bariyaré eruna ino.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Máan tiyáké monó ánon banta kayoi ánon banta kéká ano ma ákona simikhá maé Tiyarafenui vanasi fáké mo yumúkatifin dékun baréí maé ten má dere siyan befió urékun mai kéká arin puriyaren mino. Mai avúavái Yerusaremí barurá bariyaré uno.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Máan tiyáké betin pákaré aau ameno van ena ena yamú betíi monó átaru namun e feré kuvé iyá Tiyarafenun asiren oyan amino van ákonaé tútúpiyaré uno. Máan tiyáké betin pákaré aruré uman ameno van kasaé nentá ma kákan baru kayo vain pimpá dere oriyaré uno.”
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Mai avúavá ma varé noruna fimpá maná damú monó ánon banta kéká ano vaya séin tisimíden tisintá Damaskasí barufá ma oriyain aayana oré uno.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Kin noe, mai aayana oriyaré ékun bayan aúbaná inaru fáké áaui fanu esantakhein panu ano séin má ten má ma oriyaré ein kéká bá ekuádá oné uno.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Máan tiyain má minó ano varará eravé tinkamiyá inékun Aramaiki vaya finté téin tisimemí, ‘Sori oe, Sori oe, fará téin dakháan karudé tiriya fono. Éi ma séin namuroí iyaona mai anon eyan uman baran nono.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 “Máa síká, ‘Bafan noe, éi iye fono,’ sé béin inaékun, ‘Téi Yisasin bákuya séin mi yakháan karúde siriya ono sen téin evaránen tisimen mino.
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Taréa ana éi orun mantano. Téi éin aní uréku senti yoran bantaí uveya séi ma éin aní onuna yoran má mai ma éi séin toneona vaya vá banasi siameno van mi éi vaonará dákóé uno.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Ei vanasi finte vá ena anan nanin banta finte vá aya urékun éin ída aren asen inti mae vetí baípá tiantéku orono van muno.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Orive mae yúdufun daná pinte vetin auu yo vaéan kakhantá kaúde inká Ban Anoni ákona ano ma fákaran bain pinte avían Tiyarafenu amiresin betíi ume kayo van tirun noe sintin betíi ume ampiantádantin ná mai ma sentá mumunan uvíkan Tiyarafenu ano sesina ino ma siren aní uran bain nanin bantafin aví bantin ná bano.’Pori ma Akhripa má Feriksi má bei aná bá avorá mantein mino.|alt="Paul before Agrippa, Felix and his wives" src="CN02036B.TIF" size="col" ref="Apo 26.18"
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 “Máan tukhái Kin Akhripa oe, mai ma suu vaédan ma inaru finté dákó iká ma oneruna mai yaná téi ída soyan amenté uno.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Téi maen Damaskasí barurá ma vain nanin bantafin araí uré Yerusaremí barurá onóbé inká Yudiá barafin eúkuaré ena anan nanin bantafin oriyáké ará baéde vá Tiyarafenu vaípá erive vá mai ma fura se ará baékanona mai siretíi avúavá posá aní ono siré tiamé uno.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Máan ma seruna vaya van mi Yutan kayo ano monó dafu fintena séin pákaren tirono van iyan mino.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Máan tiyan mifo Tiyarafenu ano séin tiya iyáká eriyaré taréa e mantakhé aví i vain má aví bain nanin bantafin má pefá ma sakhanampa vanta kayo vá Mosesin má tiádan baré ein danasinta van dákó inten mino sé betin tiamiyá umpo mai amaniná ída mo ena vaya kayo vá tiyá uno.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 Mai ma Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano vá uman o varen púben ná purin kayoi aníen orun mantan banta vá báken bei vanasifin má ena anan nanin bantafin má Tiyarafenui kakhan ná bano sen tiádan baren mino.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Pori ma siamiyain baya van Festusi vaé tiyáken oovaren temí, “Pori oe, Éi ma moéke afova mante siyaona vaya kayo ano éin tavifá do óen uáda oriya ono.”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Máa síkan Pori evaránen béin tiamemí, “Festusi oe, séi ída óen iyá umpo fura sen beni ana vain baya kayon tiamiyá uno.”
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Téi ma éin tiamiyaruna vaya kayo ída feranton Kin Akhripan avora safi atarenta safi ída mana vaya fa savifá esanten mifo minó baya kayo inikhái siamé uno. Para vara seyo, ída mana vaya aúpasíé uno.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Máa siren Pori maen do vaéaren Kin Akhripan inaemí, “Kin Akhripa oe, éi sakhanampa vanta kayoi vaya van mumunan iya fono. Téi afová ukhé uno éi mumunan iya ono.
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Máa síkan Kin Akhripa ano Porin inaemí, “Tare ana éi ano séin maman mumunan bantaí onté unó té iniya fono.”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Máa síkan Pori véin evaránen tiamemí, “Taréa fi ínaimpáke safi séi ma Tiyarafenu vaípá timúkiyaruna eya ana vaompo mai ma séi ma siamiyaruna vaya ma iniyain kéká bá ída áinti seni anan kayo fóké damuádanti van nompo Tiyarafenu ano siretin maman téi ma varunaí inten mino.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Máa síkan Kin Akhripa má kamanini ánon banta vá Benisi má maifin ma o kumantá ein kéká bá orun manten mino.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 Orun manten mai namun me ampiren ma varufá morun bayaíen orera iyáken temí, “Ma vanta maen ída mana furin aau fi karavusíin auu fi manten mino.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Máa sen orera iyákan Kin Akhripa ano Festusin tiamemí, “Ma vanta ano Sisan nan tenti kó inino van muno ída sen baré inti éi kana véin karavusi útuantesin orin nainten mino.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.