Atos 11

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ena anan kéká bá ano yere Tiyarafenui vaya iniren mumunan iyan mino síkan Yutan barafá ma vaya varen orin banta kayo vá monópin ma varé ein afá aváeyan má ano inen mino.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mai vaya iniren baintá Pita ma Yerusaremí unóbíkan au khavin avúavá ma fara fákaren bain mumuman nanin banta ano véin oyampá baya sen asiyáken
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 máa semí, “Ída au khavin banta kéká amái o fébe veti má dunan niya ono.”Pita ma Tiyarafenu avorá avuseséin baya sein mino.|alt="Peter explained about clean/unclean" src="cn01948B.tif" size="col" ref="Apo 11.3"
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Máa síkan béi vaintá ma afoká ein danasinta van puntáden araíen tian amá en mino.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Yopá barurá téi simúkiyá baréékun tuu vaédá onékun inaru fáké mana kákan davaráeren daná kamí kamí akhentá pákaaren te vaintá dan eren mino.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Eriyain má maifin purefure é onékun ayuntáke safúna kayo vá afá tafúna kayo vá ara ara osafáe kayo vá inká ayompin ma noin nun kayo vá baren mino.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Baré íkan mana vaya ano séin tisimemí, ‘Pita oe, orun mantave mai yanasinta arure vá nano.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Máa siká téi evaráné tiamiyáké, ‘Bafan noe, éin avorá ída funtáken ída avusese ukhein daná baká ída nakherunan bantí téi ída nanté uno.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Máa sékun inaru fáké kan dádasí en temí, ‘Ayarafenu ano ma maman avusese uran bain danasinta van ída vá painí ukhen mino seno.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Mai ma sein baya kanú manaú dádasí en tisimíden minó danasinta evaránen darifan inarufá óden mino.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Máan turan maí damú ana Sisariá baru ráké mana vanta ano kanú manaú banta siantan téin tivirano van eriyan baren te ma varuna namun eren mino.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Eríkan Kantá Aunan mano séin tisimiyáken, ‘Éi ída vá kokhon ineine iyáke vetí ankan masá orono,’ síkan dan manápá ifo afápá mana un kádan tifá tiváeyan ma monópin bain kéká ano yere se má oríká oriyá baré mai ma siantan erein banta amá ódé uno.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ódékun béi inté ená mana enisori onan ná ben amápin dákó uven tiamiyáken, ‘Banta siantesin Saimonin nan ma Pitan ne sen ariyain banta vá Yopá baru ráke o avire ereno.’
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 ‘Béi maen manáa vaya varen éin me siamintin mai vaya finté uaren Tiyarafenu ano éin má e antun má evaránen aviranten mino.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Máa sirá téi araí uré baya siyákun esé araíintá ma setimpin Kantá Aunan mano erein avúaváká ten betimpin eraven mino.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Máan tíkan Bafan mano fefá tiyáken ma Yoni ano nompói vanasi monó non péanten mifo siretí ankan Kantá Aunan pói féantanten mino ma sikhá ein baya ovaré me iné uno.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Pefá ma Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Bafan Yisasintá mumunan ékun ma Tiyarafenu ano Kantá Aunan amusin timikharen mi saréa Tiyarafenu ano manaí amusin mana ena anan kéká amikhen mifo séi iyé barerá Tiyarafenui yoran are onte rafuno.”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Máa sin ma vetí ankan mai vaya iniren mairá ída ananin baya sen mifo Tiyarafenu aví ana maman daní iyáken temí, “Ena anan banta ano ma ará baeran inan Tiyarafenu ano kanae sein pasen betin má deren para van oriyan ban aunan baranten mino.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Stivenin ma arin púbin maen Yisasintá ma mumunan ukhá ein kéká namu arirí iyaimpin betí ankan me onen Fonisiá akhempa safi Saipurusí akhempa safi inká Antiokí barura safi karan orera iyáken Yisasini kama vaya Yutan nanin bantafin mana e siamen oren mino.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Máan tiyákan maen betin aúbaná manáa Saipurusíke vanta kayo vá inká Sairiní baru ráke kéká bá baren Antiokí barurá oriven Kiriki nanin bantafin dere Bafan Yisasini kama vaya fákena vetin tiamen mino.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Tiamiyákan Bafani ákona ano vetí ankampin bákan pasen kokhon ena anan nanin banta ano Bafantá mumunan uren ará baeren béi vaípá eren mino.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Máan tiyain baya ma Yerusaremí mumunan nanin banta varé ein kayo ano iniren Banabasin tiantan Antiokí oren mino.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Oren o unaven onákan Tiyarafenu ano ma vetin kama uren tarisari uantiyaré ein ódaren béi amusin iyáken betí aúkáké pura sen Bafan má ana vano van betin ákona uanten mino.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Béi kama vanta vákan Kantá Aunan mano véimpin bíkakhan maen béi ákona mumunan má báken kokhon nanin banta kayo aya uren Bafan baípá o aviádan eriyaren mino.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Máan turen Banabasi ano Sorin nan doseno van Tasisí barufá oren mino.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Oriyan baren béin mo ódaren o aviren Antiokí meran baren mino. Báken mai orana aúpin Banabasin nú Sorin nú ano mumunan nanin banta kayo vá manafin átaru uviyan kokhon nanin banta kayo Tiyarafenui afova vaya siamiyaren mino. Máan tiyáken eyo iyampon kayo van Karaisini kéka se sen esé araíen Antiokíi aví tein mino.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Máan tiyain pimpá ana manáa sakhanampa vanta kayo ano Yerusaremí me ampiren Antiokí eren mino.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Eraven mai kayo finté Akhabusin ne sin sakhanampa vanta ano orun mantaaren Kantá Aunani ákonará máa semí, “Kákan anan dákó intin Romi kamanin mano ma yafíkein bara kayofin arafan nan puren orera inten mino sikháin ma Sisa Kraudiasi ma kiní uven dafisein damú mai yaná dákó en mino.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Máa síkan iniren Yisasini eyo iyampon kayo ano veyan ma ukheí páké en Yutan barafá ma monópin bain afá aváeyan aya ono van baya sian damuáden mino.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Mai ma sian damuádeiníen betíi amusin moní Banabasin nú Sori nuká kaúden tiantan baren Yerusaremí monó doran banta kayo mo amen mino.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.