Atos 14

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Porin nú Banabasin nú ano Antiokí monó átaru namun ma variyaré ein avúavá anan Aikoniamú baren mino. Békanan Yutan kayoi monó átaru namumpin ódiven Tiyarafenu kama vaya siamíkan kokhon ná Yutan kayo vá ena anan nanin banta kayo vá ano iniren mumunan en mino.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Máan tiyákan ída ma mumunan ein Yutan kayo ano ena anan nanin banta kayo arápiní íkan mumunan ma iyain nanin banta namuroí uanten mino.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Máan tiyaimpin Porin nú Banabasin nú ano Aikoniamú barurá ayáká báken ída feranton Bafani avábá in baya vanasi siamiyákan Bafan mano vékanan ákona amíkan enará ukhein avúavá bá aní danasinta vá banasi aní iyan maman pura yanasí en mino.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Máan tiyaimpin mai varu ráke nanin banta kayo ano kampintan daíden manáa kayo ano Yutan kayoi kékasí íkan manáa ano aposeri kayoi kékasíin en mino.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Máan turen ínaimpáké Yutan kayo vá ena anan nanin banta kayo vá ano Porin nú Banabasin nú onámaná ankamintin purino van betíi yafisin kayo vá baya sian damuáden mino.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ristará barurá mana vanta ve anóe ano ma kaein táké arantampin ída ákona vákan ída onóbe enóbe in kumanten mana varen mino.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Kumanten báken Pori ma vaya siyain mai vanta ano iniyákan Pori mai vanta furefure en oniyáken ma vanta ano mumunan iyain béi kanaíen kama inten mino sen inen mino.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Máa sen iniren Pori oovararen temí, “Ei arantantá orun mantano,” síkan mai vanta ano mai vaya inen kútin orun mantaven oren mino.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Máan tíkan kokhon nanin banta kayo ano Pori ma varein daná ódaren Rikoniá baya finté betí ankan oovararen temí, “Ayarafenu kayo ano vantai avúaváká ten tetí ankampin erakhen mino.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Máa siren betí ankan Banabasin nan Siusin ne sen inká Pori vaya sin banta vákan béin nan Emesin ne sen en mino.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Máan turan maen Siusii monó namun mai varu akhempá baréin mairá ma mai monó ánon banta vá banasi vá ano manáa afon burumakaó bá manáa faravá asína uran má mamaren Banabasin nú Porin nú íkun uan ameno van mai varui yafu onará oren mino.Porin nú Banabasin núká íkun ono van ma ein mino.|alt="they try to sacrifice animals to Paul and Barnabas" src="cn01964B.tif" size="col" ref="Apo 14.13"
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Máan tiyain baya ma Banabasin nú Porin nú ma inen maen békani ona yákaren mai nanin banta kayo aúbaná tavaen oriyáken oovararen temí,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Banta kayo oe, fará ma avúavá barano van iya rafono. Berasan tireti ma einí ukheruna vantan báké mai ma veni ana i vain avúavá ma variyaona finten tiretin avían para van oriyan ban Tiyarafenu ano ma inaru vá bara vá un non má mai aúpin ma minó danasinta vain ma uvantein banta vaípá kaono van mi kama vaya fóké tiretin tiamiyá uno.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Tiyarafenu ano fefá áíkan ara ara vara finte nanin banta ano vetíi anunu ano ma orein avúaváká baren oriyaren mino.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Máan tiyan mifo véi ída manáa yaná úaviran bei avábá aníen ayon pintena á dan eriyan inká béi kama áau amíkan dunan ampan kauri niyan nan tiretin aúpin amusin bíkaan tiyan mino.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Mai vaya fóké Banabasin nú Porin nú ano ákonaen are uantiyan mifo vanasi ano míkani vaya ída ininton iyaníen míkan íkun uan ameno van iyaren mino.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Máan tiyákan Antiokí baru rákena manáa Yutan kayo vá Aikoniamú baru rákena vá ano Ristará barurá eriven banasi arápiní íkan betí ano Porin ará uman daantáden onámaná ankaman kaúden inka furen mino siren kákan baru finte yo yarifen baru akhempá morun karúden mino.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Máan turan mifo Yisasintá ma mumunan iyá ein kéká ano o iyen eúkuvíkan Pori orun mantaaren evaránen kákan barufin o varen ená damú Banabasi má Debé barufá oren mino.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Debé barufá o varen míkanan mano Tiyarafenui kama vaya mai varufin tiamíkan banasi ano Yisasintá mumunan en orera iyákan ínaimpáké békanan evaránen Ristará barufá bá Aikoniamú barufá bá Antiokí barufá bá oren mino.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Oriven míkanan mano Yisasintá ma mumunan iyá ein nanin banta mo ákona uantiyáken temí, “Uman kayofin orivétiféi ínaimpáké Tiyarafenui Yafisin aúpin oró tifanté umpo fura sikhein mumunanta sá mantaan ákona ono,” sen e siamen oren mino.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Máa sen oriyáken Porin nú Banabasin nú ano yunan auraren amúkiyáken Yisasintá ma mumunan iyain nanin bantará ma kanaíen dafiseren ukhein banta kayo aní uren ayan ánontá kauren amúkuanten mino. Máan turen mana mana monó namuntá dafídú uantáden betí ankan Bafan ayampin kaen mino.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Máan turen ínaimpáké Banabasin nú Porin nú ano Pisidiá barafá oriaren Pamfiriá barafin oren mino.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Oriven ma Pekhá barurá Tiyarafenui vaya siamíden maen ínaimpáké míkanan Atariá barufá araven mino.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Orun baren ma míkanan monó doran kíparen maen mai ma monó nanin banta kayo ano ma vékanan tarisari urantin mai yorarí ino van ma Tiyarafenui ayampin kaein baru mai Antiokíi varéin maifá sipi varen oren mino.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Oriyan baren míkanan mairá o unaven mai ma Tiyarafenu ano vékanan ayan táké uaren ena anan nanin bantai mumunan ona ma yiantein baya monó nanin banta mo átaru uádaren tiamen mino.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Tiamíden maen békanan Yisasintá ma mumunan iyain nanin banta kayo vá manáa ayáká baren mino.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.