Atos 14

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Porin nú Banabasin nú ano Antiokí monó átaru namun ma variyaré ein avúavá anan Aikoniamú baren mino. Békanan Yutan kayoi monó átaru namumpin ódiven Tiyarafenu kama vaya siamíkan kokhon ná Yutan kayo vá ena anan nanin banta kayo vá ano iniren mumunan en mino.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Máan tiyákan ída ma mumunan ein Yutan kayo ano ena anan nanin banta kayo arápiní íkan mumunan ma iyain nanin banta namuroí uanten mino.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Máan tiyaimpin Porin nú Banabasin nú ano Aikoniamú barurá ayáká báken ída feranton Bafani avábá in baya vanasi siamiyákan Bafan mano vékanan ákona amíkan enará ukhein avúavá bá aní danasinta vá banasi aní iyan maman pura yanasí en mino.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Máan tiyaimpin mai varu ráke nanin banta kayo ano kampintan daíden manáa kayo ano Yutan kayoi kékasí íkan manáa ano aposeri kayoi kékasíin en mino.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Máan turen ínaimpáké Yutan kayo vá ena anan nanin banta kayo vá ano Porin nú Banabasin nú onámaná ankamintin purino van betíi yafisin kayo vá baya sian damuáden mino.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 — ausente —
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Ristará barurá mana vanta ve anóe ano ma kaein táké arantampin ída ákona vákan ída onóbe enóbe in kumanten mana varen mino.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Kumanten báken Pori ma vaya siyain mai vanta ano iniyákan Pori mai vanta furefure en oniyáken ma vanta ano mumunan iyain béi kanaíen kama inten mino sen inen mino.
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Máa sen iniren Pori oovararen temí, “Ei arantantá orun mantano,” síkan mai vanta ano mai vaya inen kútin orun mantaven oren mino.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Máan tíkan kokhon nanin banta kayo ano Pori ma varein daná ódaren Rikoniá baya finté betí ankan oovararen temí, “Ayarafenu kayo ano vantai avúaváká ten tetí ankampin erakhen mino.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Máa siren betí ankan Banabasin nan Siusin ne sen inká Pori vaya sin banta vákan béin nan Emesin ne sen en mino.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Máan turan maen Siusii monó namun mai varu akhempá baréin mairá ma mai monó ánon banta vá banasi vá ano manáa afon burumakaó bá manáa faravá asína uran má mamaren Banabasin nú Porin nú íkun uan ameno van mai varui yafu onará oren mino.Porin nú Banabasin núká íkun ono van ma ein mino.|alt="they try to sacrifice animals to Paul and Barnabas" src="cn01964B.tif" size="col" ref="Apo 14.13"
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Máan tiyain baya ma Banabasin nú Porin nú ma inen maen békani ona yákaren mai nanin banta kayo aúbaná tavaen oriyáken oovararen temí,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Banta kayo oe, fará ma avúavá barano van iya rafono. Berasan tireti ma einí ukheruna vantan báké mai ma veni ana i vain avúavá ma variyaona finten tiretin avían para van oriyan ban Tiyarafenu ano ma inaru vá bara vá un non má mai aúpin ma minó danasinta vain ma uvantein banta vaípá kaono van mi kama vaya fóké tiretin tiamiyá uno.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Tiyarafenu ano fefá áíkan ara ara vara finte nanin banta ano vetíi anunu ano ma orein avúaváká baren oriyaren mino.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Máan tiyan mifo véi ída manáa yaná úaviran bei avábá aníen ayon pintena á dan eriyan inká béi kama áau amíkan dunan ampan kauri niyan nan tiretin aúpin amusin bíkaan tiyan mino.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Mai vaya fóké Banabasin nú Porin nú ano ákonaen are uantiyan mifo vanasi ano míkani vaya ída ininton iyaníen míkan íkun uan ameno van iyaren mino.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Máan tiyákan Antiokí baru rákena manáa Yutan kayo vá Aikoniamú baru rákena vá ano Ristará barurá eriven banasi arápiní íkan betí ano Porin ará uman daantáden onámaná ankaman kaúden inka furen mino siren kákan baru finte yo yarifen baru akhempá morun karúden mino.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Máan turan mifo Yisasintá ma mumunan iyá ein kéká ano o iyen eúkuvíkan Pori orun mantaaren evaránen kákan barufin o varen ená damú Banabasi má Debé barufá oren mino.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Debé barufá o varen míkanan mano Tiyarafenui kama vaya mai varufin tiamíkan banasi ano Yisasintá mumunan en orera iyákan ínaimpáké békanan evaránen Ristará barufá bá Aikoniamú barufá bá Antiokí barufá bá oren mino.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Oriven míkanan mano Yisasintá ma mumunan iyá ein nanin banta mo ákona uantiyáken temí, “Uman kayofin orivétiféi ínaimpáké Tiyarafenui Yafisin aúpin oró tifanté umpo fura sikhein mumunanta sá mantaan ákona ono,” sen e siamen oren mino.
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Máa sen oriyáken Porin nú Banabasin nú ano yunan auraren amúkiyáken Yisasintá ma mumunan iyain nanin bantará ma kanaíen dafiseren ukhein banta kayo aní uren ayan ánontá kauren amúkuanten mino. Máan turen mana mana monó namuntá dafídú uantáden betí ankan Bafan ayampin kaen mino.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Máan turen ínaimpáké Banabasin nú Porin nú ano Pisidiá barafá oriaren Pamfiriá barafin oren mino.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Oriven ma Pekhá barurá Tiyarafenui vaya siamíden maen ínaimpáké míkanan Atariá barufá araven mino.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Orun baren ma míkanan monó doran kíparen maen mai ma monó nanin banta kayo ano ma vékanan tarisari urantin mai yorarí ino van ma Tiyarafenui ayampin kaein baru mai Antiokíi varéin maifá sipi varen oren mino.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Oriyan baren míkanan mairá o unaven mai ma Tiyarafenu ano vékanan ayan táké uaren ena anan nanin bantai mumunan ona ma yiantein baya monó nanin banta mo átaru uádaren tiamen mino.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Tiamíden maen békanan Yisasintá ma mumunan iyain nanin banta kayo vá manáa ayáká baren mino.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.