Atos 11
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Ena anan kéká bá ano yere Tiyarafenui vaya iniren mumunan iyan mino síkan Yutan barafá ma vaya varen orin banta kayo vá monópin ma varé ein afá aváeyan má ano inen mino.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mai vaya iniren baintá Pita ma Yerusaremí unóbíkan au khavin avúavá ma fara fákaren bain mumuman nanin banta ano véin oyampá baya sen asiyáken
2 Quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o arguiram, dizendo:
3 máa semí, “Ída au khavin banta kéká amái o fébe veti má dunan niya ono.”Pita ma Tiyarafenu avorá avuseséin baya sein mino.|alt="Peter explained about clean/unclean" src="cn01948B.tif" size="col" ref="Apo 11.3"
3 Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Máa síkan béi vaintá ma afoká ein danasinta van puntáden araíen tian amá en mino.
4 Então, Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Yopá barurá téi simúkiyá baréékun tuu vaédá onékun inaru fáké mana kákan davaráeren daná kamí kamí akhentá pákaaren te vaintá dan eren mino.
5 Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Eriyain má maifin purefure é onékun ayuntáke safúna kayo vá afá tafúna kayo vá ara ara osafáe kayo vá inká ayompin ma noin nun kayo vá baren mino.
6 E, fitando para dentro dele os olhos, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Baré íkan mana vaya ano séin tisimemí, ‘Pita oe, orun mantave mai yanasinta arure vá nano.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Máa siká téi evaráné tiamiyáké, ‘Bafan noe, éin avorá ída funtáken ída avusese ukhein daná baká ída nakherunan bantí téi ída nanté uno.’
8 Ao que eu respondi: de modo nenhum, Senhor; porque jamais entrou em minha boca qualquer coisa comum ou imunda.
9 “Máa sékun inaru fáké kan dádasí en temí, ‘Ayarafenu ano ma maman avusese uran bain danasinta van ída vá painí ukhen mino seno.’
9 Segunda vez, falou a voz do céu: Ao que Deus purificou não consideres comum.
10 Mai ma sein baya kanú manaú dádasí en tisimíden minó danasinta evaránen darifan inarufá óden mino.
10 Isto sucedeu por três vezes, e, de novo, tudo se recolheu para o céu.
11 “Máan turan maí damú ana Sisariá baru ráké mana vanta ano kanú manaú banta siantan téin tivirano van eriyan baren te ma varuna namun eren mino.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrarem comigo.
12 Eríkan Kantá Aunan mano séin tisimiyáken, ‘Éi ída vá kokhon ineine iyáke vetí ankan masá orono,’ síkan dan manápá ifo afápá mana un kádan tifá tiváeyan ma monópin bain kéká ano yere se má oríká oriyá baré mai ma siantan erein banta amá ódé uno.
12 Então, o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Ódékun béi inté ená mana enisori onan ná ben amápin dákó uven tiamiyáken, ‘Banta siantesin Saimonin nan ma Pitan ne sen ariyain banta vá Yopá baru ráke o avire ereno.’
13 E ele nos contou como vira o anjo em pé em sua casa e que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar Simão, por sobrenome Pedro,
14 ‘Béi maen manáa vaya varen éin me siamintin mai vaya finté uaren Tiyarafenu ano éin má e antun má evaránen aviranten mino.’
14 o qual te dirá palavras mediante as quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 “Máa sirá téi araí uré baya siyákun esé araíintá ma setimpin Kantá Aunan mano erein avúaváká ten betimpin eraven mino.
15 Quando, porém, comecei a falar, caiu o Espírito Santo sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Máan tíkan Bafan mano fefá tiyáken ma Yoni ano nompói vanasi monó non péanten mifo siretí ankan Kantá Aunan pói féantanten mino ma sikhá ein baya ovaré me iné uno.
16 Então, me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Pefá ma Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Bafan Yisasintá mumunan ékun ma Tiyarafenu ano Kantá Aunan amusin timikharen mi saréa Tiyarafenu ano manaí amusin mana ena anan kéká amikhen mifo séi iyé barerá Tiyarafenui yoran are onte rafuno.”
