Atos 14

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Porin nú Banabasin nú ano Antiokí monó átaru namun ma variyaré ein avúavá anan Aikoniamú baren mino. Békanan Yutan kayoi monó átaru namumpin ódiven Tiyarafenu kama vaya siamíkan kokhon ná Yutan kayo vá ena anan nanin banta kayo vá ano iniren mumunan en mino.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Máan tiyákan ída ma mumunan ein Yutan kayo ano ena anan nanin banta kayo arápiní íkan mumunan ma iyain nanin banta namuroí uanten mino.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Máan tiyaimpin Porin nú Banabasin nú ano Aikoniamú barurá ayáká báken ída feranton Bafani avábá in baya vanasi siamiyákan Bafan mano vékanan ákona amíkan enará ukhein avúavá bá aní danasinta vá banasi aní iyan maman pura yanasí en mino.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Máan tiyaimpin mai varu ráke nanin banta kayo ano kampintan daíden manáa kayo ano Yutan kayoi kékasí íkan manáa ano aposeri kayoi kékasíin en mino.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Máan turen ínaimpáké Yutan kayo vá ena anan nanin banta kayo vá ano Porin nú Banabasin nú onámaná ankamintin purino van betíi yafisin kayo vá baya sian damuáden mino.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 — ausente —
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ristará barurá mana vanta ve anóe ano ma kaein táké arantampin ída ákona vákan ída onóbe enóbe in kumanten mana varen mino.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Kumanten báken Pori ma vaya siyain mai vanta ano iniyákan Pori mai vanta furefure en oniyáken ma vanta ano mumunan iyain béi kanaíen kama inten mino sen inen mino.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Máa sen iniren Pori oovararen temí, “Ei arantantá orun mantano,” síkan mai vanta ano mai vaya inen kútin orun mantaven oren mino.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Máan tíkan kokhon nanin banta kayo ano Pori ma varein daná ódaren Rikoniá baya finté betí ankan oovararen temí, “Ayarafenu kayo ano vantai avúaváká ten tetí ankampin erakhen mino.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Máa siren betí ankan Banabasin nan Siusin ne sen inká Pori vaya sin banta vákan béin nan Emesin ne sen en mino.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Máan turan maen Siusii monó namun mai varu akhempá baréin mairá ma mai monó ánon banta vá banasi vá ano manáa afon burumakaó bá manáa faravá asína uran má mamaren Banabasin nú Porin nú íkun uan ameno van mai varui yafu onará oren mino.Porin nú Banabasin núká íkun ono van ma ein mino.|alt="they try to sacrifice animals to Paul and Barnabas" src="cn01964B.tif" size="col" ref="Apo 14.13"
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Máan tiyain baya ma Banabasin nú Porin nú ma inen maen békani ona yákaren mai nanin banta kayo aúbaná tavaen oriyáken oovararen temí,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Banta kayo oe, fará ma avúavá barano van iya rafono. Berasan tireti ma einí ukheruna vantan báké mai ma veni ana i vain avúavá ma variyaona finten tiretin avían para van oriyan ban Tiyarafenu ano ma inaru vá bara vá un non má mai aúpin ma minó danasinta vain ma uvantein banta vaípá kaono van mi kama vaya fóké tiretin tiamiyá uno.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Tiyarafenu ano fefá áíkan ara ara vara finte nanin banta ano vetíi anunu ano ma orein avúaváká baren oriyaren mino.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Máan tiyan mifo véi ída manáa yaná úaviran bei avábá aníen ayon pintena á dan eriyan inká béi kama áau amíkan dunan ampan kauri niyan nan tiretin aúpin amusin bíkaan tiyan mino.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Mai vaya fóké Banabasin nú Porin nú ano ákonaen are uantiyan mifo vanasi ano míkani vaya ída ininton iyaníen míkan íkun uan ameno van iyaren mino.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Máan tiyákan Antiokí baru rákena manáa Yutan kayo vá Aikoniamú baru rákena vá ano Ristará barurá eriven banasi arápiní íkan betí ano Porin ará uman daantáden onámaná ankaman kaúden inka furen mino siren kákan baru finte yo yarifen baru akhempá morun karúden mino.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Máan turan mifo Yisasintá ma mumunan iyá ein kéká ano o iyen eúkuvíkan Pori orun mantaaren evaránen kákan barufin o varen ená damú Banabasi má Debé barufá oren mino.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Debé barufá o varen míkanan mano Tiyarafenui kama vaya mai varufin tiamíkan banasi ano Yisasintá mumunan en orera iyákan ínaimpáké békanan evaránen Ristará barufá bá Aikoniamú barufá bá Antiokí barufá bá oren mino.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Oriven míkanan mano Yisasintá ma mumunan iyá ein nanin banta mo ákona uantiyáken temí, “Uman kayofin orivétiféi ínaimpáké Tiyarafenui Yafisin aúpin oró tifanté umpo fura sikhein mumunanta sá mantaan ákona ono,” sen e siamen oren mino.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Máa sen oriyáken Porin nú Banabasin nú ano yunan auraren amúkiyáken Yisasintá ma mumunan iyain nanin bantará ma kanaíen dafiseren ukhein banta kayo aní uren ayan ánontá kauren amúkuanten mino. Máan turen mana mana monó namuntá dafídú uantáden betí ankan Bafan ayampin kaen mino.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Máan turen ínaimpáké Banabasin nú Porin nú ano Pisidiá barafá oriaren Pamfiriá barafin oren mino.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Oriven ma Pekhá barurá Tiyarafenui vaya siamíden maen ínaimpáké míkanan Atariá barufá araven mino.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Orun baren ma míkanan monó doran kíparen maen mai ma monó nanin banta kayo ano ma vékanan tarisari urantin mai yorarí ino van ma Tiyarafenui ayampin kaein baru mai Antiokíi varéin maifá sipi varen oren mino.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Oriyan baren míkanan mairá o unaven mai ma Tiyarafenu ano vékanan ayan táké uaren ena anan nanin bantai mumunan ona ma yiantein baya monó nanin banta mo átaru uádaren tiamen mino.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Tiamíden maen békanan Yisasintá ma mumunan iyain nanin banta kayo vá manáa ayáká baren mino.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.