Atos 26

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Máa siran Kin Akhripa ano Porin tiamemí, “Ei vaya seno van afokhan amé uno,” síkan Pori ve ayan daní uren bei vaya araíen temí,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Kin Akhripa oe, mai ma ei vaya seno van muno ma seona van timusin iyá Yutan kayo ano ara ara vaya kayo ma sen nan tiyaí pákena saréa en avorá mantakheruna sian amáéku vá ineno.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Yutan kayoi minó avúavá bá aruven asivein má éi afova suron ukheona vantan baná mai éi ineno van tiamenté umpo vempáké bake vá tenti vaya kama e ineno.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 “Téi ma sirará iyampon táké ma sesi vara anará baré ma Yerusaremí barurá o váké intéa sivútivá basá ee sinoní erafu mai minó Yutan kayo ano afova suron ukhen mino.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Téi Farasisi vanta ma váké betíi ákona man baya kayo aránaó eriyaré umpo Yutan kayoi monó avúavá bá ída manaí ukhein pasen tenti sivútivá ma siameno sinten maen kasaen tiaminten mino.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Mai ma fefá tetinti sináuyan ma Tiyarafenu ano iyáantan baré ein mai yaná maman dákó intí onano van mi mumunan iyákun mai van mi saréa séin kó tisintiyan mino.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Mai ma setinti kéká tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) anan banta kéká ma Tiyarafenu ano iyáantan báken mai yaná dákó intí onano van inuran má bayan má Tiyarafenun monó tiantiyaré ein mai mumunan mi iyá uno. Kin noe, mai van mi Yutan kayo ano séin kó tisintiyan mino.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Paraé tiré Tiyarafenu ano ma fefá puká ein nanin banta kayo evaránen avían purin pinte mantiyain nan tiretin pinté ída mumunan iya rafono.
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Pefá téi má dere Nasaretíke vanta Yisasin aviká ma yoriyain doran mádé namu ono van iniré kasaé ara ara avúavá bariyaré eruna ino.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Máan tiyáké monó ánon banta kayoi ánon banta kéká ano ma ákona simikhá maé Tiyarafenui vanasi fáké mo yumúkatifin dékun baréí maé ten má dere siyan befió urékun mai kéká arin puriyaren mino. Mai avúavái Yerusaremí barurá bariyaré uno.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Máan tiyáké betin pákaré aau ameno van ena ena yamú betíi monó átaru namun e feré kuvé iyá Tiyarafenun asiren oyan amino van ákonaé tútúpiyaré uno. Máan tiyáké betin pákaré aruré uman ameno van kasaé nentá ma kákan baru kayo vain pimpá dere oriyaré uno.”
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 “Mai avúavá ma varé noruna fimpá maná damú monó ánon banta kéká ano vaya séin tisimíden tisintá Damaskasí barufá ma oriyain aayana oré uno.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Kin noe, mai aayana oriyaré ékun bayan aúbaná inaru fáké áaui fanu esantakhein panu ano séin má ten má ma oriyaré ein kéká bá ekuádá oné uno.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Máan tiyain má minó ano varará eravé tinkamiyá inékun Aramaiki vaya finté téin tisimemí, ‘Sori oe, Sori oe, fará téin dakháan karudé tiriya fono. Éi ma séin namuroí iyaona mai anon eyan uman baran nono.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 “Máa síká, ‘Bafan noe, éi iye fono,’ sé béin inaékun, ‘Téi Yisasin bákuya séin mi yakháan karúde siriya ono sen téin evaránen tisimen mino.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Taréa ana éi orun mantano. Téi éin aní uréku senti yoran bantaí uveya séi ma éin aní onuna yoran má mai ma éi séin toneona vaya vá banasi siameno van mi éi vaonará dákóé uno.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Ei vanasi finte vá ena anan nanin banta finte vá aya urékun éin ída aren asen inti mae vetí baípá tiantéku orono van muno.
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 Orive mae yúdufun daná pinte vetin auu yo vaéan kakhantá kaúde inká Ban Anoni ákona ano ma fákaran bain pinte avían Tiyarafenu amiresin betíi ume kayo van tirun noe sintin betíi ume ampiantádantin ná mai ma sentá mumunan uvíkan Tiyarafenu ano sesina ino ma siren aní uran bain nanin bantafin aví bantin ná bano.’Pori ma Akhripa má Feriksi má bei aná bá avorá mantein mino.|alt="Paul before Agrippa, Felix and his wives" src="CN02036B.TIF" size="col" ref="Apo 26.18"
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Máan tukhái Kin Akhripa oe, mai ma suu vaédan ma inaru finté dákó iká ma oneruna mai yaná téi ída soyan amenté uno.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Téi maen Damaskasí barurá ma vain nanin bantafin araí uré Yerusaremí barurá onóbé inká Yudiá barafin eúkuaré ena anan nanin bantafin oriyáké ará baéde vá Tiyarafenu vaípá erive vá mai ma fura se ará baékanona mai siretíi avúavá posá aní ono siré tiamé uno.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Máan ma seruna vaya van mi Yutan kayo ano monó dafu fintena séin pákaren tirono van iyan mino.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Máan tiyan mifo Tiyarafenu ano séin tiya iyáká eriyaré taréa e mantakhé aví i vain má aví bain nanin bantafin má pefá ma sakhanampa vanta kayo vá Mosesin má tiádan baré ein danasinta van dákó inten mino sé betin tiamiyá umpo mai amaniná ída mo ena vaya kayo vá tiyá uno.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Mai ma Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano vá uman o varen púben ná purin kayoi aníen orun mantan banta vá báken bei vanasifin má ena anan nanin bantafin má Tiyarafenui kakhan ná bano sen tiádan baren mino.
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Pori ma siamiyain baya van Festusi vaé tiyáken oovaren temí, “Pori oe, Éi ma moéke afova mante siyaona vaya kayo ano éin tavifá do óen uáda oriya ono.”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Máa síkan Pori evaránen béin tiamemí, “Festusi oe, séi ída óen iyá umpo fura sen beni ana vain baya kayon tiamiyá uno.”
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Téi ma éin tiamiyaruna vaya kayo ída feranton Kin Akhripan avora safi atarenta safi ída mana vaya fa savifá esanten mifo minó baya kayo inikhái siamé uno. Para vara seyo, ída mana vaya aúpasíé uno.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Máa siren Pori maen do vaéaren Kin Akhripan inaemí, “Kin Akhripa oe, éi sakhanampa vanta kayoi vaya van mumunan iya fono. Téi afová ukhé uno éi mumunan iya ono.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Máa síkan Kin Akhripa ano Porin inaemí, “Tare ana éi ano séin maman mumunan bantaí onté unó té iniya fono.”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Máa síkan Pori véin evaránen tiamemí, “Taréa fi ínaimpáke safi séi ma Tiyarafenu vaípá timúkiyaruna eya ana vaompo mai ma séi ma siamiyaruna vaya ma iniyain kéká bá ída áinti seni anan kayo fóké damuádanti van nompo Tiyarafenu ano siretin maman téi ma varunaí inten mino.”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Máa síkan Kin Akhripa má kamanini ánon banta vá Benisi má maifin ma o kumantá ein kéká bá orun manten mino.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Orun manten mai namun me ampiren ma varufá morun bayaíen orera iyáken temí, “Ma vanta maen ída mana furin aau fi karavusíin auu fi manten mino.”
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Máa sen orera iyákan Kin Akhripa ano Festusin tiamemí, “Ma vanta ano Sisan nan tenti kó inino van muno ída sen baré inti éi kana véin karavusi útuantesin orin nainten mino.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.