2 Coríntios 8
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, Tiyarafenu ano ma Masédoniáke monó kéká ma sarisari uren aya ukhá ein onano van muno.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Betí ankan amaniná kákan uman uron afoká íkan minó dana san o afasí iyáken mifo mai van betí ankan ída inina mai ma ona ída van ma o afasí iyain kéká ameno siren amusin má kokhon moní átaru en mino.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Mai ma átaru ein moní betíi anunu finte nái máa yákaren nafi mai máa me khaúdú en mifo mai esantaren moéken karúden mino.
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Máan tiyáken inká setin nan áesí Yerusaremí ma vain mumunan kéká bá dere aya ono siren ákonaen tútúpiyaren mino.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Máan tiyaren mifo esé daná betiyan Bafan amiren inká betíi ará tetin timiren mi mai ma Bafan mano vetin amein inin ánain bákuren tétin timiyan mino. Betí ankan ída kanaíen baranten mino siré inikháeruna avúavá esantaren moékan avúavái variyan mino.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Pefá Taitasi ano ena nanin banta ma ayae kama yaná amin dorarí ono van tiretin ará ákona uantaya yókareya afová ukhe nái véi evaránen o váké dóan kípano van mi ákonaé tiyá uno.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Tiretí ankan ara ara yoran ma variyaonafin kama iya ono. Tiretí ankan Tiyarafenurá mumunan iyákeya ída feran kasae mai ma mumunan iyaona avúavá tian amá iya ono. Inká tiretí ankampin kokhon afova vakaya Tiyarafenui yorarí ono van moéke anunu iyákeya setin nan iniya ono. Máan mana e vá ena ma amin avúavápin ná tiretí ankan moékantasá dorano.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 Téin too yaiye mai yorari ono vara yuvuniya rauno. Ída ino. Ena nanin banta ano ma mai yorarí ono siráken ma iniyain nan mi siretí ankan ma ena avábá uantan avúavá purase aní ono van muno.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Mai fara vara seyo, siretí ankan pefái setisi Bafan Yisas Karaisini sarisari in avúavá onta ono. Béi ma inarufá báken maen minó danái yan baren mifo siretin naron tiren ona ída van banta an den mino. Mai ma inarufá bain danasinta varano van mi máan ten mino.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Tiretí ankan ma moní átaruin dorarí ukhá eona fákena sesi inin máan mi ukhen mino. Maman ma esantein oranafin tiretí ankan mai yoran araí urákeya mai yorarí ono van anunu iya ono.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 Máan tiya ompo mai yoran ná e yore mo kípano. Pefá tiretin ará ano mai yorarí ono siren mantakhen mifo sireti ma yákanona avúaváká tiya vá ameno.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Para vara seyo, Tiyarafenu ano inte yanasá tiretí ankan dákefo mai aúkáké ma amin nan mi amusin ukhen mifo ída ma vain dana san ída inikhen mino.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Tiretí ankan mana mai uman baresin ena nanin banta ano avábaká bano vara ma vaya siya rauno. Ída ino. Minó ano manaí ukhein uman barano van mi siyá uno.
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Taréa siretí ankan kokhon daná kaen nan bái kasa eya vetin aya ukhá esin ná inká anona sireti ma o afasí inona yamú anona aya ino. Máan ma inte mae minó ano manaí ukhe van nono.
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Mai van ma Tiyarafenui vompon dókifin máa sikhen mino.
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 Téi ma siretin nan iniyarunaí en ma Tiyarafenu ano Taitasin inin iniyain nan mi Tiyarafenun tusu sian tiyá uno.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Tiretí ankan baonafá orino siré tetí tiantékun eyo sikharen mifo véi yere orivé mai yorarí ono siren moékantá anunu iyaren pasen mi vei anunu finté tiretí baonafá orinten mino.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Tetí ankan ena sifá tiváen má deren Taitasin má tiantékun orinten mino. Tiyarafenui kama vaya ma véi siamiyain nan mi monó nanin banta ano véin amo sé iyan mino.
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Mai avúavá máa rasa ino. Monó kéká ano ven ma sá moní ma átaru uádan baren Yerusamí orino sikhen mino. Tetí ankan mai yoraríé Tiyarafenu aví moékantá daní iyáké inká tetí ankan mai yorarí ono van inikhé uno vá té banasi aní ono.
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Mai ma átaru uran moní baré Yerusaremí oronunafin ída mo asuse urékun mana ano namu ineine ino van mi mai sifátiváen má aviré uno.
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Para vara seyo, setí ankan puntákein avúavasí ó tifanté umpo ída vá Tiyarafenun avorá ana kama avúavasi ono van iyáké banasi avorá basá máan ó tifano.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Máan tukhá ena sifátiváen má békanantái muntaré tiantékun oren mino. Kokhon damú ara ara yorampin béin akhen ókha ékun ákona yoraríí oné uno. Béi fura sen tiretin nan kama avúavasí anan inono sen afová ukhen pasen béi mai yorarí ono siren kákantá anunu ukharen mino.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Máan tukhen mifo manáa ano ma Taitasin nan ma ina intiya mae siamiyákeya senti mana yoran bantan báken tiretin ayaé iyan mino vá teno. Ena sifá tiváe kan maen ena akhen pákena vantá kan mi o varen monó dorarí iyáken Karaisin kákan bí amiyain mino vá te siameno.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Máan tukhein nará tiretimpin ma kama avúavá bain ná míkan banta rasá aní ono. Máan tesin ná tiretimpin ma ará amin avúavá bain minó nanin banta ano afová uren ná pura ino sen onano.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.