Atos 11
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Ena anan kéká bá ano yere Tiyarafenui vaya iniren mumunan iyan mino síkan Yutan barafá ma vaya varen orin banta kayo vá monópin ma varé ein afá aváeyan má ano inen mino.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mai vaya iniren baintá Pita ma Yerusaremí unóbíkan au khavin avúavá ma fara fákaren bain mumuman nanin banta ano véin oyampá baya sen asiyáken
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 máa semí, “Ída au khavin banta kéká amái o fébe veti má dunan niya ono.”Pita ma Tiyarafenu avorá avuseséin baya sein mino.|alt="Peter explained about clean/unclean" src="cn01948B.tif" size="col" ref="Apo 11.3"
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Máa síkan béi vaintá ma afoká ein danasinta van puntáden araíen tian amá en mino.
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 “Yopá barurá téi simúkiyá baréékun tuu vaédá onékun inaru fáké mana kákan davaráeren daná kamí kamí akhentá pákaaren te vaintá dan eren mino.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Eriyain má maifin purefure é onékun ayuntáke safúna kayo vá afá tafúna kayo vá ara ara osafáe kayo vá inká ayompin ma noin nun kayo vá baren mino.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Baré íkan mana vaya ano séin tisimemí, ‘Pita oe, orun mantave mai yanasinta arure vá nano.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Máa siká téi evaráné tiamiyáké, ‘Bafan noe, éin avorá ída funtáken ída avusese ukhein daná baká ída nakherunan bantí téi ída nanté uno.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 “Máa sékun inaru fáké kan dádasí en temí, ‘Ayarafenu ano ma maman avusese uran bain danasinta van ída vá painí ukhen mino seno.’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Mai ma sein baya kanú manaú dádasí en tisimíden minó danasinta evaránen darifan inarufá óden mino.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 “Máan turan maí damú ana Sisariá baru ráké mana vanta ano kanú manaú banta siantan téin tivirano van eriyan baren te ma varuna namun eren mino.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Eríkan Kantá Aunan mano séin tisimiyáken, ‘Éi ída vá kokhon ineine iyáke vetí ankan masá orono,’ síkan dan manápá ifo afápá mana un kádan tifá tiváeyan ma monópin bain kéká ano yere se má oríká oriyá baré mai ma siantan erein banta amá ódé uno.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Ódékun béi inté ená mana enisori onan ná ben amápin dákó uven tiamiyáken, ‘Banta siantesin Saimonin nan ma Pitan ne sen ariyain banta vá Yopá baru ráke o avire ereno.’
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 ‘Béi maen manáa vaya varen éin me siamintin mai vaya finté uaren Tiyarafenu ano éin má e antun má evaránen aviranten mino.’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 “Máa sirá téi araí uré baya siyákun esé araíintá ma setimpin Kantá Aunan mano erein avúaváká ten betimpin eraven mino.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Máan tíkan Bafan mano fefá tiyáken ma Yoni ano nompói vanasi monó non péanten mifo siretí ankan Kantá Aunan pói féantanten mino ma sikhá ein baya ovaré me iné uno.
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Pefá ma Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Bafan Yisasintá mumunan ékun ma Tiyarafenu ano Kantá Aunan amusin timikharen mi saréa Tiyarafenu ano manaí amusin mana ena anan kéká amikhen mifo séi iyé barerá Tiyarafenui yoran are onte rafuno.”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Máa sin ma vetí ankan mai vaya iniren mairá ída ananin baya sen mifo Tiyarafenu aví ana maman daní iyáken temí, “Ena anan banta ano ma ará baeran inan Tiyarafenu ano kanae sein pasen betin má deren para van oriyan ban aunan baranten mino.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Stivenin ma arin púbin maen Yisasintá ma mumunan ukhá ein kéká namu arirí iyaimpin betí ankan me onen Fonisiá akhempa safi Saipurusí akhempa safi inká Antiokí barura safi karan orera iyáken Yisasini kama vaya Yutan nanin bantafin mana e siamen oren mino.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Máan tiyákan maen betin aúbaná manáa Saipurusíke vanta kayo vá inká Sairiní baru ráke kéká bá baren Antiokí barurá oriven Kiriki nanin bantafin dere Bafan Yisasini kama vaya fákena vetin tiamen mino.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Tiamiyákan Bafani ákona ano vetí ankampin bákan pasen kokhon ena anan nanin banta ano Bafantá mumunan uren ará baeren béi vaípá eren mino.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Máan tiyain baya ma Yerusaremí mumunan nanin banta varé ein kayo ano iniren Banabasin tiantan Antiokí oren mino.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Oren o unaven onákan Tiyarafenu ano ma vetin kama uren tarisari uantiyaré ein ódaren béi amusin iyáken betí aúkáké pura sen Bafan má ana vano van betin ákona uanten mino.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Béi kama vanta vákan Kantá Aunan mano véimpin bíkakhan maen béi ákona mumunan má báken kokhon nanin banta kayo aya uren Bafan baípá o aviádan eriyaren mino.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Máan turen Banabasi ano Sorin nan doseno van Tasisí barufá oren mino.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Oriyan baren béin mo ódaren o aviren Antiokí meran baren mino. Báken mai orana aúpin Banabasin nú Sorin nú ano mumunan nanin banta kayo vá manafin átaru uviyan kokhon nanin banta kayo Tiyarafenui afova vaya siamiyaren mino. Máan tiyáken eyo iyampon kayo van Karaisini kéka se sen esé araíen Antiokíi aví tein mino.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Máan tiyain pimpá ana manáa sakhanampa vanta kayo ano Yerusaremí me ampiren Antiokí eren mino.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Eraven mai kayo finté Akhabusin ne sin sakhanampa vanta ano orun mantaaren Kantá Aunani ákonará máa semí, “Kákan anan dákó intin Romi kamanin mano ma yafíkein bara kayofin arafan nan puren orera inten mino sikháin ma Sisa Kraudiasi ma kiní uven dafisein damú mai yaná dákó en mino.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Máa síkan iniren Yisasini eyo iyampon kayo ano veyan ma ukheí páké en Yutan barafá ma monópin bain afá aváeyan aya ono van baya sian damuáden mino.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Mai ma sian damuádeiníen betíi amusin moní Banabasin nú Sori nuká kaúden tiantan baren Yerusaremí monó doran banta kayo mo amen mino.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.