17 Pois, se Deus lhes concedeu o mesmo dom que a nós nos outorgou quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Máa sin ma vetí ankan mai vaya iniren mairá ída ananin baya sen mifo Tiyarafenu aví ana maman daní iyáken temí, “Ena anan banta ano ma ará baeran inan Tiyarafenu ano kanae sein pasen betin má deren para van oriyan ban aunan baranten mino.”
18 E, ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Logo, também aos gentios foi por Deus concedido o arrependimento para vida.
19 Stivenin ma arin púbin maen Yisasintá ma mumunan ukhá ein kéká namu arirí iyaimpin betí ankan me onen Fonisiá akhempa safi Saipurusí akhempa safi inká Antiokí barura safi karan orera iyáken Yisasini kama vaya Yutan nanin bantafin mana e siamen oren mino.
19 Então, os que foram dispersos por causa da tribulação que sobreveio a Estêvão se espalharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Máan tiyákan maen betin aúbaná manáa Saipurusíke vanta kayo vá inká Sairiní baru ráke kéká bá baren Antiokí barurá oriven Kiriki nanin bantafin dere Bafan Yisasini kama vaya fákena vetin tiamen mino.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Tiamiyákan Bafani ákona ano vetí ankampin bákan pasen kokhon ena anan nanin banta ano Bafantá mumunan uren ará baeren béi vaípá eren mino.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Máan tiyain baya ma Yerusaremí mumunan nanin banta varé ein kayo ano iniren Banabasin tiantan Antiokí oren mino.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Oren o unaven onákan Tiyarafenu ano ma vetin kama uren tarisari uantiyaré ein ódaren béi amusin iyáken betí aúkáké pura sen Bafan má ana vano van betin ákona uanten mino.
23 Tendo ele chegado e, vendo a graça de Deus, alegrou-se e exortava a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Béi kama vanta vákan Kantá Aunan mano véimpin bíkakhan maen béi ákona mumunan má báken kokhon nanin banta kayo aya uren Bafan baípá o aviádan eriyaren mino.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Máan turen Banabasi ano Sorin nan doseno van Tasisí barufá oren mino.
25 E partiu Barnabé para Tarso à procura de Saulo;
26 Oriyan baren béin mo ódaren o aviren Antiokí meran baren mino. Báken mai orana aúpin Banabasin nú Sorin nú ano mumunan nanin banta kayo vá manafin átaru uviyan kokhon nanin banta kayo Tiyarafenui afova vaya siamiyaren mino. Máan tiyáken eyo iyampon kayo van Karaisini kéka se sen esé araíen Antiokíi aví tein mino.
26 tendo-o encontrado, levou-o para Antioquia. E, por todo um ano, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Máan tiyain pimpá ana manáa sakhanampa vanta kayo ano Yerusaremí me ampiren Antiokí eren mino.
27 Naqueles dias, desceram alguns profetas de Jerusalém para Antioquia,
28 Eraven mai kayo finté Akhabusin ne sin sakhanampa vanta ano orun mantaaren Kantá Aunani ákonará máa semí, “Kákan anan dákó intin Romi kamanin mano ma yafíkein bara kayofin arafan nan puren orera inten mino sikháin ma Sisa Kraudiasi ma kiní uven dafisein damú mai yaná dákó en mino.
28 e, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que estava para vir grande fome por todo o mundo, a qual sobreveio nos dias de Cláudio.
29 Máa síkan iniren Yisasini eyo iyampon kayo ano veyan ma ukheí páké en Yutan barafá ma monópin bain afá aváeyan aya ono van baya sian damuáden mino.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram enviar socorro aos irmãos que moravam na Judeia;
30 Mai ma sian damuádeiníen betíi amusin moní Banabasin nú Sori nuká kaúden tiantan baren Yerusaremí monó doran banta kayo mo amen mino.
30 o que eles, com efeito, fizeram, enviando-o aos presbíteros por intermédio de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.